Saturday, 31 October 2009

ႏွစ္ဖက္ျမင္

ကြ်န္ေတာ္ မွန္ မၾကည့္ျဖစ္ခဲ့တာ ၾကာပါျပီ ၊၊ ေတာ္ေတာ္ကုိ ၾကာခဲ့ျပီ ၊၊ ကုိယ့္မ်က္ႏွာကိုယ္ မ်က္ႏွာခ်င္းမဆိုင္ ခ်င္ေတာ့ျပီ ၊၊ ကုိယ္မ်က္ႏွာကုိယ္ ျပန္ျမင္တိုင္းလည္း လိပ္ျပာမလံုျဖစ္မိသည္ ၊၊ တကယ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ဒီလိုခံစားေနခဲ့ရတာ ၾကာခဲ့ျပီ ၊၊ ဒါ ေပမယ့္ ဘယ္သူ႕ကုိမွ ဖြင့္မေျပာျဖစ္ခဲ့ ၊၊ သူတို႔သိလုိ႔လည္း စိတ္မေကာင္းရံုမွတစ္ပါး အျခားမရွိေတာ့ျပီကုိး ၊၊ အေမ့ကိုလည္း မသိေစခ်င္ေတာ့ ၊၊ ဘာမဆို ဖြင့္ဟတုိင္ပင္တက္ေပမယ့္ ဒီခံစားခ်က္ကုိ အေမမသိေစခ်င္ေတာ့ ၊၊ ရွိေစေတာ့ ၊၊ အေဖ့ကုိေရာ ၊၊ ဟင့္အင္း မေျပာခ်င္ေတာ့ဘူး ၊၊ အသက္ၾကီးမွ ကုိယ့္အတြက္မခံစားေစလိုေတာ့ ၊၊ သို႔ေသာ္သိသိသာသာ စကားနည္းသြား တဲ့ မိသားစုဆက္ဆံေရးကိုေတာ့ သတိထားမိသည္ ၊၊

ဘုရားေတာ့ ၀တ္ျပဳတက္ေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ မရြတ္ျဖစ္တဲ့ ဘုရားစာေလးေတြ မ်ားလာျပီ ၊၊ မ်က္ႏွာေျပာင္တုိက္ျပီး ဆက္ရြတ္ ရမလား ၊၊ ေတာ္ပါျပီ ၊၊ ဘုရားကုိေတာ့ မလိမ္လိုေတာ့ ၊၊ အင္း ကုိယ့္အေရာင္အ၀ါေတြ ညိဳးမွိန္လာတာ ဘယ္သူေတြ သတိထား မိမယ္ မသိေပမယ့္ ဘာသာသိေနခဲ့တာ ၾကာခဲ့ျပီ ၊၊ ျငင္းဆန္လို႔ မရတဲ့ ဘ၀မို႔ ခြင့္လႊတ္ပါဘုရားဆိုတဲ့ ဆုေတာင္း စကားေလးကုိ လြဲရင္ အျခားဘုရားစာေတြ မရြတ္ျဖစ္ခဲ့ေတာ့ ၊၊ အလုပ္သြားခါနီးတုိင္း ၀တ္မပ်က္ ေပမယ့္ ဘာေတြ ဆိုရမယ္ ဆိုတာ မသိေတာ့ ၊၊ ရံုးပိတ္ရက္တုိင္း ေရႊတိဂံုတက္ျဖစ္ေပမယ့္ ရီေ၀တဲ့ မ်က္၀န္းေတြက ဘာကုိမွ သဲသဲကြဲကြဲ မျမင္ရ ၊၊ အားလံုး လည္း မွဳန္၀ါး၀ါး ျဖစ္ေနျပီ ၊၊ မ်က္၀န္းေတြက ဘာကိုမွ မျမင္ေတာ့ျပီ ၊၊ဘာကိုမွ ျပတ္ျပတ္သားသား သဲသဲကြဲကြဲ မရွိ ေတာ့ ၊၊

ညီအငယ္ကုိ ေက်ာင္းျမန္ျမန္ျပီးေစခ်င္လွျပီ ၊၊ အငယ္မကိုလည္း ေက်ာင္းျပီးေစခ်င္ျပီ ၊၊ သူတို႔ ျမန္ျမန္ ၾကီးျပင္း လူလား ေျမာက္ ေစလိုသည္ ၊၊ သူတို႔ အလုပ္ေလးေတြနဲ႔ သူတို႔ အေျခက်ေစလိုသည္ ၊၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူတို႔တာ၀န္ေတြ မရွိေတာ့ရင္ ၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကုိယ့္တာ၀န္ေတြ ေပါ့သြားလိမ့္မည္ ၊၊ မိဘႏွစ္ပါး အတြက္နဲ႔ ကိုယ့္အတြက္က ဘာမွ ပူပန္စရာမလို ၊၊ အေဖ့မွာက ပင္စင္လခေလး ၁ ေထာင္ေက်ာ္ ရွိသည္ ၊၊ အေမ့မွာက လက္၀တ္လက္စားေလး ရွိေသးသည္ ၊၊ အငယ္ႏွစ္ေယာက္ ေက်ာင္းျပိးရင္ေတာ့ ဒီဘ၀ကုိ ျမန္ျမန္ေက်ာခုိင္းလို လွျပီ ၊၊ သူတစ္ပါး ကုိေမွ်ာ္ကိုးေနရတဲ့အလုပ္ကုိလည္း မလုပ္လိုေတာ့ ၊၊ ကုိယ့္ထမင္းကုိ ကုိယ္သာသာ လိပ္ျပာလံုလံု စားလိုလွျပီ ၊၊

မွတ္မွတ္ရရ တစ္ရက္ေပါ့ ၊၊ ေက်ာင္းေနဖက္သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ ႏုိင္ငံျခားကျပန္လာတဲ့ အတြက္ ဆံုျဖစ္ခဲ့ၾကသည္ ၊၊ ကုိယ္ကုိလည္း ေတြ႔ခ်င္တယ္ဆိုေတာ့ သြားျဖစ္ခဲ့ၾကသည္ ၊၊ အမွန္ေတာ့ လူေတြ ဆံုတဲ့ပြဲဆို ေရွာင္ေနခဲ့တာၾကာေပါ့ေလ ၊၊ လူေတာလည္း မတုိးလုိေေတာ့ ၊၊ ကုိယ့္အေၾကာင္းနဲ႔ကိုယ္ပါ ၊၊ သူကေတာ့ ငယ္စဥ္ကတည္းက သူငယ္ခ်င္းမို႔ လိုက္သြားျဖစ္ ခဲ့သည္ ၊၊ နုိင္ငံျခားျပန္သူငယ္ခ်င္းေတြ ဆိုေတာ့ နုိင္ငံျခားျပန္ သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း ပါသည္ ၊၊ သူကကုိယ့္ကုိ မိတ္ဆက္ေပး လိုက္တဲ့အခါ အားလံုးရဲ့ မ်က္၀န္းေတြက အေရာင္တစ္မ်ိဳး ေတာက္ပသြားၾကသည္ ၊၊ ကုိယ္ပဲ စိတ္ထင္တာလား ၊၊ ပညာတက္ေတြ ပီပီ သူတိုိ႔လည္း ဘာမွ ေထြေထြထူးထူ ဆက္မေျပာၾကပဲ ၀ုိင္းစျဖစ္ၾကသည္ေပါ့ ၊၊

အခ်ိန္ေလးရလာတာနဲ႔ အမွ် အရွိန္ေလးလည္း ရလာၾကသည္ ၊၊ အေျပာေလးေတြလည္း ၾကမ္းလာတဲ့အခါ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ ထျပန္ဖို႔ ၾကိဳးစားေပမယ္ ၊၊ ကုိသီဟ ခင္းဗ်ားသူငယ္ခ်င္းကုိေတာ့ အားနာတယ္ဗ်ာ ၊၊ ကုိေအာင္ ခင္ဗ်ားကိုေတာ့ အားနာပါတယ္ ဗ်ာ ၊၊ လို႔ စကားခံျပီး ေျပာလိုက္ၾကတာ ၊၊ မရုိးႏုိင္တဲ့ ဇာတ္လမ္းေတြ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ကုိယ္တုိင္ ပါ၀င္ အသံုး ေတာ္ခံ ၊၊ တခါတေလ ကုိယ္တုိင္ဇာတ္ညႊန္းခြဲထားတဲ့ ဇာတ္လမ္းေတြ ၊၊ သူတို႔မွာလည္း သူတို႔ မေက်နပ္ခ်က္ေတြနဲ႔ ၊၊ ကုိယ္ေတြမွာလညး္ ကုိယ္ေတြ ၀မ္းဗုိက္ေတြ အတြက္ ၊၊ သူတို႔ေျပာတဲ့ စကားနားထဲကမထြက္ဘူးဗ်ာ ၊၊ သူတို႔ ေပးတဲ့ ၅ က်ပ္ ၁၀ ဆိုတာ တမင္ေပးခဲ့တာပါတဲ့ ၊၊ သူတို႔အတြက္ ဒီေငြေလးဟာ ဘာမွ မျဖစ္ေလာက္ပါဘူးတဲ့ဗ်ာ ၊၊ တခါတေလ ေတာင္းစား တဲ့သူေတြ ေတြ႕ရင္ေတာင္ေပးရေသးတာပဲဗ်ာ ၊၊ ဘာျဖစ္လဲ ဗ်ာ ၊၊ ေပးလိုက္ပါတယ္ ဆုိျပီး အခ်င္းခ်င္းေျပာ ရီေနသံေတြ ၊၊ စားထားတဲ့ အစာေတြ အန္ထြက္ခ်င္ရဲ့ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္တင္မဟုတ္ပါဘူး ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ရွာသမွ် ေစာင့္စား ေနရတဲ့ အေဖနဲ႔ အေမေရာ ေနာက္ ေမာင္ႏွမေတြေရာ ၊၊ သူတို႔ ေျပာတဲ့စကားေတြ ၾကားရတာ တစ္မိသားစုလံုး ေရႊတိဂံု ေျခေတာ္ရင္း ေရာက္ သြားသလိုပါလားဗ်ာ ၊၊

ကြ်န္ေတာ့္မွာေတာ့ ဒီေနရာေလး ေရာက္ဖုိ႔ ရင္ႏွီးေပးဆပ္လိုက္ရတာ ၊၊ ခင္ဗ်ားတို႔ ဆိုသလုိဆုိရင္ျဖင့္ က်ဳပ္ဘ၀က ေတာင္းစား ဖို႔ လိုင္စင္၀ယ္ထား ရသလိုပါလားဗ်ာ ၊၊ သို႔ေသာ္ သို႔ေသာ္ …………………………………………
က်ဳပ္တုိ႔ဘ၀ေတြကုိ နားလည္ျပီး ျမွင့္တင္ေပးပါလားဗ်ာ ၊၊ က်ဳပ္ ညီေတြ ညီမေတြ ေက်ာင္းမျပီးေသးသေရြ႔ေတာ့ ေတာင္းစား လိုက္ပါအံုးမယ္ဗ်ာ ၊၊ သူတို႔လည္း လက္လြတ္လို႔ ခြက္ကုိင္ႏုိင္တဲ့အခါ က်ဳပ္လြတ္ေျမွာက္ ရမွာေပါ့……………………………..

မင္းအိမ္ျဖဴ

၀န္ခံခ်က္ ၊၊ ၊၊ အေတြးေလးျဖစ္တည္ေနတာၾကာခဲ့ပါျပီ ၊၊ မေရးျဖစ္ခဲ့ဘူး ၊၊ ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး ၊၊ ခံစားမိတာေလး တင္ျပတာပါ ၊၊ ကုိညီညီ (သံလြင္) ရဲ့ အရင္လို မဟုတ္ေတာ့တဲ့ ရန္ကုန္ကုိ ဖတ္ျပီး တင္ျပဖို႔ ျဖစ္သြားတယ္ ၊၊ ဘယ္သူ႕ကုိမွ မထိခုိက္ေစလိုေပမယ့္ ၊၊ ျဖစ္တည္ေနရတဲ့ ဆူးၾကားက ဗူးခါး ေတြ ရဲ့ဘ၀ကုိ သိေစခ်င္လို႔ပါ ၊၊

Thursday, 29 October 2009

ဒီေန႔

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ပို႔ေပးတဲ့ ေမးကေနတဆင့္ရတာေလးပါ ၊၊ တင္ထားလိုက္ပါတယ္ ၊၊ သီခ်င္းေလးလား??

http://www.youtube.com/watch?v=9-80WGzkQog


ျပည္တန္ေဆာင္တုိင္ပြဲေတာ္ ၂





လက္က်န္ပံုေလးေတြပါ ၊၊ ၀န္ခံရရင္ေတာ့ ပံုေလးေတြက သိပ္မေကာင္းတာ အမွန္ပါပဲ ၊၊ သို႔ေသာ္ ပို႔လာေပး တဲ့ သူငယ္ခ်င္းလည္း ေစတနာ ေတြနဲ႔မို႔ သည္းခံရင္းသာ ၾကည့္ရွဳေတာ္မူၾကပါဗ်ာ ၊၊ အဲဒီလိုယိမ္းကားေတြ အမ်ား ၾကီး တန္းစီလွည့္တာေပါ့ဗ်ာ ၊၊ အဲဒီနယ္တစ္၀ိုက္မွာေတာ့ အစည္ကားဆံုး ပြဲေတာ္ၾကီးတစ္ခုပါပဲ ၊၊ ေပ်ာ္ ၾကတယ္ ၊၊ ရႊင္ၾကတယ္ ၊၊ ၀ယ္ၾကတယ္ ၊၊ ျခမ္းၾကတယ္ ၊၊ ဆိုင္ခန္းေတြလည္း အမ်ားၾကီးပါပဲ ၊၊ ပြဲေစ်းတန္း အစ အဆံုး ေလွ်ာက္မယ္ ဆိုရင္ျဖင့္ အသြားတစ္ေခါက္ ၂ နာရီ နဲ႔ အျပန္ ၂ နာရီ စုစုေပါင္း ေလးငါးနာရီစာေလာက္ ခရီးတြင္မယ္ထင္ပါတယ္္ ၊၊ ေပ်ာ္စရာေကာင္းသလို စားစရာ အစံုရပါတယ္္ ၊၊ ေဒသထြက္ကုန္ေတြ အျပင္ နာမည္ ၾကီးတာကေတာ့ ရွင္မေတာင္ သနပ္ခါးနဲ႔ သင္ျဖဴးဖ်ာေတြပါပဲ ၊၊ နုိင္ငံေဒသအစံုက ပြဲခင္းေစ်းသည္ေတြ လာတဲ့ပြဲမို႔လည္း ပိုစည္ပါတယ္ ၊၊ တကယ္လို႔မ်ား ေနာက္ပုိင္း ၾကံဳၾကိဳက္ခဲ့မယ္ဆုိရင္ေတာ့ အလည္တစ္ေခါက္ ျဖစ္ျဖစ္ သြားေ၇ာက္ လည္ပတ္ၾကပါအံုးလို႔ ပဲ တုိက္တြန္းလိုက္ပါတယ္ဗ်ာ ၊၊
မင္းအိမ္ျဖဴ


