Showing posts with label စိတ္ကူးထဲမွ ဇာတ္လမ္းမ်ား. Show all posts
Showing posts with label စိတ္ကူးထဲမွ ဇာတ္လမ္းမ်ား. Show all posts

Monday, 2 November 2009

အခ်ိန္ေတြ

“ ေမာင္တုိးေမာင္ေရ မင္းၾကည့္ျပီးေတာ့သာ သူတို႔ကို ဧည့္ခံထားလိုက္ေတာ့ကြာ ၊၊ ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့ မင္း ခႏီၱးကုိ လိုက္မလာနဲ႔ေတာ့ ၊၊ ငါမင္းေအာင္ကုိပဲ ေခၚသြားလိုက္ေတာ့မယ္ ၊၊ လုိတာကိုေတာ့ မင္းသာ ၾကည့္ စီစဥ္လုိက္ေတာ့ ” ဆုိျပီး ထြက္သြားတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္လူၾကီးက ဘယ္ႏွစ္ရက္ၾကာမွာလဲ မသိ ၊၊ အင္းဒီတစ္ ေခါက္ေတာ့ နားရတာေပါ့ ဆိုျပီး ေတြးလို႔ရသလို ဒီစာရင္းစစ္ ၃ ေယာက္နဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ ဘယ္လို စခန္းသြား ရမလဲ ဆုိျပီးလည္း ေတြးျပီးလန္႔သလို ပဲ ၊၊ ညႊန္ၾကားေရးမွဴး ဗုိလ္မွဴးၾကီးကေတာ့ ဘာမွ အလုပ္ကုိ ၀င္ မရွဳပ္ပါဘူး ၊၊ သူလည္းဘာမွသိတာမွ မဟုတ္တာ ၊၊ သူ႕အတြက္လုိအပ္တာေလး လုပ္ေပးထားရင္ရျပီ ၊၊ ရစ္တာက တစ္ေယာက္ ၊၊ သူကလုပ္သက္ ရျပီဆုိေတာ့ သိတာေလးေတြ မ်ားသည္ ၊၊ ေနာက္တစ္ေယာက္ ကေတာ့ ကိုယ္နဲ႔ ရြယ္တူဆုိေတာ့ သိပ္ အေရးမၾကိး ေပါင္းလို႔ရသည္ ၊၊ အလိုက္သင့္ေဖာလို႔ရသည္ ၊၊ အေရးၾကီးတာက ေရမီးျပည့္စံုဖုိ႔႔ပဲ ၊၊

သိတဲ့အတုိင္း အထက္အရပ္မွာက လွ်ပ္စစ္မီးမရွိသည့္ေဒသ ၊၊ ညခင္းဆို လမင္းကုိ ထင္းထင္းၾကီး ျမင္ေန ရသည့္ အရပ္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ့္တုိ႔ စီမံကိန္း မီးကလြဲရင္ တေလာကလံုးက လမင္းၾကီး အလင္းေရာင္နဲ႔ ထည္၀ါ ၏ ၊၊ ဒီလုိနဲ႔ တစ္ညေတာ့ အလုပ္ေတြနားတဲ့ အခ်ိန္ စကားေတြ ေျပာျဖစ္ၾကတာေပါ့ ၊၊ ရြယ္တူခ်င္း ဆိုေတာ့ လည္း သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သြားတာပါပဲ ၊၊ အလုပ္သေဘာရ စစ္ေဆးေနရေပမယ့္ တကယ္ေတာ့ သူတို႔လည္း ဘာမွ နားလည္တာမဟုတ္ ၊၊ တကယ္ပါ ၊၊ ဘယ္လိုနားလည္ပါ့မလဲေနာ္ ၊၊ အေ၀းသင္ေလာက္ေက်ာင္းျပီး လို႔ မိဘ ေတြ ဒီဌာနမွာ ရွိလို႔ အဆက္အသြယ္ေလးနဲ႔ ဒီစစ္ေဆးေရးလုပ္ေနရတာ ၊၊ အင္ဂ်င္နီယာ အသံုး အႏွုန္းေတြ ဘယ္လို နားယဥ္ပါ့မလဲ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ တင္ထားတဲ့ ေစ်းႏွဳန္းစာအုပ္ကုိ မူေသထားျပီး အေပါင္း အႏွဳတ္စစ္တာကေတာ့ ၁၀ တန္းကေလးလည္း စစ္တက္တာကလား ၊၊ ထားပါ ၊၊ ဒါကလုပ္ငန္းသေဘာ ၊၊

အလုပ္ေတြ ျပီးေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေပါ့ ၊၊ သူကြ်န္ေတာ့္ထက္သာတာကေတာ့ သူက အဲဒီကတည္းက အိမ္ေထာင္ သည္ ၊၊ သူ႕အမ်ိဳးသမီးကလည္း ၀န္ထမ္း ၊၊ ေျမမ်ိဳရ်္ လူမ်ိဳးမေပ်ာက္ လူမ်ိဳမွ လူမ်ုဳးိေပ်ာက္ မည္၊၊ ဆိုတဲ့ဌာနက ၀န္ထမ္း ၊၊ အဲဒီတုန္းက တာ၀န္က်ေနတာက နုိင္ငံျခားျပန္ေတြ ကုိၾကိဳဆိုရတဲ့ ေလဆိပ္ ဆိုတဲ့ ေနရာမွာ ၊၊ အဆင္ေျပလားဆိုေတာ့ ၊၊ သူကေျပပါတယ္ဗ်ာတဲ့ ၊၊ တခါတေလလည္း တစ္ေန႔တစ္ေန႔ ကုိ ၁၂ က်ပ္ ၁၃ က်ပ္ ရတယ္ ၊၊ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း လြယ္လြယ္ကူကူ ေပးခဲ့ပါတယ္ ၊၊ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့ လညး္ မေပးခ်င္ၾကဘူးဗ်တဲ့ ၊၊ သူတို႔ကလည္း ခြဲယူရတာဆိုေတာ့ ပံုမွန္ေတာ့ မရွိပါဘူးတဲ့ ၊၊ ေနာက္ ေန႔တုိင္း ေတာ့ လည္း မရပါဘူးတဲ့ ၊၊ လူကလည္း ခြဲတန္းခ်ရေသးတာ ဆိုပဲေလ၊၊ အင္း သူတုိ႔လင္မယား ဆိုေတာ့ သူ၀င္ကုိယ္၀င္ လည္း ခ်ိန္ရေသးတာကိုး ၊၊ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ေပါင္းေတာ္ေတာ္ ရမွာေပါ့ ဆို ေတာ့ မဆုိးပါဘူးဗ်ာတဲ့ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ကလည္း အခုလို ခရီးစဥ္ ရွိတဲ့လေတြဆိုရင္ေတာ့ ကုိက္ပါတယ္ ၊၊ တစ္ေနရာက အနည္းဆံုး ၅ ေသာင္းဆိုေတာ့ တစ္လဆို မဆုိးပါဘူးတဲ့ ၊၊ ဒါလညး္ အလွည့္နဲ႔ ဆုိေတာ့ ကုိယ့္အလွည့္ ေရာက္ေအာင္ လုပ္ရေသးတာတဲ့ေလ ၊၊ ညြန္မွဴးတုိ႔ကေတာ့ ပိုရတာေပါ့ဗ်ာတဲ့ ၊၊ အင္း အမွန္တုိင္းေျပာရရင္ ေတာ့ အဲဒီတုန္းက တစ္ေန႔ ၁၂ က်ပ္ ၁၃ က်ပ္ ရတယ္ဆိုတဲ့ သူ႔ အမ်ိဳးသမီးအလုပ္ ကို ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတာပဲလုိ႔ ေတြးမိဖူးတယ္ ၊၊ ေအာ္သူတို႔လည္း ရသင့္လို႔ ယူေနသလိုပဲ ဘာကုိမွ သူတို႔ မခံစားရဘူး ေသခ်ာတယ္ ၊၊ သာမာန္ လုပ္ေနၾကအလုပ္တစ္ခုလုပ္ ေနသလိုပဲ ၊၊ ေနာက္ စကားေတြ အမ်ားၾကီး ေျပာျဖစ္ၾကေသးတယ္ ၊၊

ေနာက္ သူတုိ႔ အလုပ္ေတြ ျပီးေတာ့့ ျပန္သြားတဲ့အခါ ေလယဥ္ကြင္းမွာ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ဆုိျပီး အမွတ္တရ ပုတီးစိပ္တဲ့ တာလီေလး ေပးသြားတယ္ ၊၊ ဆုိက္က လူေတြ သိေတာ့ စာရင္းစစ္ေတြ ဆီက ရတဲ့ အရာ မင္းတစ္သက္လုံး သိမ္းထားေပေတာ့တဲ့ ၊၊ ကြ်န္ေတာ့္ လူၾကီးက ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ေသခ်ာၾကည့္ျပီး မင္းကုိ ဒါ့ေၾကာင့္ ယံုယံု ၾကည္ၾကည္ ထားခဲ့တာေလလို႔ ေနာက္ေသးရဲ့ ၊၊ ေအာ္ သူတို႔ကလည္း လုပ္ေနၾကတစ္ခု လုပ္သလို ကြ်န္ေတာ္ တုိ႕ကလည္း လုပ္ေနၾကလုပ္ေနတာပဲ ၊၊ သူတုိ႔လည္း လာျပီး ေရးခ်င္တာေရးသြား သလို ကြ်န္ေတာ္တုိ႔လည္း ကုိယ့္အလုပ္ ကုိယ္ဆက္လုပ္သြားေတာ့တာပါပဲ ………
အင္း ကုန္သြားတာက…



အခ်ိန္ေတြလို႔ ေျပာခ်င္တာပါ

( အခု အဲဒီဌာန မရွိေတာ့ပါဘူး ၊ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ ႏွစ္ေလာက္ကတရား၀င္ ဖ်က္သိမ္းလိုက္ပါျပီ )

Saturday, 31 October 2009

ႏွစ္ဖက္ျမင္

ကြ်န္ေတာ္ မွန္ မၾကည့္ျဖစ္ခဲ့တာ ၾကာပါျပီ ၊၊ ေတာ္ေတာ္ကုိ ၾကာခဲ့ျပီ ၊၊ ကုိယ့္မ်က္ႏွာကိုယ္ မ်က္ႏွာခ်င္းမဆိုင္ ခ်င္ေတာ့ျပီ ၊၊ ကုိယ္မ်က္ႏွာကုိယ္ ျပန္ျမင္တိုင္းလည္း လိပ္ျပာမလံုျဖစ္မိသည္ ၊၊ တကယ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ဒီလိုခံစားေနခဲ့ရတာ ၾကာခဲ့ျပီ ၊၊ ဒါ ေပမယ့္ ဘယ္သူ႕ကုိမွ ဖြင့္မေျပာျဖစ္ခဲ့ ၊၊ သူတို႔သိလုိ႔လည္း စိတ္မေကာင္းရံုမွတစ္ပါး အျခားမရွိေတာ့ျပီကုိး ၊၊ အေမ့ကိုလည္း မသိေစခ်င္ေတာ့ ၊၊ ဘာမဆို ဖြင့္ဟတုိင္ပင္တက္ေပမယ့္ ဒီခံစားခ်က္ကုိ အေမမသိေစခ်င္ေတာ့ ၊၊ ရွိေစေတာ့ ၊၊ အေဖ့ကုိေရာ ၊၊ ဟင့္အင္း မေျပာခ်င္ေတာ့ဘူး ၊၊ အသက္ၾကီးမွ ကုိယ့္အတြက္မခံစားေစလိုေတာ့ ၊၊ သို႔ေသာ္သိသိသာသာ စကားနည္းသြား တဲ့ မိသားစုဆက္ဆံေရးကိုေတာ့ သတိထားမိသည္ ၊၊

ဘုရားေတာ့ ၀တ္ျပဳတက္ေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ မရြတ္ျဖစ္တဲ့ ဘုရားစာေလးေတြ မ်ားလာျပီ ၊၊ မ်က္ႏွာေျပာင္တုိက္ျပီး ဆက္ရြတ္ ရမလား ၊၊ ေတာ္ပါျပီ ၊၊ ဘုရားကုိေတာ့ မလိမ္လိုေတာ့ ၊၊ အင္း ကုိယ့္အေရာင္အ၀ါေတြ ညိဳးမွိန္လာတာ ဘယ္သူေတြ သတိထား မိမယ္ မသိေပမယ့္ ဘာသာသိေနခဲ့တာ ၾကာခဲ့ျပီ ၊၊ ျငင္းဆန္လို႔ မရတဲ့ ဘ၀မို႔ ခြင့္လႊတ္ပါဘုရားဆိုတဲ့ ဆုေတာင္း စကားေလးကုိ လြဲရင္ အျခားဘုရားစာေတြ မရြတ္ျဖစ္ခဲ့ေတာ့ ၊၊ အလုပ္သြားခါနီးတုိင္း ၀တ္မပ်က္ ေပမယ့္ ဘာေတြ ဆိုရမယ္ ဆိုတာ မသိေတာ့ ၊၊ ရံုးပိတ္ရက္တုိင္း ေရႊတိဂံုတက္ျဖစ္ေပမယ့္ ရီေ၀တဲ့ မ်က္၀န္းေတြက ဘာကုိမွ သဲသဲကြဲကြဲ မျမင္ရ ၊၊ အားလံုး လည္း မွဳန္၀ါး၀ါး ျဖစ္ေနျပီ ၊၊ မ်က္၀န္းေတြက ဘာကိုမွ မျမင္ေတာ့ျပီ ၊၊ဘာကိုမွ ျပတ္ျပတ္သားသား သဲသဲကြဲကြဲ မရွိ ေတာ့ ၊၊

ညီအငယ္ကုိ ေက်ာင္းျမန္ျမန္ျပီးေစခ်င္လွျပီ ၊၊ အငယ္မကိုလည္း ေက်ာင္းျပီးေစခ်င္ျပီ ၊၊ သူတို႔ ျမန္ျမန္ ၾကီးျပင္း လူလား ေျမာက္ ေစလိုသည္ ၊၊ သူတို႔ အလုပ္ေလးေတြနဲ႔ သူတို႔ အေျခက်ေစလိုသည္ ၊၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူတို႔တာ၀န္ေတြ မရွိေတာ့ရင္ ၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကုိယ့္တာ၀န္ေတြ ေပါ့သြားလိမ့္မည္ ၊၊ မိဘႏွစ္ပါး အတြက္နဲ႔ ကိုယ့္အတြက္က ဘာမွ ပူပန္စရာမလို ၊၊ အေဖ့မွာက ပင္စင္လခေလး ၁ ေထာင္ေက်ာ္ ရွိသည္ ၊၊ အေမ့မွာက လက္၀တ္လက္စားေလး ရွိေသးသည္ ၊၊ အငယ္ႏွစ္ေယာက္ ေက်ာင္းျပိးရင္ေတာ့ ဒီဘ၀ကုိ ျမန္ျမန္ေက်ာခုိင္းလို လွျပီ ၊၊ သူတစ္ပါး ကုိေမွ်ာ္ကိုးေနရတဲ့အလုပ္ကုိလည္း မလုပ္လိုေတာ့ ၊၊ ကုိယ့္ထမင္းကုိ ကုိယ္သာသာ လိပ္ျပာလံုလံု စားလိုလွျပီ ၊၊

မွတ္မွတ္ရရ တစ္ရက္ေပါ့ ၊၊ ေက်ာင္းေနဖက္သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ ႏုိင္ငံျခားကျပန္လာတဲ့ အတြက္ ဆံုျဖစ္ခဲ့ၾကသည္ ၊၊ ကုိယ္ကုိလည္း ေတြ႔ခ်င္တယ္ဆိုေတာ့ သြားျဖစ္ခဲ့ၾကသည္ ၊၊ အမွန္ေတာ့ လူေတြ ဆံုတဲ့ပြဲဆို ေရွာင္ေနခဲ့တာၾကာေပါ့ေလ ၊၊ လူေတာလည္း မတုိးလုိေေတာ့ ၊၊ ကုိယ့္အေၾကာင္းနဲ႔ကိုယ္ပါ ၊၊ သူကေတာ့ ငယ္စဥ္ကတည္းက သူငယ္ခ်င္းမို႔ လိုက္သြားျဖစ္ ခဲ့သည္ ၊၊ နုိင္ငံျခားျပန္သူငယ္ခ်င္းေတြ ဆိုေတာ့ နုိင္ငံျခားျပန္ သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း ပါသည္ ၊၊ သူကကုိယ့္ကုိ မိတ္ဆက္ေပး လိုက္တဲ့အခါ အားလံုးရဲ့ မ်က္၀န္းေတြက အေရာင္တစ္မ်ိဳး ေတာက္ပသြားၾကသည္ ၊၊ ကုိယ္ပဲ စိတ္ထင္တာလား ၊၊ ပညာတက္ေတြ ပီပီ သူတိုိ႔လည္း ဘာမွ ေထြေထြထူးထူ ဆက္မေျပာၾကပဲ ၀ုိင္းစျဖစ္ၾကသည္ေပါ့ ၊၊

အခ်ိန္ေလးရလာတာနဲ႔ အမွ် အရွိန္ေလးလည္း ရလာၾကသည္ ၊၊ အေျပာေလးေတြလည္း ၾကမ္းလာတဲ့အခါ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ ထျပန္ဖို႔ ၾကိဳးစားေပမယ္ ၊၊ ကုိသီဟ ခင္းဗ်ားသူငယ္ခ်င္းကုိေတာ့ အားနာတယ္ဗ်ာ ၊၊ ကုိေအာင္ ခင္ဗ်ားကိုေတာ့ အားနာပါတယ္ ဗ်ာ ၊၊ လို႔ စကားခံျပီး ေျပာလိုက္ၾကတာ ၊၊ မရုိးႏုိင္တဲ့ ဇာတ္လမ္းေတြ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ကုိယ္တုိင္ ပါ၀င္ အသံုး ေတာ္ခံ ၊၊ တခါတေလ ကုိယ္တုိင္ဇာတ္ညႊန္းခြဲထားတဲ့ ဇာတ္လမ္းေတြ ၊၊ သူတို႔မွာလည္း သူတို႔ မေက်နပ္ခ်က္ေတြနဲ႔ ၊၊ ကုိယ္ေတြမွာလညး္ ကုိယ္ေတြ ၀မ္းဗုိက္ေတြ အတြက္ ၊၊ သူတို႔ေျပာတဲ့ စကားနားထဲကမထြက္ဘူးဗ်ာ ၊၊ သူတို႔ ေပးတဲ့ ၅ က်ပ္ ၁၀ ဆိုတာ တမင္ေပးခဲ့တာပါတဲ့ ၊၊ သူတို႔အတြက္ ဒီေငြေလးဟာ ဘာမွ မျဖစ္ေလာက္ပါဘူးတဲ့ဗ်ာ ၊၊ တခါတေလ ေတာင္းစား တဲ့သူေတြ ေတြ႕ရင္ေတာင္ေပးရေသးတာပဲဗ်ာ ၊၊ ဘာျဖစ္လဲ ဗ်ာ ၊၊ ေပးလိုက္ပါတယ္ ဆုိျပီး အခ်င္းခ်င္းေျပာ ရီေနသံေတြ ၊၊ စားထားတဲ့ အစာေတြ အန္ထြက္ခ်င္ရဲ့ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္တင္မဟုတ္ပါဘူး ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ရွာသမွ် ေစာင့္စား ေနရတဲ့ အေဖနဲ႔ အေမေရာ ေနာက္ ေမာင္ႏွမေတြေရာ ၊၊ သူတို႔ ေျပာတဲ့စကားေတြ ၾကားရတာ တစ္မိသားစုလံုး ေရႊတိဂံု ေျခေတာ္ရင္း ေရာက္ သြားသလိုပါလားဗ်ာ ၊၊

ကြ်န္ေတာ့္မွာေတာ့ ဒီေနရာေလး ေရာက္ဖုိ႔ ရင္ႏွီးေပးဆပ္လိုက္ရတာ ၊၊ ခင္ဗ်ားတို႔ ဆိုသလုိဆုိရင္ျဖင့္ က်ဳပ္ဘ၀က ေတာင္းစား ဖို႔ လိုင္စင္၀ယ္ထား ရသလိုပါလားဗ်ာ ၊၊ သို႔ေသာ္ သို႔ေသာ္ …………………………………………
က်ဳပ္တုိ႔ဘ၀ေတြကုိ နားလည္ျပီး ျမွင့္တင္ေပးပါလားဗ်ာ ၊၊ က်ဳပ္ ညီေတြ ညီမေတြ ေက်ာင္းမျပီးေသးသေရြ႔ေတာ့ ေတာင္းစား လိုက္ပါအံုးမယ္ဗ်ာ ၊၊ သူတို႔လည္း လက္လြတ္လို႔ ခြက္ကုိင္ႏုိင္တဲ့အခါ က်ဳပ္လြတ္ေျမွာက္ ရမွာေပါ့……………………………..

