Sunday, 27 December 2009

ျမန္မာျပည္မွာ ေနေစခ်င္ပါသည္

ညီမေလးႏွင္းမာ တစ္ေယာက္ ဒီတစ္ေခါက္အိမ္ျပန္ လာတာ မ်က္ႏွာ သိ္ပ္မေကာင္းပါ ။ အေဖတို႔အေမတို႔ကို ကန္ေတာ့ ရင္းလာႏွဳတ္ဆက္ တာလို႕ေျပာပါသည္။ ညီမေလး ဘယ္ကို မ်ားခရီး ဆန္႔ အုန္းမလို႔ပါလိမ္႔ ။ ဒီလို ကန္ေတာ့ရင္း ႏွဳတ္ဆက္တာ ဒီတစ္ခါ တတိယ အၾကိမ္ ျဖစ္သလို ေနာက္ဆံုး အၾကိမ္လည္း ျဖစ္ႏဳိင္ပါသည္။
မွတ္မိပါေသးသည္။ လြန္ခဲ.ေသာ (၁၀)ႏွစ္ေက်ာ္ကာလ ညီမေလး အသက္ (၁၅) ႏွစ္ျပည့္ ျပီးသည့္ အခ်ိန္မွာ ျဖစ္ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ရြာတြင္ အထက္တန္း ေက်ာင္းရိွေပမယ့္ ျပိးျပည္စံုေသာ သင္ၾကားမွု မျဖစ္ႏဳိင္ဟု ညီမေလးက ယူဆခဲ့ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အထက္တန္း ပညာကိုျမိဳ႕ေက်ာင္းသို. သြားေရာက္သင္ၾကားခ်င္သည္ ဟုဆိုေတာ့သည္။ မိန္းခေလးက ျဖစ္ျပန္၊ ျမိဳ.မွာလည္း အဆက္အခံ ကလည္း မရွိျပန္ေတာ့ စိတ္မခ်လို႔ တားျမစ္ ၾကသည္ ။ တကယ္ ဘ၀ကို တိုးတက္ခ်င္ပါသည ္ဆိုသည္႔မိ္န္းခေလး ။ တားမရသည့္အဆံုးခြင့္ ျပဳခဲ့ ရပါသည္။
က်ြန္ေတာ္ကေတာ့ (၉) တန္းေအာင္ျပီးသည္ ႏွင့္ မိဘအလုပ္ ၀င္၍ စီးပြားေရးဘက္ ကူးခဲ့ရ၍ ပညာေရး မွာေ၀း ခဲ့ရသည္။ ထို.ေၾကာင့္ ညီမေလး ကိုေတာ့ ျမင့္ျမင့္မားမား ပညာတက္မၾကီး ျဖစ္ေစခ်င္ခဲ့သည္။ ညီမေလးေတာ္ ပါသည္။ တကၠသိုလ္၀င္တန္း ကိုဂုဏ္ထူး ေတြျဖင့္ ေအာင္ျမင္ခဲ့သည္။ ရြာေက်ာင္းမွာ ေနခဲ့ေသာ ညီမေလးရဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ကေတာ့ ေအာင္ရုံေတာ့ေအာင္ ၾကပါသည္။ ထို.ေၾကာင့္ ညီမေလး အယူအဆ မမွားပါဟု ေထာက္ခ ံမိေပမယ့္ ထုတ္ေတာ့ မေျပာမိပါ။ တကယ္လို.ညီမေလး ျမိဳ႕ေက်ာင္း သြားမတက္ ရင္ေရာ ထူးခ်ႊန္စြာ ေအာင္ပါ့ မလားဟု ကိုယ့္ဘာသာ ကိုယ္ေတာ့ စဥ္းစားမိခဲ့ပါသည္။
ဒီလိုနဲ႕ ညီမေလး ရြာကိုမျပန္ ျဖစ္ခဲ့ေတာ့ပါ။ ျပန္ရင္လည္း အလည္အပတ္ ေလာက္သာ လာတက္ ပါ ေတာ့ သည္။ ဘ၀တိုးတက္ဖို. က်ြန္ေတာ့္ ရင္ခြင္ထဲက ထြက္ခြာ သြားတဲ့ ညီမေလးကို လြမ္းမိပါသည္။ ညီမေလး လိမ္မာ ပါသည္ ။ တကၠသိုလ္၀င္တန္း ခေလးေတြ ကို (Guide ) ဟုေခၚေသာ စာျပဆရာမေလး လုပ္ရင္း သင္တန္းေတြ တစ္ခုျပီး တစ္ခု တက္သည္။ စက္မွဳတကၠသိုလ္ တက္၍ အင္ဂ်င္နီယာမၾကီး လုပ္မည္ ဟု ေျပာ ပါသည္။ က်ြန္ေတာ္ နားမလည္ေသာ ဘာသာ စကား ေတြေျပာတက္တဲ့ ညီမေလးကို ေလးေလးစားစား ခ်ီးက်ဳး မိပါသည္ ။