Tuesday, 27 October 2009

ျပည္တန္ေဆာင္တုိင္ပြဲေတာ္ ၁






( တရုတ္အမ်ိဳးသာယိမ္းဆိုေပမယ့္ ကတာကေတာ့ တရုတ္မေလးေတြပါ ၊ ပံုပို႔ေပးတဲ့သူငယ္ခ်င္းက အဲဒီယိမ္းကုိ ပဲ အားေပးလို႔ အျခားယိမ္းပံုေတြ မရေသးဘူးဗ် ၊ ႏွစ္စဥ္အစဥ္အလာမပ်က္ တရုတ္ယိမ္းကိုပဲ သူက အားေပး တယ္ P: တရုတ္မေလးေတြ လွတားကုိး)

ျပည္ျမိဳ႕ ဆိုတာ ျမန္မာျပည္ အလယ္ပုိင္းမွာေတာ့ ထင္ရွားတဲ့ျမိဳ႕ေလးတစ္ျမိဳ႕ပါ ၊၊ အထက္အညာနဲ႔ ေအာက္ ျပည္ ေအာက္ရြာကုိ ဆက္သြယ္ေပးထားတဲ့ ျမိဳ႕ ၊၊ ရခုိင္ေဒသရဲ့ ၀င္ေပါက္ ၊၊ ဧရာ၀တီျမစ္နေဘးက လွပတဲ့ ျမိဳ႕ေလးတစ္ျမိဳ႕ဆိုတာ ေရာက္ဖူး ေနဖူးသူတုိင္း သိၾကေပလိမ့္မည္ ၊၊ တခါတစ္ေခါက္အလည္ေရာက္လာသူ ေတြ မျပန္ခ်င္ေအာင္ ဆြဲေဆာင္နုိင္တာလည္း ရုိးသားတဲ့ ျမိဳ႕ေလးရဲ့ ဂုဏ္အင္တစ္ရပ္ပါပဲ ၊၊ ျပည္သူေတြ လွသလို ျပည္သားေတြ ေခ်ာတယ္လို႔ ဆုိစမွတ္ျပဳၾကရဲ့ ၊၊ စပါးလံုးတစ္ေထာက္စာ အေပၚယံ အလွထက္ အမွန္တကယ္ စာဖြဲ႔ ရမွာက ရုိးသားတဲ့ ျပည္သူျပည္သားေတြရဲ႕ စိတ္သေဘာထားပါပဲ ၊၊ ျဖဴစင္တယ္ ဟန္မေဆာင္ တက္ၾကဘူး ၊၊ ဧည့္၀တ္ေက်ပြန္တယ္ ၊၊ အရင္းခံသေဘာတုိင္းေပါင္းသင္းတက္ၾကတယ္ ၊၊ ေတာ ဆန္တယ္ ၊၊ ျမန္မာမွဳကုိ ျမတ္ႏုိ္းတယ္ ၊၊ တန္ဖုိးထားတယ္ ၊၊ ရတနာသံုးပါးေလးစားရိုေသတယ္ ၊၊ ေျပာရရင္ ဂုဏ္ အင္ေတြ စာမဖြဲ႔နုိင္ေပဘူး ၊၊ ရွိေစေတာ့ ၊၊ အခုေတာ့ အဲဒီျပည္ျမိဳ႕ က အခုေလာေလာဆယ္ က်င္းပေနတဲ့ ပြဲေတာ္ ဓါတ္ပံုေလးေတြ ကုိ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္ဗ်ာ ၊၊ မွ်ေ၀ခံစားျခင္းေပါ့ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေက်ာင္းတက္တဲ့ကာလ ေက်ာင္းျပီးတဲ့ႏွစ္တုန္းကလည္း တိုက္တုိက္ဆိုင္ဆုိင္ သံုးႏွစ္တစ္ၾကိမ္လွည့္လည္ ပူေဇာ္ ပြဲနဲ႔ ဆံုျဖစ္ခဲ့တယ္ ၊၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ အလြမ္းေျပေပါ့ဗ်ာ ၊၊


မင္းအိ္မ္ျဖဴ


(တုိက္တုိက္ဆိုင္ဆုိင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေနာက္ဆံုးႏွစ္စာေမးပြဲၾကီးျပီးတဲ့ႏွစ္ကလည္း ပြဲေတာ္ လွည့္တဲ့ႏွစ္ ျဖစ္ေနလို႔ ေတာ္ေတာ္ ေပ်ာ္ခဲ့ၾကတယ္ ၊၊ ကုိယ့္အိမ္ကုိယ့္ယာ မျပန္ၾကေသးပဲ ပြဲေတာ္လည္ျပီး ကဲခဲ့ၾကေသးတယ္ ၊၊ ခ်စ္သူ စံုတြဲေတြလည္း ပြဲေတာ္လွည့္ခဲ့ၾကတာေပါ့ ၊၊ ကုိမင္းအိမ္ျဖဴေတာင္ ပါမယ္ ထင္တယ္ အဲဒီတုန္းက ခ်စ္သူေလး နဲ႔ကုိးဗ် P:)

၀န္ခံခ်က္ ၊၊ ၊၊ ျပည္သားသူငယ္ခ်င္းပို႔ေပးတဲ့ ဓါတ္ပံုမ်ားကို တင္ပါတယ္ ၊၊ ယခုေလာေလာဆယ္ က်င္းပေနဆဲ ပါ ၊၊ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေက်ာ္ ၃ ရက္ေန႔မွ သိမ္းမွာပါ ၊၊

Monday, 26 October 2009

ရန္ကုန္ေလး ည





၀န္ခံခ်က္ ၊၊ ၊၊ ရန္ကုန္က ညေလးတစ္ခုနဲ႔ တူသမို႔ ရန္ကုန္ေလးည လို႔ တင္လိုက္တာပါ ၊၊ တကယ့္ရန္ကုန္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ဗ်ာ ၊၊ ရန္ကုန္က ညဖက္ထမင္းဆို္င္ေလးေတြလိုပဲ ၊၊ လဖက္ရည္ဆိုင္ကလည္း အဲဒီလိုပဲ လမ္းေဘး မွာခံုေတြ ခ်ျပီးေသာက္ရတာ ၊၊ ၾကားထဲမွာ ဆိုင္ကယ္ေတြလည္း သြားေနတာပဲ ၊၊ ေဘာပြဲလည္း ၾကည့္ေနၾက တာပဲ ၊၊ ေဆးလိပ္ေတြလည္း ၾကိဳက္တဲ့ေနရာေသာက္လို႔ရတယ္ ၊၊ တကယ့္ ရန္ကုန္ညေလးတစ္ခုလိုပဲ ၊၊
မင္းအိမ္ျဖဴ

စိတ္

တခါတေလေတြးမိတယ္ ဆန္းက်ယ္တဲ့စိတ္သေဘာမ်ား ၊၊ ကုိယ္လည္းလက္ကမ္းလို႔မမွီနုိင္ပါဘူးေလ ၊၊ လူတစ္ခု စိတ္ကုိးဆယ္တဲ့ မွန္လိုက္တာ ၊၊ တခါတေလလည္း တကယ္ပါ လူေတြ ကုိ ဥေပကၡာျပဳနုိင္တဲ့ စိတ္မ်ိဳး ေလးပုိင္ဆိုင္မိခ်င္ရဲ့ ၊၊ စာေတြလည္းဖတ္ေနတာပါပဲ ၊၊ တရားဆိုတာေတြလည္းနာၾကားေနတာပါပဲ ၊၊ ဒါေပမယ့္ သူဖန္ဆင္းတဲ့ လမ္းထဲေလွ်ာက္လွမ္းေနမိဆဲ ၊၊ သူဖန္ဆင္းတဲ့ လမ္း ေလွ်ာက္လွမ္း ေနမိတယ္ ဆိုတာက သူ တကာ ေတြ ရဲ့ ေ၀ဖန္မွဳေတြ ခ်ီးမႊမ္းမွဳေတြ ကဲ့ရဲ့မွဳေတြ စတဲ့စတဲ့ စကားလံုးေတြ ခင္းတဲ့ လမ္းေပါ့ ၊၊ မေလွ်ာက္ သင့္မွန္းသိေပမယ့္ ေလွ်ာက္လွမ္းေနမိဆဲ ပါတကားလို႔ ဘာသာ ေရရႊတ္ရင္ ဆက္ေလွ်ာက္ေနဆဲေပါ့ ၊၊

အခုရက္ပုိင္းမွာ အင္းတိတိက်က် ဆိုရရင္ လြန္ခဲ့တဲ့လပုိင္းက စျပီးကုိယ္သာမဟုတ္ဘဲ ဒီလမ္းေလးကုိ ေလွ်ာက္ ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ လည္းေတြ႕မိသား ၊၊ သူဘာေျပာေျပာ ကုိယ့္အသားပဲ့ပါတာမွတ္လို႔ ဆိုတဲ့ စကားေျပာရ လြယ္ေပမယ့္ တကယ္လက္ေတြ ႔ က်င့္သံုးဖို႔ေတာ့ ျဖစ္နုိင္ျပန္ဘူး ၊၊ အင္း ခက္တဲ့လူေတြေနာ္ ၊၊ မေက်နပ္တဲ့ သူေတြကလည္း သူတို႔ မေက်နပ္တာ ျပၾကသလို တဖက္ကလူကလည္း ခံစားေနျပန္ေရာ ၊၊ အင္း တကယ္ကုိ အႏုပညာရွုင္ေတြကုိ ေလးစားမိလာတယ္ ၊၊ ဘယ္လိုမ်ားလွဳပ္ရွားရပ္တည္ အသက္ရွင္ေနသလဲရယ္လို႔ ၊၊ ဘာလို႔ လည္းဆိုေတာ့ ကုိယ္ေတြမ်ား ခံစားေနလုိက္တာ စကားလံုးေတြကုိ တစ္လံုးခ်င္းကုိ ခံစားလို႔ေပါ့ ၊၊ ေျပာလာသမွ် ကုိ အလကားပဲတင္း တစ္ျပားမွ မရပဲ ခံစားေနလိုက္တာမ်ား တခါတေလ ထမင္းစားေတာင္ တကယ္ပ်က္ မိပါ တယ္ ၊၊ အလုပ္ေတြေတာင္ ပ်က္မိပါတယ္ ၊၊ စိတ္ေတြလည္း ရွဳပ္မိပါတယ္ ၊၊ မိတ္ေတြလည္း ပ်က္ရပါတယ္ ၊၊

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကေျပာဖူးတယ္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ့္အရင္းႏွီးဆံုးသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ပါ ၊၊ သူပဲ ဘေလာ့ ေရးပါလားဆိုျပီး တုိက္တြန္းအားေပးခဲ့တာ ပါ ၊၊ သူကေျပာတယ္ နင္စိတ္ညစ္တာေတြ ေျပေပ်ာက္ဖို႔ နင္ေရးခ်င္ တာေတြ ေရးဖို႔ စိတ္အပန္းေျဖဖို႔ ေ၇းတာ နင္ဒီလိုသာ စိတ္ညစ္ေနရရင္ ဘာလုပ္မွာလဲ မတန္ဘူး မေရးနဲ႔ေတာ့ တဲ့ ၊၊ အင္းသူေျပာတာလည္းမွန္ပါတယ္ ၊၊ မွန္လိုက္တာ ၊၊ သို႔ေသာ္လည္း ေရးေနမိဆဲ ၊၊