မင္းအိမ္ျဖဴ

၀န္ခံခ်က္ ၊၊ ၊၊ အေတြးေလးျဖစ္တည္ေနတာၾကာခဲ့ပါျပီ ၊၊ မေရးျဖစ္ခဲ့ဘူး ၊၊ ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး ၊၊ ခံစားမိတာေလး တင္ျပတာပါ ၊၊ ကုိညီညီ (သံလြင္) ရဲ့ အရင္လို မဟုတ္ေတာ့တဲ့ ရန္ကုန္ကုိ ဖတ္ျပီး တင္ျပဖို႔ ျဖစ္သြားတယ္ ၊၊ ဘယ္သူ႕ကုိမွ မထိခုိက္ေစလိုေပမယ့္ ၊၊ ျဖစ္တည္ေနရတဲ့ ဆူးၾကားက ဗူးခါး ေတြ ရဲ့ဘ၀ကုိ သိေစခ်င္လို႔ပါ ၊၊

Saturday, 10 October 2009

အရုိးဆံုး အေျဖ

“ဟယ္လို ဟုတ္ကဲ့ေျပာပါ ”

"ေမာင္ေလး မင္းအစ္ကုိ ကုိႏုိင္သီဟ တစ္ေယာက္ ျပသာနာတက္ေနလို႔ ”

“ဘုရားေရ ၊ ဘာျပသနာမ်ားလဲ အစ္မရယ္ ”

ညအခ်ိန္မေတာ္ လာတဲ့ တယ္လီဖုန္းမို႔ နဂုိကခပ္ထိတ္ထိတ္ ျဖစ္ေနရတဲ့အထဲ ဒီလိုၾကားလိုက္ ေတာ့ ပိုလို႔ေတာင္မွ ရင္တုန္ပန္းတုန္ျဖစ္ရပါတယ္ ၊၊ ဘာျပသနာမ်ားပါလိမ့္

“ဘာျဖစ္တာလဲအစ္မ အလုပ္မွာမ်ား ျပသနာတက္တာလား ”

“အင္း လူမွဳေရးျပသနာပါေမာင္ေလးရယ္ ၊ အလုပ္ကုိပါ ထိခုိက္ေတာ့မယ္ ”


ဆိုတဲ့ အစ္မရဲ့ ငိုမဲ့မဲ့ အသံၾကားေတာ့ ပိုလို႔ေတာင္မွ ရင္ထိတ္ရပါတယ္ ၊၊ ဘယ္လိုျဖစ္တာပါ လိမ့္ ၊၊ ကုိႏုိင္သီဟ ဆိုတာက အစ္ကုိလို ၊ သူငယ္ခ်င္းလို ေလးေလးစားစား ခ်စ္ခင္ရတဲ့ အစ္ကုိ ၾကီးတစ္ေယာက္ ၊၊ အင္မတန္မွ အေပါင္းအသင္း ၀င္ဆံ့သလို အင္မတန္မွလည္း ေပ်ာ္ ေပ်ာ္ေနတက္သူ ၊၊ လုပ္ငန္းခြင္ထဲမွာလည္း အထက္နဲ႔ အဆင္ေျပသလို ေအာက္နဲ႔လည္း တည့္ ေအာင္ ေပါင္းသင္းနုိ္င္သူအျဖစ္ နာမည္ရတဲ့သူတစ္ေယာက္ ၊၊ ထူးထူးျခားျခား ၀ိေသသ ဂုဏ္ ပုဒ္ေတြနဲ႔ လူတစ္ေယာက္ ၊ လူတုိင္းက ေလးစားရတဲ့ သူတစ္ေယာက္ ၊ ရာထူးရာခံနဲ႔ အင္မ တန္ မွ ေလးစာဖြယ္ လူတစ္ေယာက္ က ဘယ္လို ျဖစ္ပါလိမ့္ ၊၊

“ ေသခ်ာေျပာျပပါအံုး အစ္မရယ္ ၊ ဟုတ္ေရာ ဟုတ္လို႔လား ၊ အစ္မကေရာ ဘယ္က ၾကားလာတာလဲ ၊၊ ”


ဆိုေတာ့ ငုိခ်င္ရဲ့လက္တို႔ ေျပာခ်င္ရက္ အေမးေစာင့္ေနတဲ့ အစ္မ ခင္ဦးတစ္ေယာက္ ငိုသံေႏွာျပီး ေျပာပါေလေတာ့သည္ ၊၊

ေအာ္ အတိတ္ ကာလေလးကုိ ျပန္ေတြးမိေတာ့ ကိုႏုိင္သီဟ အေၾကာင္းကုိ ျပန္ သတိရ မိပါတယ္ ၊၊ ျဖစ္ခဲ့တာၾကာေတာ့ ေမ့ေတာင္ေနၾကေပါ့ ၊၊ အခုေတာ့လည္း တခ်ိန္က သူ မျဖစ္ခဲ့ဘူးသလို သူတို႔ အိမ္ေထာင္စုေလးက အင္မတန္မွ ျငိမ္းခ်မ္းလိုက္တာ ၊၊ အခုဆိုရင္ သားၾကီး ညီမင္းေတာင္မွ ဆရာ၀န္ၾကီးမားမား ျဖစ္ခဲ့ျပီ ၊၊ အငယ္မ ႏြယ္နီမင္းက စင္ကာပူမွာ Junior College ေတာင္ တက္ေန ေလရဲ့ ၊၊၊ အငယ္ေကာင္ ေငြမင္းက ျပင္ဦးလြင္ မွာ တပ္မေတာ္ အင္ဂ်င္နီယာ ေက်ာင္းသားၾကီးေပါ့ ၊၊ ေအးခ်မ္း တည္ျငိမ္ေနတဲ့ မိသားစုေလးက ဟုိးအရင္ အတိတ္က မုန္းတုိင္း မ၀င္ခဲ့ဘူးသလို တည္ျငိမ္ လို႔ပါလား ၊၊

သူတို႔အေၾကာင္းေလးကုိ ျပန္သတိရမိေတာ့ အတိတ္က ျဖစ္ခဲ့ဘူးတဲ့ ဇာတ္ေၾကာင္းေလးကို သတိရမိ ပါရဲ့ ၊၊ အဲဒီမုန္တုိင္း၀င္တဲ့အခ်ိန္မွာ တကယ္လို႔သာ အားလံုးက ၀ုိင္း၀န္းကူညီမေျဖရွင္းေပးခဲ့ဘူး ဆိုရင္ သူတို႔ မိသားစုေလးဟာ ဒီေန႔လို သာယာေနမွာ မဟုတ္ေပဘူး ၊၊ ကုိၾကီး ကုိႏုိင္သီဟလည္း အရက္သမားၾကီး ျဖစ္ေနမလား ၊၊ အစ္မခင္ဦးေရာ မ်က္ရည္နဲ႔မ်က္ခြက္ ေသာကေတြ ေပြေနမလား ၊၊ သားသမီးေတြေရာ အခုလို သာယာတဲ့ အနာဂတ္ေလးေတြ ပုိင္ဆိုင္ႏုိင္ပါ့မလား ၊၊ ေတြုးမိပါတယ္ ၊၊

မွတ္မွတ္ရရ အဲဒီေန႔က အဲဒီအမ်ိဳးသမိးကို သြားေတြ႔ျဖစ္ခဲ့တယ္ ၊၊ တက္နုိ္္င္ဘူးေလ ျပသနာေတြက ျဖစ္ေနျပီပဲ ၊၊ ဒီအခ်ိန္မွေတာ့ ရွက္ႏုိင္ေတာ့ဘူး ၊၊ ကုိယ့္ဘက္က အရွက္မကြဲဖို႔သာအဓိကေပါ့ ၊၊ သူတို႔လည္း ဘာမွေတာ့ ေထြေထြ ထူးထူး ျပသနာမရွာနို္င္ပါဘူးေလ ၊၊ ကုိယ္ကပဲ လူတက္ၾကီး လူဆိုးၾကီး ၀င္လုပ္ရေတာ့တာေပါ့ ၊၊ အစ္မခင္ဦးကလည္း ခံစားေနရမွာပဲေလ ၊၊ နားလည္ပါတယ္ ၊၊ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ ျဖစ္ခ်င္တာျဖစ္ တရားတာ မတရားတာ ကုိယ္ မေတြးနုိင္ဘူး ၊၊ ျပသနာေတြကုိ အေကာင္း ဆံုး ေျဖရွင္းနုိင္ဖို႔ပဲ စဥ္းစားခဲ့တယ္ ၊၊ ကေလးေတြ အေဖျဖစ္သူကုိ အထင္မေသးေအာင္ ၊၊ ဖံုးဖိထားလို႔ ရတဲ့ ျပသနာ ေတာ့ မဟုတ္ေလေတာ့ ဖြင့္ေတာ့ ေျပာျပလိုက္ရတယ္ ၊၊ ဒါေပမယ့္ ကုိယ္ ပဲ အေဖလုပ္ သူကို အထင္ တမိ်ဳး မေရာက္ေအာင္ ျပန္ျပိး သိမ္းသြင္းရပါတယ္ ၊၊

ေနာက္ အစ္မ ခင္ဦး ၊၊ တက္နုိ္င္ဘူးရယ္ ၊၊ သူ႕ကိုလည္း ျပတ္ျပတ္သားသား ဖိႏွိပ္ရေတာ့တယ္ ၊၊ အစ္မ ဘာျဖစ္ခ်င္လဲ ၊၊ အခုခ်ိန္မွာ သစာမရွိတာေတြ ရင္ကြဲတာေတြ လာလုပ္မေနနဲ႔ ၊၊ အစ္မ ကြာနုိင္သလား ၊၊ ဒါဆို ေနာက္တစ္ေယာက္ ကုိ အိမ္ေဖၚ ေခၚတင္မယ္ ၊၊ အစ္မဆင္းသြား ဆိုတာမ်ိဳး လုပ္ရပါေတာ့တယ္ ၊၊ သိပါတယ္ ေလ ၊၊ တကယ္ေတာ့ အစ္မခင္ဦးမွာ ဘာအျပစ္မွ ရွိတာမဟုတ္ ၊၊ ဒါေပမယ့္ မိန္းမသဘာ၀ ပြစိပြစိ လုပ္ေနမယ္ ၊၊ မၾကာခဏ ခလုတ္တုိက္ေနမယ္ ၊၊ အျမဲတမ္း ေထ႔ေငါ့ ေနမယ္ဆိုရင္ အျပစ္လုပ္ထားသူေပမယ့္ ပိုျပီး အရြဲတုိက္ေေတာ့မယ္ ၊၊ ဒါဆိုရင္ ျပသနာေတြက အေကင္းဖက္ကုိ ဦးမတည္ပဲ အဆိုးဖက္ကိုသာ ေျပာင္းသြားေတာ့မွာေပါ့ ၊၊ ဒီအခ်ိန္ဟာ အင္မတန္ မွ အကိုင္အတြယ္တက္ဖို႔ လုိပါတယ္ ၊၊ အေပ်ာ့ဆြဲဆိုတာမ်ိဳး ဆြဲတက္မွ အဆင္ေျပမွာ ၊၊ အဲကုိယ္တကယ္ မသတီေတာ့လို႔ မေပါင္းႏုိင္ေတာ့ဘူးး ဆိုရင္ေတာ့ တစ္မ်ိဳးေပါ့ ၊၊

လူတစ္ေယာက္ဟာ သစာမရွိဘူး ၊၊ေဖာက္ျပန္ေရးသမား ဘယ္လိုပဲျဖစ္ေနပါေစ သူကုိ အျမဲတုိက္ခုိက္ ေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ သူလည္း ထြက္ေပါက္တစ္ခု ရွာေတာ့ မွာေပါ့ ၊၊ မွန္ပါတယ္ လက္ခံပါတယ္ ၊၊ ငါမွ မမွားတာ ငါဘာဂရုစုိက္စရာ လိုလဲ ဆိုတာမ်ိဳးကေတာ့ ေက်ာင္းသင္ခန္းစာမဟုတ္တဲ ့ လူမွဳေရး ျပသနာ ေတြ မွာေတာ့ ငါမွန္တယ္ ဆိုျပီး အျခားတစ္ဖက္ရဲ့ အားနည္းခ်က္ကုိ ဖိႏွိပ္လို႔မရပါဘူး ၊၊ ဒါဆိုရင္ ျပသနာေတြဟာ အေကာင္းဖက္ကုိ ဥိးမတည္ပဲ အဆိုးဖက္ကိုသာ ဥိးတည္သြားေတာ့မွာပါ ၊၊ ဒါဟာလည္း ျပသာနာကုိ လက္ခံ ေျဖရွင္း သူ တစ္ဥိးစီရဲ့ အျမင္ေပါ့ေလ ၊၊

ဒိလုိနဲ႔ အဲဒီျပသနာဟာ အထြက္အထိပ္ကုိ ေရာက္ရွိလာပါေတာ့တယ္ ၊၊ ေနာက္တစ္ေယာက္ကလည္း ရလိုမွဳတစ္ခုအတြက္ ေတာင္းဆိုေနျပီ ၊၊ သူတုိ႔ဖက္က ဒီလိုေတာင္းဆိုလာတဲ့ အခါ ပုိလို႔ ၀မ္းေျမာက္မိ ပါတယ္ ၊၊ ဘာလို႔လည္း ဆိုေတာ့ ေျဖရွင္းစရာ အေျဖတစ္ခုအတြက္ အစ တစ္ခုရလိုက္သလိုပါပဲ ၊၊ အစ္မခင္ဥိးကေတာ့ ၀ုန္းဒိုင္းက်ဲခ်င္ေနမွာပါ ၊၊ သူအတြက္လည္း ခံစားနားလည္ပါတယ္ ၊၊ ဒါေပမယ့္ သူကိုပဲ ေဖ်ာင္းဖ်လိုက္ ေခ်ာ့လိုက္ ေျခာက္လိုက္ေပါ့ ၊၊ ကုိနုိင္သီဟ ဘက္က အစ္မေတြကလည္း ဘာျဖစ္ျဖစ္ ငါ့ေမာင္ မွန္တယ္ ဆိုတာ လက္ကိုင္ထားသူေတြ ဒီလိုျပသနာကုိ ေျဖရွင္းမယ္ ဆိုသူေတြ ဆိုေတာ့ မခင္ဥိးတစ္ေယာက္လည္း ဘာမွ မေျပာသာေပဘူးေပါ့ ၊၊ နင္အသံုးမက်လို႔ ဒီလိုျဖစ္တာ ၊၊ ဆုိတာမ်ိဳးေတြေတာင္ အစ္မခင္ဦးတစ္ေယာက္ အေျပာအေငါက္ခံရရွာတယ္ ၊၊ သူခဗ်ာမေတာ့ မ်က္ရည္ မ်က္ခြက္ေပါ့ ၊၊ သိုေသာ္ သူလင္ေတာ္ေမာင္ ေရွ႔မွာ ေတာ့ မငုိရဲရွာ ဘူး ၊၊

မိသားစုစိတ္ဓါတ္ဆိုတာ ဒါပါပဲေလ ၊၊ တစ္ဥိးတစ္ေယာက္ ရွံဳးနိမ့္ေနခ်ိန္မွာ မဖိႏွိပ္ပဲ အားေပးတာ ၊၊ ႏွုတ္က ဖြင့္ဟေဖၚက်ဴး အားေပးေနတာထက္ လိုအပ္မယ္ ထင္တာေလးေတြ ကုိ တိတ္တိတ္ဆိတ္ ဆိတ္ လုပ္ေပးတာ ၊၊ သူေနေစခ်င္သလိုေလး ေနေပးတာ ေတြဟာလည္း ေထာက္ပံ့ကူညီတာပါပဲ ၊၊ အမွန္တကယ္ျပန္ေတြး ၾကည့္မယ္ ဆိုရင္ အခုပြဲမွာ အစ္မခင္ဦးနုိင္ျပီေပါ့ ၊၊ သို႔ေသာ္ မိသားစု ဘ၀မွာ အႏုိ္င္အရွံဳးဆိုတာ ဂုဏ္သိကာနဲ႔ မလဲယူစေကာင္းပါ ၊၊ တကယ္လို႔ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ပြဲၾကမ္းခဲ့ရင္ ကာယကံရွင္န်စ္ေယာက္ထိပ္တုိက္ ေတြ႔ခဲ့ရင္ ဘာေတြ ျဖစ္ကုန္မလဲ ၊၊ ရွက္၇မ္းေတြ ရမ္းျပီး ပြဲေတြ ၾကမ္းကုန္ျပီေပါ့ ၊၊ ရလာမယ့္ အက်ိုးဆက္ကဘာလဲ ၊၊ ဘာျဖစ္လာမလဲ ၊၊ မိသားစုဘ၀ေလး ျပိဳကြဲသြား မယ္ ၊၊ ခ်စ္တဲ့သူခ်င္း အမွားတစ္ခုအတြက္ လမ္းခြဲရမွာပဲေပါ့ ၊၊

ဟုတ္ပါတယ္ ေလ ၊၊ ဒါဟာမခင္ဥိး မွားခဲ့တာမွမဟုတ္တာ ၊၊ မွားတာက ကုိႏုိင္သီဟ ၊၊ အျပစ္ေတြကုိ ကုိႏုိင္သီဟ ခံေပါ့ ၊၊ လို႔ဆိုႏုိင္ေပမယ့္ ကိုနုိင္သီဟကုိ ဘယ္လို အျပစ္ေပးမလဲ ၊၊ လူသိရွင္ၾကား ေဖာက္ ျပန္ေရးသမားအျဖစ္ ထုတ္ေဖၚေၾကျငာမလား ၊၊ ဒါမွမဟုတ္ အိမ္ေထာင္ေရးကုိ ရပ္စဲလို႔ လမ္းခြဲလိုက္ ၾကမလား ၊၊ ျဖစ္တာေတြက ျဖစ္ျပီးျပီမို႔ အျပစ္တင္ေနလို႔ေရာ ဘာမ်ားရလာပါအံုးမလဲ ၊၊ ရလာဒ္က ဘာျဖစ္လာမလဲ ၊၊ ျဖစ္ျပီးတဲ့ ျပသနာကုိ ၀ုိင္း ၀န္း အေျဖရွာတာသာ အေကာင္းဆံုး မဟုတ္ေပဘူးလား ၊၊

လူတုိင္းဟာ အမွားမကင္းၾကပါဘူး ၊၊ မွားတက္ၾကပါတယ္ ၊၊ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအမွားကုိ ၀ုိင္း၀န္းျပဳျပင္ ေပးမွသာ သူကိုခ်စ္ရာေရာက္မွာေပါ့ ၊၊ တကယ္လို႔သာ အဲဒီျပသနာမွာ အားလုံးက ၀ုိင္း၀န္း မကူညီ ၾကပဲ ဖိႏွိပ္တဲ့ နည္း အက်ပ္ကိုင္တဲ့နည္းေတြ သံုးရင္ဘာေတြ ျဖစ္လာမလဲ ၊၊

အခုေတာ့လည္း အားလံုးက ေလးေလးစားစား ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ ေနေပးၾကတယ္ ၊၊ အရင္လိုပဲ ေလးေလးစားစား ဆက္ဆံၾကတယ္ ၊၊ ၀ုိင္း၀န္းထိန္းသိမ္းေပးတဲ့အခါ အခုေတာ့လည္း ကုိႏုိင္သီဟ ဆိုတဲ့ သူတစ္ေယာက္ဟာ ဒီလိုျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ဆိုရင္ေတာင္ ဘယ္သူမွ ယံုမွာမဟုတ္ပါဘူး ၊၊ အစ္မ ခင္ဥိးလည္း အခုဆိုရင္ ေပ်ာ္ရႊင္ လို႔ ၊၊ အားလံုးရဲ့ ေလးစားစြာဆက္ဆံမွဳေၾကာင့္ ကုိနုိင္သီဟဟာ အရင္ ကထက္ေတာင္မွ ပိုျပီး တည္ျငိမ္လို႔ လာပါတယ္ ၊၊ သူကုိယ္သူလည္း အရွက္တစ္ခုနဲ႔ ထိမ္းသိမ္း သြားပါတယ္ ၊၊ ဒါဟာ အေျဖမွန္ပဲေပါ့ ၊၊ တကယ္လို႔သာ မလုိလားအပ္ပဲ ေပါက္ကြဲၾက ၊ ေျပာၾကဆိုၾက ဆိုရင္ ေတာ့ ကြဲၾက ျပဲၾကရံုေပါ့ ေလ ၊၊

အင္းအတိတ္ကုိ ျပန္ေတြးမိတာပါ ၊၊ ဒိေန႔ သမိးေလး ႏြယ္နီမင္းကုိ ေက်ာင္းမွာ သြားျပီး ေခၚရအံုးမယ္ ၊၊ ဒီေန႔က သမိးေလးရဲ့ ေမြးေန႔မို႔ ညစာေကြ်းမယ္လို႔ ကတိေပးထားမိေလတာကိုး ၊၊ အင္းျပီးမွပဲ ကုိၾကီး ႏုိင္သီဟ တုိ႔ဆီ လည္း ဖုန္းေခၚလိုက္ပါအံုးမယ္ ၊၊ မေတြ႔ျဖစ္ၾကတာေတာင္ၾကာေပါ့ ၊၊ ကုိယ့္မွာကလည္း တစ္ကုိယ္တည္းသမားမို႔ အိမ္ေထာင္တာ၀န္မရွိေပမယ့္ အျခား ဗာရီရ ေတြ ကမ်ားသားလားေနာ္ ၊၊ အခုေတာ့လည္း လူမွဴေရး လုပ္ငန္းေတြပဲ ပိုလုပ္ျဖစ္ေနေလရဲ့ ၊၊ ေအာ္ ၅၀ဆိုတဲ့ အသက္ဆိုတာလည္း မငယ္ ေတာ့ပါလားေနာ္ ၊၊ ဒီအခ်ိန္မွာ ကုိယ့္အတြက္လည္းကုိယ္ လုပ္အံုးမွ ၊၊ အျခားသူေတြကုိ ကူညီေျဖရွင္း ေပးခဲ့ဘူးေပမယ့္ ကုိယ္ျပသာနာေတာ့ ကုိယ္မရွင္းႏုိင္ခဲ့သမုိ႔ ခုလို တစ္ေယာက္တည္း ဘ၀နဲ႔ပဲ အရုိး ထုတ္ရေပအံုးမယ္ ၊၊ ကုိၾကီးနုိင္သီဟတုိ႔ အစ္မခင္ဥိးတို႔ ေတြ႔ၽမွ ေနာက္ရေပအံုးမယ္ ကြွ်န္ေတာ့္ကုိက် ေတာ့ မကူၾကပဲကုိး ရယ္လို႔ေလ၊၊

ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ
မင္းအိမ္ျဖဴ
( စိတ္ကူး ယဥ္ေရးဖြဲ႔ပါသည္ ၊၊ တုိက္ဆုိင္မွဳမ်ားရွိက ခြင့္လႊတ္ပါ၇န္ ၊၊ )

( မိသားစု အေတာ္မ်ားမ်ား ၊ သမီးရည္းစားအတြဲေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ၾကံဳဖူးခဲ့တဲ့ ၾကံဳေတြ႔ရတက္တဲ့ အရုိးရွင္းဆံုး ျပသနာေလးတစ္ခုပါ ၊ အတြဲေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ၈၀ % ေလာက္ျဖစ္တက္ပါတယ္ ၊ အဲဒီထဲမွာ ကုိယ္မပါေသးရင္ေတာ့ အင္း ၂၀ % ထဲမွာ ပါတယ္လို႔ ၾကိတ္ျပီး ၀မ္းသာေပါ့ သို႔ေသာ္ သိပ္ေတာ့ ၀မ္းမသာပါနဲ႔အံုး သမုိင္းဆိုတာ ေသတဲ့ေန႔မွ ေျပာလို႔႔ရမွာမို႔ ခဏေတာ့ ၀မ္းသာရမွာေပါ့ ၊၊ အဲဒီလို ၾကံဳေတြ႔လာတဲ့ အခါမွာသာ အျငင္သာဆံုး နည္းနဲ႔ အေကာင္းဆံုး လမ္းကုိ ေရြးခ်ယ္ ေျဖ ရွင္း ႏုိင္ဖို႔ သည္သာ အလုိအပ္ဆံုး ႏွင့္ အေကာင္းဆံုး အရုိးဆံုး အေျဖပါ )

Saturday, 19 September 2009

ဇာတ္လမ္းေလးတစ္ပုဒ္လား

အေျပာင္းအလဲတုိင္းမွာ အေကာင္းအဆုိးဆိုတာ ဒြန္တြဲရွိေနစျမဲပါ ၊၊ တခ်ိဳ႕ေသာအေျပာင္းအလဲမ်ားက တခ်ိဳ႕တစ္ေလ အတြက္ ေကာင္းေသာေျပာင္းလဲျခင္းကုိ ျဖစ္ေစေပမယ့္ တခ်ိဳ႕တေလအတြက္ကုိေတာ့ အင္း ဆိုး၀ါးျခင္းေတြကို သယ္ေဆာင္လာတက္ပါတကား၊၊ ဘယ္လိုအေျပာင္းအလဲေတြမ်ားလဲေနာ္ ၊၊ ဒီပုိစ့္ေလးကုိ ျဖစ္ခဲ့ဖူး္တဲ့အတုိင္းတင္ျပတာသာျဖစ္ျပီး ေခတ္တစ္ေခတ္မွာ ျဖစ္သြားခဲ့ဖူးတဲ့ ဇာတ္လမ္းေလး တစ္ပုဒ္အျဖစ္မွတ္တမ္းတင္ျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္ ၊၊ ဘယ္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကုိမွ ထိခုိက္နစ္နာေစ လိုျခင္း မရွိပါ ေၾကာင္းၾကိဳတင္ အသိေပး အပ္ပါသည္ ၊၊


