Monday, 14 June 2010

သင္ေသသြားေသာ္

ေၾသာ္ လူ႔ၿပည္ေလာက၊လူ႔ဘဝကား
အိုရနာရ၊ေသရဦးမည္
မွန္ေပသည္တည္႔။

သို႔ တျပီးသား၊ သင္ေသသြားေသာ္
သင္ ဖြားေသာေျမ၊ သင္တို႔ေျမသည္
အေျခတိုးျမင္႔၊ က်န္ေကာင္းသင္႔၏။

သင္၏မိ်ဳးသား၊ စာစကားလည္း
ၾကီးပြားတတ္ျမင္႔၊ က်န္ေကာင္းသင္႔၏

သင္ဦးခ်၍၊ အမွ်ေဝရာ
ေစတီသာႏွင္႔ သစၥာအေရာင္
ဥာဏ္တန္ေဆာင္လည္း
ေျပာင္လ်က္ ဝင္းလ်က္
က်န္ေစသတည္း။

5 comments:

နတ္ဆိုးေလး said...

ဆရာေဇာ္ဂ်ီရဲ႔ အဖိုးတန္ကဗ်ာေလးကို တခုတ္တရ ျပန္ဖတ္သြားပါတယ္....။

နတ္ဆိုးေလး said...

ဆရာေဇာ္ဂ်ီရဲ႔ အဖိုးတန္ကဗ်ာေလးကို တခုတ္တရ ျပန္ဖတ္သြားပါတယ္....။

သိဂၤါေက်ာ္ said...

သင္ေသသြားေသာ္
သင္ ဖြားေသာေျမ၊ သင္တို႔ေျမသည္
အေျခတိုးျမင္႔၊ က်န္ေကာင္းသင္႔၏။

အဲဒီစာသားေလးကို အျမဲရေနတယ္..။

kokomaung.uk said...

ကုိယ့္ေျမ ကုိယ့္ေရ ကုိယ့္အေျခေတြဟာ ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ေကာင္းတဲ့ အရာေတြေပါ့ဗ်ာ။ လူတုိင္း ကုိယ့္ေျမအတြက္ တစ္ခုခု ေကာင္းႏုိးရာရာေလးေတြ လုပ္ေပးထားခဲ့သင့္ပါတယ္။

မင္းေနေ၀း said...

ဘာမွလုပ္ေပးႏိုင္မယ္မထင္ပါဘူးဗ်ာ ....
စားေရးေသာက္ေရးေတာင္ အႏိုင္ႏိုင္ .......
ေသသြားရင္ေတာ့ အကုသိုလ္ေတြေတာ့ ပါလာမွာ က်ိန္ေသတယ္ :)