အရင္းႏွီးဆံုးပါလို႔ေျပာရမယ့္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔လည္း မိတ္ပ်က္ဖူးတယ္ ၊၊ ဘေလာဂါ သူငယ္ခ်င္းတစ္ ေယာက္ ေပါ့ ၊၊ အင္းနာမည္ၾကီးဘေလာ့ဂါၾကီးတစ္ေယာက္ ၊၊ ေနာက္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔လည္း စကား အေျခအတင္ ေျပာခဲ့ရဖူးတယ္ ၊၊ ေက်ာင္းကတည္းက အတူတက္လာတဲ့ တကယ့္ သူငယ္ခ်င္း ၊၊ ကုိယ္ယံုၾကည္ ရာတင္ျပၾကတဲ့အခါ မတူညီတဲ့ အျမင္ရွဳေထာင့္ေတြ ေၾကာင့္ေပါ့ ၊၊ ကုိယ္လည္း ကုိယ္ျမင္တာကုိ တင္ျပသလို သူလည္း သူထင္တာကုိ ေ၀ဖန္ေပါ့ ၊၊ အင္းအမွန္တရားဆိုတာ တစ္ခုတည္းရွိတယ္ ဆိုေပမယ့္ အဲဒီအမွန္တရား ကုိမေရာက္ခင္ ၾကံဳေတြ႔ရတာက သူအျမင္ကုိယ့္အျမင္ေပါ့ ၊၊ ကုိယ္ရပ္တည္ရာ Standing Point မတူတဲ့အခါ ကုိယ္က်င္လည္ရာ Ground မတူတဲ့အခါ ျဖစ္တက္တဲ့သေဘာ ပါ ၊၊
အင္းအဲဒီလို သူငယ္ခ်င္းေတြ နဲ႔ မိတ္ပ်က္ဖူးသလို ကုိယ္မျမင္ဖူးတဲ့ သူငယ္ခ်င္း အသစ္ေတြလည္း ရခဲ့ပါတယ္ ၊၊ တကယ္ကုိ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္လာဖတ္ျပီး သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ေနတဲ့သူေတြ ရွိတယ္ ေက်းဇူးလည္းတင္တယ္ ၊၊ အဲဒါ ကိုေတာ့ အျမတ္လို႔ သေဘာထားတယ္ ၊၊ ခုေနာက္ပုိင္းေတာ့ ကုိယ္လည္း သိပ္မလိုက္ျဖစ္ေတာ့တာ အမွန္ ၊၊ ကုိယ္ကုိတုိင္လည္း အထက္ကဆိုသလို အခုေနာက္ပုိင္း အဲဒီလို ျဖစ္တာေတြ မ်ားလာေတာ့ တခုခု အလုပ္ခံ လိုက္ရ သလို တခုခု ျဖစ္သြားသလို ၀ုန္းဆို ေၾကာက္ စိတ္ေတြ ၀င္ေနမိရဲ့ (ခံစားရတာကုိ တင္ျပတာေနာ္) ၊၊ ( FaceBook ဖက္ေျပာင္းေနတာလည္းပါမယ္ထင္ပ ဟုိမွာကေတာ့ တကယ့္ကုိယ့္သိတဲ့ သူေတြခ်ညး္ဆိုေတာ့ ဓါတ္ပံုေတြ တင္လိုက္ စာေတြ လိုက္ဖက္လိုိက္ေပါ့ ) ၊၊ ကုိယ္ကုိ မသိေပမယ့္ ဒီမွာ စာေရး ရတဲ့ ဖီလင္ေလးကုိ သေဘာက်တယ္ ၊၊ ကိုယ္ေရးတဲ့ စာေတြက ႏုႏုရြရြ ကဗ်ာအလွေလးေတြ မဟုတ္သလို ၊ ဖြဲ႔ဖြဲ႔ႏြဲ႔ႏြဲ႔ စာသြဲ႔သြဲ႔ေလး ေတြ လည္း မဟုတ္ျပန္ဘူး ၊၊ သုတေပးတဲ့ သတင္းေဆာင္းပါးေတြလညး္ မဟုတ္သလို ပညာေပးတဲ့ စာတမ္းေတြ လည္း မပါဘူး ၊၊ ကုိယ္ေရးခ်င္တာ ကုိယ္ ခံစားရတာ ၊ ကုိယ့္စိတ္ထဲရွိတာေတြသာ တင္ျဖစ္တာမို႔ ေရးခ်င္တာ ေရးတာေတြကုိ ဖတ္ခ်င္တဲ့အခါ လာဖတ္ေပါ့ ၊၊ အင္းဒီလိုပဲ သေဘာထားျပီးတင္ခ်င္တာေတြလည္း စိတ္ပါတဲ့ အခါေတာ့ တင္ပါအံုးမယ္ အင္းစိတ္မပါတဲ့အခါ အလည္မေရာက္ျဖစ္တဲ့အခါလည္း နားလည္ျပီးသာ ခြင့္လႊတ္ေပးပါခင္ဗ်ာလို႔ပဲ ................

ေလးစားစြာျဖင့္

မင္းအိမ္ျဖဴ

( အခုဒီစာေလး ဒီေလာက္ရဖို႔ မနည္းစဥ္းစားျပီးမနည္းရုိက္ရတယ္ ၊ အရင္တုနး္ကဆို ေျပာခ်င္တာေတြမ်ား ေရးခ်င္တာေတြမ်ား စာေတြမ်ား တေပ်ာင္းေပ်ာင္းနဲ႔ မနည္းကုိ ဘရိတ္အုပ္ရတယ္ ေအာ္ စိတ္မ်ားေနာ္...)

Tuesday, 20 October 2009

တုိက္ခပ္ၾကီးၾကီး




တုိက္က ေတာ္ေတာ္ၾကီးျပီး ေတာ္ေတာ္ ျမင့္တယ္ ၊၊ အင္ဂ်င္နီယာ မ်က္ေစ့နဲ႔ေတာင္ ေတာ္ေတာ္ အံ့အားသင့္ ေနတယ္ ၊၊ စိတ္ထဲမွာ ျပန္စစ္ၾကည့္ေနမိတယ္ ၊၊ ၾကီးလြန္းေနသလိုပဲ ......
ကားေတြ ကားေတြ ကားေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္ ၊ တစ္အိမ္မွာ ဘယ္ႏွစီးရွိမလဲလို႔ တြက္ေနမိတယ္ .........
ဓါတ္တုိင္ျမင္ေတာ့ သတိရတယ္ ၊ အႏၱရယ္ရွိသည္ဆိုတဲ့ စာသားေလးေတာ့ေတြ႔ဖူး.......

Friday, 16 October 2009

ဆက္သြယ္ရာမွာ

လူေတြ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ဆက္ဆံ ၾကတဲ့အခါ မရွိမျဖစ္ လိုအပ္တာက ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ နားလည္တဲ့ ဆက္သြယ္မွဳစနစ္တစ္ခု ၊၊ တနည္းအားျဖင့္ ဘာသာစကား ၊၊ ေျပာမယ္ ၊ နားေထာင္မယ္ ၊ ေနာက္ေရးသားဆက္သြယ္မယ္ ၊ သူေရးသားထားတာကုိ ဖတ္ျပီး အဓိပါယ္ေဖၚမယ္ ဆိုတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အတြက္ အင္မတန္အေရးပါတဲ့ ဆက္သြယ္ ေရးစနစ္မွာ တစ္ဦးနားလည္တဲ့ ဘာသာစကားကုိ အျခားသူတစ္ဦးနားလည္ဖို႔ အေရးၾကီးပါတယ္ ၊၊

ဟုိးတစ္ေန႔က ၾကံဳေတြ႕႔ခဲ့ရတာေလး တစ္ခုကုိ တင္ျပပါရေစ ၊၊ မွတ္မွတ္ရရ လြန္ခဲ့တဲ့အပတ္ ေသာၾကာေန႔ ညေနကပါ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ရံုးက အျပန္မွာ ရံုးဖံုးနံပါတ္ တစ္ခုနဲ႔ ဖုန္း၀င္လာပါတယ္ ၊၊ ရံုးခ်ိန္ျပင္ပဆိုရင္ သူငယ္ခ်င္္းေတြပဲ ေခၚေတာ့တာ မို႔ ဘယ္သူမ်ားလည္းေပါ့ ၊၊ ဟိုးအရင္ ကုမဏီက တရုတ္တစ္ေယာက္ပါ ၊၊ ျပည္မၾကီးက လာတဲ့တရုတ္ သူငယ္ခ်င္း ၊၊ အရင္ တုန္းက လုပ္ေဖၚကုိင္ဖက္တစ္ေယာက္ေပါ့ ၊၊ ကုိယ္ဆီမွာ သူ႔ဖုန္းနံပါတ္ေတာင္မွ မရွိေတာ့ပါဘူး ၊၊ ဒီလိုနဲ႔ ေျပာၾကတာေပါ့ ၊၊ သူက How R U ? ဆိုေတာ့ ကိုယ္ကလည္း Ni Hou ? ေပ့ါ ၊၊ ပထမပုိင္းေတာ့ အဆင္ေျပပါတယ္ ၊၊ သူကလည္း ကုိယ့္ကုိ ဖုန္းဆက္မယ္ဆိုေတာ့ ကုိယ့္ကုိေျပာမယ့္ စကားနဲ႔ ကုိယ္ျပန္ေမးရင္ ေျဖမယ့္ စကားကုိေတာ့ နည္းနည္းစဥ္းစားထားေတာ့ အဆင္ေျပပါတယ္ ၊၊ ေနာက္ေျပာရင္းေျပာရင္း ၾကာလာတဲ့အခါ ကြ်န္ေတာ္လည္း သူေျပာတာ နားမလည္ေတာ့ပါဘူး ၊၊ သူလည္းကုိယ္ေျပာတာ နားမလည္ေတာ့ပါဘူး ၊၊ ႏွစ္ဦးစလံုး စိမ္းတဲ့ လူမ်ိဳးနာမည္ေတြ ေမးၾကေျပာၾကတာ ပိုဆိုးလာပါေတာ့တယ္ ၊၊ ဘယ္လိုမွ အဆင္မေျပတဲ့အခါ ကုိယ့္ဖက္ကလည္း သူဘာမ်ား ေျပာခ်င္အံုးမလဲေပါ့ ဟဲလို ဟဲလိုေတြ မ်ားလာပါတယ္ ၊၊ သူကလည္း ဘာေျပာရမွန္း မသိေတာ့ဘူး ေပါ့ ၊၊ ကံေကာင္းတယ္ပဲေျပာရမယ္ သူ႔ဖက္က တယ္လီဖုန္းျမည္လာပါတယ္ ၊၊ အဲဒီေတာ့မွသူကလည္း My Phone is calling ဆိုျပီးေျပာပါတယ္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ကလည္း Ok Ok ေပါ့ ၊၊ ေနာက္မွ ေတြ႔ၾကတာေပါ့ ဘာညာဘာညာ ေပါ့ ၊၊

ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ပါတယ္ ၊၊ သူကသတိရလို႔ ေခၚတယ္ ၊၊ စကားေတြ ေျပာခ်င္တယ္ ၊၊ ကုိယ့္အလုပ္အေၾကာင္းေတြ ေမးခ်င္တယ္ ၊၊ ေနာက္ဆံုး ကုိယ္ ဘာေတြ လုပ္ေနရလဲ ဘာညာသိခ်င္လို႔ ေမးတယ္ ၊၊ ဒီလုိပဲ ကုိယ္ကလည္း ေမးခ်င္တာ ေတြရွိတယ္ ၊၊ ဒီက Local အန္ကယ္ၾကီး ေတြလည္း တခါတေလ ဖုန္းလွမ္းေခၚပါတယ္ ၊၊ ဘာေတြ လုပ္ေန လဲ အဆင္ေျပလား ဘာညာသာ၇ကာေပါ့ ၊၊ အဆင္ေျပပါတယ္ ၊၊ ဒီလုိပဲ အလုပ္အေၾကာင္းေမးၾကဘာညာေပါ့ ၊၊ အခုသူလည္း ဒီလုိပဲ လွမ္းဆက္တာပါ ၊၊ သို႔ေသာ္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ လုိရင္းမေရာက္ၾကပဲ စိတ္ကသိကေအာက္နဲ႔ တစ္ခန္း ရပ္လုိက္္ရပါတယ္ ၊၊ ဘယ္လိုေျပာရမွန္းေတာင္မသိေတာ့ပါဘူး ၊၊ အဲဒီတရုတ္နဲ႔က ရြယ္တူပါပဲ ၊၊ အလုပ္လုပ္စဥ္ကတည္းက စကားျပန္ပါမွ ေျပာလုိ႔ရတယ္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္က သူ႕ကုိေျပာဖူးပါတယ္ ဒီလုိပဲ ေလ့က်င့္ေျပာရ ေအာင္ေပါ့ ၊၊ သူက ျပန္ေျပာပါတယ္ ၊၊ အဂၤလိပ္စာတက္မွ ဒီအလုပ္လုပ္ရမယ္ဆို လုပ္မစားဖူးတဲ့ ၊၊ စင္ကာပူ တစ္ႏုိင္ငံလုံုး တရုတ္လုိ ေျပာလို႔ရတယ္တဲ့ ဗ်ာ ၊၊ အင္း ကြ်န္ေတာ္လည္း ဘာမွ မေျပာေတာ့ပါဘူး ၊၊ ကုိယ္တရုတ္စာ မသင္ခဲ့မိတာပဲ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ အားမရျဖစ္မိတယ္ ၊၊ တကယ္ပါ ၊၊

ဒီလိုနဲ႔ ညေနဖက္ ေရကူးကန္ေရာက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ နားကုိ တရုတ္တစ္ေယာက္ ေရာက္လာျပီး ကြ်န္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းကုိ လိပ္ျပာကူး ျပေပးဖို႔ေျပာပါေလေရာ၊၊ တရုတ္ဆိုေတာ့ သိတဲ့အတုိင္း သူလည္းေျပာေပါ့ ၊၊ ဒါေပမယ့္ အဆင္ေျပပါတယ္ ၊၊ လူခ်င္းမ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ေျပာတဲ့အခါ သိပ္ မခဲယဥ္းပါဘူး ၊၊ ေနာက္ျပီးသြားေတာ့ တစ္ေယာက္ အေၾကာင္းတစ္ေယာက္ေမးေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းက တရုတ္လိုေျပာတက္ေတာ့ ပုိျပီးအဆင္ေျပသြားပါတယ္ ၊၊ သူငယ္ခ်င္းေတြေတာင္ျဖစ္ျပီး နာမည္ေတြ ေမးၾက ေျပာၾက ရန္ ကြမ္းတို႔ ျမန္တ်န္႔တို႔နဲ႔ အဆင္ကုိေျပလို႔ပါ ၊၊

ကြ်န္ေတာ္ ခံစားရတာေလးက အရင္တုန္းက သူငယ္ခ်င္းလုပ္ေဖၚကိုင္ဖက္ခ်င္း သတိရလို႔ ဖုန္းလွမ္းေခၚေပမယ့္ စကားေျပာရတာ အဆင္မေျပေတာ့ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ထပ္ေခၚျဖစ္ၾကဖို႔ဆိုတာ မေသခ်ာေတာ့ဘူး ၊၊ မိတ္ပ်က္ရမယ့္ သေဘာ ၊၊၊ ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းက သူတို႔ဘာသာစကားကို နားလည္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေတာင္ မွ ရလိုက္ရဲ့ ၊၊ ဒီလုိပါပဲ ၊၊ ကုိယ္တက္တဲ့တဲ့ ပညာရပ္တစ္ခုဟာ တစ္ေနရာရာ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာေတာ့ အသံုး၀င္တယ္ ဆိုတာ ေလး ေတြးလိုက္မိပါတယ္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္လည္း အင္မတန္မွ သင္ယူဖို႔ ပ်င္းခဲ့မိတယ္ ၊၊ မလုိဘူးလို႔လည္း ထင္ခဲ့ မိပါတယ္ ၊၊ တကယ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္တို႔ ေဒၚ၀ါ၀ါမွာ တူတူ ၄ ၊ ၅ ရက္ သင္တန္း အတူတက္ခဲ့ဖူးပါတယ္ ၊၊ သူအလုပ္က ရန္ကုန္ျဖစ္ျပီး ၊ ကြ်န္ေတာ္က နယ္ေျပာင္းရေတာ့ သင္တန္းနဲ႔ အဆက္ျပတ္သြားရာကေန အခုေတာ့ လံုး၀ကုိ မတက္ေတာ့တာပါ ၊၊ ေနာက္ သူလုပ္ရတဲ့ အလုပ္ကလည္း လိုအပ္သလို ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ကလည္း မလုိအပ္ ခဲ့ေလေတာ့ ၾကိဳးစားအားထုတ္ဖို႔ ေမ့ေလ်ာ့ခဲ့ပါတယ္ ၊၊ ခုမ်ားမွသာ ဒီလိုအေတြးေလး ၀င္လာခဲ့ပါတယ္၊၊ အင္း ေနာက္ပုိင္းတရုတ္ၾကီး သာ ပုိျပီး ခ်မ္းသာလာရင္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ တရုတ္ျပည္ မေျပာင္းရဘူးလို႔ ဘယ္သူေျပာမလဲေနာ္ ၊၊

ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ
မင္းအိမ္ျဖဴ

Tuesday, 13 October 2009

ေတြးမိတာေလးမ်ား

အခုတေလာ စဥ္းစားေနျဖစ္တာက ဆယ္တန္းျမန္မာစာမွာ သင္ခဲ့က်က္ခဲ့ရတဲ့ ဇာတ္ေတာ္္ ၾကီး ဆယ္ဘြဲ႔ထဲက ဆဒၵန္ဆင္မင္း အေၾကာင္းပါ ၊၊ ဘုရား သမုိင္းလည္းျဖစ္ သလို တကယ့္ ဂႏၱ၀င္ဇာတ္လမ္းလည္း ျဖစ္တဲ့ ဇာတ္လမ္းေလး တစ္ပုဒ္ပါပဲ ၊၊

အခ်စ္ၾကီးခ်စ္ခဲ့ဖူးတဲ့ မိဖုရားေခါင္ၾကီး ၊ ေနာက္ဘ၀ေတြ ျခားေနတာေတာင္မွ ရန္ျငိဳးေတြ မေျပ နုိင္ေသးတဲ့ မိဖုရားေခါင္ၾကီးအေၾကာင္းကုိ ေတြးေနမိတာပါ ၊၊ အဲဒီတုန္းက စာသား ေလးေတြလည္း ျပန္ရြတ္ေနမိတယ္ ၊၊ အၾကိဳက္ဆံုးကေတာ့ “ စိန္မရွား ျမမရွား အလြန္ပင္ မ်ားသည္ကုိ နားေလးေလဟန္ ဆင္စြယ္ကုိမွ ပန္လိုသည္ ဟု ” ေနာက္ “ အစြယ္လိုသူ မိဖုရား အသြားေစခုိင္းသူ မင္းေကရာဇ္ ၊ ေလးျပစ္သူ ဘုရားကြ်န္ေတာ္” ဆိုတဲ့ စာသား ေလး ေတြ၊၊

ေအာ္ ဘ၀ေတြ ျခားေနတာေတာင္ အမုန္းေတြပြားျပီး အာဃာတေတြ ပြားေနတုန္းပါလား မယ္မိဖုရားရယ္လို႔ပဲ အံအားတၾကီး ေရရြတ္ေနမိပါေတာ့တယ္ ၊၊ ေအာ္ သူလည္း တကယ္ ခ်စ္ခဲ့ရွာေပမေပါ့ေလ ၊၊ တခါတေလေတာ့လည္း အခ်စ္ၾကီးလို႔ အမ်က္ၾကီးတယ္ ဆိုတယ္ ဆိုတဲ့ စကားေလးကုိ သေဘာက်သလို ျဖစ္မိေပမယ္ နားမလည္ သလိုလည္း ျဖစ္မိပါတယ္ ၊၊ အခ်စ္ၾကီးမွေတာ့ကြယ္ အျပစ္ၾကီးရယ္လို႔ မျမင္ေတာ့ပဲ ခြင့္လႊတ္ေပးလိုက္ ပါေတာ့လား ၊၊ အင္း ဒီလုိေတာ့လည္း ဟုတ္ၾကျပန္ဘူးရယ္ ၊၊ ငါေကာင္းသေလာက္ ဒင္းမ ေကာင္းဘူး ၊ ငါသစ ၥၥာရွိသေလာက္ဒင္း သစ ၥၥာမရွိဘူး ၊ ဆိုတဲ့ အမုန္းတရားေတြ ရဲ့ ေနာက္ကြယ္မွာ အာဃာတေတြ ပြားေနလိုက္တာမ်ား တခ်ိန္က အသဲေပါက္မတက္ ခ်စ္ခဲ့ဘူးပါတယ္ ဆိုတဲ့ လူတစ္ေယာက္ မဟုတ္သလိုပါလား ၊၊ အျငိဳးေတြ အေတးေတြ အာဃာတေတြမ်ား သာမာန္ရန္သူတစ္ေယာက္ထက္ေတာင္ ပုိျပင္းထန္ေနပါလားေနာ္ ၊၊

ေအာ္ ဒီဇာတ္လမ္းေလးဖတ္မိ စဥ္ကတည္းက ေမးခ်င္မိေပမယ့္ ဘယ္သူ႕ကုိ ေမးရမွန္းမသိခဲ့ ၊၊ အခုလို တုိက္ဆိုင္မွဳရွိတဲ့ အခါတုိင္း စဥ္းစားမိတယ္ ၊ စဥ္းစား မိတဲ့ အခါတုိင္းလည္း အခ်စ္ဆိုတာ ဘာလဲကြာ ဆိုျပီး ျပန္ေတြးေနမိျပန္ေရာ ၊၊ အခုခ်ိန္ထိေတာ့ ေ၀့လည္လည္ စဥ္းစားေနမိဆဲ ၊၊ ဟုိးအရင္တခါက စာေရးတဲ့ညီမတစ္ေယာက္ကုိ ေမးဖူးတယ္ ၊၊ ခ်စ္ျခင္းနဲ႔ အျပစ္ကင္းတယ္ဆိုတာ တကယ္လားကြယ္လို႔ ၊၊ အင္း ခ်စ္ျခင္းက အျပစ္ကင္းေစပါသတဲ့လား ၊၊ ကုိယ့္အတၱေတြမ်ားလားကြယ္ ၊၊ တခါတေလေတာ့လည္း အဲဒီ ခ်စ္ျခင္းနဲ႔ အျပစ္ကင္းေစတဲ့ သူေတြ ကုိ ေတြ႔မ်ားေတြ႔ခ်င္မိပါရဲ့ ၊၊ ထာ၀ရမဟုတ္ပါဘူး အမွတ္တရ ေတြ႔ဖူး ရံုေလးပါ ၊၊

ကြ်န္ေတာ္မွတ္မွတ္ထင္ထင္ ျမင္ဖူး သမွ်ကေတာ့ အခ်စ္ၾကီးလို႔ အမ်က္ၾကီးတယ္ ဆိုတဲ့ သူေတြ ခ်ည္းပါပဲ လား ၊၊ ခ်စ္ျခင္းနဲ႔ အျပစ္ကင္းသူေတြ ရယ္လုိ႔ မျမင္ဘူးေသး ၊၊ ဗဟုသုတ နည္းတာလည္း ျဖစ္နုိင္သလို သူေတာ္ခ်င္းခ်င္း သတင္းေလြ႔ေလြ႔လို႔လည္း ဆိုရမယ္ထင္ပ၊၊

အဲဒီဇာတ္ေၾကာင္းေလးျပန္ေကာက္ရရင္ တကယ္တမ္းသာေတြးၾကည့္မယ္ဆိုရင္ သူမအေနနဲ႔ မိဖုရားေခါင္ၾကီး လည္းျဖစ္ေနျပီ ၊၊ တကယ္ကုိ စိန္မရွား ျမမရွား လုိတရေနတဲ့ ဘ၀ ၊၊ သူအထက္သာတာ ဘာမ်ား ရွိအံုးမလဲေနာ္ ၊၊ တကယ္သာႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ခ်စ္ခဲ့တယ္ ဆုိရင္ အသာစီးရေနတဲ့ ဘ၀မွာ တစ္ဖက္လွည့္ျပီး ၾကိဳးစားေမ့လုိက္ ပါေတာ့လား ကြယ္ ၊၊ ဘာအတြက္မ်ား ဘာမွ မဟုတ္တဲ့ ဆင္စြယ္ကုိ နားပန္ လုပ္ေနအံုးမလဲ ၊၊ ဆင္စြယ္ရဖို႔ ဆင္မင္းေသရမယ္ဆိုတာ မင္းသိတာပဲေလ ၊၊ မင္း ခ်စ္တဲ့ အခ်စ္ဆိုတာ ဒါပဲလား ၊၊ အႏိုင္ရေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ အေပၚစီးက ေနစိန္ေခၚတာဟာ အခ်စ္ၾကီးလို႔ အမ်က္ၾကီးတာပါ ဆိုတဲ့ အလႊာပါးနဲ႔ ဖံုးကြယ္ရမလား ဒါမွမဟုတ္ အျပစ္မကင္း နုိင္တဲ့အတြက္ ဒါဟာ ခ်စ္ျခင္းမ်ားမဟုတ္ေလသလား ၊၊ အင္း စဥ္းစားစရာ….


အဲဒီလို ျဖစ္ရပ္ေတြ ေတြ႔ရေလတုိင္း ခ်စ္ျခင္းနဲ႔ အျပစ္ကင္းေစ ဆိုတာမ်ိဳးေတြ ၾကား ရေလတုိင္း ၊ အခ်စ္ၾကီးလို႔ အမ်က္ၾကီးရပါတယ္ ဆိုတာေတြ ဆံုရေလတုိင္း လူေတြ ေျပာတဲ့ ခ်စ္ျခင္းကုိ မယံုမရဲ ျဖစ္ေနမိတာ ကုိယ့္မွာ အျပစ္ျဖစ္ေနျပီလား ၊၊

ဆင္မင္းသည္လည္း အျပစ္ေတာ့ လုပ္ခဲ့မွာေပါ့ေလ ၊၊ ဆင္မင္းကပဲ က်ီစယ္လြန္ေလသလား ၊၊ အမွန္တကယ္ပဲ အျငိဳး တၾကီး လုပ္ခဲ့ေလသလား ၊၊ အျငိဳးတၾကီး အျပစ္ၾကီး ျဖစ္ခဲ့တာက မယ္မိဖုရား ၊၊ ေနာင္ဘ၀ေတြ ျခားသြားတာေတာင္မွ မေျပႏုိင္ေသး ၊၊ ေအာ္ အင္း အခ်စ္ၾကီးခ်စ္ခဲ့သူကုိ ဂရုတစုိက္ မရွိခဲ့တာက ဆင္မင္း ရဲ့ ေပါ့ေလ်ာ့မွဳေပေပါ့ ၊၊ ဒီအတြက္ အျငိဳးတၾကီး မုန္းခဲ့တာက မိဖုရားေခါင္ၾကီး ၊၊

တကယ္လို႔ ဆင္မင္းက ပ်က္ကြက္ခဲ့မယ္ဆုိရင္ေတာင္ မွ ဘ၀ေတြ ျခားခဲ့ျပီပဲကြယ္ ၾကိဳးစားေမ့ေပ်ာက္ ေပးလိုက္ ပါေတာ့လား ၊၊ အျငိဳးေတြ အမုန္းေတြ ကုိ ေမ့ေပ်ာက္လိုက္ပါေတာ့လား ၊၊ မတရားဘူးဆိုရင္ေတာင္ ကုိယ္အသာရေန ျပီမုိ႔ ျပံဳးျပံဳးေလး ေမ့လိုက္စမ္းပါ ၊၊ တကယ္ခ်စ္ခဲ့တယ္ ဆိုရင္ေပါ့ ၊၊ ႏွဳတ္က ဖြင့္ဟ ဆိုေနမယ့္အစား အမွန္တကယ္ ရင္ထဲမွာ ခ်စ္ခဲ့တယ္ဆုိရင္ ရွံဳးနိမ့္ေနတဲ့ ခ်စ္သူကို တုိက္ခုိက္ေနမဲ့အစား တဖက္တလမ္းက မကူညီရင္ေတာင္ ရန္ညိဳး ဖြဲ႕ အမုန္းအစား ျပံဳးျပီး အားေပးလုိက္ပါလားကြယ္ ၊၊

မင္းအိမ္ျဖဴ

အဲဒီဇာတ္လမ္းေလးေတြးမိတုိင္း စဥ္းစားမိတာေလးေတြကုိ ေရးခ်မိပါသည္ ၊၊ ခ်စ္ျခင္းနဲ႔ အျပစ္ကင္းေစသတဲ့ အင္း ျပီးေတာ့ အခ်စ္ၾကီးေတာ့ အမ်က္ၾကီးသတဲ့ ေလ ၊၊

Saturday, 10 October 2009

အရုိးဆံုး အေျဖ

ဟယ္လို ဟုတ္ကဲ့ေျပာပါ ”

"ေမာင္ေလး မင္းအစ္ကုိ ကုိႏုိင္သီဟ တစ္ေယာက္ ျပသာနာတက္ေနလို႔ ”

“ဘုရားေရ ၊ ဘာျပသနာမ်ားလဲ အစ္မရယ္ ”

ညအခ်ိန္မေတာ္ လာတဲ့ တယ္လီဖုန္းမို႔ နဂုိကခပ္ထိတ္ထိတ္ ျဖစ္ေနရတဲ့အထဲ ဒီလိုၾကားလိုက္ ေတာ့ ပိုလို႔ေတာင္မွ ရင္တုန္ပန္းတုန္ျဖစ္ရပါတယ္ ၊၊ ဘာျပသနာမ်ားပါလိမ့္

“ဘာျဖစ္တာလဲအစ္မ အလုပ္မွာမ်ား ျပသနာတက္တာလား ”

“အင္း လူမွဳေရးျပသနာပါေမာင္ေလးရယ္ ၊ အလုပ္ကုိပါ ထိခုိက္ေတာ့မယ္ ”