********************************

ဒီလိုနဲ႔ ဘယ္ႏွစ္ၾကိမ္ေျမာက္မွန္းမသိတဲ့ ေက်ာင္းပိတ္ျခင္းေၾကာင့္ မႏွင္း တစ္ေယာက္ အထုပ္ဆြဲလို႔ ျပန္ရျပန္တာေပါ့ ၊၊ အမွန္အတုိင္းေျပာရရင္ေတာ့ စိတ္ထဲသိပ္လည္း မၾကည္လင္ေတာ့ပါ ၊၊ ဘယ္တစ္ႏွစ္ ကုိမွ ျပီးဆံုးေအာင္ တက္လိုက္ရတယ္ဆိုတာ မရွိ ၊၊ အခုတက္လိုက္အခုပိတ္လိုက္နဲ႔ ၊၊ ဘယ္စာ ကုိမွလည္း ေကာင္းေကာင္းသင္ၾကားခြင့္မရခဲ့ ၊၊ ဘယ္တုန္းကမွ ေနာင္တမရခဲ့ဖူးေပမယ့္ အခုေတာ့ ေနာင္တရခ်င္သလိုလို ၊၊ ဒီေက်ာင္းၾကီးကုိတက္ခဲ့မိေလျခင္းရယ္လို႔ ေနာင္တရျခင္းမဟုတ္ ၊ ဒီေခတ္မွာ ဒီအစုိးရလက္ထက္မွာ လူျဖစ္ခဲ့ရျခင္းရယ္ေပါ့ ၊၊ ေအာ္္ဒီေသာက ေတြ ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ လြတ္ ျငိမ္း ႏုိင္ ပါ မလဲေနာ္ ၊၊

မွတ္မွတ္ယယ အင္မတန္ေက်ာ္ၾကားခဲ့တဲ့ ၈၈ အေရးအခင္းၾကီးျပီး တဲ့ေနာက္ မၾကာမတင္မွာပဲ ၁၀ တန္း ေအာင္ခဲ့ပါတယ္ ၊၊ ငယ္စဥ္ကတည္းက ျဖစ္ခ်င္လွတဲ့ အင္ဂ်င္နီယာဘ၀ကုိ ေရာက္ဖုိ႔ ခပ္လြယ္လြယ္ ထမင္းစားေရေသာက္ ျဖစ္လာခဲ့တာေတာ့ မဟုတ္ ၊၊ တက္ခ်င္လြန္းလွတဲ့ ဒီေက်ာင္းေတာ္ၾကီး ၊ ျဖစ္ခ်င္လြန္း လွတဲ့ အင္ဂ်င္နီယာၾကီး ၊၊ ေအာ္ ဘယ္ဘ၀ အတိတ္ဆိုး ေၾကာင့္မ်ား ကုိယ္မက်ဴးလြန္မိတဲ့ အျပစ္ဆိုးေတြ ကုိ ခံစားေပးဆပ္ေနရပါလိမ့္ေနာ္ ၊၊ ဒီလိုနဲ႔ ၉၀ ေက်ာ္ေက်ာ္ ခုႏွစ္ေတြမွာ တကသုိလ္ေက်ာင္း သူၾကီး စစ္စစ္ ျဖစ္ခဲ့ပါရဲ့ ၊၊ သဇင္မွာ ေက်ာတစ္ေနရာ ခ်လို႔ ဂုဏ္ယူ၀မ္းေျမာက္ျခင္း ေတြ မဆံုးခင္မွာပဲ ၊ ၂ ႏွစ္လားၾကာတယ္ ေက်ာင္းပိတ္ျပန္ေရာလား ၊၊ အင္းဒီလိုနဲ႔ ၾကံဳရာေနရာမွာလည္း စာေမးပြဲေျဖရမယ္တဲ့ေလ ၊၊ ဘယ္ညာေမာင္းတက္ရံုနဲ႔ အပြင့္တက္လို႔ရတဲ့ ပညာရပ္ေတြမ်ား ထင္ေနသလား ကြယ္ ၊၊ တခါတခါ စိတ္နာနာနဲ႔ မ်က္ႏွာကုိေစ့ေစ့ၾကည့္ျပီး ေမးၾကည့္ လိုက္ခ်င္မိပါရဲ့ ၊၊

ေအာ္ ဟုိုမေရာက္ဒီမေရာက္ ၊ ဟုိမွာတက္ဒီမွာတက္နဲ႔ ၆ ႏွစ္တာ သင္ရုိးကုိ စုစုေပါင္း ၁၀ ႏွစ္နီးပါး သင္ၾကားျပီး ဘြဲ႔ဓါတ္ပံုတစ္ခု မွတ္မွတ္ယယ ရုိက္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ၊၊ ေျပာင္းလိုက္ရတဲ့ စာသင္ခန္း ဟုိျမိဳ႕က ဒီျမိဳ႕ ၊၊ ရန္ကုန္မွာ ေက်ာင္းစတက္ခဲ့တာ ေက်ာင္းျပီးေတာ့ ေခတၱရာ ျပည္ျမိဳ႕ ျမိဳ႕ျပင္တစ္ေနရာက လြင္ထီးေခါင္ျပင္ မွာ ၊၊ ေက်းဇူးလည္းတင္မိပါရဲ့ ၊၊ သူတို႔ေက်းဇူးနဲ႔ ကာလရွည္ၾကာ ေက်ာင္းသားလုပ္ခြင့္ ရခဲ့ပါရဲ့ ၊၊ ေဒသစံုလည္း ေရာက္ခဲ့ပါရဲ့ ၊၊ မၾကံဳဖူးတာလည္း ၾကံဳခဲ့ပါရဲ့ ၊၊ ရာသက္ပန္ စိတ္ကူယဥ္ခဲ့ဖူးတဲ့ ပညာတက္ အင္ဂ်င္နီယာၾကီး ဘ၀ကုိလည္း ရာသက္ပန္ စြန္႕လႊတ္ခဲ့ျဖစ္ပါရဲ့ ၊၊ အိမ္သားလုပ္သူရဲ့ တိုက္တြန္းမွဳေၾကာင့္သာ အ၀ါေရာင္ႏွစ္လိုင္းပါတဲ့ ဘြဲ႔ဓါတ္ပံု မည္းမည္းၾကီးကုိ အိမ္ခန္းမွာ ခ်ိတ္ျဖစ္ေပမယ့္ ဘာမွမတက္တဲ့ ကိုယ္ဘာသာကုိ လိပ္ျပာမလံုတာေၾကာင့္ ရဲရဲေတာင္ မၾကည့္၀ံ့ ၊၊ သူတကာေမးလို႔လည္း အင္ဂ်င္နီယာလို႔ မေျဖခ်င္ခဲ့ ၊၊ အခုေတာ့လည္း ခေလးေတြ စာျပတဲ့ က်ဳရွင္ ဆရာမ ပါပဲကြယ္ ၊၊

မွတ္မိပါေသးရဲ့ ၊၊ ေက်ာင္းျပီးေတာ့ သကရာဇ္က ၂၀၀၀ ေက်ာ္ျပီေလး ၊၊ ၉၀ ခုႏွစ္ေက်ာင္ေက်ာ္မွာတက္ခဲ့ တဲ့ေက်ာင္းက ၂၀၀၀ ေက်ာ္မွာျပီးခဲ့တယ္ ၊၊ တကယ့္လုပ္ငန္းခြင္ထဲကုိ တုိးတဲ့အခါ ကုိယ္နဲ႔ မယဥ္ပါးတဲ့ အသံုးအေဆာင္ အေျပာအဆိုေတြနဲ႔ ပါတ္၀န္းက်န္တခြင္တျပင္လံုး စိမ္းလို႔ပါလား ၊၊ အေမရိကန္ျပန္ သံအမတ္ ေပးအပ္တဲ့ အၾကံဥာဏ္ ၊ ငါဟဲ့ ၀န္ၾကီး ငါ ဆိုရင္အကုန္ျပိးရမယ္ ဆိုျပိးသကာလ ၊ စင္ကာပူ လူငါးသန္းမွာ အင္ဂ်င္နီယာ ငါးေသာင္းလို႕ငါၾကားတယ္ ၊ ျမန္မာျပည္ လူသန္းငါးဆယ္ေက်ာ္ လွည္းေန ေလွေအာင္း ျမင္းေစာင္းမက်န္ အင္ဂ်င္နီယာ စီမံကိန္းကုိ အေကာင္အထည္ေဖၚ ရမယ္ ၊၊ ဆိုက္ကားသမားနဲ႔ ျမင္းလွည္းသမားပါ အကုန္ အင္ဂ်င္နီယာ လက္မွတ္ေပးအပ္ရမယ္ ၊၊ ဆိုျပိး သကာလ ထုတ္လိုက္တဲ့ အင္ဂ်င္နီယာ ၊၊ သေရကြင္းစက္ရံုထက္ေတာင္ ကုန္ထုတ္စြမ္းအားျမင့္ေသးရဲ့ ၊၊ ေနာက္ပုိင္း အလုပ္ ေပးႏုိင္တာ မေပးႏုိင္တာ ငါ့အလုပ္မဟုတ္ ၊၊ ငါ့အလုပ္က ငါ့လက္ထပ္မွာ အဆင့္ျမင့္ အင္ဂ်င္နီယာ ေက်ာင္း အဲေလေယာင္လို႔ တကသုိလ္က ဘယ္ႏွစ္ခု ၊ ေက်ာင္းသား ကဘယ္ႏွစ္ေသာင္း ၊ ေဒါက္တာ ဘယ္ႏွစ္ရာ ၊ မဟာဘြဲ႔က ဘယ္ႏွစ္ေထာင္ ၊ စီမံကိန္းမီ ထုတ္လုပ္ေရးသာ အဓိက ၊၊ ဆိုတဲ့ အေမရိကန္ျပန္ၾကီးရဲ့ မဟာအေတြးေတြမ်ား အံခ်ီးစရာ ၊၊

ဟုိးအရင္က ၁၀တန္းကုိ ခေခြးနဲ႔ေအာင္လို႔ အပ်င္းေျပ ဂ်ီတီအုိင္တက္ထားတဲ့သူလည္း ျပန္ေခၚ ဘြဲ႕တစ္ခု ေပး ၊၊ ဘာျဖစ္ျဖစ္ ဘြဲ႔သာ ေပးလိုက္ ၊၊၂ ႏွစ္တက္ခဲ့တာ ျမိဳျပ ၊ ေနာက္ထပ္ႏွစ္ႏွစ္က ခ်ည္မွ်င္ ၊ ေနာက္ဆံုးဘြဲ႔ရေတာ့ အုိင္တီ ၊၊ အမယ္ လာေသး မာစတာကေတာ့ အဏုျမဴနဲ႔ေပး ၊၊ ရု၇ွားလညး္ ပုိ႔ေပးအံုးမတဲ့ ၊၊ ဒီလိုနဲ႔ ေဒါက္တာေတြ လည္း ေပါသလားမေမးနဲ႔ေတာ့ ၊၊ တစ္ကမာၻလံုး ဘယ္ေနရာမွာ မွ ရွာလို႔မရတဲ့ ပညာေရး ၊၊ အားလံုးလည္း စာရိတၱေတြ ျမင့္တက္ လို႔ ၊၊ အမွတ္လိမ္ ေက်ာင္းသြား တက္တဲ့သူေတြလည္း ဒုနဲ႔ေဒး ၊၊

အင္းဒီလိုနဲ႔ ကုိယ္ေက်ာင္းျပီးတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဟုိးငယ္စဥ္ကတည္းက အတန္းတူ ေခ်ာက္တိေခ်ာက္ခ်က္ ေက်ာင္းတက္ခဲ့တဲဲ့ သူငယ္ခ်င္း လည္း ေဒါက္တာျဖစ္ေနျပီ ၊၊ ေဘာကန္မပ်က္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းလည္း ဗိုလ္ ၾကီး ဆိုလား ၊၊ ကုိယ္ေတြ ေျခမခ်ခဲ့ရတဲ့ က်ာင္းေတာ္ၾကီးမွာ မဟာဘြဲ႕အတြက္ စာတန္း လုပ္ေန သတဲ့ ေလ၊၊ ေတာ္ပါျပီ ၊၊ ေနာင္ဘ၀အဆက္ဆက္သာ ရွိခဲ့ရင္ ဒီပညာရပ္ေတြလည္း ဆက္မသင္ခ်င္ ေတာ့ပါ ၊၊ ဒီေက်ာင္းလည္း ဆက္မတက္လိုေတာ့ ၊၊ အလုပ္ရွာေတာ့လည္း ကုိယ္ယူထားတဲ့ ဘြဲ႕ ဘယ္အလုပ္ကမွ အဆင္ေျပေျပမရ ၊၊ ဆက္သြယ္ေရးကို ၀င္ေတာ့ PCO ေစာင့္တဲ့ စာေရးမေလးေတြေလာက္ေတာင္မွ ၀င္ေငြက မရ ၊၊ အင္း အိမ္ကေပးစားတဲ့ ေယာက်ၤားယူျပီး ကုိယ္တက္နုိင္တဲ့ ပုိက္ဆံယူျပီး စာျပတဲ့ အလုပ္ပဲ လိုက္ေလ်ာညီေထြ လုပ္စားလိုက္ေတာ့တယ္ ၊၊ အင္းဒါလည္း ေကာင္းတာပါပဲေလ ၊၊

( အစ္မတစ္ေယာက္ အတြက္ အမွတ္တယ )

Wednesday, 22 July 2009

အေျဖမတူျခင္း၏ ေနာက္ဆက္တြဲ


ကြ်န္ေတာ္ ဒီပိုစ့္ေလးကို မီမီအတြက္ရယ္ ေနာက္ စာဖတ္ျပီး ခံစားေပးတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြ အတြက္ရယ္ ကြ်န္ေတာ္ ရဲ့ ဆိုလိုရင္းေလးလည္း မေပ်ာက္ေစခ်င္ တာ ရယ္ ေၾကာင့္ေရးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ၊၊

ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ ဇာတ္ေကာင္ မီမီဟာ တံလ်ပ္ကိုေရထင္ ေရႊသမင္ အလိုက္မွားတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာ ကုိ ပထမဆံုး အသိေပးပါရေစ ၊၊ အသိဥာဏ္ရွိတဲ့ ပညာတက္မိန္းမတစ္ေယာက္ပါ ၊၊ သာမာန္ေယာက်ၤား တစ္ေယာက္ ထက္ ပိုေတာ္ ပါတယ္ ၊၊ ဘာလို႔ ဒီလို ဆိုရ သလဲ ဆိုေတာ့ အေၾကာင္း ရင္းေတြ အမ်ားၾကီး ရွိပါတယ္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ့္ပိုစ့္ မွာလည္း ေရးခဲ့ ပါတယ္ ၊၊ မီမီဟာ ခပ္ညံ့ညံ့ မိန္းမ တစ္ေယာက္ မဟုတ္ပါဘူးလို႔ ၊၊

ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ မေတြ႔ခင္တုန္းကမီမီ

မီမီ ၁၀ တန္းေလာက္မွာ မီမီတို႔ မိသားစု အသုိက္အျမံဳေလး ရွင္ကြဲကြဲခဲ့ရပါတယ္ ၊၊ ပတ္၀န္းက်င္ရဲ့ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေျပာဆို ႏွိမ့္ခ်မွုေအာက္မွာ မီမီဟာ ဒူးမေထာက္ အရံုွးမေပးပဲ အေမနဲ႔ လူမမယ္ ေမာင္ငယ္ တို႔ကို ဦးေဆာင္ျပီး ဘ၀ကုိ မားမားမတ္မတ္ ရင္ဆိုင္ခဲ့ပါတယ္ ၊၊ ေနစရာ အတြက္ေတာင္ အတည္တက်အဆင္မေျပတဲ့ဘ၀မွာ မီမီ ရဲ့ ၾကိဳးစားအားထုတ္မွု ၊ ေနာက္ကံတရားက မ်က္ႏွာသာေပးေလေတာ့ ၁၀ တန္းကေလးေတြကို စာျပတဲ့ အလုပ္က အဆင္ေျပလို႔ သာမန္ေနလို႔ရတဲ့ တန္ဖိုးနည္းတုိက္ခန္းေလး တစ္ခုေတာင္ ပုိင္ဆိုင္ခဲ့ပါတယ္ ၊၊ မီမီ အားတက္ခဲ့ပါတယ္၊၊ ရန္ကုန္ေျမမွာ ေက်ာခ်စရာ တစ္ေနရာရရင္ စားစရာ ပူဖို႔မလို ရွာလို႔ရျပီမို႔ ပုိျပီးၾကိဳးစား ရုန္းကန္ခဲ့ပါတယ္ ၊၊ လမ္းခုလတ္က စပြန္ဆာေတြ ၊ ေအာ္ဖာေတြကုိ လ်စ္လ်ဴရွုျပိး ကုိယ္လမ္းကို ကုိယ္ ဆက္ေလွ်ာက္ခဲ့ပါတယ္ ၊၊ ဒီလိုနဲ႔ စက္မွုတကသုိလ္ကေန ျမိဳ႕ျပအင္ဂ်င္နီယာ ဆိုတဲ့ သာမန္လူေတြ မရႏုိင္တဲ့ အေတာင္၂၀ ၀တ္ မင္းေယာက်ၤားေတြ ေတာင္ မလြယ္ကူတဲ့ ဘြဲ႔တစ္ခုကို အေမတစ္ခုလပ္ ၊ လူမမယ္ ေမာင္ ငယ္ တို႔အတြက္ ရုန္းကန္ ရွာေဖြရင္း ထုိက္ထုိက္တန္တန္ ရခဲ့ပါတယ္ ၊၊

ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ ေတြ႔တဲ့မီမီ

တုိက္တုိက္ဆိုင္ဆိုင္ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ တစ္ေန႔တည္း အလုပ္၀င္တဲ့ ၀န္ထမ္းအသစ္ကလည္း ေက်ာင္းကပဲ ဆိုတဲ့ စကား ၾကားတာနဲ႔တင္ စိတ္ထဲမွာ အလိုလို ရင္းႏွိးသြားမိတာ ေက်ာင္းၾကီးရဲ့ ေက်းဇူးတရားပါပဲ ၊၊ တခါဘူးမွ အျပင္မွာ မျမင္ဘူးေပမယ့္ တယ္လီဖုန္းေျပာရင္း သူငယ္ခ်င္းေတြ ျဖစ္လို႔ေပါ့ ၊၊ မွတ္မွတ္၇၇ ကြ်န္ေတာ့္ တို႔ MD ဦးေနစိုးေအာင္ Site Visit လာတဲ့ေန႔မွာမွ ေတြ႔ဖူးၾကပါတယ္ ၊၊ ဒါေပမယ့္ ပုိျပီး ရင္းႏွီးဖုိ႔အေၾကာင္းဖန္လာတာက ကြ်န္ေတာ္ ရံုးခ်ဳပ္ကို ျပန္၀င္ရတာနဲ႔ အတူတူ အလုပ္လုပ္ခြင့္ရပါတယ္ ၊၊ အင္မတန္ေတာ္တဲ့ မိိန္မဆိုတာ အလုပ္ လုပ္ၾကည့္ရင္းသိလာ ပါတယ္ ၊၊ အင္မတန္မွ သင္ယူလိုစိတ္မ်ားသလို မခိုမကပ္လည္း အလုပ္ၾကိဳးစား ႏုိင္ပါ တယ္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ့္ကုိေတာင္ မွ တခါတခါ ျပိဳင္ဖုိက္ခ်င္ေသးရဲ့ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔ေတာ္ေတာ္ ကို အတြဲညီခဲ့ပါတယ္ ၊၊ ကုမၼဏီအတြက္လည္း အလုပ္ေတြ အတူတြဲျပီး ေတာ္ေတာ္ကို လုပ္ေပးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ၊၊ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူက တျပိဳင္နက္ ထဲ MSc မဟာဘြဲ႔တက္ေနသလို ၊ ခေလးေတြကိုလည္း တဖက္က စာသင္ေနပါေသးတယ္ ၊၊ သူက ကြ်န္ေတာ့္ ထက္ လခနည္းတာကိုလည္း နည္းနည္းမွ မခံႏုိင္တဲ့အတြက္ အလုပ္ကိုလည္းအင္မတန္မွ ၾကိဳးစားပါတယ္ ၊၊ ဒါဟာ မနာလိုတာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္သိပါတယ္ ၊၊ Civil Department က Director ဆိုကြ်န္ေတာ္တို႔ကို အင္မတန္မွ သေဘာက်ျပီး အလုပ္ျပီးတဲ့အခါ သူငယ္ခ်င္းလိုေပါင္းျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ၊၊ ဒါဟာ ကြ်န္ေတာ္သိတဲ့ မီမီ ေပါ့ ၊၊

အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူ႔ရဲ့ ရည္းစားန႔ဲ တရား၀င္ လမ္းခြဲလိုက္ပါျပီ ၊၊လူေတြကေတာ့ မသိဘူးေပါ့ ၊၊ ဒါ့ေၾကာင့္လည္း အေရး ေပၚလာတဲ့အခါ အခုမွ ပဲ နႏၵကုိ လမ္းခြဲသလို ေျပာခဲ့ၾကတာေပါ့ ၊၊ အမွန္ေတာ့ အရင္လမ္းခြဲတာပါ ၊၊ အေ ေၾကာင္းကလည္းရွင္းပါတယ္ ၊၊ နႏၵက လန္ဒန္ကို ေခၚမယ္ ၊၊ ဒါေပမယ့္မီမီကမလိုက္နုိင္ဘူး ၊၊လိုအပ္တဲ့သင္တန္း ေတြ တက္ခုိင္းတယ္ ၊၊ အဂၤလိပ္စာေပါ့ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ Civil Engineer အတြက္ ဘာသာစကားေကာင္းဖို႔ထက္ AutoCad တက္ဖို႔က ပုိအေရးၾကီးပါတယ္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ကုိယ္တိုိင္လည္း E ေကာင္းဖို႔ထက္ လိုအပ္တဲ့ ဘာသာရပ္ ဆိုင္ရာ သင္တန္းေတြသာ တက္ေနမိပါတယ္ ၊၊ ဒါကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ရဲ့ ခံယူခ်က္နဲ႔ အျမင္ေပါ့ ၊၊ အဲဒီမွာ သူတို႔ ႏွစ္ေယာက္ အဆင္မေျပေတာ့ပါဘူး ၊၊ ဟုတ္ပါတယ္ မီမီ သြားရင္ ဘယ္သူ က ဒီသားအမိကို တာ၀န္ယူမလဲ၊၊ နႏၵက မီမီတစ္ေယာက္ကုိသာ တာ၀န္ယူနုိင္မွာေပါ့ ၊၊ ဒီအတြက္နဲ႔ပဲ ညိွုနွုိင္းလို႔မရတဲ့ အဆံုး သူတို႔ ႏွစ္ေယာက္ ေညာင္ညိဳပင္စခန္းမွာ ေနမညိဳခင္လမ္းခြဲလိုက္ၾကပါေတာ့တယ္ ၊၊