ဆိုတဲ့ အစ္မရဲ့ ငိုမဲ့မဲ့ အသံၾကားေတာ့ ပိုလို႔ေတာင္မွ ရင္ထိတ္ရပါတယ္ ၊၊ ဘယ္လိုျဖစ္တာပါ လိမ့္ ၊၊ ကုိႏုိင္သီဟ ဆိုတာက အစ္ကုိလို ၊ သူငယ္ခ်င္းလို ေလးေလးစားစား ခ်စ္ခင္ရတဲ့ အစ္ကုိ ၾကီးတစ္ေယာက္ ၊၊ အင္မတန္မွ အေပါင္းအသင္း ၀င္ဆံ့သလို အင္မတန္မွလည္း ေပ်ာ္ ေပ်ာ္ေနတက္သူ ၊၊ လုပ္ငန္းခြင္ထဲမွာလည္း အထက္နဲ႔ အဆင္ေျပသလို ေအာက္နဲ႔လည္း တည့္ ေအာင္ ေပါင္းသင္းနုိ္င္သူအျဖစ္ နာမည္ရတဲ့သူတစ္ေယာက္ ၊၊ ထူးထူးျခားျခား ၀ိေသသ ဂုဏ္ ပုဒ္ေတြနဲ႔ လူတစ္ေယာက္ ၊ လူတုိင္းက ေလးစားရတဲ့ သူတစ္ေယာက္ ၊ ရာထူးရာခံနဲ႔ အင္မ တန္ မွ ေလးစာဖြယ္ လူတစ္ေယာက္ က ဘယ္လို ျဖစ္ပါလိမ့္ ၊၊

“ ေသခ်ာေျပာျပပါအံုး အစ္မရယ္ ၊ ဟုတ္ေရာ ဟုတ္လို႔လား ၊ အစ္မကေရာ ဘယ္က ၾကားလာတာလဲ ၊၊ ”


ဆိုေတာ့ ငုိခ်င္ရဲ့လက္တို႔ ေျပာခ်င္ရက္ အေမးေစာင့္ေနတဲ့ အစ္မ ခင္ဦးတစ္ေယာက္ ငိုသံေႏွာျပီး ေျပာပါေလေတာ့သည္ ၊၊

ေအာ္ အတိတ္ ကာလေလးကုိ ျပန္ေတြးမိေတာ့ ကိုႏုိင္သီဟ အေၾကာင္းကုိ ျပန္ သတိရ မိပါတယ္ ၊၊ ျဖစ္ခဲ့တာၾကာေတာ့ ေမ့ေတာင္ေနၾကေပါ့ ၊၊ အခုေတာ့လည္း တခ်ိန္က သူ မျဖစ္ခဲ့ဘူးသလို သူတို႔ အိမ္ေထာင္စုေလးက အင္မတန္မွ ျငိမ္းခ်မ္းလိုက္တာ ၊၊ အခုဆိုရင္ သားၾကီး ညီမင္းေတာင္မွ ဆရာ၀န္ၾကီးမားမား ျဖစ္ခဲ့ျပီ ၊၊ အငယ္မ ႏြယ္နီမင္းက စင္ကာပူမွာ Junior College ေတာင္ တက္ေန ေလရဲ့ ၊၊၊ အငယ္ေကာင္ ေငြမင္းက ျပင္ဦးလြင္ မွာ တပ္မေတာ္ အင္ဂ်င္နီယာ ေက်ာင္းသားၾကီးေပါ့ ၊၊ ေအးခ်မ္း တည္ျငိမ္ေနတဲ့ မိသားစုေလးက ဟုိးအရင္ အတိတ္က မုန္းတုိင္း မ၀င္ခဲ့ဘူးသလို တည္ျငိမ္ လို႔ပါလား ၊၊

သူတို႔အေၾကာင္းေလးကုိ ျပန္သတိရမိေတာ့ အတိတ္က ျဖစ္ခဲ့ဘူးတဲ့ ဇာတ္ေၾကာင္းေလးကို သတိရမိ ပါရဲ့ ၊၊ အဲဒီမုန္တုိင္း၀င္တဲ့အခ်ိန္မွာ တကယ္လို႔သာ အားလံုးက ၀ုိင္း၀န္းကူညီမေျဖရွင္းေပးခဲ့ဘူး ဆိုရင္ သူတို႔ မိသားစုေလးဟာ ဒီေန႔လို သာယာေနမွာ မဟုတ္ေပဘူး ၊၊ ကုိၾကီး ကုိႏုိင္သီဟလည္း အရက္သမားၾကီး ျဖစ္ေနမလား ၊၊ အစ္မခင္ဦးေရာ မ်က္ရည္နဲ႔မ်က္ခြက္ ေသာကေတြ ေပြေနမလား ၊၊ သားသမီးေတြေရာ အခုလို သာယာတဲ့ အနာဂတ္ေလးေတြ ပုိင္ဆိုင္ႏုိင္ပါ့မလား ၊၊ ေတြုးမိပါတယ္ ၊၊

မွတ္မွတ္ရရ အဲဒီေန႔က အဲဒီအမ်ိဳးသမိးကို သြားေတြ႔ျဖစ္ခဲ့တယ္ ၊၊ တက္နုိ္္င္ဘူးေလ ျပသနာေတြက ျဖစ္ေနျပီပဲ ၊၊ ဒီအခ်ိန္မွေတာ့ ရွက္ႏုိင္ေတာ့ဘူး ၊၊ ကုိယ့္ဘက္က အရွက္မကြဲဖို႔သာအဓိကေပါ့ ၊၊ သူတို႔လည္း ဘာမွေတာ့ ေထြေထြ ထူးထူး ျပသနာမရွာနို္င္ပါဘူးေလ ၊၊ ကုိယ္ကပဲ လူတက္ၾကီး လူဆိုးၾကီး ၀င္လုပ္ရေတာ့တာေပါ့ ၊၊ အစ္မခင္ဦးကလည္း ခံစားေနရမွာပဲေလ ၊၊ နားလည္ပါတယ္ ၊၊ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ ျဖစ္ခ်င္တာျဖစ္ တရားတာ မတရားတာ ကုိယ္ မေတြးနုိင္ဘူး ၊၊ ျပသနာေတြကုိ အေကာင္း ဆံုး ေျဖရွင္းနုိင္ဖို႔ပဲ စဥ္းစားခဲ့တယ္ ၊၊ ကေလးေတြ အေဖျဖစ္သူကုိ အထင္မေသးေအာင္ ၊၊ ဖံုးဖိထားလို႔ ရတဲ့ ျပသနာ ေတာ့ မဟုတ္ေလေတာ့ ဖြင့္ေတာ့ ေျပာျပလိုက္ရတယ္ ၊၊ ဒါေပမယ့္ ကုိယ္ ပဲ အေဖလုပ္ သူကို အထင္ တမိ်ဳး မေရာက္ေအာင္ ျပန္ျပိး သိမ္းသြင္းရပါတယ္ ၊၊

ေနာက္ အစ္မ ခင္ဦး ၊၊ တက္နုိ္င္ဘူးရယ္ ၊၊ သူ႕ကိုလည္း ျပတ္ျပတ္သားသား ဖိႏွိပ္ရေတာ့တယ္ ၊၊ အစ္မ ဘာျဖစ္ခ်င္လဲ ၊၊ အခုခ်ိန္မွာ သစာမရွိတာေတြ ရင္ကြဲတာေတြ လာလုပ္မေနနဲ႔ ၊၊ အစ္မ ကြာနုိင္သလား ၊၊ ဒါဆို ေနာက္တစ္ေယာက္ ကုိ အိမ္ေဖၚ ေခၚတင္မယ္ ၊၊ အစ္မဆင္းသြား ဆိုတာမ်ိဳး လုပ္ရပါေတာ့တယ္ ၊၊ သိပါတယ္ ေလ ၊၊ တကယ္ေတာ့ အစ္မခင္ဦးမွာ ဘာအျပစ္မွ ရွိတာမဟုတ္ ၊၊ ဒါေပမယ့္ မိန္းမသဘာ၀ ပြစိပြစိ လုပ္ေနမယ္ ၊၊ မၾကာခဏ ခလုတ္တုိက္ေနမယ္ ၊၊ အျမဲတမ္း ေထ႔ေငါ့ ေနမယ္ဆိုရင္ အျပစ္လုပ္ထားသူေပမယ့္ ပိုျပီး အရြဲတုိက္ေေတာ့မယ္ ၊၊ ဒါဆိုရင္ ျပသနာေတြက အေကင္းဖက္ကုိ ဦးမတည္ပဲ အဆိုးဖက္ကိုသာ ေျပာင္းသြားေတာ့မွာေပါ့ ၊၊ ဒီအခ်ိန္ဟာ အင္မတန္ မွ အကိုင္အတြယ္တက္ဖို႔ လုိပါတယ္ ၊၊ အေပ်ာ့ဆြဲဆိုတာမ်ိဳး ဆြဲတက္မွ အဆင္ေျပမွာ ၊၊ အဲကုိယ္တကယ္ မသတီေတာ့လို႔ မေပါင္းႏုိင္ေတာ့ဘူးး ဆိုရင္ေတာ့ တစ္မ်ိဳးေပါ့ ၊၊

လူတစ္ေယာက္ဟာ သစာမရွိဘူး ၊၊ေဖာက္ျပန္ေရးသမား ဘယ္လိုပဲျဖစ္ေနပါေစ သူကုိ အျမဲတုိက္ခုိက္ ေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ သူလည္း ထြက္ေပါက္တစ္ခု ရွာေတာ့ မွာေပါ့ ၊၊ မွန္ပါတယ္ လက္ခံပါတယ္ ၊၊ ငါမွ မမွားတာ ငါဘာဂရုစုိက္စရာ လိုလဲ ဆိုတာမ်ိဳးကေတာ့ ေက်ာင္းသင္ခန္းစာမဟုတ္တဲ ့ လူမွဳေရး ျပသနာ ေတြ မွာေတာ့ ငါမွန္တယ္ ဆိုျပီး အျခားတစ္ဖက္ရဲ့ အားနည္းခ်က္ကုိ ဖိႏွိပ္လို႔မရပါဘူး ၊၊ ဒါဆိုရင္ ျပသနာေတြဟာ အေကာင္းဖက္ကုိ ဥိးမတည္ပဲ အဆိုးဖက္ကိုသာ ဥိးတည္သြားေတာ့မွာပါ ၊၊ ဒါဟာလည္း ျပသာနာကုိ လက္ခံ ေျဖရွင္း သူ တစ္ဥိးစီရဲ့ အျမင္ေပါ့ေလ ၊၊

ဒိလုိနဲ႔ အဲဒီျပသနာဟာ အထြက္အထိပ္ကုိ ေရာက္ရွိလာပါေတာ့တယ္ ၊၊ ေနာက္တစ္ေယာက္ကလည္း ရလိုမွဳတစ္ခုအတြက္ ေတာင္းဆိုေနျပီ ၊၊ သူတုိ႔ဖက္က ဒီလိုေတာင္းဆိုလာတဲ့ အခါ ပုိလို႔ ၀မ္းေျမာက္မိ ပါတယ္ ၊၊ ဘာလို႔လည္း ဆိုေတာ့ ေျဖရွင္းစရာ အေျဖတစ္ခုအတြက္ အစ တစ္ခုရလိုက္သလိုပါပဲ ၊၊ အစ္မခင္ဥိးကေတာ့ ၀ုန္းဒိုင္းက်ဲခ်င္ေနမွာပါ ၊၊ သူအတြက္လည္း ခံစားနားလည္ပါတယ္ ၊၊ ဒါေပမယ့္ သူကိုပဲ ေဖ်ာင္းဖ်လိုက္ ေခ်ာ့လိုက္ ေျခာက္လိုက္ေပါ့ ၊၊ ကုိနုိင္သီဟ ဘက္က အစ္မေတြကလည္း ဘာျဖစ္ျဖစ္ ငါ့ေမာင္ မွန္တယ္ ဆိုတာ လက္ကိုင္ထားသူေတြ ဒီလိုျပသနာကုိ ေျဖရွင္းမယ္ ဆိုသူေတြ ဆိုေတာ့ မခင္ဥိးတစ္ေယာက္လည္း ဘာမွ မေျပာသာေပဘူးေပါ့ ၊၊ နင္အသံုးမက်လို႔ ဒီလိုျဖစ္တာ ၊၊ ဆုိတာမ်ိဳးေတြေတာင္ အစ္မခင္ဦးတစ္ေယာက္ အေျပာအေငါက္ခံရရွာတယ္ ၊၊ သူခဗ်ာမေတာ့ မ်က္ရည္ မ်က္ခြက္ေပါ့ ၊၊ သိုေသာ္ သူလင္ေတာ္ေမာင္ ေရွ႔မွာ ေတာ့ မငုိရဲရွာ ဘူး ၊၊

မိသားစုစိတ္ဓါတ္ဆိုတာ ဒါပါပဲေလ ၊၊ တစ္ဥိးတစ္ေယာက္ ရွံဳးနိမ့္ေနခ်ိန္မွာ မဖိႏွိပ္ပဲ အားေပးတာ ၊၊ ႏွုတ္က ဖြင့္ဟေဖၚက်ဴး အားေပးေနတာထက္ လိုအပ္မယ္ ထင္တာေလးေတြ ကုိ တိတ္တိတ္ဆိတ္ ဆိတ္ လုပ္ေပးတာ ၊၊ သူေနေစခ်င္သလိုေလး ေနေပးတာ ေတြဟာလည္း ေထာက္ပံ့ကူညီတာပါပဲ ၊၊ အမွန္တကယ္ျပန္ေတြး ၾကည့္မယ္ ဆိုရင္ အခုပြဲမွာ အစ္မခင္ဦးနုိင္ျပီေပါ့ ၊၊ သို႔ေသာ္ မိသားစု ဘ၀မွာ အႏုိ္င္အရွံဳးဆိုတာ ဂုဏ္သိကာနဲ႔ မလဲယူစေကာင္းပါ ၊၊ တကယ္လို႔ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ပြဲၾကမ္းခဲ့ရင္ ကာယကံရွင္န်စ္ေယာက္ထိပ္တုိက္ ေတြ႔ခဲ့ရင္ ဘာေတြ ျဖစ္ကုန္မလဲ ၊၊ ရွက္၇မ္းေတြ ရမ္းျပီး ပြဲေတြ ၾကမ္းကုန္ျပီေပါ့ ၊၊ ရလာမယ့္ အက်ိုးဆက္ကဘာလဲ ၊၊ ဘာျဖစ္လာမလဲ ၊၊ မိသားစုဘ၀ေလး ျပိဳကြဲသြား မယ္ ၊၊ ခ်စ္တဲ့သူခ်င္း အမွားတစ္ခုအတြက္ လမ္းခြဲရမွာပဲေပါ့ ၊၊