ေနာက္ကုမၼဏီက ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ လုပ္ေဖၚကုိင္ဖက္တစ္ေယာက္က ၾကိဳးစားပါေသးတယ္၊၊ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအခ်ိန္ မွာ မီမီ တကယ္ကို လူေတြကိုစိတ္နာေနပါျပီ ၊၊ သူ႔မွာ အခ်စ္ဆိုတာ တကယ္ကို မရွိေတာ့ပါဘူး ၊၊ သူဆီက စကား ေတြကုိ ကြ်န္ ေတာ္ အကုန္ျပန္ၾကားေန၇တဲ့အတြက္ သူ႔အေၾကာင္းေတြကို ပုိသိေနပါတယ္ ၊၊ သူ နႏၵကုိ တကယ္ နွစ္ႏွစ္ကာကာ ခ်စ္ခဲ့ပါတယ္ ၊၊ ငယ္ခ်စ္ကုိး ၊၊ ဒါေပမယ့္ သူ႔ဘ၀က သူ႔ကို အလိုမလိုက္ဘူး ၊၊ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ သူရဲ့ အတၱေတြ ၊ ေလာဘေတြ ၊ မနာလိုမွုေတြဟာ ပုိျပီးၾကီးထြားလာခဲ့ပါတယ္ ၊၊ ခုနေျပာတဲ့ သူက GTI ဆင္းအစ္ကုိတစ္ေယာက္ပါ ၊၊ အသက္ကေတာ့ မတိမ္မယိမ္းေပါ့ ၊၊ ျပည့္စံုပါတယ္ ၊၊ မွီခုိနုိင္တဲ့လူတစ္ ေယာက္ပါ ၊၊ တကယ္ခ်စ္တဲ့သူကို စြန္႔လႊတ္လိုက္ရတဲ့ မီမီဟာ ေတာ္တန္ရံု လူတစ္ေယာက္ကို အစားထုိးမွာ မဟုတ္ ေတာ့ပါဘူး ၊၊ ကြ်န္ေတာ္သိပါတယ္ ၊၊ ထင္တဲ့အတုိင္းပါပဲ ၊၊ သူျငင္းလိုက္ပါတယ္၊၊ ကြ်န္ေတာ့္ကုိ မွတ္မွတ္ ရရတစ္္ရက္မွာ မီမီကေမးပါတယ္ ၊၊ အခ်စ္ဆုိတာဘာလဲ ကိုမင္းအိမ္တဲ့ေလ ၊၊ သူဘာခံစား ေနရတယ္ ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္ နားလည္ ကုိယ္ခ်င္းစာနုိင္ပါတယ္ ၊၊ အဲဒီအခ်ိန္ေတြမွာ ကြ်န္ေတာ္သူ႔ကို သူငယ္ခ်င္းေကာင္း တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ အေကာင္းဆံုး ဆက္ဆံခဲ့ပါတယ္ ၊၊ သူရင္ဖြင့္လာသမွ်ကို ကြ်န္ေတာ္ လက္ခံနား ေထာင္ေပး ခဲ႔ပါတယ္ ၊၊ မသိတဲ့သူေတြ ဆို ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကုိ ေတာင္ သမုတ္ၾကေသးရဲ့ ၊၊ လူေတြကုိ မုန္းတီးေနတဲ့မီမီ နဲ႔ မဟုတ္တာကုိ ပံုၾကီးခ်ဲ႕တက္သူေတြကို အရြဲ႔တုိက္ခ်င္တဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔အတြက္ ဟာသ တစ္ပုဒ္ ပါပဲ ၊၊ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ့္ ရည္းစားလည္း ႏုိင္ငံျခားမွာ ေက်ာင္းတက္ေနဆဲကာလေတြေပါ့ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔မွာ သူတို႔ေျပာသလို ေဖာက္ျပန္ဖို႔ စိတ္ေတာင္ မကူးမိၾကပါဘူး ၊၊ တစ္ေယာက္ ေသာက တစ္ေယာက္ နားေထာင္ေျဖရွင္း ေပးၾကရံုမွ အပ ဘာမွမျဖစ္ၾကတာ ကုိယ္ေတြ ဘာသာ အသိဆံုးပါ ၊၊

တျဖည္းျဖည္းက်ပ္တည္းလာတဲ့ ျမန္မာနုိင္ငံနဲ႔အတူ အားလံုးက ႏုိင္ငံျခားသြားေနၾကတဲ့ အခ်ိန္မွာ မီမီအတြက္ လည္း စိတ္ကူးတစ္ခုေပၚလာျပီး အဲဒီစိတ္ကူးကုိ အေကာင္အထည္ေဖၚျဖစ္ေစဖို႔ မီမီရဲ့ ဘ၀ဇာတ္ခံုေပၚကုိ အလိုလို ေရာက္လာခဲ့တာကေတာ့ ဦးမုိးျမင့္ယံ ဆိုတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ရဲ့ ကုမၼဏီ ဒါရုိက္တာ လူပ်ိဳၾကီးပါပဲ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ တို႔ ႏွစ္ေယာက္ရဲ့ တီးတုိးေ၀ဖန္စရာ ၊ တုိင္ပင္စရာ ေခါင္းစဥ္တစ္ခုအျဖစ္ ဦးမုိးျမင့္ယံက ၀င္ေရာက္ လာခဲ့ပါတယ္ ၊၊ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ အလုပ္ေတြ မလုပ္ႏုိင္ေတာ့ေလာက္ေအာင္ အမူအရာေတြ ပ်က္လာတဲ့ သူေဌး အတြက္ အျခားလုပ္ေဖၚကုိင္ဖက္ေတြကပါ သတိျပဳမိလာပါေတာ့တယ္ ၊၊ အစြယ္လိုသူ မိဖုရား ၊ အသြား ေစခုိင္းသူ မင္းဧကရာစ္ ၊ ေျမွာက္ေပးသူ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳး မျဖစ္ေအာင္ ေတာ့ ဖံုးဖံုးဖိဖိ ေနထုိင္ခဲ့ရပါတယ္ ၊၊ တကယ္ ကို ညီမွ်တဲ့ ကစားပြဲပဲ ၊၊ ဒီပြဲမွာ ေလာင္းေၾကးထပ္တာ မလြန္ပါဘူးေနာ္ ၊၊ မီမီလိုအပ္တာက ေငြေၾကးနဲ႔ ဂုဏ္သိကာ ၊ ဦးမုိးျမင့္ယံလုိအပ္တာ က မီမီ ရဲ့ ပညာအရည္အခ်င္းနဲ႔ ငယ္ရြယ္ႏုပိ်ဳမွု ၊၊ မီမီေျပာတဲ့ အလဲအထပ္ ပါ ၊၊ ညီမွ်ပါတယ္ေနာ္ ၊၊ အဲဒီအတြက္ ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းဘက္က လိပ္ျပာလံုတဲ့အတြက္ ကြ်န္ေတာ္ မီမီကို လိုအပ္သလို အၾကံဥာဏ္ေပး ခဲ့ပါတယ္ ၊၊

ကြ်န္ေတာ္ မေတြ႔ျဖစ္ေတာ့တဲ့ မီမီ

အဲဒီကာလမွာ ပဲ မေရွးမေႏွာင္းမွာ ကြ်န္ေတာ္လည္း အလုပ္ေျပာင္းျဖစ္သြားတဲ့အတြက္ မဆံုျဖစ္ၾကေတာ့ပါဘူး ၊၊ သတင္းေတြေတာ့ ၾကားေနရပါတယ္ ၊၊ မီမီဘက္က ၾကားရတဲ့ သတင္းရယ္ ၊၊ တဖက္က က်န္တဲ့ သူငယ္ခ်င္း ေတြ ဖက္ကၾကားရတဲ့ သတင္းရယ္ေပါ့ ၊၊ မၾကာပါဘူး မီမီလည္း စင္ကာပူကုိ ေက်ာင္းသြားတက္တယ္ ဆိုတာ ပဲ ၾကားလိုက္ရပါတယ္ ၊၊ ေနာက္ သူ ဦးမုိးျမင့္ယံနဲ႔ တရား၀င္ လက္ထပ္ လိုက္တယ္ ၾကားပါတယ္ ၊၊ သူေက်ာင္းျပီး သြားျပီ လို႔သိရပါတယ္ ၊၊ ေနာက္ ဦးမုိးျမင့္ယံလည္း သူရွိတဲ့ စင္ကာပူမွာပဲ ကုမၼဏီ အလုပ္ကို ဆက္လုပ္တယ္ ၾကားရပါတယ္ ၊၊ သူလည္း တစ္ဘ၀လံုး ရုန္းကန္ခဲ့ရေပမယ့္ ခုေတာ့ ကံေကာင္းတယ္ ေျပာရမွာေပါ့ေလ ၊၊ ခုခ်ိန္ ထိေပါ့ ၊၊ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ လူခ်င္းေတြ႔ၾကရင္ေတာ့ သူ႔ွရင္တြင္းက စကားေတြကို ကြ်န္ေတာ္ ၾကားခြင့္ရအံုးမွာပါ၊၊

ကြ်န္ေတာ္မီမီနဲ႔ပါတ္သပ္ျပီးေပးခ်င္တဲ့ မွတ္ခ်က္ကေတာ့

မီမီဟာ သနားစရာ မိန္းမတစ္ေယာက္မဟုတ္ပါဘူး

တကယ္လို႔ အတုယူမယ္ဆိုရင္ နမူနာယူေလာက္တဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ပါ ၊၊ ဒါကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းဘက္ကေပါ့ လိုက္ေျပာရတာေပါ့ေလ ၊၊

ေနာက္ မီမီဟာေငြေနာက္ကို လိုက္သြားတဲ့ မိန္းမ မဟုတ္ပါဘူး ၊၊ ေငြတစ္ခုတည္းသာ ၾကည့္ရင္ မီမီ အိမ္ေထာင္က် ျပီး ခ်မ္းသာေနတာ ၾကာေပါ့ ၊၊

သူ႔ရဲ့ ေရြးခ်ယ္မွုအတြက္ အမွန္ကန္ဆံုး လုပ္ခဲ့တဲ့ အတြက္ ေနာင္တလည္း ရမွာ မဟုတ္ပါဘူး ၊၊ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အဲဒီ အေျဖထက္မွန္ကန္တာ ဘာ မွ မရွိေတာ့ပါဘူး ၊၊ အေျဖတစ္ခုဟာ အခ်ိန္တစ္ခုနဲ႔လည္း တုိက္ရုိက္ သက္ဆုိင္ ပါတယ္ ၊၊

ကြ်န္ေတာ္ သူ႔အတြက္ စိတ္မေကာင္းတာေလးတစ္ခုပဲ ၊ ဘာလဲဆိုေတာ့

သူ႔လို တကယ္ေတာ္တဲ့ ၊ ၾကိဳးစားအားထုတ္တဲ့ ၊ မိသားစုအေပၚ အရမ္းေကာင္းတဲ့ မိန္မတစ္ေယာက္ဟာ တစ္ဘ၀လံုး ၊ ရုန္းကန္လာျပီးတဲ့ေနာက္မွာ သူရလာတဲ့ ရလဒ္က ျပည့္စံုျခင္းျဖစ္မယ္ဆိုရင္ေတာင္ ၊ သူ႔မွာ ႏွလံုး သား ဆိုတာ မရွိေတာ့ဘူး ၊၊ သူလည္း၇ီေနေပမယ့္ မေပ်ာ္ေတာ့ဘူး ၊၊ သူကုိယ္တိုင္လည္း ကြ်န္ေတာ့္ကို အဲဒီလိုေျပာျပီး ေရြးခ်ယ္သြားတဲ့ လမ္းခရီး ၊ ဘ၀လမ္းေၾကာင္းျဖစ္တဲ့အတြက္ သူ႔အတြက္ မတရားတဲ့ ကံတ၇ား ကုိပဲ အျပစ္ျမင္မိတယ္ ၊၊ ဒါေလးပါပဲ ၊၊ တကယ္ကို ဒါေလးပါပဲ ၊၊ တကယ္လို႔သာ ဆုေတာင္းေပးလို႔ ရရင္ ေနာင္ ဘ၀ေတြ မွာ ဒီလိုဘ၀မ်ိဳး မၾကံဳေတြ႔ပါေစနဲ႔ေတာ့ ၊ ႏွလံုးသားပါတဲ့ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ေပ်ာ္ရႊင္ရတဲ့ ဘ၀တစ္ခ ုကိုသာ တည္ေဆာက္နုိင္ပါေစလို႔ ဆု ေတာင္းေပးေနမိမွာပါ ၊၊

ဆႏၵ နဲ႔ ဘ၀တစ္ထပ္တည္းက်ၾကပါေစ ၊၊

မင္းအိမ္ျဖဴ

Saturday, 18 July 2009

အေျဖမတူႏုိင္ေသာ ဘ၀ပုစာၦ

" မီမီ နင့္ရဲ့ လုပ္ရပ္ေတြ ကဘာေတြလဲ ၊ နင္ဘယ္လမ္းေၾကာင္းကုိ ဦးတည္ေနတယ္လို႔ ထင္လို႔လဲ ၊၊ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ငါ သိပ္ေတာ့ မေျပာခ်င္ဘူးဟာ ဒါေပမယ့္ "
ကြ်န္ေတာ့္စကား ေတာင္ မဆံုးလိုက္ရပါဘူး ၊ မီမီဆီက " ဟင္းဟင္း မီမီဘာလုပ္ေနတယ္ဆိုတာ ကုိမင္းသစ္ သိပါတယ္ေလ ၊ ကုိမင္းသစ္ တစ္္ေယာက္ ကေတာင္္ နားမလည္ဘူးဆုိရင္ေတာ့ ခု ကုမၼဏီမွာ မီမီကုိ ေျပာေနတဲံ လူေတြ အားလံုးကုိ မီ အျပစ္မတင္ေတာ့ဘူး ကုိမင္းသစ္ " နာက်င္ေက်ကြဲေနတဲ့ မီမီရဲ့စကားလံုးေတြက နာက်ည္း မွုနဲ႔ ျပည့္ႏွက္ေနပါတယ္ ၊၊ တစ္ေလာကလံုးက မွားတယ္ဆိုရင္ေတာင္ မျပင္ေတာ့ဘူးတဲ့ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ကုိ ခ်ျပီးတဲ့သူတစ္ေယာက္လို မီမီဟာ အရာရာကုိ ရင္ဆုိင္ဖုိ႔ ျပတ္သားဖို႔ အသင့္ျဖစ္ေနတဲ့ ပံုပါပဲ ၊၊

မီမီကကြ်န္ေတာ့္ စားပြဲရဲ့ ေဘးကပ္ရပ္စားပြဲမွာ ထုိင္ျပီး AutoCad ဆြဲေနတာပါ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ဒီေန႔ညေန အိမ္တစ္လံုးအတြက္ Estimate ေပးဖုိ႔ ခ်ိန္းထားလို႔ တြက္ေနတာပါ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ကုမၼဏီမွာ ကဒီအခ်ိန္ပဲ လူရွင္္းျပီး စကားေျပာလို႔ရတာပါ ၊၊ ၀န္ထမ္းအမ်ားစုက ၁၁ နာရီခြဲ ကေန ၁၂ နာရီအတြင္းဆို အမ်ားစုက Dining Room ထဲကုိေရာက္ေနပါျပီ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ကေတာ့ အလုပ္ရွိရင္ရွိသလုိ ၊ အားခ်င္းေပးစရာ ရွိရင္ ျပီးမွ ပဲ စားေလ့ရွိပါတယ္ ၊၊ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ မီမီ အေနနဲ႔ က ခုတေလာ အျခားသူေတြကို မဆံုခ်င္တာ လည္း ပါမွာပါ ေလ၊၊

" နင္စဥ္းစားပါအံုးမီမီ ရယ္ ၊ အရာရာ ဟာ သတိထားျပီး ဆံုျဖတ္ရမွာပါ ၊၊ ျပင္လို႔ ရပါေသးတယ္ ဟာ ၊၊ ေနာက္ျပီး မီမီကိုေမးမယ္ေနာ္ ေလာကမွာ အေရး ၾကီးဆံုးက ဘာလဲ " ဆိုျပီး ကြ်န္ေတာ္က ေဖ်ာင္းဖ်ရင္း ေမးေတာ့ မီမီကတစ္ခ်က္လွည့္ျပီး ကြ်န္ေတာ့္မ်က္ႏွာကို ထီမထင္တဲ့ မ်က္ႏွာနဲ႔ ၾကည့္ရင္းေျပာလိုက္တာ ကေတာ့ " ေငြေပါ့ ကုိမင္းသစ္ရဲ့ အဲဒါ မီမွားလား ၊ ဟင္းဟင္း " ဆိုျပီး ျပန္လွည့္ျပီး ပံုဆက္ဆြဲေနပါတယ္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ့္မွာသာ လက္ထဲက Calculator နဲ႔ ေဘာပင္ကုိ ခ်ရင္း " မီမီ နင္မွားေနျပီ နင္္အရမ္းကို မွားေနျပီ သိလားသူငယ္ခ်င္း နင္ နင္ " ဆိုျပီး ပ်ာပ်ာသလဲ ေျပာေနမိ တားေနမိပါတယ္ ၊၊ မီမီ နားလည္းလက္ခံေအာင္ ေျပာဖို႔ ကြ်န္ေတာ့္မွာ စကားလံုုး မရွိေတာ့ပါဘူး ၊၊ မီမီဆိုတဲ့ သူငယ္ခ်င္း နားလည္လက္ခံေအာင္ ကြ်န္ေတာ္ ဘယ္လို စကားလံုးေတြ ကို အသံုးျပဳရပါမလဲ ၊၊

" ကုိမင္းသစ္က မီမီရဲ့ အေၾကာင္းကုိ အသိဆံုးပါေနာ္ ၊ ကုိမင္းသစ္စဥ္းစားၾကည့္ပါ ၊၊ မီမီ ဒီလိုမလုပ္သင့္ဘူး ဆုိတာ ပညာတက္မိန္းမတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ သိပါတယ္ ၊၊ ဒါေပမယ့္ မီမီမွာ ေရြးစရာလမ္းမရွိဘူး ကုိမင္းသစ္ ေရ ၊၊ မီမီခ်မ္းသာခ်င္တယ္္ ၊ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းပဲ ဒီေခတ္မွာ မိန္းမတစ္ေယာက္ ျမန္ျမန္ခ်မ္းသာဖို႔ နည္းလမ္း တစ္ခုပဲ ရွိတယ္ ၊၊ ဒါဟာ မီမီ ဘ၀အတြက္ အေျပာင္းအလဲတစ္ခုပါ မီမီ မျငင္းဆန္ႏုိင္္ေတာ့ ပါဘူး ကုိမင္းသစ္ ရယ္ "

ႏွူတ္ခမ္းႏွစ္လြာကုိ တင္းတင္းေစ့ျပီး အံၾကိတ္ေျပာေနတဲ့ မီမီရဲ့ မ်က္၀န္း မွာ မ်က္ရည္ေတြ ေ၀့သီလို႔ပါလား ၊၊ ဒါဟာ မီမီ ငုိတာမဟုတ္ပါဘူး ၊၊ မီမီဆိုတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ငုိမယ့္မိန္းမတစ္ေယာက္ မဟုတ္ ဘူးဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္သိတာေပါ့ ၊၊ မီမီဆိုတဲ့ မိန္းမ ဟာ လိုခ်င္တာကို ရေအာင္ယူတတ္တဲ့သူတစ္ေယာက္ပါ ၊၊ အရာရာကုိ လြယ္လြယ္ အရွံုးမေပးတက္တဲ့သူတစ္ေယာက္ပါ ၊၊မေက်နပ္တဲ့သူေတြကို ရုိက္ဖို႔ လက္ကုိင္တုတ္ ေကာင္းေကာင္းရထားတဲ့သူတစ္ေယာက္လို ေအာင္ ႏုိင္တဲ့ အျပံဳးနဲ႕ မီမီဆက္ေျပာတာက " ေျပာခ်င္တာ ေတြ ေျပာၾကပါေစ ကုိမင္းသစ္၇ယ္ ၊ ခုခ်ိန္မွာ မီမီ ကုိသူတို႔ ေျပာေနၾကေပမယ့္ တစ္ခ်ိန္ွမွာ ပြဲျပီးသြားတဲ့ အခ်ိန္မွာ မီမီဟာ သူတို႔ရဲ့ ဆရာကေတာ္ပါ ၊၊ " ဆိုျပီး ေအာင္နုိင္သူတစ္ေယာက္လို ၾကံဳး၀ါးေနေပမယ့္ မီမီရဲ့ အသံမွာ စိတ္ ပ်က္အားငယ္မွုေတြ အျပည့္ ပါတယ္ ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္လံုး သိေနၾကပါတယ္ ၊၊

မီမီဆိုတာ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ လုပ္ေဖၚကုိင္ဖက္တစ္ေယာက္ျဖစ္သလုိ ၊ တစ္ေက်ာင္းတည္း ဆင္းတဲ့ ေက်ာင္းေနဖက္ လို႔လည္းေျပာလို႔ ရပါမယ္ ၊၊ ေနာက္ ဒီကုမၼဏီမွာ လည္း မီမီကို နားလည္ေပးႏုိင္သူရယ္လို႔ သူရင္ဖြင့္လို႔ ရတာ ကြ်န္ေတာ္ပဲ ရွိတာဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ ကပိုျပီး ရင္ႏွီးပါတယ္ ၊၊ ရြယ္တူလည္းျဖစ္သလို တစ္ေယာက္ အေၾကာင္းတစ္ေယာက္လည္း ရင္ဖြင့္ေနၾကဆိုေတာ့ နားလည္ၾကပါတယ္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ကလည္း ကြ်န္ေတာ့္ေကာင္မေလးအေၾကာင္း ရင္ဖြင့္တက္သလို သူကလည္းသူ႔ဘ၀အေၾကာင္းကို ရင္ဖြင့္တက္ပါတယ္ ၊၊ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ကြ်န္ေတာ့္ေကာင္မေလးကလည္း ႏုိင္ငံျခားမွာ ေက်ာင္းတက္ေနတဲ့အခ်ိန္ ၊ ဆိုေတာ့ သူ႔ကိုပဲ အနီးကပ္သူငယ္ခ်င္းအျဖစ္ ရင္ဖြင့္ရပါတယ္ ၊၊