ဟုတ္ပါတယ္ ေလ ၊၊ ဒါဟာမခင္ဥိး မွားခဲ့တာမွမဟုတ္တာ ၊၊ မွားတာက ကုိႏုိင္သီဟ ၊၊ အျပစ္ေတြကုိ ကုိႏုိင္သီဟ ခံေပါ့ ၊၊ လို႔ဆိုႏုိင္ေပမယ့္ ကိုနုိင္သီဟကုိ ဘယ္လို အျပစ္ေပးမလဲ ၊၊ လူသိရွင္ၾကား ေဖာက္ ျပန္ေရးသမားအျဖစ္ ထုတ္ေဖၚေၾကျငာမလား ၊၊ ဒါမွမဟုတ္ အိမ္ေထာင္ေရးကုိ ရပ္စဲလို႔ လမ္းခြဲလိုက္ ၾကမလား ၊၊ ျဖစ္တာေတြက ျဖစ္ျပီးျပီမို႔ အျပစ္တင္ေနလို႔ေရာ ဘာမ်ားရလာပါအံုးမလဲ ၊၊ ရလာဒ္က ဘာျဖစ္လာမလဲ ၊၊ ျဖစ္ျပီးတဲ့ ျပသနာကုိ ၀ုိင္း ၀န္း အေျဖရွာတာသာ အေကာင္းဆံုး မဟုတ္ေပဘူးလား ၊၊

လူတုိင္းဟာ အမွားမကင္းၾကပါဘူး ၊၊ မွားတက္ၾကပါတယ္ ၊၊ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအမွားကုိ ၀ုိင္း၀န္းျပဳျပင္ ေပးမွသာ သူကိုခ်စ္ရာေရာက္မွာေပါ့ ၊၊ တကယ္လို႔သာ အဲဒီျပသနာမွာ အားလုံးက ၀ုိင္း၀န္း မကူညီ ၾကပဲ ဖိႏွိပ္တဲ့ နည္း အက်ပ္ကိုင္တဲ့နည္းေတြ သံုးရင္ဘာေတြ ျဖစ္လာမလဲ ၊၊

အခုေတာ့လည္း အားလံုးက ေလးေလးစားစား ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ ေနေပးၾကတယ္ ၊၊ အရင္လိုပဲ ေလးေလးစားစား ဆက္ဆံၾကတယ္ ၊၊ ၀ုိင္း၀န္းထိန္းသိမ္းေပးတဲ့အခါ အခုေတာ့လည္း ကုိႏုိင္သီဟ ဆိုတဲ့ သူတစ္ေယာက္ဟာ ဒီလိုျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ဆိုရင္ေတာင္ ဘယ္သူမွ ယံုမွာမဟုတ္ပါဘူး ၊၊ အစ္မ ခင္ဥိးလည္း အခုဆိုရင္ ေပ်ာ္ရႊင္ လို႔ ၊၊ အားလံုးရဲ့ ေလးစားစြာဆက္ဆံမွဳေၾကာင့္ ကုိနုိင္သီဟဟာ အရင္ ကထက္ေတာင္မွ ပိုျပီး တည္ျငိမ္လို႔ လာပါတယ္ ၊၊ သူကုိယ္သူလည္း အရွက္တစ္ခုနဲ႔ ထိမ္းသိမ္း သြားပါတယ္ ၊၊ ဒါဟာ အေျဖမွန္ပဲေပါ့ ၊၊ တကယ္လို႔သာ မလုိလားအပ္ပဲ ေပါက္ကြဲၾက ၊ ေျပာၾကဆိုၾက ဆိုရင္ ေတာ့ ကြဲၾက ျပဲၾကရံုေပါ့ ေလ ၊၊

အင္းအတိတ္ကုိ ျပန္ေတြးမိတာပါ ၊၊ ဒိေန႔ သမိးေလး ႏြယ္နီမင္းကုိ ေက်ာင္းမွာ သြားျပီး ေခၚရအံုးမယ္ ၊၊ ဒီေန႔က သမိးေလးရဲ့ ေမြးေန႔မို႔ ညစာေကြ်းမယ္လို႔ ကတိေပးထားမိေလတာကိုး ၊၊ အင္းျပီးမွပဲ ကုိၾကီး ႏုိင္သီဟ တုိ႔ဆီ လည္း ဖုန္းေခၚလိုက္ပါအံုးမယ္ ၊၊ မေတြ႔ျဖစ္ၾကတာေတာင္ၾကာေပါ့ ၊၊ ကုိယ့္မွာကလည္း တစ္ကုိယ္တည္းသမားမို႔ အိမ္ေထာင္တာ၀န္မရွိေပမယ့္ အျခား ဗာရီရ ေတြ ကမ်ားသားလားေနာ္ ၊၊ အခုေတာ့လည္း လူမွဴေရး လုပ္ငန္းေတြပဲ ပိုလုပ္ျဖစ္ေနေလရဲ့ ၊၊ ေအာ္ ၅၀ဆိုတဲ့ အသက္ဆိုတာလည္း မငယ္ ေတာ့ပါလားေနာ္ ၊၊ ဒီအခ်ိန္မွာ ကုိယ့္အတြက္လည္းကုိယ္ လုပ္အံုးမွ ၊၊ အျခားသူေတြကုိ ကူညီေျဖရွင္း ေပးခဲ့ဘူးေပမယ့္ ကုိယ္ျပသာနာေတာ့ ကုိယ္မရွင္းႏုိင္ခဲ့သမုိ႔ ခုလို တစ္ေယာက္တည္း ဘ၀နဲ႔ပဲ အရုိး ထုတ္ရေပအံုးမယ္ ၊၊ ကုိၾကီးနုိင္သီဟတုိ႔ အစ္မခင္ဥိးတို႔ ေတြ႔ၽမွ ေနာက္ရေပအံုးမယ္ ကြွ်န္ေတာ့္ကုိက် ေတာ့ မကူၾကပဲကုိး ရယ္လို႔ေလ၊၊

ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ
မင္းအိမ္ျဖဴ
( စိတ္ကူး ယဥ္ေရးဖြဲ႔ပါသည္ ၊၊ တုိက္ဆုိင္မွဳမ်ားရွိက ခြင့္လႊတ္ပါ၇န္ ၊၊ )

( မိသားစု အေတာ္မ်ားမ်ား ၊ သမီးရည္းစားအတြဲေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ၾကံဳဖူးခဲ့တဲ့ ၾကံဳေတြ႔ရတက္တဲ့ အရုိးရွင္းဆံုး ျပသနာေလးတစ္ခုပါ ၊ အတြဲေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ၈၀ % ေလာက္ျဖစ္တက္ပါတယ္ ၊ အဲဒီထဲမွာ ကုိယ္မပါေသးရင္ေတာ့ အင္း ၂၀ % ထဲမွာ ပါတယ္လို႔ ၾကိတ္ျပီး ၀မ္းသာေပါ့ သို႔ေသာ္ သိပ္ေတာ့ ၀မ္းမသာပါနဲ႔အံုး သမုိင္းဆိုတာ ေသတဲ့ေန႔မွ ေျပာလို႔႔ရမွာမို႔ ခဏေတာ့ ၀မ္းသာရမွာေပါ့ ၊၊ အဲဒီလို ၾကံဳေတြ႔လာတဲ့ အခါမွာသာ အျငင္သာဆံုး နည္းနဲ႔ အေကာင္းဆံုး လမ္းကုိ ေရြးခ်ယ္ ေျဖ ရွင္း ႏုိင္ဖို႔ သည္သာ အလုိအပ္ဆံုး ႏွင့္ အေကာင္းဆံုး အရုိးဆံုး အေျဖပါ )

Friday, 9 October 2009

အရိပ္စစ္

ေအာ္ ႏွစ္္ေပါင္းႏွစ္ဆယ္ေတာင္ ေက်ာ္ျပီတဲ့လား ၊၊ အခ်ိန္ေတြ အကုန္ျမန္လိုက္တာေနာ္ ၊၊ ဘယ္တုန္းကမွ စိတ္ကူး မယဥ္ဖူးတဲ့ တစ္ေယာက္တည္း ဘ၀နဲ႔ ျဖတ္သန္းလာခဲ့တာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္ျပီတဲ့လား ၊၊


အားလံုးကုိ ေမ့ပစ္ဖုိ႔ၾကိဳးစားရင္း ၊ ေမ့ႏုိင္ဖို႔ၾကိဳးစားရင္း တစ္ေယာက္တည္း ေနသားက်ေနတက္ေအာင္ ေလ့က်င့္ ေနထုိင္ရင္း ဘ၀ကုိ ျဖတ္သန္းခဲ့တာ ေႏြမိုး ေတြ အလီလီေျပာင္း ခဲ့ျပီေကာ ၊၊ ဘာမွ မၾကာေသးပါလား လို႔ဘာသာ ထင္မွတ္မိေပမယ့္ ဒီေန႔မနက္ ရံုးခန္းကုိေရာက္မွပဲ အတိတ္မွဳန္၀ါး၀ါးကုိ ျပန္သတိရမိပါေစပါတယ္ ၊၊ အတြင္းေရးမွဳးမေလး တင္ထားေပးတဲ့ ကုိယ့္ အလုပ္စားပြဲေပၚက ဖိတ္စာေလးတစ္ေစာင္ ၊ ေနာက္ Starbuck ေကာ္ဖီတစ္ခြက္နဲ႔ ကိတ္မုန႔္ ေလးတစ္ခုကုိ စားရင္း မွန္ခ်ပ္ကုိလာမွန္ေနတဲ့ မုိးစက္ေတြကုိ ေငးၾကည့္ေနမိတယ္ ၊၊ “ စပါယ္ျဖဴ ဒီေန႔ မနက္ လုပ္စရာေတြ အားလံုးကို Postpone လုပ္လိုက္ေတာ့ ၊ ဦး ဒီေန႔ မနက္ ဘယ္သူနဲ႔မွ မေတြ႕ခ်င္ဘူး ၊ ” ဆိုတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ စကားကုိ နားလည္မွဳအျပည့္နဲ႔ နာခံေလတဲ့ အတြင္းေရးမွဴးမေလးကုိ ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္ ၊၊ တကယ္ကုိ တခါတေလ ဘယ္သူနဲ႔မွ စကားမေျပာခ်င္ ျဖစ္မိတဲ့အခါ ဒီလိုပဲ အထူးသျဖင့္ေတာ့ အခုလို မုိးေတြ မုိးစက္ေတြကုိ ျမင္မိတဲ့အခါ မွာေတာ့ ကုိယ့္ရဲ့ ကမၻာ ရံုး ခန္း ေလးထဲမွာ တိတ္တိတ္ ဆိတ္ဆိတ္ ေလး ထိုင္ေနမိတက္တယ္ ၊၊


ေလးဆယ္ေက်ာ္ ငါးႏွစ္ပုိင္းရံုမက ငါးဆယ္နားနီးေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ကုိ အိမ္ေထာင္ျပဳဖို႔တုိက္တြန္း ေနဆဲျဖစ္တဲ့ ေမာင္ႏွမေတြလည္း အခုေတာ့ သိပ္မေျပာၾကေတာ့ ၊၊ ေအာ္ တူေတြ တူမေတြေတာင္မွ သူတို႔ အိမ္ ေထာင္ေတြ နဲ႔သူတို႔ ျဖစ္ေနၾကျပီပဲ ၊၊ အခုေတာ့ ဥိးေလး ဆိုတာထက္ ဘၾကီးေတာင္ ျဖစ္ေနျပီေပါ့ ၊၊သူတို႔လည္း အခုေတာ့ ထပ္ျပီးမတုိက္တြန္းၾကေတာ့ ၊၊ ဒါလည္းေကာင္းတာပါပဲေလ ၊၊ ကုိယ္လည္း နားေအးသလို သူတို႔ ေျပာရသက္သာတာပါပဲ ၊၊ ေအာ္ ဒါမ်ိဳးကလည္း ခက္သားလား ၊၊ တုိက္တြန္းလို႔မရသလို ၊ ဖ်က္ဆီးလို႔လည္း မရတာမ်ိဳး ဆိုေတာ့ေလ ၊၊ တခါတခါေတာ့ သုိက္သုိက္၀န္း၀န္း မိသားစုေတြ ျမင္ရတဲ့အခါ စိတ္ထဲမွာေတာ့ အရင္း တုိင္း ေျပာရရင္ေတာ့ လိုခ်င္မိသားလား ၊၊ သုိ႔ေသာ္ သို႔ေသာ္ ……..


ေအာ္ မယ္မဒီ ကေမြးတဲ့ သမီးေလးေတာင္မွ အသက္ ၂၀ ျပည့္ျပီတဲ့ေလ ၊၊ ေမြးေန႔ဖိတ္စာ ေမႊးေမႊးေလးကုိ ၾကည့္ရင္း ဟုိးအတိတ္ အႏွစ္ ၂၀ ေက်ာ္ ကာလေလးကုိ ျပန္ျပီး သတိရေနမိတယ္ ၊၊ သမီးေလး သြယ္မဒီ ကေရာ သူ႔အေမလိုပဲ လား ၊၊ ေအာ္ မေတြ႔ျဖစ္တဲ့ကာလေတြ မွာ အရင္လို စြဲမက္စရာေကာင္းေနတုန္းပဲ လား မဒီ ၊၊ သမီးေလးကေရာ အေမတူလား ၊ အေဖတူလား ၊၊ ေအာ္ အေဖတူဆိုရင္ေတာင္မွ ကုိယ္မွ ေကာင္းေကာင္း မျမင္ဖူးခဲ့တဲ့ သူ႔အေဖကုိ ကုိယ္ဘယ္သိပါ့မလဲ ၊၊ တစ္ေက်ာင္းတည္း ဆင္းေတြ ဆိုေပမယ့္ ကုိယ္ မဒီ့အမ်ိဳးသား ကုိ ေသခ်ာ မျမင္ဖူးခဲ့ ၊၊ ကုိယ့္ထက္ေတာ္တယ္လို႔ေတာ့ မဒီက ေျပာခဲ့ဖူးတာပဲေလ ၊၊ ဟုတ္ပါတယ္ေလ ၊၊ ကုိယ္ထက္ ေတာ္ပါတယ္ ၊၊ ကုိယ့္ထက္လည္း မဒီအေပၚခ်စ္တက္သလို ကုိယ္ထက္လည္း လူၾကီးလူေကာင္း ပီသပါသတဲ့ေလ ၊၊ အင္းဟုတ္မွာပါ ၊၊ ဒါ့ေၾကာင့္လည္း မယ္မဒီတစ္ေယာက္ ဘ၀လက္တြဲေဖၚအျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ခဲ့ တာေပါ့ ၊၊ ေရြးခ်ယ္ခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူးေလ လက္တြဲေဖၚအျဖစ္လက္ခံခဲ့တာေပါ့ ၊၊