မီမီမွာ အရင္က နႏၵဆိုတဲ့ ခ်စ္သူေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ရွိပါတယ္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔နဲ သက္တူရြယ္တူပါပဲ ၊၊ အေ၀သင္န႔ဲ ဘြဲ႔ရျပီး နုိင္ငံျခားထြက္ဖုိ႔ တက္လမ္းရွာက်ိဳးစားေနတဲ့ လူငယ္တစ္ေယာက္ပါပဲ ၊၊ မိဘမ်ားကလည္း ေျပလည္ျပည့္စံုပါတယ္ ၊၊ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက နႏၵက အဂၤလန္မွာ ေက်ာင္းသြားတက္ဖို႔ ၾကိဳးစားေနတဲ့ ကာလေပါ့ ၊၊ အရပ္ျမင့္ျမင့္ အသားျဖဴျဖဴ နဲ႔ စတုိင္က်က်ေနတက္တဲ့ သူတစ္ေယာက္ပါ ၊၊ မီမီနဲ႔လည္း အင္မတန္မွ ေရွ႔သြား ေနာက္လိုက္ညီပါတယ္ ၊၊ ဒါေပမယ့္ အင္ဂ်င္နီယာျဖစ္တဲ့ မီမီနဲ႔ သာမာန္ဘြဲ႔ရတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ နႏၵ တုိ႔ ႏွစ္ေယာက္က ဘ၀ ခ်ဥ္းကပ္ပံုခ်င္း တခါတခါ ေတာ္ေတာ္ကို ကြဲလြဲၾကပါတယ္ ၊၊ နႏၵ ဟာ ျပည့္စံုတဲ့ မိသားစု ကလာသလို ဘ၀ကို ေပ်ာ္ရႊင္ေအးခ်မ္းစြာ ျဖတ္သန္းခဲ့ရေပမယ့္ မီမီ အေနနဲ႔ေတ့ာ ဒီေန႔ ဒီအခ်ိန္ေရာက္ ေအာင္ ေတာ္ေတာ္ကို ၾကိဳးစားရုန္းကန္တည္ေဆာက္ခဲ့၇ပါတယ္ ၊၊ ဒါေတြဟာ မီမီန႔ဲ နႏၵ ဆိုတဲ့ ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္ကို တစ္ေနရာဆီ တစ္လမ္းဆီပို႔လိုက္တာပါပဲ ၊၊ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ နႏၵ က မီမီကုိ သူ႔မိသားစု ဘ၀ထဲကေန ဆြဲထုတ္ဖို႔ ၾကိဳးစားသလို ၊ မီမီအတြက္လည္း နႏၵဟာ ေလွခါးထစ္တစ္ခု မဟုတ္တာေသခ်ာပါတယ္ ၊၊

“ မီမီျဖတ္သန္းေနရတဲ့ ဘ၀ဟာ ခါးသည္းပါတယ္ ကိုမင္းသစ္ရယ္ ၊ မီမီေလ ရုန္္းကန္ေနရတာ အရမ္းပင္ပန္းတာပဲ ၊ တခါတေလေတာ့လည္း ရြယ္တူသူငယ္ခ်င္း ေတြ ကိုၾကည့္ျပီး ကုိယ့္ဘ၀ကုိ သက္ေတာင့္သက္သာေလး ျဖတ္သန္းခ်င္မိတယ္ ၊၊ မီမီရဲ့ ဘ၀ မီမီရဲ့ မိသားစု ဘ၀ကုိေျပာင္းလဲေစမယ့္ ဒီအခြင့္အေရးကို လက္မလြတ္ခ်င္ဘူး ကုိမင္းသစ္ ေနာက္ မီမီ သူမ်ားေတြလို မဟာဘြဲ႔ကုိ စင္ကာပူမွာ သြားယူခ်င္ေသးတယ္ ” ဆိုျပီးရင္ဖြင့္ လာတဲ့ မီမီကို႔ အေျခအေနအားလံုး သိေနသူတစ္ေယာက္အျဖစ္ နားလည္စာနာေပးလို႔ ရေပမယ့္ ဘ၀တစ္ခုကို အရင္အႏွီးအျဖစ္ တည္ေဆာက္မယ့္ မီမီကိုေတာ့ စုိးရိမ္မိတာ အမွန္ပါပဲ ၊၊ မီမီဟာ ေငြေၾကးဓန မျပည့္စံုေပမယ့္ အရင္ဘ၀က ကုသို္လ္ေကာင္းခဲ့ေလေတာ့ က်္ထၱိရူပံ ဓနံ ဆိုတဲ့အတုိင္း အသားျဖဴျဖဴ အရပ္ျမင့္ျမင့္ ပိန္ပိန္ သြယ္သြယ္ေလးပါ ၊၊ မ်က္ႏွာခ်ိဳျပီး ဟန္ေဆာင္ထားတဲ့ မ်က္လံုးေတြကလြဲရင္ တကယ့္ကို ကေလးတစ္ေယာက္လို ျဖဴစင္ျပီး ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ကြ်န္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းမေလးပါ ၊၊

“ အခုအားလံုးက မီမီကိုေျပာေနၾကတယ္ေလ ၊ မီမီသိပါတယ္ ဒါေပမယ့္ မီမီ ေဖာက္ျပန္တာမွ မဟုတ္တာ ကိုမင္းသစ္ စဥ္းစားၾကည့္ေလ ၊ ဦးမုိးျမင့္ယံမွာ အိမ္ေထာင္ မရွိဘူး ေနာက္ဒီဇာတ္လမ္းကို မီမီ ဘက္ကစတင္ခဲ့တယ္ ဖန္တီးခဲ့တယ္လို႔ စြပ္စြဲ မယ္ ဆိုရင္ေတာင္ ႏွစ္ဦးသေဘာတူပါေနာ္ ၊၊လက္ခုပ္ဆုိတာ တစ္ဖက္တည္းတီးလို႔ မျမည္ဘူး ေလ ဟုတ္တယ္ မဟုတ္လား ဟင္ ” ဆိုျပီး မခံခ်င္စိတ္နဲ႔ေမးလာေပမယ့္ မီမီကိုယ္တုိင္ လိပ္ျပာမလံုဘူး ဆိုတာ သိသာပါတယ္ ၊၊ မမွားဘူး မမွားဘူး လို႔ ဟစ္ေကြ်းေနရေပမယ့္ မမွန္္ဘူး ဆိုတာ သိေနတဲ့ မီမီကိုသနားမိပါတယ္ ၊၊ ဒါေပမယ့္ကြ်န္ေတာ္ကုိယ္တုိင္လည္း ဘယ္လိုမွေျပာမထြက္ခဲ့ပါဘူး ၊၊

“ အသက္လည္းၾကီးျပီး ဥပဓိရုပ္မရွိတဲ့ ဦးမုိးကို ဘာ့ေၾကာင့္ခ်ဥ္းကပ္တယ္ဆုိတာ အရွင္းၾကီးပါ အရွက္မရွိတဲ့ မိန္းမ ၊ ဒီဘက္ကိုပုိင္ျပီဆိုတာနဲ႔ အရင္ေကာင္ေလးကိုျဖတ္ပစ္တယ္ သနားစရာေလးပါဟယ္ ဟုိက ေခ်ာေခ်ာေလး ရယ္ ေကာင္ေလးက ” ဆိုတာမ်ိဳးေတြ
“ ဒီမိန္းမ ဒါမ်ိဳးလုပ္စားေနတာ ျဖစ္ရမယ္ ၊ အရွက္မရွိဘူးေနာ္ အမေလးဟယ္ ေျပာေနတာမ်ား ခြ်ဲပစ္ေနတာပဲ ” ဆိုတဲ့ အပုပ္ခ်သံေတြ “ ကိုယ့္ရုပ္ကိုယ္ရည္ မွ အားမနာဟယ္ အေဖေလာက္ၾကီးကိုမ်ား ” ဆိုတဲ့ ၀န္တုိ သံေတြ ရယ္ကုိ အျမဲၾကား ေနရတာက ၾကားလူ ကြ်န္ေတာ္ပါ ၊၊ ဒါေတြ ကို မီမီလည္း သိေနတာပါပဲ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ ဘာမွ ျပန္ေျပာျပစ၇ာမလိုပါဘူး ၊၊ လူေတြ ဆိုတာလည္း ခက္ပါတယ္ ၊၊ အခုေတာ့ ပုိျပီး က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ အသံေတြ ထြက္လာရတာေပါ့ ၊၊ သူတို႔ေျပာတာေတြက ဟုတ္တာေတြေရာ မဟုတ္တာေတြ ပါ စံုလို႔ပါပဲ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ေတာင္မွ သမုတ္ခ်င္ေသး ရဲ့ ၊၊ ဒါေပမယ့္ ကိုိယ့္အေၾကာင္းကိုယ္သာသိတဲ့ ကြ်န္္ေတာ္တုိ႔ အတြက္ေတာ့ တခါတခါ သူတို႔ ကဒီလိုေျပာရင္ ရယ္စရာ ဟာသတစ္ခုလိုပဲ လြတ္လပ္ေပါ့ပါး ရယ္ေမာေနမိၾကရဲ့ ၊၊

“ဒီအသံေတြကို လ်စ္လ်ဴရွဳျပီး မီမီဘ၀အတြက္ မိသားစု ဘ၀အတြက္ စြတ္မွိတ္လိုက္တာ ဟာ တန္ရဲ့လားမီမီ ရယ္ ” လို႔ မေမးရက္ခဲ့ေတာ့ပါဘူး ၊၊ ကြ်န္ေတာ္သိေနတဲ့ အေျဖအတြက္ မီမီကိုေမးခြန္းမထုတ္ ရက္ေတာ့ပါဘူး ၊၊ အရာအားလံုးဟာ ကံတရားအတို္င္းေေပါ့ေလ၊၊ ၀ဠ္ေၾကြးေတြ မကုန္သေရြ႔ေတာ့ ဆပ္ေနၾကရအံုမွာပါေလ၊၊ ဒါေတြ အားလံုးဟာ တကယ္ေတာ့ ၀ဠ္ေၾကြးေတြပါပဲ ၊၊ ဒါေပမယ့္ မီမီကို တစ္ခုေတာ့ မွာလိုက္ ခ်င္မိပါေသးတယ္ ၊၊
“ ေလာကမွာ ေငြဟာ ထိုက္သင့္သေလာက္ အေရးပါပါတယ္ ဒါေပမယ့္ ကုိးကြယ္ရာတစ္ ခုေတာ့ မဟုတ္ပါဘူးမီမီ ၊၊ ကုိယ့္ဘ၀ရဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္မွုေတြ ၊ ဆႏၵေတြ ၊ လြတ္လပ္ခြင့္ေတြ ၊ ဂုဏ္သိကာေတြ အဲဒါေတြကို ရင္းႏွီးလဲလွယ္ျပီး ရလာတဲ့ ေငြေတြဟာ တကယ္ေရာ တန္ရဲ့လား ၊၊ ကုိယ္ေပးဆပ္လိုက္ရတာေတြနဲ႔ ျပန္ရလိုက္တဲ့ အရာတန္ပါရဲ့လား ”

ဒါေပမယ့္ ဒီအခ်ိန္မွာ မီမီကို ဒီေမးခြန္းေတြ မေမးပါဘူး ၊၊ ေနာက္ထပ္ဆယ္စုႏွစ္ ႏွစ္ခုေလာက္ ေက်ာ္လြန္ျဖတ္သန္းျပီးတဲ့ အခ်ိန္မွာ ျပန္ေတြ႔ျဖစ္ခဲ့ၾကရင္ ေမးျဖစ္မွာပါ ၊၊ အဲဒီအခ်ိန္ဆိုရင္ ေဒၚမီမီဆိုတဲ့ အမ်ိဳးသမီးၾကီးရဲ့ အေျဖကဘာမ်ားျဖစ္ေလမလဲေနာ္ ၊၊

ေစတနာရင္းျဖင့္
မင္းအိမ္ျဖဴ

Friday, 26 June 2009

မေ၀ခင္မွာ မေၾကြ ေစခ်င္ပါေလ


ကြ်န္ေတာ္တို႔စီမံကိန္းၾကီးလည္း အေခ်ာသပ္လုပ္ငန္းေတြ နဲ႔ ျပီးဆံုးကာနီးျပီမုိ႔ ဟုိးအရင္ စီမံကိန္း အားေကာင္း ေမာင္းသန္ ၾကိဳးစားလုပ္ကိုင္ရတဲ့ စီမံကိန္းလယ္ ကာလကာေလာက္ အလုပ္ေတြ သိပ္မရွဳပ္ေတာ့ ၊၊ အနည္း ငယ္ ေအးေအးလူလူ ရွိလာျပီလို႔ ဆုိရေပမေပါ့ ၊၊ ဆုိက္လုပ္ငန္းေတြ ကလည္းပါးပါးလ်လ် နဲ႔ လုိအပ္တဲ့ အေခ်ာ သပ္လုပ္ငန္းေတြသာ ရွိေတာ့ တာမုိ႔ လူအင္အားလည္ ေလ်ာ့ပါးသြားသလို စက္ၾကီးေတြ ၊ ကရိန္းေတြ ၊ ယႏၱယား ေတြ လည္း ေနာက္ထပ္စီမံကိန္း အသစ္တစ္ခုဆီကို ေျပာင္းေရႊ႕သြားျပီမို႔ ဟာလာဟင္းလင္း ရွင္းရွင္း လင္းလင္းနဲ႔ စီမံကိန္းက လြမ္းေမာစရာေတာင္ေကာင္းေနေလရဲ့ ၊၊

စီမံကိန္း လယ္ကာလ ၊ ဆီတုန္းကေတာ့ ပြဲေတာ္အလား ပ်ားပန္းခတ္မွ် စည္ကားလုိ႔ေပါ့ ၊၊ မနက္အာရံုတက္လို႔ ေရာင္နီလာျပီ ဆိုသည္ႏွင့္ စက္သံ၊ကားသံ ၊ လူသံ ၊ေခၚသံ ၊ ေအာ္သံ ေတြနဲ႔ စည္စည္ညံခဲ့ေပါ့ေလ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ တုိ႔လည္း မနက္ ၇-နာရီ ထိုးတာနဲ႔ ဆုိက္ထဲေရာက္ေနၾကျပီ ၊၊ တစ္ေန႔တာ လုပ္ငန္းအတြက္ တာ၀န္ေတြ ခြဲေ၀ လို႔ စီမံကိန္း ဒါရုိက္တာ ျဖစ္သူနဲ႔ မနက္တုိင္း ကြင္းျပင္ထဲမွာ Briefing ယူေနၾကေပါ့ ၊၊ ေနာက္မွ ကိုယ္တာ၀န္က် တဲ့ အပိုင္းမွာ ရွိတဲ့ လုပ္ငန္းက ကိုယ့္လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြကို ထပ္ျပီး ညႊန္ၾကား ၊ ျပီးမွ လိုအပ္တဲ့ လုပ္ငန္းေတြ လိုက္စစ္ေဆး လို႔ ၊ လုပ္ၾကကိုင္ၾကေပါ့ ၊၊ ပင္ပန္းေပမယ့္ အင္မတန္မွ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းသလို ၊ အင္မတန္မွ လည္း ဂုဏ္ယူစရာေပါ့ ၊၊ ေနာ္တခိ်န္မွာ ေပၚထြန္းလာေတာ့မယ့္ တံတားသစ္ၾကီးကို ျမင္ေယာင္ရင္း ပင္ပန္းတာ ေတြ ေျပေပ်ာက္ ရပါတယ္ ၊၊

ေအာ္ ၊ အခုေတာ့ စီမံကိန္းလည္း ျပီးဆံုးျခင္း ေရာက္လို႔ အခိ်ဳ.ခိ်ဳ.ေတြ လည္း ေနာက္ထပ္ စီမံကိန္းအသစ္ဆီ ေရွ႕ေျပးအဖြဲ႕အျဖစ္ သြားၾကျပီ ၊၊ အလုပ္မရွိေတာ့တဲ့ အလုပ္သမားအခိ်ဳ႕လည္း ေျပာင္းၾကေရႊ႕ၾကေပါ့ ၊၊ အခုလို စပ္ကူးမတ္ကူးကာလ ဟာ ကြ်န္ေတာ္တို႕လို ၀န္ထမ္းေတြ အတြက္ မေထာင္းတာေပမယ့္ ၊ ေန႕စား အလုပ္ သမား လူတန္းစား အတြက္ေတာ့ အင္မတန္မွ က်ပ္တည္းတဲ့ ကာလေပါ့ ၊၊ လုပ္ငန္းကလည္း မလွုုိဳင္ေတာ့ သလို အလုပ္မရွိဘူးလို႕လည္း မဆိုိနုိင္ ၊ ျပတ္တုန္းလပ္တုန္း ကာလေပါ့ ေလ ၊၊ မစဥ္းစားခ်င္ပါဘူးေလ ၊၊ အခုလို မနက္ေစာေစာ မွာ ဒီလိုအေၾကာင္းေတြ မေတြးလိုေပမယ့္ ၊ တားမရဆီးမရ အလိုလို ၀င္လာတဲ့ အေတြး ဆိုးကို ေျဖေဖ်ာက္လို. အားေနတုန္း လမ္းေလးဆင္းေလွ်ာက္ဖို႔ စိတ္ကူးနဲ႔ ကြ်န္ေတာ့္ အိမ္ေလးရဲ့ ေခါင္းရင္းဖက္ ေစြေစာင္းေစာင္းမွာ ရွိတဲ့ ခေရပင္တန္းေလးေတြ ဘက္ဆီကို ဦးတည္မိပါတယ္ ၊၊

ခေရပင္ေလးေတြ ဟာ ပင္ပ်ိဳေလးေတြ မို႕ အပြင့္ေတြ ေ၀ေ၀ဆာဆာ နဲ႔ ရနံသင္းသင္းေလး အျမဲေမႊးေနတက္ ပါတယ္ ၊၊ ေလအေ၀ွ႕မွာ ေၾကြၾကေနတဲ့ ခေရပြင္႔ေလးေတြ လည္း ေျမျပင္မွာ ေဖြးေဖြးလွုပ္လို႔ေပါ့ ၊၊ အဲဒီ ခေရ ပန္း ေလးေတြကို ေန႔စဥ္မနက္တုိင္း ဗန္းကံုးေလးေတြနဲ႕ လာေကာက္ေနၾက ေမာင္ႏွမႏွစ္ေယာက္ ရွိပါတယ္၊၊ အၾကီးမေလး က ၁၁ ႏွစ္ေလာက္နဲ႔ အငယ္ေကာင္ေလးက ၈ႏွစ္ ေလာက္ေပါ့ ၊၊ ဆိုက္ထဲမွာ အလုပ္လုပ္တဲ့ အလုပ္သမား တစ္ေယာက္ေယာက္ရဲ့ သားသမီးေလးေတြ ေနမွာပါေလ ၊၊ ဗန္းကံုးေလးေတြ အျပည့္အေမာက္ အျမဲတမ္း ကုန္စင္ေအာင္ ေကာက္သြားတက္ၾကပါတယ္ ၊၊ ေက်ာင္းဖြင့္ခ်ိန္ေပမယ့္ ေက်ာင္းသြားတာမျမင္ေတာ့ ေက်ာင္းမေနၾကဘူးထင္ပ ၊၊ ဒီလိုပဲ ဆိုက္ထဲမွာ လည္း ဟုိဟာေလးေကာက္ ၊ ဒီဟာေလးေကာက္နဲ႔ ေတြ႕ေနရ တက္ပါတယ္ ၊၊

ဒီေန႕မနက္မွာေတာ့ ပန္းေၾကြေလးေတြ ေကာက္ရံုမက အပင္ကိုပါ လွုပ္ျပီး မေၾကြေသးတဲ့ ပန္းေလးေတြကို ေျခြ ယူဖို႕ ၾကိဳးစားေနတာေၾကာင့္ " ေဟ့ ခေလးေတြ မင္းတုိ႕ ေၾကြတာကိုတင္ေကာက္ေလကြာ ၊ ဘာျဖစ္လို႕ မေၾကြ ေသးတဲ့ ပန္းေလးေတြ ကို ေျခြေနတာလည္း ၊ အပင္ျမင့္မွာ ခဏျဖစ္ျဖစ္ သဘာ၀အတုိင္း ေနပါေစကြာ ၊ ေနာက္ ေန႕ မနက္ေတာ့ သူ႕အလိုလို ေၾကြမွာေပါ့ကြာ " ရယ္လို႕ ခပ္ေငါက္ေငါက္ေလး ေျပာမိေတာ့ ေကာင္းမေလးက " ဒီေန႕ အေဖ့ကုိ ေဆးခန္းျပရမယ္ အစ္ကုိၾကီး ၊ ေဆးခန္းျပဖုိ႔ေငြလိုတယ္ ၊ ဒါေၾကာင့္ မနက္ျဖန္သူ႕အလိုလို ေၾကြ တဲ့ထိ ေစာင့္လို႕ မရလုိ႕ပါ " ဆိုတဲ့ မ်က္ႏွာ၀ုိင္းေလးကို ကြ်န္ေတာ္ ဘယ္လိုျပန္ေျပာရပါ့မလဲ ၊၊ " မေၾကြ ခင္မွာ ေ၀ေနတဲ့ ပန္းေလးေတြကို သဘာ၀အတိုင္း ရွိပါေစကြာလို႕ " တားခ်င္ေပမယ့္ သူတို႕ကိုယ္တုိင္ မေ၀ခင္ မွာ ေၾကြေနရတဲ့ ဘ၀ေလးေတြ မို႕ ကြ်န္ေတာ္ ဘာမ်ားေျပာႏုိင္ပါဦးမလဲ ၊၊

တခါတခါ သဘာ၀ကို ခ်စ္ျမတ္ႏုိးစြာ မေ၀ခင္မွာ မေၾကြေစခ်င္တဲ့ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တုိင္ တခါတရံ ေျခြေနမိလား ရယ္လို႕ အျမဲေတြးမိပါတယ္ ၊၊ အလုပ္ခြင္ထဲမွာ ေက်ာင္းေနရမယ့္အရြယ္ အလုပ္သမားေလးေတြကို ေတြ႕ရ ခုိင္းရတုိင္း လိပ္ျပာမလံု ခံစားမိတာ အမွန္ပါ ၊၊ ၁၅ - ၁၆ - ၁၇ ဆိုတာ တကယ္ေတာ့ မိဘရင္ခြင္၇ိပ္မွာ ေႏြးေႏြး ေထြးေထြး ခိုလွဳံရင္း ေက်ာင္းပညာ သင္ၾကားရမယ့္ အရြယ္ေတာ့ေပါ့ ၊၊ အတက္ပညာတစ္ခုကို သင္ၾကားေနရ မယ့္ အရြယ္ေတြပါ ၊၊ ပန္းခေလးေတြ ေၾကြမွာစိုးတဲ့ ကြ်န္ေတာ္ အဲဒီခေလးေတြ အတြက္ေရာ မကာကြယ္ ႏုိင္ ေတာ့ ဘူးလား ၊၊ ကာရာအုိေကဆုိင္မွာ အဲဒီအရြယ္ ခေလးမေလးေတြကို ပန္းကံုးစြပ္တာဟာ ၊ ေဘာက္ဆူးေပး တာဟာ ခ်ီးေျမွာက္လိုက္တာလား ၊ ေၾကြမွာစိုးလို႕ တံစိုိးေပးလိုက္တာလား ၊ ေၾကြျပီးသားပါပဲရယ္လို႕ နင္းေျခ ေပးလိုက္တာလား ၊၊ မစဥ္းစားတက္ေတာ့ပါဘူ း ၊၊

အေဖကူလီထမ္းလို႕ သားကူလီထမ္းရတယ္ဆိုတာ ေမြခံထုိက္ေစဆိုတဲ့ ၀တၱရားေက်ပြန္ျခင္းလား ၊ အေဖလုပ္ သူက ၁၀ ပိသာ အေလးကို ထမ္းလို႕ သားလုပ္သူက ၁၅ ပိသာ အေလးကို ထမ္း ႏုိင္တယ္ဆိုတာ ဂုဏ္ယူ စရာလား ၊၊ အဲဒီသားသမီးကို အတိဇာတ သားရယ္လို႕ ေခၚဆိုရမလား ၊၊

ကြ်န္ေတာ့္ပတ္၀န္းက်င္ ၊ အလုပ္ခြင္ေတြထဲမွာ မေ၀ခင္မွာ ေၾကြေနရတဲ့ ပန္းပြင့္ေလးေတြ အမ်ားၾကီးပါ ၊၊ အဲဒီ ပန္းေလးေတြဟာ အခိ်န္မတန္ခင္ မွာ ပင္ယံထက္က ေျခြခ်ခံခဲ့ရတယ္ေလ ၊၊ ဒါေပမယ့္ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ ပန္းခေလး ေတြကို မေ၀ခင္မွာ မေၾကြေစခ်င္ေပမယ့္ ၊ ကို္ယ္ဘာမွ မတက္ႏုိင္ေသးတာမို႕ တခါတရံ ကိုယ္တုိင္ ေျခြသူမျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားရင္းပဲ ..... မေ၀ခင္မွာ မေၾကြပါေစနဲ႕လို႕ ဆုေတာင္းေပးရံုမွတစ္ပါး .........

ေမတၱာရင္းျဖင့္
မင္းအိမ္ျဖဴ

(လြန္ခဲ့တဲ့ အတိတ္က ကြ်န္ေတာ့္ ရဲ့ တံတားဆိုက္ကို သတိယရင္း ၊ ျမစ္သာတံတား စီမံကိန္းက လုပ္ေဖၚ ကိုင္ဖက္ အလုပ္သမား ေလးမ်ားအား လြမ္းဆြတ္ရင္း ေရးဖြဲ႕ပါသည္ )

Thursday, 11 June 2009

ဘယ္ဆီမွာရယ္

ဒီကြ်န္းကုိ စေရာက္ တဲ့ေန.ကတည္းက အခုဆုိ သူ.ကုိ ရွာေနမိတာ ၂ ႏွစ္ေက်ာ္ျပီေပါ့……..
*********************************
ပထမဆံုး ျပည္ပခရီးကလည္း ျဖစ္ျပန္ ၊ ေလယာဥ္ စီးဖူးတာလည္း ပထမဆံုးျဖစ္ျပန္ ၊ ေနာက္ ဘာမွ မေသခ်ာေသးတဲ့ ေနထိုင္ခြင့္နဲ. အလုပ္အတြက္လည္း ပူရျပန္ဆုိေတာ့ ေလယာဥ္ စီးရတာ ဘယ္လို မွ သက္ေတာင့္သက္သာ မျဖစ္တာေတာ့ အမွန္ပါပဲ ၊၊ တစ္ခုခုကုိ စုိးရိမ္ပူပန္မွူေတြက ကြ်န္ေတာ့္ မ်က္ႏွာေပၚမွာ အထင္းသား ေပၚလြင္ေနမွာ အမွန္ပါပဲ ၊၊ လက္ႏွစ္ဖက္ကို ဆုပ္လုိက္ ျဖန္.လုိက္ တစ္ရွဴးထုတ္ျပီး ေခြ်းသုတ္လိုက္နဲ. တကယ္ကုိ ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ ဘာမွန္းမသိပဲ ပူပန္ေနမိပါတယ္ ၊၊ မိဘေတြကုိ စိတ္မခ် ၊ သူတုိ.က ကုိယ့္ကုိ စိတ္မခ် ၊ မွာတမ္းေတြ ေခြ်နဲ့ ေနာက္ဆံုးမွ ၀င္ခဲ့ေတာ့ ထုိင္ခံုက ဟုိးေနာက္မွာ ၊၊ ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ မေတာင္းေပမယ့္ Window Seat ေလးရေတာ့ ျမန္မာျပည္ မဂၤလာဒံု ေလဆိပ္ၾကီးကို ထင္ထင္ ရွားရွား ျမင္ေနရတာ ေတာ့ အေတာ္ကို သက္ေတာင့္သက္သာ ခံစားရပါတယ္ ၊၊
မွုန္တိမွုန္၀ါး ဖူးျမင္ေနရတဲ့ ဘုရားေစတီ စံုကုိ လက္ဆယ္္ျဖာ ထိပ္မွာမုိးျပီး အဆင္ေျပရာ အဆင္ေျပေၾကာင္း တစ္တြတ္တြတ္ ဆုေတြ ေတာင္းလုိ. ေပါ့ ၊၊ဂါထာစံု ရြတ္ဖတ္သရဇယ္လို. ျပီးေလာက္က်မွ ၊ အနည္းငယ္ စိတ္အနည္က်မွ ေဘးေဘးဘီဘီ သတိထား အမွတ္ ျပဳမိပါတယ္ ၊၊ အလယ္မွာ ထုိင္ေနတာက ေၾကြရုပ္ေလး ၊၊ သူက လည္း ကြ်န္ေတာ့္ကို ၾကည့္လို. ၊၊ ျဖတ္ခနဲ အမွတ္မထင္ ကြ်န္ေတာ္လွည့္ ၾကည့္လိုက္မွ သူ မ်က္လႊာေလး ခ်လို. ေခါင္းငံု.သြားေလတယ္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ တကုိယ္ေတာ္ ပ်ာယာခတ္ေနတဲ့ Performance ကုိ ဘယ္ အခိ်န္ကတည္းက ရွဴစားေတာ္မူေနတယ္ မသိ ၊၊ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ ေသြးခုန္ႏွုန္းေတြ ၇ပ္တန္. သြား ျပီလားလို.ေတာင္ ခံစားမိရဲ့ ၊၊ေခါင္းေလးငံု.ျပီး ရွက္ေနတဲ့ ၊ ေျဖာင္းစင္းျပီး နက္ေမွာင္ေနတဲ့ ေကသာေတြ နဲ့ ဖံုးကြယ္ ေနတဲ့ သူရဲ့ မ်က္၀န္းခ်ိဳခ်ိဳေလးကုိ ၾကမ္းတမ္းစြာ ဆြဲလွန္ျပီး ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ျမင္ခ်င္စိတ္ကိုုိ မနည္းကုိ ထိန္းခ်ဳပ္ထားရသည္ ၊၊
အရွက္ပိုေနတဲ့ ေၾကြရုပ္ေလး ဘယ္အခိ်န္ ကိုယ့္နားေရာက္လာတယ္ မသိေအာင္ စိတ္ပူပန္ေနမိတဲ့ ကုိယ့္ကုိကို္ယ္လည္း နာနာက်ည္းက်ည္း က်ိန္ဆဲမိရဲ့ ၊၊ ဟုိးဘက္က တစ္ေယာက္ကို ၾကည့္ လိုက္ေတာ့ အန္ကယ္ၾကီး တစ္ေယာက္ ၊၊ ေၾကြရုပ္ေလးရဲ့ အုပ္ထိန္းသူမ်ားလား ရယ္ လို. စိုး၇ြံ.စြာ အကဲ ခတ္ေတာ့ ဟုတ္ဟန္မတူ ၊၊ ဟူး ေတာ္ပါေသးရဲ့ လို.ဘာသာ သက္ျပင္းခ်မိသည္ ၊၊ဘယ္လိုမွ ျပန္ေမာ့မလာေတာ့ တဲ့ ေၾကြရုပ္ေလးကုိ ဘယ္လိုလုပ္ ၇ပါ့မလဲ စဥ္းစားေနဆဲမွာပဲ ၊ ကံဇာတာ မ်က္ႏွာ သာ ေပးတာေၾကာင့္ ေလယာဥ္မယ္ကေလးေတြ ရဲ့ ခ်ိဳသာပ်ဳငွာ စြာေမးလာတဲ့ ၊ ဘာမ်ားသံုးေဆာင္ပါအံုးမလဲ ရွင္ဆုိတဲ့ အသံ ေလး ေပၚလာမွပဲ ေၾကြရုပ္ေလး အသက္၀င္လာေလရဲ့ ၊၊
********************************
အရမ္းကုိ ျမန္လြန္းတဲ့ Flight Time ၂ နာရီအတြင္းမွာ ကြ်န္ေတာ္နဲ. ေၾကြရုပ္ေလးနဲ. သူငယ္ခ်င္းေတြ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ၊၊ တစတစ ရင္းႏွီးလာတာနဲ. အမွ် တစ္ေယာက္အေၾကာင္း တစ္ေယာက္ ေမးျဖစ္ေျပာျဖစ္ေပါ့ ၊၊ အရမ္းသတၱိေကာင္းတဲ့ ေၾကြရုပ္ေလးပါပဲ ၊၊ ဒီလိုခရီးကုိ သူငယ္ ခ်င္းေတာင္ မပါပဲ တစ္ေယာက္တည္း စြြန္.စြန္.စားစား ထြက္လာ၀ံ့တယ္ ၊၊ ရွက္ကိုးရွက္ကန္း ေကာင္မေလးက မီး ေၾကာက္ပါဘူးတဲ့ ၊၊ ဒါဆုိခုန ဘာလို.ေခါင္းငံုသြားတာလည္းဆုိေတာ့ ဒါေတာ့ မီးမသိဘူး ကုိၾကီးကိုေတာ့ မီးတကယ္ ရွက္သြားတယ္တဲ့ ၊၊ သူေျပာတဲ့့ အသံေလးကလည္း တကယ္ ကို ၾကိဳးၾကာသံ ၊ ကရိတ္၀ိတ္သံ မၾကားဖူးေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ့္ နားထဲမွာ ေတာ့ ခ်ိဳျမိန္ျခင္း ျမစ္တစ္စင္း စီးဆင္းလို.ေပါ့ ၊၊အျပင္ေက်ာင္းတစ္ခု တက္ဖုိ.လာတဲဲ့ ေၾကြရုပ္ေလးက ကြ်န္္ေတာ့္ကုိေတာင္ ျပန္အားေပးေသးရဲ့ ၊၊ စိတ္မပူပါနဲ. ကိုၾကီးရယ္တဲ့ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ စက္မွူတကသုိလ္ ျပီးခဲ့ေပမယ့္ ဘယ္လိုမွ မခုန္ခဲ့ဘူးတဲ့ ရင္ ဟာ ေၾကြရုပ္ေလး နဲ.မွ တခဏ အတြင္းမွာ ပဲ ေျပာင္းဆန္လို.ပါလား ၊၊ အလုပ္ထဲမွာလည္း ဘယ္လိုမွ မေျပာင္းလဲခဲ့တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ ႏွလံုးသားကုိ ေၾကြရုပ္ေလးက အပုိင္သိမ္းျပီး မင္းမူ တုိက္ခုိက္လို. သြားခဲ့ေလရဲ့ ၊၊ ေၾသာ္ တကယ္ကုိ. ပိုင္စုိးမွု ဧကရီပါလား ၊၊
***************************
သူငယ္ခ်င္းေတြ ေကာင္းမွူနဲ. Prepaid ဖံုးတစ္လံုး နံပါတ္ ၾကိဳရထားတဲ့ အတြက္ ကြ်န္ေတာ္ ဘက္က ကံတရားက မ်က္ႏွာသာေပးတယ္ လို. အဲဒီ ကံတရားကုိ မွတ္မွတ္ယယ ေက်းဇူးတင္မိ ပါတယ္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ့္ ရဲ့ ေၾကြရုပ္ေလးမွာေတာ့ ဖံုးနံပါတ္ မရွိေသးဘူးတဲ့ ၊၊ သူအရင္ သြားႏွင့္တဲ့ ေကာင္မေလး သူငယ္ခ်င္းေတြ လာၾကိဳမယ္ ဆိုတဲ့အတြက္ ကြ်န္ေတာ္ တုိ.ရဲ့ ေတြ ဆံုမွူက ခ်န္ဂီမွာ ပဲ အဆံုးသတ္ရမွာမို. ရင္ထဲမွာေတာ့ ေဆြးသလိုလုိ ၊၊ ႏွစ္ေယာက္လံုး ျငိမ္သက္လို. ဘာစကားမွ မေျပာျဖစ္ခဲ့ ၊၊ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ ဖံုးနံပါတ္ေလး ေပးေတာ့မွ အားရ၀မ္းသာနဲ. မွတ္ျပီး မီးဖုံး၀ယ္ ျပီးတာနဲ. ကိုၾကီးကို ေခၚလိုက္မယ္ေနာ္တဲ့ ၊၊ အဲဒီေတာ့ မွ ႏွစ္ေယာက္သား စကားေတြ ျပန္ေဖာင္ ျဖစ္ၾကေလရဲ့ ၊၊
*****************************
ေလဆိပ္မွာ ေနာက္ဆံုး လမ္းခြဲ ေတာ့ သူလည္းသူ.သူငယ္ခ်င္း ေကာင္မေလး ႏွစ္ေယာက္ ေခၚရာ ဆီ လိုက္ ၊ ကြ်န္ေတာ္လည္း လာၾကိဳတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ေတြ ေနာက္ လိုက္ရင္ း Taxi Stand မွာ အခ်င္းခ်င္း မ်က္လုံးခ်င္း ပဲ စကားေျပာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ၊၊ ေနာက္သူက အရင္ ကြ်န္ေတာ့္ေရွ.က ထြက္သြား ေလရဲ့ ၊၊ ထြက္သြားတဲ့ Taxi ကားေပၚကေန ေတာင္ ေခါင္းတခ်က္ငဲ့လို. မ်က္၀န္းလဲ့လဲ့ ေလး နဲ့ ႏွူတ္ဆက္ သြားေသးရဲ့ ၊၊
**************************
ဒီလိုနဲ. အလုပ္ရလို. Contract နဲ.၀ယ္လို. ရတဲ့ ဖုန္းေျပာင္းကုိင္ဖုိ. သူငယ္ခ်င္းေတြ တုိက္တြန္း ေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ ေရာက္ကတည္းက ကိုင္ခဲ့တဲ့ Prepaid ဖုန္းေလးနဲ့ပဲ ၂ ႏွစ္ေက်ာ္ခဲ့ပါျပီ ၊၊ ဖုန္းနံပါတ္ ေျပာင္းရင္ သူေခၚလို. မရမွာ စိုးရြံေနမိပါတယ္၊၊ အဲဒီ စင္ကာပူကုိ ေရာက္တဲ့ ေန. ကတည္းက ေမွ်ာ္ေနမိတဲ့ ေၾကြရုပ္ေလးရဲ့ ဖုန္းဟာ တစ္ၾကိမ္မွ ျမည္မလာခဲ့ပါဘူး ၊၊ ခုခိ်န္ထိ ဖုန္း သံၾကားတုိင္း ညနက္သန္းေခါင္ျဖစ္ပါေစ ေမွ်ာ္လင့္တၾကီး ရင္ခုန္စြာ ေျဖၾကားေနဆဲ ၊၊ သူငယ္ခ်င္း ေတြက ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ဖုန္းသရဲလို. ေခၚေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ ျပံဳးျပရုံကလြဲလို. ဘာမွ ျပန္မေျပာႏုိင္ခဲ့ ၊၊ ေနာက္ဆံုး အိမ္သာ၀င္ရင္ေတာင္ တယ္လီဖုန္းကုိ လက္ကမခ်တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ကုိ သူငယ္ခ်င္းေတြ က အရူးတဲ့ ၊၊ဘယ္သူေတြ ဘာပဲ ေျပာပါေစ ကြ်န္ေတာ့္ေၾကြရုပ္ေလးရဲ့ ဖုန္းကို ဒီေန.ထိေစာင့္ေမွ်ာ္ေနဆဲပါ ၊၊ တကယ္လို. ဒီစာေလးကုိ ေၾကြရုပ္ေလးဖတ္မိမယ္ ၊ ေၾကြရုပ္ေလး ကြ်န္ေတာ့္ ဖုန္းနံပါတ္ေလး ေပ်ာက္သြားလို.ပါဆုိရင္ ျဖင့္ ကြ်န္ေတာ္ ေနာက္တစ္ေခါက္ထပ္ေပးလုိက္ပါမယ္ ၊၊ေၾကြရုပ္ေလးကုိေပးခဲ့တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ Prepaid ဖုန္းေလးကုိ ဒီေန.အထိ သံုးေနဆဲပါလို. ၊၊
Email ပို.လို.လည္းရပါတယ္ ေၾကြရုပ္ေလးရယ္ ………………..
ေလးစားစြာျဖင့္
မင္းအိမ္ျဖဴ

Sunday, 24 May 2009

အိပ္မက္ေလလား

YGN ဆိုတဲ့ အင္တာနက္ေကာင္းကင္မွာ အမွတ္မထင္ ဆံု ေတြ.ခြင့္ရခဲ့တဲ့ Moon ဆုိတဲ့ ေကာင္ေလးရယ္ ၊ Star ဆုိတဲ့ ေကာင္မေလးရယ္ ၊၊


**************************************


တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ ညေလးတစ္ခုမွ အနက္ေရာင္ ေမာ္နီတာေပၚ မွာမထင္မွတ္ပဲ ေတြလို. သူငယ္ခ်င္းေတြ ျဖစ္ခဲ့ရတယ္ ၊၊ ေကာင္ေလး ရဲ့ နာမည္ ၀ွက္က Moon လို.ေခၚျပီး ေကာင္မေလးရဲ့ နာမည္၀ွက္ကေတာ့ Star တဲ့ ၊၊ ေတြ.ဆံုခဲ့တာက မဟူရာညရဲ့ YGN အင္တာနက္ ေကာင္းကင္မွာေပါ့ ၊၊ တိမ္တုိက္ေတြလြင့္ေမ်ာ ေနတဲ့ ေကာင္းကင္ ျပင္ထဲမွာ သီးျခားလြင့္္ေမ်ာေနတဲ့ အစိတ္အပုိင္းေလးေတြ အျဖစ္ ေတြ.ဆံုခြင့္ရတဲ့ ၾကယ္ နဲ့ လ ဆုိတာ အလင္းႏွစ္သန္းေပါင္း မ်ားစြာ ေ၀းကြာတယ္ ဆုိတာ မသိခဲ့ေလသလား ၊၊ ဘယ္ေတာ့ မွ မဆံုေတြ ႏုိင္တဲ့ ၾကယ္ နဲ့ လ ဟာ အျမင္မွာ နီးေပမယ့္ တကယ္ လက္ေတြ. ဘ၀မွာ ေတာ့ မေရမတြက္ႏုိင္ေသာ အလင္းႏွစ္သန္းေပါင္းမ်ားစြာ ေ၀ကြားရင္းေပါ့ ၊၊


**************************************


Star : ဟလို ၊ ေနေကာင္းလား ?

Moon : ေကာင္းပါတယ္ ဗ်ာ ၊၊ ခင္ဗ်ားေလးေရာ ေနေကာင္းပါသလားခင္ဗ်ာ ?

အဲဒီလိုေတြ ဆံုမွု နဲ့ ညေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာတဲ့ အခါ မေတြရရင္ မေနႏုိင္္တဲ့ အထိ ခင္မင္ျခင္း သံေယာဇဥ္ ေတြ တုိးလာခဲ့ရင္းေပါ့ ၊၊ ညစဥ္ ထမင္းစားျပီးတုိင္း YGN မ၀င္ ရရင္ မေနႏုိင္တဲ့ အက်င့္တစ္ခု စြဲလို. ၊၊ ဒီလိုနဲ. Online မတက္ရရင္ မေနႏုိင္တဲ့ ၊ အိပ္လုိ.မေပ်ာ္တဲ့ ညေတြ မ်ားစြာကုိ အထီးက်န္စြာ ေက်ာ္ျဖတ္ရင္း ၊၊ မဆံုျဖစ္တဲ့ ညေတြမွာ ဆုိ ရင္မွာ ဟာတာတာနဲ့ တစ္ခုခု လိုအပ္ေနခဲ့မိေပါ့၊၊ အဲဒီလို အခ်ိန္မွာမ်ား သူရဲ့ Nick ေလး က အစိမ္းေရာင္ေျပာင္းလို. Online ေလးမ်ားေပၚခဲ့ရင္ အငမ္းမရ ႏွူတ္ဆက္မိခဲ့တာ ၊၊

Moon : ေဟး ေနေကာင္းလား ၊၊ ဘယ္ေရာက္ေနတာလဲ ၊၊ ၾကာလုိက္တာေနာ္ ၊၊

Star : ဘယ္သြားသြားေပါ့ ၊၊ ၾကာေတာ့ ဘာျဖစ္လဲ ၊၊

အဲဒီလုိမ်ား ေျဖခဲ့ရင္ ကုိယ္ အရမ္းကုိ ခံစားရတယ္ေလ ၊၊ သိသိၾကီးနဲ့ ႏွိပ္စက္ ေနတာ မ်ားလား ရယ္ လို. မထင္ရက္ခဲ့ ၊၊ ဒါေပမယ့္ သူရဲ့ ေနာက္ဆက္တဲြ စကားေလးေၾကာင့္ ပဲ ကုိယ့္ မွာ ေက်နပ္ရျပန္ေရာ ၊၊ ၾကည္ႏွူးရျပန္ေရာ ၊၊ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ အျဖစ္က သူနဲ့ ေတြ. ဆံု ရတဲ့ အခါ တုိင္း ေရပူေရေႏြး နဲ. Shower ေအာက္မွာ ေရခ်ိဳးေနရသလုိ ပဲ ၊၊ တခါတခါ ေႏြးခနဲ ခံစားရျပီး ၊ တခါတခါေတာ့ ေအးကနဲ စိမ့္ကနဲ ေပါ့ ၊၊ တခါတေလေတာ့ လည္း ႏွစ္ခုေပါင္းလို. ေႏြးေႏြးၾကီးေလ ၊၊ ဒါဟာအခ်စ္တဲ့လားကြာ ၊၊

Star : စိတ္မဆိုးနဲ.ေနာ္ ၊၊ စတာ သိလား ၊၊ ေရခ်ိဳးျပီး ေခါင္းေလွ်ာ္ေနလို. ၾကာသြားတာ၊၊ ေနာက္ဆုိ ေနာက္မက်ေစရဘူး သိလား ၊၊

အဲဒီလိုေလးမ်ား ၾကားရရင္ျဖင့္ ေစာင့္ေနရသမွ်ေတြ က ပိန္းၾကာဖက္ေပၚ ေရမတင္သလိုပ၊၊

Moon : ကုိယ္တုိ. အျပင္မွာ ေတြ . ရေအာင္ေလကြာ ၊၊

Star : အခုလည္းညတုိင္း ေတြ ေနရတာပဲ ၊၊ ေနာက္မွ ေတြ ၾကတာေပါ့ေနာ္ ၊၊

Moon : ကုိယ္တို.ခင္တာ ၾကာျပီပဲ ၊၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ အျဖစ္ အျပင္မွာ ေတြ. ရေအာင္ေလ ၊၊ ေကာ္ဖီအတူတူ ေသာက္ၾကမယ္ေလ ၊၊

Star : တကယ္လို. အျပင္မွာ အသားမည္းမည္း ၊ အရပ္ပုပု ၊ အရုပ္ဆုိးဆုိးၾကီးဆုိရင္ ဘယ္လိုလုပ္ မလဲ ၊၊

Moon : ဒါေတြ မလိုပါဘူးကြာ ၊၊ ကုိယ္တုိ.ႏွစ္ေယာက္ကခင္ေနျပီပဲ ၊၊ ကုိယ္သူငယ္ခ်င္းကုိ အျပင္မွာေတြ. ခ်င္တာပါပဲ ၊၊ လို. ကုိယ္ကခ်ြဲရင္ …

Star : ေနာက္ဆိုေတြမယ္ေလကြာ ေနာ္ ၊၊ အခုေတာ့ ဒီတုိင္းေျပာၾကတာေပါ့ ၊၊ ဒါနဲ့ သူ.ကုိ ေျပာျပရအံုးမယ္သိလား ၊၊ ဒီေန.တုိ.ျမိဳ.ထဲမွာ ေကာ္ဖီသြားေသာက္တာ အရွက္ကြဲရေသး တယ္သိလား ၊၊ ……………… ၊၊ …………….၊၊ ………………

ဒီလိုနဲ. သူရဲ့ စကားေတြ ေအာက္မွာ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ အျပင္မွာ ေတြ ရေအာင္ဆုိတဲ့ ဦးတည္ခ်က္ေလးေပ်ာက္ျပီး စီးေမ်ာသြားရျပန္တာပါပဲေလ ၊၊



**************************************


ဒီလိုနဲ့ မထင္မွတ္ပါပဲ နဲ. ကံတရားရဲ့ မ်က္ႏွာသာေပးမွုေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္ အရမ္းေတြ.ခ်င္ေနတဲ့ Star ဆိုတဲ့ ေကာင္မေလးကုိ အျပင္မွာေတြ. ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္ ၊၊ အဲဒီအခ်ိန္ကတည္းက YGN ဆိုတဲ့ မဟူရာေကာင္းကင္ကေန ေျပးထြက္လာခဲ့တာ ဒီေန. ထိေပါ့ ၊၊ သူနဲ.အတူရွိခဲ့ဖူးတဲ့ အမိေျမကေန ထြက္ခြာလာခဲ့တာ ၾကာလွေပါ့ေလ ၊၊ Online ေပၚကုိ ေနာက္ထပ္မေရာက္ခဲ့ေတာ့ သလို ေတြဆံုေနၾက ညပုိင္းေတြ မွာ ပူေလာင္ျပင္းပ်တဲ့ သဲကႏၱာရကုိ ျဖတ္ေက်ာ္လွမ္းေလွ်ာက္ ရသလို ပါ ၊၊ မထင္မွတ္တဲ့ ေတြ.ဆံုမွူေလးက ………….