နင္နဲ႔ေတာ့ တျခားစီပဲ ဆိုတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ရဲ့ စကားလံုးေတြ ေအာက္မွာ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ က်မေပ်ာက္ေအာင္ မနည္းကုိ ရပ္တည္ခဲ့ရပါတယ္ ၊၊ ေအာ္အဲဒီကာလေတြတုန္းက အင္မတန္မွ ၀င္ေငြေကာင္းသလို မယ္မဒီကုိ အင္မတန္မွ ခ်စ္ခဲ့တယ္ ဆုိတဲ့ စကားလံုးေတြၾကားေတာ့ ၀မ္းသာမိတာ အမွန္ပါ ၊၊ ကုိယ္ဆီက မယ္မဒီမရ ခဲ့တာ ေတြကုိ ေပးခဲ့တဲ့ ေမာင္ိသီလြန္းကုိ လည္း ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္ ၊၊ သို႔ေသာ္ တိတ္တိတ္ေလးေပါ့ ၊၊ ကုိယ့္ဖက္က ရပ္တည္ေပးခဲ့ၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိေတာင္ ကုိယ္တုိင္ နားခ်ခဲ့ပါတယ္ ၊၊ တက္ႏုိ္င္သမွ် ကုိယ့္အတြက္ ေနာက္တစ္ ၾကိမ္ ခဲမမွန္ဖို႔ ကာကြယ္ေပးခဲ့ပါတယ္ ၊၊ ေမာင္သီလြန္းတစ္ေယာက္ အျမင္မမွားရေလေအာင္ ၊ သံသယေတာင္ မ၀င္မိေစေအာင္ ထိန္းသိမ္းခဲ့ပါတယ္ ၊၊ သူ႔အတြက္ ဘာမွ မေဆာင္ၾကဥ္းေပးနုိင္ခဲ့တဲ့ ကုိယ္အတြက္ေတာ့ ဒါေလးေတြကုိ သူ႔အတြက္ ဆင္ျခင္ေပးရမွာေပါ့ေလ ၊၊

ေအာင္ျမင္တဲ့ အိမ္ေထာင္ စုေလးတစ္ခုကုိ တည္ေဆာက္သြားႏုိင္တဲ့ မယ္မဒီကုိ တကယ္ကုိ ခ်ီးက်ဴးမိပါတယ္၊၊ ကုိယ္ကေတာ့ ခုခ်ိန္ထိ နားခုိစရာ ကုိင္းမရွိတဲ့ ငွက္တစ္ေကာင္လို လြင့္ေမ်ာေနဆဲ ၊၊ ဒီအသက္အရြယ္ေရာက္မွ လည္း ကုိင္းတစ္ခုလည္း မရွာလိုေတာ့ ၊၊ ပန္းတစ္ပြင့္လည္း မရွာလိုေတာ့ ျပီ ၊၊ ေအာ္ ဒီလိုနဲ႔ မၾကာေတာ့ တဲ့ကာေလးတစ္ခု ျဖတ္သန္း ျပီးတဲ့အခါမွာေတာ့့ ကုိယ္လည္း နားခုိစရာေလးတစ္ခုေတာ့ ရွာရမွာေပါ့ေလ ၊၊ ဒါေပမယ့္ အဲဒီေနရာေလးက ဘယ္ေနရာေလးမ်ား ျဖစ္ေလမလဲေနာ္ ……

“ စံပါယ္ျဖဴ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ ေန႔လည္ပုိင္း အစီအစဥ္ေတြ အားလံုးလည္း ဖ်က္လိုက္ပါေတာ့ ၊ ေနာက္ ေရွ႕ေနၾကီး ဥိးမင္းဒင္ ကုိ ေတြ႔ဖို႔ စီစဥ္ေပးပါ ၊ ေနာက္ ေမာင္တုိးကုိလည္း ခရီးထြက္ဖို႔ ကားစီစဥ္ ထားလိုက္ပါလို႔ေျပာလုိက္ပါ ၊ ေနာက္တစ္ခုက ဒီည Company က၀န္ထမ္းအားလံုးကုိ ေဟာ္တယ္တစ္ခုမွာ ဒင္နာစီစဥ္ေပးပါ ၊ HR အဖြဲ႔ကုိေျပာလိုက္ပါ ၀န္ထမ္းအားလံုးအတြက္ ေငြသြားထုတ္ထားပါလို႔ ေငြသားနဲ႔ ခ်ီးျမွင့္ခ်င္ပါတယ္လို႔ ဟုတ္ျပီေနာ္ ”

ကြ်န္ေတာ္မွာသမွ်ကုိ လိုက္မွတ္ေနတဲ့ အတြင္းေရးမွဴးမေလးကို မွာစရာရွိတာေတြ မွာၾကားျပီး မက်န္ေတာ့တဲ့ အခ်ိန္တုိေလးအတြင္းမွာ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ ေနာက္ဆံုး အခ်ိန္ေလးကုိ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ေလးပဲ ေက်ာ္ျဖတ္ ခ်င္ပါေတာ့တယ္ ၊၊ ကုိယ္အႏွစ္ႏွစ္ အလလ ၾကိဳးစားတည္ေဆာက္ခဲ့ရတဲ့ ဘ၀ကုိ ေနာက္ဆံုး ႏွဳတ္ဆက္ရျပီေပါ့ ၊၊ ၅၅ ထပ္ ရွိတဲ့ကုိယ့္ ရဲ့ ရံုး ကုိ အထပ္ေစ့ေအာင္ လိုက္မၾကည့္နုိင္ေပမယ့္ ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ေတာ့ တစ္ပတ္ ေလာက္ေတာ့ ပတ္ၾကည့္လိုက္ခ်င္မိရဲ့ ၊၊ ေအာ္ ဒီ အေဆာက္အအံုၾကီးေဆာက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက ဘာလို႔ ၅၅ ထပ္ေဆာက္တာလဲဆိုတဲ့ ေမးခြန္းေတြ ေမးၾကေသးရဲ့ ၊၊ ဒါဟာကုိယ္တုိ႔ ႏွစ္ေယာက္သာ သိတဲ့ ငါး ငါး ေပါ့ ၊၊ အင္း အခုေတာ့လည္း အားလံုးကို စိတ္ထဲမွာ ေမ့ႏုိင္ခဲ့ပါျပီေလ ၊၊ ဒီဘ၀ ဒီမွ်သာေပါ့ေလ ၊၊ ေနာက္ဘ၀ဘ၀ ေတြ သာရွိခဲ့ေသးရင္ေတာ့ တစ္ေယာက္တည္းဘ၀ကုိ ျဖတ္သန္းရတာမ်ိဳး မျဖစ္ပါေစနဲ႔ေတာ့လား ၊၊ အထီးက်န္ ျဖတ္သန္း ရတဲ့ ဘ၀ကုိ ခါးသည္းလွပါျပီ ၊၊ အင္းေရွ႔ဆက္လို႔လည္း အသက္ရွဴေနသမွ်ေတာ့ တစ္ေယာက္တည္း ေပါ့ ၊၊ သို႔ေသာ္ ဘာသံေယာဇဥ္ မွထားဖို႔ မသင့္ေတာ္ေတာ့တဲ့ ဘုရားရိပ္မွာ တရားရိပ္မွာပဲ ဘ၀ကုိ ေအးခ်မ္းစြာ ျဖတ္သန္းျဖစ္ပါေတာ့မယ္ေလ ၊၊ ဒါဟာ သံသရာအတြက္ အေကာင္းဆံုးေပါ့ ၊၊

ေမတၱာရင္းျဖင့္
မင္းအိမ္ျဖဴ

Wednesday, 7 October 2009

အေထာက္အပံ့ေကာင္း

ဘယ္လို ယံုၾကည္လဲဆုိရင္ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ယံုၾကည္တာေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ အဲဒီေတာ့ ကုိယ့္ဘက္ကလည္း ႀကိဳးစား အားထုတ္ရတယ္။ တစ္ဖက္ကလည္း ပံ့ပိုးကူညီရတယ္။ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈနဲ႔ ပံ့ပိုးကူညီမႈ ႏွစ္ခုေပါင္းတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက ျဖစ္ဖို႔ကံလည္း ပါတယ္။ ပါရမီေပါ့ေနာ္။ ေရွ႕ဘ၀အတိတ္ ပါရမီပါတဲ့ အခါက်ေတာ့ အဲဒါေတြ ဆံုၿပီး ကံေကာင္းစြာနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ မင္းသား ျဖစ္သြားပါတယ္

အထက္ကစာပုိဒ္ေလးကေတာ့ “ကံေကာင္းလို႔ မင္းသားျဖစ္လာတဲ့ ႏုိင္းႏိုင္း” ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါးေလးထဲက သရုပ္ေဆာင္ ႏုိင္းႏုိင္းက အေျဖေပးခဲ့တဲ့ စကားစုေလးတစ္ခု ပါပဲ ၊၊ တကယ္ကုိေကာင္းတဲ့ အေျဖေလးတစ္ခုလို႔ကြ်န္ေတာ္ေတာ့ ထင္ပါတယ္ ၊၊ ဘာလို႔ဒီလိုဆို သလဲဆိုေတာ့ လူတစ္ေယာက္ေအာင္ျမင္လာဖို႔အတြက္ လုိအပ္တဲ့ အရာေတြက အင္မတန္ မွ မ်ားျပားလွလို႔ပါပဲ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္အျမင္ေပါ့ေလ ၊၊ ဒါေပမယ့္ အဲဒီလူတစ္ ေယာက္ဟာ ေနရာတစ္ခုရလာတဲ့အခါ ၊ တနည္းအားျဖင့္ ေအာင္ျမင္လာတဲ့အ ခါမွာေတာ့ အားလံုးကုိ ေမ့ျပီး ငါေတာ္လို႔ ျဖစ္လာခဲ့တာပါဆိုတဲ့ အျမင္မ်ိဳး အေျပာမ်ိဳးေလး ေတြ ေျပာင္းလဲလာတက္တာကုိ ေတြ႔ဖူးၾကမွာပါ ၊၊ မွန္ပါတယ္ ၊၊ လက္ခံပါတယ္ ၊၊ တကယ္ေတာ္တဲ့သူေတြသာ ေအာင္ျမင္ႏုိင္တာပါ ၊၊ သာမာန္ လူတစ္ေယာက္ကို ဘယ္လို အေထာက္အပံ့ေတြ ေပးေပး ၊ ဘယ္ေလာက္ပဲ ျပည့္စံုတဲ့ အားေပးမွဳေတြ ရွိေနပါေစ ကုိယ္တုိင္ အားထုတ္မွဳ မရွိရင္ေတာ့ ေအာင္ျမင္မလာႏုိင္တာကို လက္ခံပါတယ္ ၊၊ သိုေသာ္ ကုိယ္ဘယ္ေလာက္ ပင္ ေတာ္ ၊ တက္ ၊ ထက္ျမက္ ေနပါေစ ၊ အေထာက္အပံ့ ေကာင္းေလး ေတြ မရွိ ခဲ့ရင္လည္း ေအာင္ျမင္လာဖို႔ မလြယ္ကူပါဘူး ၊၊ ဒါ့ေၾကာင့္ အထက္က အေျဖစကားေလးကုိ ေတြ႔ရတဲ့အခါ ကုိယ္ကုိတုိင္လည္း ဆင္ျခင္မိသလုိ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိလည္း သိေစခ်င္တာမို႔ တင္ျပလိုက္မိပါသည္ ၊၊ ( ကံဆိုတာ ကုိယ္တုိင္ ၾကိဳးစားအားထုတ္မွဳပါ ဆိုသူမ်ားအတြက္ မရည္ရြယ္ရိုးအမွန္ပါ )

ခင္မင္သမွဳျဖင့္

ေမာင္မင္းအိမ္

Tuesday, 6 October 2009

ေျပးသာေျပး

အခုတေလာ စာမေရးျဖစ္တာၾကာျပီ ၊၊ ဘာေတြမ်ားအလုုပ္ရွဳပ္ေနပါလိမ့္ ၊၊ စိတ္ထဲလည္း သိပ္မပါ လို႔ထင္ပ ၊၊ ေၾကာက္သလိုျဖစ္ျပီး လက္လည္း တြန္႔ေနမိတာလည္း ပါတယ္၊၊ အလုပ္ လည္း ေျပာင္းျဖစ္အံုးမယ္ထင္ပါတယ္ ၊၊ ေနာက္ဆို ပိုျပီးေတာင္ ဘေလာ့ကင္းဖို႔ မလြယ္ေလာက္ ေတာ့ဘူး ထင္ပ ၊၊ ဘာပဲေျပာေျပအခု လက္ရွိအလုပ္ေလးက နားေအးပါေအးနဲ႔ စိတ္ေအးသက္သာေတာ့ ရွိသား ၊၊ ကုိယ္တစ္ကုိယ္ ေရစာေတာ့ အဆင္ေျပပါတယ္ေလ ၊၊ ဒီမွာ ေလာဘသိပ္မၾကီးတက္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ ဒီအလုပ္ေလးက သာသာယာယာ နဲ႔တကယ္ေကာင္းတဲ့အလုပ္ေပါ့ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ေတာ့ ကုိက္သားလား ၊၊ ၀င္ေငြေတာ့ သိပ္မေကာင္းဘူးေပါ့ ၊၊ သို႔ေသာ္ တကုိယ္ေရတကာယ ဘာပူစရာရွိမွတ္လို႔ ၊၊ မိဘဆိုတာကလည္း သားသမီးေမွ်ာ္ကုိးတက္တာမိ်ဳး မဟုတ္ေလေတာ့ ေအးေအးလူလူေပါ့ ၊၊ ဆူဆူပူပူ ေလာဘၾကီးတဲ့ မိန္းမနဲ႔ဆိုရင္ ေတာ့ ဒီ၀င္ေငြမ်ိဳးနဲ႔ ညေနဖက္ အခ်ိန္ပုိ စားပြဲထုိးခုိင္းမွာေသခ်ာတယ္ ၊၊ အခုေတာ့ တစ္ေယာက္တည္းဆိုေတာ့ ေအးေဆးေပါ့ ၊၊ ေရေလး သြားကူးလိုက္ ၊ ပ်င္းပ်င္းရွိ ရုပ္ရွင္ေလးၾကည့္လိုက္ ( ကုိယုယဆီက အလကားရထား တာေလးေတြပါ ) ၊ Gym ေလး သြားလိုက္ နဲ႔ အဆင္ကုိ ေျပေနေရာပဲ ၊၊ ( အိမ္နားနီးေနတာလည္း ပါပါတယ္ ) ကုိယ္ဘာသာ တစ္ေယာက္ တည္း ဘ၀မို႔ေျပာ ပါတယ္ ၊၊