“ဟာ ကုိကုိ တစ္ေယာက္တည္းလား ၊ ဒါမွမဟုတ္ တစ္ေယာက္ ေယာက္ ကုိေစာင့္ ေနတာလား ” လို.ေမးလာတဲ့ ညီညီ က ကြ်န္ေတာ္ ထုိင္ေနတဲ့ စားပြဲမွာ လာထုိင္ရင္း သူနဲ. အတူပါလာတဲ့ ခ်စ္စရာေကာင္မေလးကုိလည္း ထုိင္ခုိင္းရင္းေပါ့ ၊၊ ဆူးေလဘုရားလမ္းက Cyber Café တစ္ခုရဲ့ ေဘးက Aroma မွာ တစ္ေယာက္တည္း ေကာ္ဖီေသာက္ေနတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ ရဲ့ အေတြးေတြကုိ ျဖတ္ေတာက္ရင္းေလ ၊၊ Star ဆုိတဲ့ေကာင္မေလးရဲ့ အေၾကာင္းကုိ ေအးစိမ့္စိမ့္ ေကာ္ဖီဆုိင္ေလးထဲမွာ ထုိင္ျပီးေတြးေနဆဲ မွာ ေပါ့ ၊၊

“ တစ္ေယာက္တည္းညီညီ ဒီမွာထုိင္ေလ ကုိကုိ ေကာ္ဖီ တုိက္မယ္ ” လို.ညီ့ ကို ျပန္ေျပာေတာ့
“ အေတာ္ပဲ ကိုကုိ ၊ ဒီေကာင္မေလးက အင္တာနက္သံုးမလို.တဲ့ ၊ အခုေတာ့ အေဖၚရျပီ ၊ မဟုတ္ရင္ တစ္ေယာက္တည္းပ်င္းေနမွာ ”

မ်က္ႏွာေလးခ်ိဳျပီး ၊ အ၇မ္းလည္းခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ ေကာင္မေလးကေတာ့ Americano ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ကို ေသာက္ရင္း နာရီ တၾကည့္ၾ့ကည့္နဲ့ေပါ့ ၊၊

“ ကုိကုိ လည္း အင္တာနက္သြားသံုး မလို.ကြ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ့ ခ်ိန္းထားလို. ၊ ညီညီ ခဏေစာင့္ျပီး သီခ်င္းနားေထာင္ေပါ့ကြာ ” ဆုိေတာ့

အရမ္းကို စိတ္ပ်က္သြားတဲ့ အမူအရာနဲ့ ညီညီက

“ ကုိကုိကလည္း အင္တာနက္သံုးမွာ ဒါဆုိ ညီတစ္ေယာက္တည္း ပ်င္းေနေတာ့မွာ ” ဆုိျပီး ကေလးတစ္ေယာက္လို စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ ျငီးေနတဲ့ ညီညီကုိ ေခ်ာ့ထားျပီ ထြက္လာခဲ့တယ္ ၊၊ ညီညီဆုိတာက အနားမွာ အေဖၚတစ္ေယာက္မရွိရင္ မေနတက္တဲ့သူ ၊၊ ညီညီ ရဲ့ ေကာင္မေလးကလည္းကြ်န္ေတာ္နဲ့ အတူ ပါလာခဲ့ပါတယ္ ၊၊ ကြ်န္္ေတာ္က ညီမက ဘာသံုးမွာလည္း လို.ေမးၾကည့္ေတာ့ “ ဟဲဟဲ ခ်က္တင္း ၀င္မလို. အစ္ကုိ ” တဲ့ ဆုိေတာ့ ေၾသာ္ အစ္ကိုလည္း ခ်က္တင္း ၀င္ေလ့ရွိတယ္ ညီမရဲ့ လို. ဆုိရင္း ညီမနဲ.မ်ား YGN မွာ ေတြ. ေနမလားပဲ မသိဘူးေနာ္ဆုိေတာ့
“ခု ညီမ ၀င္မယ့္ Nick က Star တဲ့ အစ္ကို ” လို.ဆုိရင္း လြတ္ေနတဲ့ ခံုတစ္လံုးမွာ ေနရာယူရင္ း အလုပ္ေတြ ရွူပ္ေနေတာ့ တဲ့ ေကာင္မေလးကုိ အံ့ေအာစြာ ေငးေမာရင္း ေက်ာခုိင္းလုိ. စၾကၤ၀ဌာ ၾကီးထဲကပါ ေျပးထြက္သြားခ်င္ေတာ့တာပါပဲ ၊၊ ညီညီ့ကုိေတာင္ ႏွူတ္မဆက္ႏုိင္ေတာ့ ပဲ ျပန္ခဲ့ပါတယ္ ၊၊ ေဖၚမျပႏုိင္ေတာ့တဲ့ ခံစားခ်က္ေတြနဲ. ရက္စက္တဲ့ ကံတရားရဲ့ တုိက္ဆုိင္စြာ လွည့္စားမွုကုိ တိတ္တိိတ္ေလး က်ိန္ဆဲရင္း အျပစ္တင္မိပါတယ္ ၊၊

**************************************


“ေမာင္ ကုိကုိ ျပန္သြားျပီ လား” လုိ.ေကာ္ဖီဆုိင္ထဲကုိ ၀င္လာတဲ့ ေကာင္မေလး ကေမးေတာ့
“ျပန္သြားတာေတာင္ ကုိယ္ကုိႏွူတ္ဆက္ မသြားဘူး ” လို.ေကာင္ေလးကေျဖရင္း ဆက္လို.
“မင္းအစ္မ ကိစေရာ အဆင္ေျပလား ” ဆုိေတာ့ ေကာင္မေလးက
“မမေပးတဲ့ Nick နဲ့၀င္တာပဲ ေမာင္ရယ္ ၊ စပယ္လည္း သိပ္မွ မသံုးတက္တာ ၊ ေစာင့္ေတာ့ ေနတာပဲ ၊ မမေျပာတဲ့ Star ဆိုတဲ့ သူလည္းမလာဘူး ၊ ဒီလိုမွန္းသိ ေမာင့္ အစ္ကုိ ကုိ အကူအညီေတာင္းလုိက္ပါတယ္ေနာ္ ၊ သူကပုိကြ်မ္းမွာ ၊ အိမ္မွာ ျပန္ေျပာျပရင္ မမက ငုိအံုးမွာ ၊ မမ သနားပါတယ္ ေမာင္ရယ္ ” ဆုိျပီး ေကာင္မေလးက ေဆြးေဆြးျမည့္ျမည့္ ဆုိရင္း ေကာင္ေလးကလည္း စိတ္၀င္စားစြာနားေထာင္ရင္းေပါ့ ………


**************************************


အဲဒီ ေန.ကတည္းက YGN ဆိုတဲ့ ေကာင္း ကင္ၾကီးထဲ ကေန Moon ဆုိတဲ့ User ေလးတစ္ေယာက္ ရယ္ Star ဆုိတဲ့ နာမည္ေျပာင္ေလးတစ္ခုရယ္ ေပ်ာက္သြားခဲ့တာ ဒီေန. ထိေပါ့ ၊၊ Star ဆိုတဲ့ ေကာင္မေလး မ်ား ေတြ.ခဲ့ရင္ Moon ဆုိတဲ့ ေကာင္ေလး Singapore ရဲ့ ေကာင္းကင္္ ၾကီးထဲမွာ ဆံုဖုိ. ေစာင့္ေနဆဲ ပါဆုိတဲ့ အေၾကာင္းေလး သတင္းေလးပါးေပးပါ ဗ်ာ …………

Saturday, 16 May 2009

အေမအုိတစ္ေယာက္ ခြင့္လႊတ္မွာပါ

အခ်ိန္ ၁၉၇၀ ၀န္္းက်င္ခန္.
လူသားေတြရဲ့ အသက္ကုိ ကယ္တင္ဖုိ. ေမြးဖြားလာခဲ့တဲ့ ဆရာ၀န္ၾကီး တစ္ေယာက္ ရဲ့ မာတာ မိခင္ ေက်းဇူးရွင္ ၾကီး၏ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ ၊၊ သစ္ေပါ၀ါးေပါ နဲ. ေဆာက္ထားတဲ့ ႏွစ္ေဆာင္ ျပိဳင္ အိမ္ၾကီးရဲ့ အိမ္ေရွ. ဧည္.ခန္း ဆီက ကြ်န္းကုတင္ၾကီးေပၚမွာ လဲေလ်ာင္း ရင္း သားေမာင္ ဆရာ၀န္ အလာကို ေစာင့္ စားေနတဲ့ အေမအို တစ္ေယာက္ရဲ့ ေန၀င္ခ်ိန္ ၊၊ အေမအို အသက္ရွဳ ရပ္သြားမယ့္ အခ်ိန္ကုိ ၀ုိင္း၀န္း ေစာင့္စားေနၾကတဲ့ တူေတြ တူမေတြ ၊၊ မသိမသာ နဲ. ပစည္းေတြ ရွင္းလင္းဖုိ့. ျပင္ ဆင္ေနၾကတဲ့ တူသားလုပ္သူေတြ ရဲ့ တိတ္တိတ္ ဆိတ္ဆိတ္ ေရြ.လ်ား စီမံေနပံု ေတြ ၊၊

အေမအိုတစ္ေယာက္ ရဲ့ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္အတြက္ ၊ ျပဳျပဳခဲ့သမွ်ေသာ ဒါနသီလေတြ အတြက္ ျပန္လည္ ေအာက္ေမ့ ႏွလံုးသြင္းႏုိင္ဖုိ. ၊ ေနာက္ဆံုးထြက္သက္မွာ ဘ၀ကူး ေကာင္းေစဖုိ. ဖြင့္ျပေနတဲ့ တရားသံေတြ ၊၊ တခါတခါ “အိ” ကနဲ ရွိဳက္လိုက္တဲ့ တူမေတြ ရဲ့ ေၾကကြဲသံ တုိးတိုး ၊၊ ဟိုးအေ၀းဆီက ဥၾသသံ ေပးျပီး ၀င္ လာမယ့္ ေလာ္ကယ္ ရထားတစ္စင္းရဲ့ ဆြဲဆြဲ ေျမ့ေျမ့ တြန္လာမယ့္ အသံ ရွည္ ၾကီးကုိ ရင္ တေမာေမာ ေမွ်ာ္လင့္ ေနၾကတဲ့ အေမအို အနီးက ေဆြမ်ိဳးေတြ ၊၊ အဲဒီရထားသံ ကုိပဲ ေစာင့္ စားေနတဲ့ အေမအို ရဲ့ ခပ္မၽွ်င္းမွ်င္း အသက္ ဆက္ေနသံ ညွင္းညွင္းသြဲ.သြဲ. ၊၊ သားေမာင္တစ္ေယာက္ ဒီေလာ္ကယ္ ရထားၾကီးနဲ. မ်ားပါလာမလား ၊၊ဒါေတြ အားလံုးဟာ သားေမာင္ ဆရာ၀န္ၾကီး အတြက္ အေမအို ရဲ့ ေနာက္ဆံုး ေမွ်ာ္လင့္ ခ်က္လား ၊၊

တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ လြင့္ပ်ံလာတဲ့ ဘၾကီးေမာင္ရဲ့ ေၾကးစည္သံ လြင္လြင္ေလးက ေလေ၀ွ. မွာ အေမအုိဆီ ကုိ လာလာဦးခုိက္လို. ၊၊ မၾကားတစ္ခ်က္ ၾကားတစ္ခ်က္ ပရိတ္သံေလးကုိ အေမအုိ နားစြင့္ေနပါသလား ၊၊ ဘုရား ဘုရား လုိ.မတပဲ သား သား လို. တရင္း ေလာ္ကယ္သံကုိ နားစြင့္ေနပါသလား ၊၊ ဘာမွမေျပာ ႏုိင္ေတာ့တဲ့ အေမအုိသာ သိေပ လိမ့္မည္ ၊၊ ၾကာနီကန္ဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီးရဲ့ တရားသံက မာဆတ္ဆတ္က တလြင့္လြင့္ တသာသာ သံေ၀ဂနဲ. တရားရစရာ ၊၊ အေမအုိအတြက္မ်ား ဒီတရားကုိ ေဟာခဲ့ေလသလား ၊၊
“ …….အရုပ္ကေလးေတာ့ လုပ္ျပီးျပီ ၊ ေဆးခ်ယ္လုိ. ….ကဟယ္ ဂဟယ္ နဲ. ပညာ ေတြ သင္လုိ. …. ဒီလုိနဲ. BA ေတြ BSC ေတြ BED ေတြ ရျပီ း သကာ လ ၊ ကိုယ္ ျမတ္ႏုိးရလိမ့္မယ္ လုိ. မထင္ …. ”(ဆရာေတာ္ရဲ့မူရင္းတရားစာေလးထည့္ခ်င္ေပသည့္ မေစာင့္ႏုိင္ေတာ့လုိ.တင္လုိက္ရပါသည္)

ရင္ကေမြးတဲ့ သားကုိ ကၾကီး၊ ခေခြး မွသည္ ဆရာ၀န္ၾကီးျဖစ္လာ သည္ ထိ ရုန္းကန္ ထိန္း ေက်ာင္း ျပဳစု လာခဲ့ ရသည့္ မုဆုိးမ အေမအုိ အတြက္ ေမာသမွ် ပန္းသမွ် ၊ သားေမာင္ အျပံဳး တစ္ခ်က္နဲ. ပိန္းၾကာဖက္ေပၚ ေရမတင္သလို အားလံုးကင္းစင္ေပ်ာက္ လြင့္ခဲ့ ရသည္ ၊၊ ဖတဆိုး သားေပသည့္ လိုအပ္ခ်က္ေတြ မရွိေစရ ၊၊ ကုိယ္တုိင္ကလည္း စီးပြားေရး ေတာင့္တင္းခဲ့ ေလေတာ့ ၊ သာလွလူေလး ေမ့ေရႊေသြးကုိ ေခြ်းတစ္ခ်က္ပင္ မစုိ.ေစ ခ်င္ခဲ့ ၊၊ သာလူလွ လည္းေတာ္ပါေပသည္ ၊၊ ေတာမက ျမိဳ.မက်မွာ လူျဖစ္ရေပသည့္ ဆုိရွယ္လစ္ ေခတ္မွာပင္ ဆရာ၀န္ၾကီးတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေအာင္ အေမ့ အလုိ က် ၾကိဳးစားျပခဲ့သည္ ၊၊

တစ္ရြာလံုးမွာ တစ္ေယာက္ ၊ တစ္နယ္လံုးမွာတစ္ေယာက္ ၊ တစ္ခရုိင္ လံုးမွာမွ တစ္ေယာက္ ငါ့သားလူလွ ဒီနယ္ တခြင္မွာ ယွဥ္ႏုိင္သူ ရိွေကာင္းလားေအ့ ၊၊ လူတုိင္းမျဖစ္ႏုိင္တဲ့ ငါဟဲ့ ဆရာ၀န္ အေမ ၊၊ ယွဥ္စမ္း ၊၊ မယ္ေထြးတုိ. ၊ လွေအးတုိ. ၊ ျမစိန္ တုိ့ ညည္းတုိ.က်န္တာ ျပိဳင္လို.ရမယ္ ၊ ငါလို ဆရာ၀န္ အေမဘ၀ ညည္းတုိ. အိပ္မက္ေတာင္ မက္ႏိုင္ရဲ့လား ေအ့ လုိ. ၊ မာနေတြ တထူတူ နဲ. သားလူလွ ဆရာ၀န္ၾကီး ရဲ့ မိခင္ ၊၊ ႏွစ္ရွည္ တက္လိုက္ရတဲ့ ေက်ာင္းအတြက္ ကုန္လိုက္ရတာ ရွိသမွ်ေလး လည္း ေျပာင္လို. ၊၊ လူမသိသူမသိ သားေမာင္ မသိေအာင္ လက္သိပ္ထုိး ေရာင္းရေပါင္ရတာ ေတာင္ မွ မုဆုိးမ အေမအုိ အျပံဳးတစ္ခ်က္ မပ်က္ခဲ့ ၊၊ သားေမာင္အတြက္ဆုိ လွ်င္ စကားအရာနဲ. အႏုိင္ယူ ခဲ့ဖူးတဲ့ လွေအးတုိ. ျမစိန္တုိ. ဆီ ေအာက္က်ခံ ရဖုိ.လည္း အေမအုိ ၀င္မေလး ၊၊ က်ဳပ္သား ဆရာ၀န္္ၾကီး ျဖစ္တဲ့အခါ က်ဳပ္ မွာ ဘာမွ မက်န္အံုး က်ဳပ္ေက်နပ္ ပါတယ္ေအ ၊၊ ညည္းတုိ.မ်ားတက္ ႏုိင္လို. ညည္း သား ေထြးေမာင္ တုိ. ေအးသာ တုိ. ေဆးလိုင္း လုိက္ႏုိင္လုိ.လား ေအ ရဲ့ ၊ ႏြားေက်ာင္း ကြ်ဲေက်ာင္း နဲ. ျဖစ္လွ စပါးပြဲစား ေပါ့ေအ လို. ေတာင္ ပုတ္ပုတ္ ခတ္ခတ္ အထက္စီးက စကားနာ ထုိးခဲ့ေသးရဲ့ ၊၊

ဒီလိုနဲ. သားေမာင္လည္း ဘြဲ.ရ ၊ အေမအိုလည္း ျဖဴကာျဖာကာ က်ရေလေတာ့သည္ ၊၊ သို.ေပသည့္ အေမအုိ မာန္မေလွ်ာ့ ၊ ဇြဲခတ္လို. ေလွာ္ေနဆဲ ၊၊ သားေမာင္ ျပန္အလာ ဖြယ္ဖြယ္ ရာရာ ေတြ နဲ. ဧည့္ခံ ေနျမဲ ၊၊ နားကပ္ကေလးေမးေတာ့ အေမနားေတြ နာလို. သား ရယ္ ၊ အသက္ေတြ ၾကီးေတာ့ စိန္ေတြ ေရႊေတြ လည္း အေမ မ၀တ္ ခ်င္ပါဘူး သားရယ္လို. သားေမာင္ကုိ စိတ္မဆင္းရဲ ဖုိ. ညာေနဆဲ ၊ လိမ္ေနဆဲ ၊၊ သားလုပ္သူက ခပ္ျပံဳးျပံဳးနဲ. အေမ မ၀တ္ခ်င္ေတာ့ ၊ အေမ့ေခြ်းမကုိ ေပး၀တ္လို္က္ေပါ့ အေမရယ္ ဆုိေတာ့ အေမအို ဘယ္လုိမ်ား ေနရွာမတုန္း ……………..

နင့္ကနဲ ၊ နင့္ကနဲ …….

သစ္ပင္ထက္ကက်သူကုိ ရုိက္ႏွက္ဘိသကဲ့သုိ. ဆုိတာထက္ အေမအုိ ရင္ေတြ တဆက္ဆက္ နာရျပီေကာ ၊၊ တလိမ့္လိမ့္ဆင္းလာတဲ့ အသံုးမက်တဲ့ မ်က္ရည္ ပူေတြ ကုိ လက္ဖမုိးနဲ. ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေလးသုတ္လုိ. ငါ့သားေလးေတာင္ အရြယ္ ေရာက္မွ ပဲလို. ခပ္မာ မာ ေတြ းျပီ း ေခါင္းကုိ တစ္ခ်က္ခါ လိုက္တဲ့ အေမ့အို. မ်က္၀န္းက လြင့္သြားတဲ့ မ်က္ ရည္ တစ္စက္က သားေမာင္ လူလွ ကုိ တင့္ေတာင္ တင့္တယ္ အိမ္ေထာင္ ခ်ေပးဖုိ. ဆုိတဲ့ စိတ္ကူးအတြက္ အားတစ္ခ်က္ေပလား ၊၊ အေမအုိမေမာႏုိင္ေသးပါ ၊၊ သားေမာင္ကုိ လည္း တရား၀င္ မေမး၀ံ့ေသးပါ ၊၊ သဘာ၀ကုိ အေမအုိ ေရွာင္မဖယ္ခ်င္ေပမယ့္ သားေမာင္ ႏွူတ္ကထြက္လာမယ့္ ဟုတ္ပါတယ္ ဆုိတဲ့ စကားတခြန္းကုိ အေမအုိ ရင္မဆုိင္ လိုေသး ၊၊ အားေတြ ေမြးဖုိ. လိုပါအံုးမည္ ၊၊ အားေတြ ေမြးဖုိ. လုိပါေပအံုးမည္ ၊၊

ရက္ပုိင္းေလာက္သာ အလည္ျပန္လာတဲ့ သားေမာင္ရဲ့ အိမ္ျပန္ခရီးကုိ ျပင္ဆင္ေနဆဲ ကာလ မွာ ပဲ မိဘတုိ.၀တၱရား ရွိသည့္ အတုိင္းဆုိတဲ့ စကားကုိ အစပ်ိဳးလို. စာမတက္တဲ့ အေမအို ၊ ေမာင္ဖြားေတြကို အကူအညီေတာင္းလို. သားေမာင္ဘာေတြ မ်ားလုပ္ခ်င္သတံုး ရယ္ လို. ေမးရျပီ ၊၊ မေမးရက္ရက္ ေပမယ့္ ၊ အေမးခက္ေပမယ့္ ၊ ေမးသင့္သည္ မုိ. မၾကား၀ံ့သည့္ စကား ႏွုတ္ထြက္ လာမွာသိေပသည့္ ေမးရေလျပီ ၊၊ အေမ တာ၀န္ ေက်ပါရေစမယ္ ၊ သားမ်က္ႏွာမငယ္ေစရပါ ဘူး ဆုိတဲ့စကားကုိ အမ်ားေရွ.မွာ ႏွုတ္ထြက္ ရဲေပမယ့္ အေမအိုမွာ က်န္ေနတာက သြားေလသူ အိမ္ေထာင္ဦးဘ၀က ဆင္ေပးခဲ့တဲ့ ခ်ယ္နားကပ္ ေလး တစ္ရံ နဲ. ေတာပုိင္းမွာ ရွိေနတဲ့ ယာ အနည္းငယ္သာ ၊၊ ခပ္ျပံဳးျပံဳးနဲ. အမ်ားေရွ. မွာ ဂုဏ္ေတြ တက္ေနတဲ့ အေမအို ရင္ ထဲ ဘယ္လိုမ်ား ရွိေနမလဲ………….

ဘြဲႏွင္းသဘင္္ ဆုိတာၾကီးကုိ စိတ္ကူးနဲ. ရူးလို. ရြာမွာ ၾကြားခဲ့ ဘူးတဲ့ အေမအုိ သားလုပ္သူရဲ့ ပင္ပန္းပါတယ္ အေမရယ္ ဆုိတဲ့ စကား ေလးနဲ.ပဲ တိတ္တိတ္ေလး ခံစား ေၾကကြဲေန ေလမလား ၊၊ ေၾသာ္ ေၾကကြဲခ်ိန္ ရပါဘူးေလ ၊၊ ေတာပုိင္းမွာ ရိွတဲ့ ယာေလးေတြ ေစ်းေကာင္း ရဖုိ. ငယ္ႏုိင္ အမိ်ဳးေတြ ကုိ ဟိုေအာ္ ဒီေအာ္ နဲ. ရသမွ်ေလး စု လုိ. ထုပ္ထား သားေမာင္ ေနာက္တစ္ေခါက္ျပန္လာ မယ့္ အေရး ေစာင့္ရင္းေတြးလို. ၊၊ ရင္းႏွီးသူ ငယ္ေပါင္း သူငယ္ခ်င္းမေတြက ဟဲ့ ဆရာ၀န္ အေမမၾကီး ေနပူၾကီးထဲ ေလာဘေတြ တက္မေနနဲ. သားက ဆရာ၀န္ျဖစ္ေနျပီဆုိ လိုက္မသြားဘူးလား ဆုုိျပီး လယ္ကန္သင္း ေျခကန္ရင္း ေအာ္ေတာ့ ၊ အေမအိုတုိ.ကလည္း အားက်ရယ္မခံ ၊ အမေလးေအ ေခၚပါ့ က်ဳပ္က ျမိဳေတာ့ ေပ်ာ္ဘူးေအ့ ေတာ ေပ်ာ္တာ ရယ္လုိ. သားေမာင္ သိကာေတာ့ အက်မခံ ၊ ျပန္ေအာ္ခဲ့ေသးတာကလား ၊၊ အာဂအေမအုိ ၊၊

အေမရယ္ခရီးကလည္းေ၀းတယ္၊အေမရထားစီးရမွာလည္းပင္ပန္းပါတယ္၊၊ မဂၤလာေဆာင္ ျပီးလုိ. ေအးေအးေဆးေဆး ေနာက္မွ ပဲ သားတုိ.လာ ခဲ့ပါမယ္ ၊၊ မမ ကလည္း ခရီးေ၀း မသြားခ်င္ေသးဘူး ဆုိလုိ. မေခၚလာခဲ့ ဘူး အေမဆုိေတာ့ လည္း အေမအုိ က ျပံဳးျပံဳးေလးနဲ. ေခါင္းေလးညိမ့္လို. ပီဘိ ေက်နပ္ ေနသည့္ အလား ၊၊ ရင္ထဲကခံစားခ်က္သားေမာင္ တစ္ခ်က္မသိေစရ ၊၊ အင္း အမွန္လည္း ေက်နပ္မွာပါေလ ၊၊ စုေဆာင္းထားတာေလးေတြ ေပးလုိ. သမီးေခြ်းမ ကုိ အေမ့ မဂၤလာဦး နားကပ္ေလး လက္ဖြဲ.လုိက္ပါ သားရယ္ ဆုိျပီး မျမင္ဖူးတဲ့ ေခြ်းမကုိ စိတ္ကူးနဲ. လွမ္းခ်စ္လုိ. ၊၊ ေနာက္တစ္ေန. ေစ်းသြားတဲ့ အခါ သားေမာင္ လူလွ အိမ္ေထာင္က်ပါျပီ ဆုိတဲ့ အၾကာင္း ေၾကျငာေမာင္းခတ္လုိ. ၾကြးားေပအံုးလိ္မ့္မည္ ၊၊

ေၾသာ္ဒီလုိနဲ. အေမအုိဘ၀ ေနာက္ဆံုးအခိ်န္ ထိသားေမာင္ ကုိ ေမွ်ာ္ရင္း ဘ၀မကူး ႏုိင္ေသးပဲ အသက္ကုိ မွ်င္မွ်င္း ရွဳရင္းေစာင့္လုိ. ၊၊ဆရာ၀န္ တစ္ေယာက္ေမြးထုတ္ခဲ့တဲ့ အေမ ၊ ေဆးတစ္ေပါက္ အပ္ရာ မက်န္ဘူးခဲ့ ၊ ေဆးတစ္လံုးသားေမာင္တုိက္တာ မျမိဳဘူးခဲ့ ဘူး ၊၊ သားေမာင္ကမ္းေပးတဲ့ ေရတစ္ခြက္ ေတာင္ ေဆးအမွတ္နဲ. မေသာက္ခဲ့ဘူးတဲ့ အေမအုိ ၊၊ အသက္ကုိမွ်င္မွ်င္းရွဳ ရင္း ၊ ဘုရားကုိ မတ ၊ သား ကုိ တေနရွာသူ ၊၊ သားတစ္ေယာက္အတြက္ ေပးဆပ္ခဲ့ျခင္းမ်ားစြာ အတြက္ သားေမာင္ ဆီကဘာကိုမွ ျပန္လည္ မေတာာင့္တခဲ့သူ ၊၊ ေပးဆပ္ျခင္းမ်ားစြာနဲ. ရင္းႏွီးမွူေပါင္း မ်ားစြာကုိ ရက္ရက္ေရာေရာ ျဖည့္စြမ္းေပးခဲ့သူ ၊၊ ဘာကုိမွ ျပန္ယူမသြားခဲ့တဲ့ ထာ၀ရ ေမတၱာရွင္ ၊၊

ေနာက္ဆံုး အခိ်န္ေလးမွာေတာ့ သားေမာင္ဆရာ၀န္ၾကီးကုိ ေတြ ခ်င္ရွာေပလိမ့္မည္ ၊၊ သားတုိက္တဲ့ ေဆးတစ္ခြက္ထက္ သားေပးလာမယ့္ အၾကင္နာေလးတစ္ခ်က္ ေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ ရွာေပလိမ္မည္ ၊၊

ပံုမွန္၀င္ေနက် ေလာ္ကယ္ရထားၾကီး က ဥၾသသံ ေလးသဲ့သဲ့ ၾကားရခ်ိန္မွာေတာ့ အေမအုိလည္း အသက္ကေလးမွ်င္းမွ်င္း ရွဳရင္း ေျဖးေျဖးခ်င္း ရပ္ခဲ့ေလ ျပီ ၊၊

(၀ထၳဳလည္းမဟုတ္ ၊ ဇာတ္လမ္းလည္းမဟုတ္ ၊ ခံစားခ်က္ ရုပ္ရွင္လည္း မဟုတ္ေပသည့္ တကယ့္ ျဖစ္ရပ္ မွတ္တမ္းေတြက ပုိရ်္ ဇာတ္လမ္းဆန္ပါသည္ ၊၊ )

ေလးစားစြာျဖင့္
မင္းအိမ္

Saturday, 2 May 2009

အလုပ္သမားၾကီးသား......

အခ်ိန္ ၁၉၈၇ ခုႏွစ္
ကုိလွစုိး ဆုိတဲ့ လူတစ္ေယာက္ကုိ စျပီးသိခဲ့တာ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ၀န္းက်င္ ကပါ ၊၊ အသားမည္းမည္း အရပ္ျမင့္ျမင့္ ခပ္ပိန္ပိန္ လူတစ္ေယာက္ ၊၊ အိမ္ကုိစျပီးေရာက္လာတုန္းက ခပ္ကုပ္ကုပ္ ရယ္ပါ ၊၊ ထမင္းခ်ိဳင့္ေလး ဆြဲလုိ.၊၊ အိမ္မွာ အလုပ္လုပ္ရေအာင္ ဆုိျပီး ေရာက္လာ ခဲ့တာပါ ၊၊ ေရာက္လာတုန္းက ခပ္ရုိးရုိး ခပ္ကုပ္ကုပ္္ ေတာသား လူတစ္ေယာက္ ရယ္မုိ. အမွတ္တယ ရွိေနခဲ့ပါတယ္္ ၊၊ ေနာက္တစ္ခု ကကြ်န္္ေတာ္ရဲ့ အလြန္ဂ်ီၾက ၊ အႏုိင္ က်င္. ၊ ဆုိးသမွ်ကို ဒိုင္ခံ လုပ္ေပးေနသူ တစ္ေယာက္မုိ. လည္းပုိ လုိ. အမွတ္တယ ျဖစ္ေန ခဲ့ပါတယ္ ၊၊


မွတ္မိပါေသးတယ္ ၊၊ သီတင္းကြ်တ္ရင္ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ "ဆံု " လုိေခၚတဲ့ ယမ္း ထဲ့ ျပီး ေဖာက္လုိ. ရတဲ့ ေဆာ့စရာေတြ ကုိ ဒိုင္ခံေဆာင္ ရြက္ ေပးေနက်ပါ ၊၊ ဒီဆံုက ေတာ္ေတာ္ လက္၀င္ပါတယ္ ၊၊ စက္ဘီး စမုတ္တံ ေလးကုိ ေကြးျပီး လုပ္လုိလည္းရပါတယ္ ၊၊ သိပ္မေကာင္းပါ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္က ေတာ့ သစ္သား ကုိ ေသခ်ာထြင္းျပီး ေဖာက္ထည့္ထားတဲ့ ဆံုမ်ိဳးမွ ကုိင္ပါတယ္ ၊၊ အင္မတန္မ ေကာင္းျပီး အင္မတန္မွ အသံျမည္ပါတယ္ ၊၊ ဒါမ်ိဳးေလးေတြ ၊၊ ေနာက္ ေလာက္ေလးခြလုိ. ေခၚတဲ့ ေလးခြ ဆုိရင္လည္း ကုိလွစိုးက ရြာေတြကိုသြား လို. မက်ည္းသား အစစ္ကုိ ရွာျပီး ထြင္းေပးရပါတယ္ ၊၊ မရရင္ ျပန္မလာ ခဲ့နဲ. ဆုိျပီး အႏုိင္က်င့္ေနၾကပါ ၊၊ ကြ်န္ေတာ့္ အေဖက သူ.အလုပ္ရွင္ကုိး ၊၊ လုပ္ေပးရတာေပါ့ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ အဲဒီအခ်ိန္ေတြတုန္းက လုိခ်င္တာသာသိခဲ့သူပါ ၊၊


ေနာက္ ေဆာင္းဦးေပါက္ရင္ ၾကက္တူေရြးေပါက္ေတြကို ေမြးတာ ကြ်န္ေတာ္ရဲ့ ၀ါသနာပါ ၊၊ ဒီၾကက္တူေရြးေပါက္ေတြကုိ မရမက ရွာေပးရတာလည္း ကုိလွစိုးပါပဲ ၊၊ ၀ယ္လုိ. ရတဲ့ ပစည္း မ်ိဳးမဟုတ္ပါ ၊၊ ရြာသူရြာသားခ်င္း လုိက္ေတာင္းရတာမ်ိဳး ၊၊ ေတာထဲသြားတဲ့ သူေတြသာ ရတာမ်ိဳးပါ ၊၊ တကယ္ကုိ ငွက္မပါရင္ အလုပ္လာမဆင္း နဲ.လုိ. အတင္း အက်ပ္ ဆုိး ခဲ့တာပါ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ကုိလည္း ေတာ္ေတာ္ကုိ အလုိလုိက္ပါ တယ္ ၊၊ ဒါေၾကာင့္လည္း အလုပ္သမား ေတြ အမ်ားၾကီးထဲမွာမွ ကုိလွစုိးကုိ သတိတယ ရွိေနပါတယ္ ၊၊


ဒီလုိ နဲ. ကုိလွစိုး ဆုိတဲ့ အလုပ္သမားတစ္ေယာက္ဟာ ကြ်န္ေတာ့္ အေဖရဲ့ အလုပ္မွာ ေတာ္ေတာ္ျမဲ ခဲ့ပါတယ္ ၊၊ ၾကာလွေပါ့ ၊၊ ဒီလုိနဲ. ကြ်န္ေတာ္လည္း အရြယ္ ေတြရလို. ေက်ာင္းေတြေျပာင္း တက္ ၊၊ တစ္ေက်ာင္းျပီးတစ္ေက်ာင္ း ၊၊ အိမ္ကို ျပန္တဲ့ အခါလည္းရွိ မျပန္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ အခါေတြလည္း ရွိရဲ့ ၊၊ ျပန္တုိင္းလည္း ကုိလွစုိးကုိ ေတာ့ အလုပ္ျမဲေနဆဲ ဆုိတာ ေတြရပါတယ္ ၊၊ ေတြတဲ့ အခါလည္း ဒီပံုအတုိင္း ၊၊ ဘာမွထူးလုိ. ေျပာင္းလဲမသြား ၊၊ အသက္ၾကီးလို. ပုိအုိလာတာက လြဲလုိ. ၊ ဒီပံ့ုအတုိင္းပါ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္လည္း သြားလိုက္ လာလုိက္ အိမ္ျပန္လုိက္ေပါ့ ၊၊


အခ်ိ္န္ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္
ဒီတစ္ေခါက္ အိမ္ျပန္ေတာ့ လူပိုတစ္ေယာက္ကုိ မွတ္မွတ္ယယ ေတြရျပန္ပါတယ္ ၊၊ ထူးထူး ျခားျခား ဂ်ပန္ နာမည္နဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ၊၊ အစ္ေပ့ၾကီးတဲ့ ၊၊ ကုိလွစုိးရဲ့သား ၊၊ အလုပ္သမား သစ္တစ္ေယာက္ အျဖစ္ေပါ့၊၊ အေဖ ရဲ့ ေနာက္ထပ္ အသစ္ လုပ္လုိက္တဲ့ လုပ္ငန္းမွာ ၊၊ အလုပ္ရွင္ကလည္း အသစ္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ့္ အေဖ မဟုတ္ေတာ့ ၊၊ ကြ်န္ေတာ့္ အကုိ ျဖစ္ေနျပီ ၊၊ ကုိလွစုိး ရဲ့ အလုပ္ရွင္က ကြ်န္ေတာ့္ အေဖ ၊၊ အစ္ေပ.ၾကီးရဲ့ အလုပ္ရွင္က ကြ်န္ေတာ့္ အကုိ ၊၊ ဒီႏွစ္ေယာက္ လံုးကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ ရဲ့ ဒိုင္ခံေဆာင္ ရြက္ ေပးေနဆဲပါပဲ ၊၊ ျပန္ရင္ လာၾကိဳတယ္ ၊၊ လုိက္ပုိ.တယ္ ၊၊ အိမ္မွာ ရွိေနဆဲ မွာ ကြွ်န္ေတာ့္ အတြက္ လုိအပ္တာေတြ ေဆာင္ ရြက္ေပးေနဆဲ ၊၊


ဘာမွထူးထူးျခားျခား ေျပာင္းလဲမသြားတဲ့ အေျခအေန ၊၊ ကြ်န္ေတာ့္အေဖ ကေတာ့ ေနာက္ထပ္ လုပ္ငန္းသစ္တစ္ခု တုိးခ်ဲ.လုိ. ကြ်န္ေတာ့္ အကို လုပ္သူကုိ လြဲေပးထားရဲ့ ၊၊ ေနာက္ထပ္ အလုပ္ရွင္သစ္ တစ္ေယာက္အျဖစ္ လုွပ္ရွားေနတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ အကုိ ၊၊ ဒါက အလုပ္ ရွင္ ကြ်န္ေတာ့္ အေဖမိသားစု ၊၊
ကုိလွစိုးလည္း သူသားကုိ ဒိလုိပဲ ေဆာင္ရြက္ေပးေလရဲ့ ၊၊ အခုအခါ သူ.သားလည္း အလုပ္ သမားေလးေပါ့ ၊၊ ဒါေတာင္ အမွန္ေတာ့ သူ.ရဲ့ ရုိးသား ၊ ၾကိဳးစား စြာ ႏွစ္ရွည္ လုပ္ကုိင္ ခဲ့ လုိ့ အစ္ေပ့ ဆုိတဲ့ ေတာသားေလး ျမိဳက စက္ရံုမွာ အလုပ္လုပ္ခြင့္ လြယ္လြယ္ရခဲ့တာ ၊၊ ေကာင္းေလစြ ၊၊ သူနဲ့ ရြယ္တူေလးေတြ ဆုိ အဆက္အသြယ္မရွိလုိ. လုပ္ခ်င္တာေတာင္ လုပ္ခြင့္မရ ၊၊ ႏြားေက်ာင္း ကြ်ဲေက်ာင္း ေလာက္နဲသာ ေက်နပ္ၾကရတာ ၊၊ အစ္ေပ့ ရြာျပန္ရင္ ေတာ့ မ်က္ႏွာပြင့္ ရဲ့ ၊၊ ျမိဳက စက္ရံုမွာ အလုပ္လုပ္ေနေသာ အလုပ္သမားေလးေပါ့ ၊၊၀ိုင္း၀ိုင္း ကုိ လည္ လို. ေပါ့ ၊၊


အခ်ိန္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္
ဒီတစ္ေခါက္ အိမ္ျပန္ေတာ့ အိမ္မွာ လူပိုတုိးေနခဲ့ျပီ ၊၊ ကြ်န္ေတာ့္ အကုိက သားေလးတစ္ေယာက္ ေမြးလုိ. ၊၊ ကြ်န္ေတာ့္မွာ တူေလးတစ္ေယာက္ ထပ္ရခဲ့ျပန္ျပီ ၊၊ အိမ္မွာလည္ း အလုပ္ေတြတုိးလုိ. ၊၊ အလုပ္သမားေတြလည္း တုိးလုိ. ၊၊ ၀မ္းနည္းစရာ ၊၊ ကုိလွစိုး ဆုိတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ အႏြံအတာ ခံခဲ့ေသာ အလုပ္သမားတစ္ေယာက္ကေတာ့ ေစာစီး စြာ အိပ္စက္သြားခဲ့ျပီ ၊၊ ဘ၀အေမာေတြ ရဲ့ ေအးျငိမ္းရာ အ၇ပ္မွာ ၊၊ သူ.သား အေျခက်ျပီ ထင္လုိ.မ်ား စိတ္ခ်သြားေလသလား ၊၊ အစ္ေပ့တစ္ေယာက္ လည္း အိမ္ေထာင္ ရက္သားပင္ က်လုိ. ၊၊ ဘ၀တူ အလုပ္သမားေကာင္မေလး ၊၊ စက္မွာ လုပ္ေနတဲ့ ခေလးမေလး ၊၊ အေမက ေတာ့ သင့္ေတာ္ပါတယ္ သားရယ္တဲ့ ၊၊ အေမတုိ.ပဲ အကုန္လံုး လုပ္ေပးလုိက္ တယ္ေလတဲ့ ၊၊ အသိအမွတ္္ျပဳ မဂၤလာပြဲေလးေပါ့ ၊၊


အခ်ိန္ ----- ခုႏွစ္
ဒီတစ္ခါ အိမ္ျပန္ရင္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ ဘယ္လုိေတြ ၊ ဘာေတြ ၊ ကိုမ်ား ေတြ.ရမလဲ ၊၊ ကြ်န္ေတာ့္ တူေလးက သူ.အေဖ ကြ်န္ေတာ့္ အကိုဆီက အလုပ္ေတြကို လက္လြဲလုိ. အလုပ္ရွင္ သူေဌး ေလး မ်ားလား ၊၊ ဒါဆုိအစ္ေပ့ ဆုိတဲ့ အလုပ္သမားတစ္ေယာက္က ေမြးလာတဲ့ ကေလးေလး ကေရာ သူ.အေဖဆီက လက္လြဲလုိ. အလုပ္သမားေလး မ်ားလား ?
ဆရာ၀န္ၾကီးသား ဆရာ၀န္ေလး ျဖစ္လာတာ မဆန္း ဘူး တဲ့
အင္ဂ်င္နီယာၾကီးသား အင္ဂ်င္နီယာေလး ျဖစ္လာတာ မဆန္းဘူးတဲ့
အလုပ္ရွင္ၾကီးသား အလုပ္ရွင္ေလး ျဖစ္လာတာ မဆန္းဘူးတဲ့
ဒါဆုိ
အလုပ္သမားၾကီးသား အလုပ္သမားေလးျဖစ္လာတာ ဆန္းပါဘူးေနာ္ .............
ကုိလွစိုး ႏွင္. ကြ်န္ေတာ့္ အိမ္မွ အလုပ္သမားမ်ားအား သတိတယ ေတြးျဖစ္ခဲ့သည္ ၊၊
ေလးစားစြာျဖင့္
မင္းအိမ္