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကေမးတယ္ ၊၊ အားကစားေတြ လုပ္လိုက္ ေရေတြကူးလိုက္နဲ႔ ဘာေတြ လုပ္ေနတာ လဲတဲ့ ၊၊ အခ်ိန္ကုန္ေအာင္လုပ္ေနပါတယ္လို႔ ရုိးသားစြာ ေျဖလုိက္ပါတယ္ ၊၊ ေနာက္ ငယ္ငယ္တည္းက Gym ကစားခ်င္ခဲ့တယ္ ၊၊ ဒါေပမယ့္ ရန္ကုန္မွာ တုန္းက ေငြမတက္ႏုိင္လို႔ မလုပ္ခဲ့ရတာ အခုမွ ကုိယ့္ေငြနဲ႔ကုိယ္ လုပ္ ေနပါတယ္လို႔ ပဲ ေျဖျဖစ္ခဲ့တယ္ ၊၊ ဟုတ္တယ္ေလ ၊၊ မွတ္မိေသးတယ္ ၊၊ ရန္ကုန္က Champion မွာ တုန္းက ၃ ေသာင္းလားမသိဘူးေတာင္းတယ္ ၊၊ အဲဒီတုန္းက ကုိယ္ရတာကမွ ၆ ေသာင္း ရေသာင္း ဘယ္လို သြားႏုိင္မွာတုန္း ၊၊ မွန္တာေျပာတာေလ ၊၊ ေနာက္ အခ်ိန္လည္း မရွိတာပါတာေပါ့ ၊၊ အခုေတာ့ ဒီမွာ နည္းနည္း အားတာနဲ႔ ၊ အလုပ္ကလည္း နည္းနည္းေလး သက္သာသလိုေလးရွိတုန္း အားတဲ့အခ်ိန္ေလး ကစားေပါ့ ၊၊ ဘာမွ မလုပ္ျဖစ္တဲ့ေန႔ဆို ေျပးေပါ့ ၊၊ ပုိက္ဆံလည္း မကုန္ ၊ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းတဲ့ အားကစားလည္း ၊၊ အားရင္ေတာ့ ကစားၾကေပါ့ ၊၊ ရည္းစားရွိတဲ့လူေတြ မိန္းမရွိတဲ့သူေတြေတာ့ ေတာ့ လုပ္လို႔မရဘူးေနာ္ ၊၊ အခ်ိန္မေပးလို႔ဆိုျပီး ျပသနာ ရွာ ခံရႏုိင္တယ္ ၊၊ ဒါကေတာ့ လူပုိလူလြတ္ေတြ ရည္းစားလက္ဆုပ္လက္ကုိင္ မရွိတဲ့သူေတြ အတြက္ ဒီကြ်န္း ေလးမွာ အကုန္အက်မမ်ားပဲ ၊ က်န္းမာေရးအတြက္လည္း စိတ္ခ်ရတဲ့ အခ်ိန္ျဖဳန္းနည္းေလးပါပဲ ၊၊ ေအာ္ေနာက္တစ္ခုက ဘီယာေလးနဲ႔ အပမ္းေျဖေပါ့ သို႔ေသာ္ ဘတ္ဂ်တ္လိုေငြ ျပသြားနုိင္ပါတယ္ ၊၊လစာေကာင္းရင္ေတာ့ တစ္မ်ိဳးေပါ့ ၊၊အဲဒီနည္းကေတာ့ သိပ္ အဆင္မေျပပါဘူး ကြ်န္ေတာ့္ အတြက္ ေျပာပါတယ္ ၊၊ ဒါေၾကာင့္ ေျပးသာေျပး အဲဒါအေကာင္းဆံုးပါပဲ ၊၊

ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ

မင္းအိမ္ျဖဴ

Friday, 2 October 2009

ဆံုေတြ႔ၾက စဥ္ခဏ


ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးမွ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ ေတြဆံုပြဲေလး အမွတ္တရ
Date : 27 September 2009 ( Sunday )
Time: 12:00 To 4:00
Place: Peninsula-Excelsior Hotel , Singapore

တကယ္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ျပန္လည္ဆံုေတြ႕ျဖစ္ဖို႔ဆိုတာ မလြယ္ကူတဲ့ ကိစတစ္ခုပါ ၊၊ တခါတေလေတာ့ လည္း တကယ္အလုပ္ေတြ မ်ားေနလို႔ ၊၊ တခါတေလေတာ့လည္း အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ၊၊ မဆံုျဖစ္ၾက ပါဘူး ၊၊ မဆံုေတြ႔ျဖစ္တာေတြ ၾကာလာတဲ့အခါ ပုိျပီးစိ္မ္းလို႔ ပုိျပီး မေတြ႔ျဖစ္ၾကေတာ့ပါဘူး ၊၊ လူခ်င္းေတြ႔ရင္ ေျပာစရာ စကားမရွိၾကသလို ႏွဳတ္ေတြ ဆြံအလို႕ေပါ့ ၊၊ ဒါေပမယ့္ ျပီးခဲ့တဲ့ အပတ္ တစ္ရက္ေသာ တနဂၤေႏြေန႔ ေလးတစ္ခုမွာေတာ့ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ဆံုေတြ႔ျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္ ၊၊

တခ်ိဳ႕တခ်ိဳ႕ ေတြကလည္း အမွန္တကယ္မအားလို႔ ၊ တခ်ိဳ႕တခ်ိဳ႕ေတြကလည္း အင္း.... အမွန္တကယ္ မအားလို႔ တဲ့ ၊၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးကသူငယ္ခ်င္းေတြ ျပန္ေတြ႕ရတာေတာ့ ဟုိးအရင္ ေက်ာင္းသားဘ၀ကုိ ျပန္ေရာက္မသြားရင္ေတာင္ လြတ္လပ္လတ္ဆက္သြားတာေတာ့ အမွန္ပါပဲ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔ရဲ့ ေတြ႕ဆံုပြဲေလးက ဂုဏ္ေတြ ပကာသနေတြ မပါတဲ့ ရိုးရုိးရွင္းရွင္း ေလးပါပဲ ၊၊ ပုိျပီးလြတ္လပ္ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းခဲ့ပါတယ္ ၊၊ တကယ္ ကုိ မဆံုျဖစ္ခဲ့ၾကတာ ၾကာခဲ့ျပီေကာ ၊၊

လက္ရွိခင္မင္ေပါင္းသင္းေနရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း ခင္မင္စရာေကာင္းပါတယ္ ၊၊ သို႔ေသာ္ ငယ္စဥ္ကာလ ဘာပကာသနမွ မပါတဲ့ အရုိးခံ ခ်င္းေပါင္းသင္းခဲ့ၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ မုိ႔ ဟန္ေဆာင္မူပုိဖို႔ မလို အေၾကာင္း သိ ခ်င္းမို႔ ရုိးရွင္းလွတာေတာ့ အမွန္ပါ ၊၊ မရွိအတူရွိအတူ ၊ ၾကံဳလာသမွ် ကုိ တူတူ ရင္ဆုိင္ေျဖရွင္းခဲ့ရတဲ့ ေက်ာင္း သားဘ၀ေလးကုိ လြမ္းေမာမိတာေတာ့ တကယ္ပါ ၊၊ ျမန္မာျပည္ရဲ့ ထူးထူးျခားျခား ရြာအျပင္က စက္မွဳတကသုိလ္ေက်ာင္းသားဘ၀ ရဲ့ ၾကမ္းတမ္း တဲ့ လြင္ထီးေခါင္ျပင္က ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးမွာ ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းခဲ့ရတဲ့ ျပသနာေတြက ေသာက္ေရသန္႔ကအစ ၊ သြားေရးလာေရးအတြက္ ကားပါမက်န္ ကုိယ္ထူကုိယ္္ထ စနစ္နဲ႔ ျဖတ္သန္းခဲ့ရတာပါ ၊၊ ( ေသာက္ေရသန္႔ကုိ ကုိယ္တုိင္ ပုိက္ဆံစုျပီး ၀ယ္ေသာက္ခဲ့ရပါတယ္ )

ဒီေန႔ကာလမွာလည္း သူငယ္ခ်င္းေတြ ျပန္လည္ဆံုေတြ႔ၾကမယ္ဆိုေတာ့ အားလံုးေသာသူငယ္ခ်င္းေတြကုိ ဒီမွာပဲ ရွိေနၾကတယ္ ၊၊ ၀မ္းသာရမွာလား ၀မ္းနည္းရမွာလား မိသိန္းၾကည္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျမိဳ႕ျပဘာသာရပ္ တစ္ခုတည္း မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ႏွစ္က လူ ၁၈၀ ဘြဲ႔ ယူခဲ့ပါတယ္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ထင္ပါတယ္ ၆၀ % ေလာက္က ျပည္ပ တစ္ေနရာရာမွာ အေၿခက်ေနထုိင္ေနၾကတယ္လို႔ ၊၊ ဟုိးလြန္ခဲ့တဲ့ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ေလာက္က ထင္ပါတယ္ ရန္ကုန္စက္မွဳ တကသိုလ္ ေက်ာင္းသားေတြ ေတြ႔ဆံုပြဲကုိ ရန္ကုန္ မင္းဓမၼဖက္မွာလုပ္ခဲ့တယ္ ၊၊ ေနာက္ႏွစ္ေတာ့ စင္ကာပူမွာလုပ္ခဲ့တယ္ ထင္တယ္ ၊၊ အဲဒီတုန္းက ဆို စိတ္ထဲ မေကာင္းဘူးရယ္ ၊၊ စဥ္းစား ၾကည့္ ပါေလ ၊၊ ေအာ္ ခုေတာ့လည္း ဒီလုိလုပ္မွ အဆင္ေျပမွာပါလား ဆိုျပီး ေတြးမိသြားပါျပီ ၊၊ ဒီမွာက်င္းပေနတဲ့ ေက်ာင္းကပြဲေတြမွာ လူေတြ စည္ကားေနတာ ေတြ႔ေတာ့ ေပ်ာ္မိပါတယ္ သူငယ္ခ်င္းေတြ ဆံုရလို႔ အင္း ျပိးေတာ့ ျပိးေတာ့ ....... ျပီးေတာ့ ...............

( သဘာ၀ပတ္၀နး္က်င္ တစ္ခြင္တစ္ျပင္လံုး စိမ္းေနတဲ့ အမိျမန္မာျပည္ မို႔ စိမ္းစိုေနတာပဲ ၀မ္းေျမာက္မိပါတယ္)

ေလးစားစြာျဖင့္
မင္းအိမ္ျဖဴ

Thursday, 1 October 2009

သီတင္းကြ်တ္ျပန္ျပီ



"ေဟ့လူပ်ိဳၾကီး သီတင္းကြ်တ္ျပီကြ"
" ဆရာမေရ သီတင္းကြ်တ္ျပီေနာ္ "

" သီတာ ေရ သမီးေလး သီတင္းကြ်တ္ျပီေနာ္ "

" ေမာင္ဘုိဘုိ ေရ သီတင္းကြ်တ္ျပီေနာ္ ၊ဘာအစီအစဥ္ေတြ ရွိတုန္း "
ငယ္ငယ္တုန္းက သီတင္းကြ်တ္တယ္ ဆိုရင္ ေပ်ာ္လုိက္ရတာ ၊၊ မီးအုိးေဗ်ာက္အုိးေတြ ေဖာက္ၾက ၊၊ မီးပံုးပ်ံေတြ လႊတ္ၾက ၊၊ ေတာဓေလ့ရြာဓေလ့ ဘုရားလွည့္ပြဲေတြ ၊ ဆြမ္းဆန္ေလာင္းလွဴပြဲေတြနဲ႔ အင္မတန္မွ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ဖူး ပါတယ္ ၊၊ ငယ္ငယ္တုန္းကေပါ့ ၊၊ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ စၾကေနာက္ၾက ၊၊ လူၾကီးမိဘေတြကုိ အေဒၚေတြ ဦးေလးေတြကုိ လွည့္ပတ္ ကန္ေတာ့ရင္ မုန္႔ဖိုးေတြ ေတာင္္းၾက ေပါ့ ၊၊ အခုေတာ့လည္း ဒီလိုမလုပ္ရတာ ၾကာေပါ့ ၊၊

စာအုပ္တစ္အုပ္ထဲမွာ ဖတ္ခဲ့ဖူးတယ္ ၊၊ အပ်ိဳၾကီးလူပ်ိဳၾကီးေတြက သီတင္းကြ်တ္ျပီေနာ္လို႔ ေျပာရင္ အလိုလို စိတ္ ဆိုးၾကတယ္တဲ့ ၊၊ သူတို႔စိတ္ထဲမယ္ေတာ့ ငါတုိ႔ကုိ ေစာ္ကားတယ္ ၊ မေလးမစား ေနာက္ေျပာင္တယ္လို႔ ထင္တက္ ၾကတယ္တဲ့ ၊၊ ကုိယ္ကုိတုိင္လည္း စခဲ့ေနာက္ခဲ့ဖူးပါတယ္ ၊၊ ဘာရယ္ေတာ့ဟုတ္ပါဘူး ၊၊ ဟုိလူၾကီး သီ တင္းကြ်တ္ျပီေနာ္ ၊၊ ေဟ့ သီတင္းကြ်တ္ျပီေနာ္ စသည္ျဖင့္ေပါ့ ၊၊ ကုိ္ယ္မွ မခံစားဖူးတာ ၊၊ စတာေပါ့ ၊၊ အင္း သူတို႔ ထင္သလိုလဲ စိတ္ဆိုးစရာ မဟုတ္ပါဘူးရယ္လို႔ထင္ခဲ့တာကုိး ၊၊ အင္းအခုေတာ့ စေတာ့ပါဘူးဗ်ာ ၊၊ ဘာလို႔လည္း ဆိုေတာ့ အင္း................. ကုိယ္တုိင္လည္း စိတ္ဆိုးခ်င္သလိုလို ၊ ျပန္ေျပာခ်င္သလိုလို ၊ ေတာ္ေတာ္ ခံရခက္ တဲ့ ေ၀ဒနာကုိး ဗ် ...................

ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ
မင္းအိမ္ျဖဴ