ညီမေလးကံဆိုးပါသည္။ ေခတ္ကာလအေျခအေနအရ ေက်ာင္းပိတ္ကာလ ႏွင့္ၾကံဳေတာ့ တကၠသိုလ္ မတက္ခင္ (၄)ႏွစ္ေလာက္ နားေန ရပါသည္ ။ ဒါေပမယ့္ ညီမေလး အလကား မေနခဲ့ပါ။တဖက္က စာသင္ရင္း သင္တန္း ေတြ တက္၍ တက္လမ္းရွာေဖြခဲ့ပါသည္။ က်ြန္ေတာ္တို႕ ေဒသျမိဳ႕ ကေလးမွ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ ၾကီးသို႔ ေျပာင္းေရႊ.အေျခခ်ပါသည္။ ဤအၾကိမ္သည္ ဒုတိယ အၾကိမ္ေျမာက္ ႏွဳတ္ဆက္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
ရြာမွာ ျပန္ေနပါလား ညီမေလးရယ္ လို႔ ဘာရယ္ မဟုတ္ေျပာမိေတာ့ ညီမေလးက ရယ္ပါသည္။ ဟုတ္တာ ပဲေလ သူလုပ္ေနတဲ့ အလုပ္ေတြ တို႕ရြာမွာမွ လုပ္လို႕ မရတာပဲလို႔ ေျဖရင္း လြမ္းရပါသည္။ ဒီလိုနဲ. တကၠသိုလ္ ျပီးလို႔ ဘြဲ.ရျပိး အင္ဂ်င္နီယာမၾကီး အျဖစ ္အလုပ္ရပါသည္ ။ ဒီအလုပ္ေလးရဖုိ႔ ေပးဆပ္လိုက္ရတဲ့ အရင္းအႏွီး အတြက္ေတာ့ ညီမေလးက ညိဳးငယ္စြာ ေတာင္းပန္ပါသည္ ၊၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကြ်န္ေတာ္ ေက်နပ္ပါသည္ ၊၊ က်ြန္ေတာ့္ ညီမေလး ဘ၀အေျခက်ျပီ လို႔ ၀မ္းေျမာက္ ၀မ္းသာ ပီတ ိျဖစ္ရပါသည္။ ညီမေလးရဲ့ ခံစားခ်က္ေတြ ကို ရင္ဖြင့္ေျပာျပ ေပမယ့္ အသိဥာဏ္ နည္းတဲ့ ဗဟုသုတ မရွိတဲ့ က်ြန္ေတာ္ နားမလည္ပါ ။ သူရတဲ့လခနဲ. မေလာက္ငွ တဲ့အေၾကာင္း ေျပာရင္ က်ြန္ေတာ္က မပူပါနဲ. ညီမေလးရယ္ အစ္ကိုပို႔ မွာေပါ့ လို႔ ေျပာေတာ့ ငိုရွာပါတယ္ ။ ကြ်န္ေတာ့္ ညီမေလး သည္းသည္း ထန္ထန္ ကုိ ငုိပါတယ္ ၊၊ ဘာကိုမေက် နပ္ လို႔ ငိုမွန္း မသိေပမယ့္ ညီမေလးကုို ေဖ်ာင္းဖ်နား ခ်ရပါတယ္။ ေရာင့္ရဲပါလို.လည္း တရားခ်မိ ပါတယ္။ အခုလို ဌာန ၾကီးတစ္ခုမွာ ၊ စီမံကိန္းၾကီး တစ္ခုမွာ တရား၀င္အလုပ္ ရေနတာပဲ အစ္ကိုတို.က ဂုဏ္ယူ ၀မ္း ေျမာက္ ပါျပီ၊ ဘာမွမလိုပါဘူး ၊ အေမတို.ဆိုရင္ သူတို.သမီး ပညာတက္မၾကီး အတြက္ ၾကြားရတာ အေမာပဲ လို.ဆိုေတာ့ ညီမေလး ထပ္ငိုပါသည္။ ရွုိက္ၾကီးတငင္ ၀မ္း နည္းစြာ ငိုပါသည္ ၊၊ က်ြန္ေတာ္ စိတ္မေကာင္းပါ ။ ကြ်န္ေတာ့္ ညီမေလးကုိ မငိုေစခ်င္ပါ ၊၊
ညီမေလးေျပာတဲ့ အသံုးအႏွုန္းေတြ ဘာသာ စကားေတြ ပိုျပီးျမင့္ လာတာ သိေပမယ့္ က်ြန္ေတာ္ နားမလည္ပါ။ ညီမေလးလိုလည္း မစဥ္းစား တက္ပါ။ ပၼစည္းတစ္ခု ကို ၁၀၀ ၀ယ္ျပီး ၁၁၀ ေရာင္းရင္ ၁၀ ျမတ္တာေတာ့ သိပါသည္။ ဒါေပမယ့္ ညီမေလး ေျပာတဲ့ အခြင့္အေရးေတြ ၊ ရပိုင္ခြင့္ေတြ ၊ လိုအပ္ခ်က္ေတြ ဆိုတာေတာ့ နားမလည္ပါ ။ ညီမွ်မွဳေတြ မညီမွ်မွဳေတြ ၊ မတရားမွဳေတြ တရားမွဳေတြ ဆုိတာေတြလည္း ညီမေလးေျပာျပ ေပမယ့္ အသိဥာဏ္နည္းတဲ့ ကြ်န္ေတာ္ နားမလည္ခဲ့ရိုး အမွန္ပါ ၊၊
ဒီလိုနဲ. ညီမေလး ယခု တတိယအၾကိမ္ ႏွဳတ္ဆက္ျပန္ပါသည္။ ပထမအ ၾကိမ္ ႏွဳတ္ဆက္ စဥ္က မိုင္ ၂၀ ေက်ာ္ ေ၀းတဲ့ က်ြန္ေတာ္တို.နားက ျမိဳ႕ကေလး။ ဒုတိယ အၾကိမ္ ႏွဳတ္ဆက္ေတာ့ မိုင္ ၂၀၀ ေက်ာ္ ေ၀းတဲ့ ရန္ကုန္ျမိဳ.။ ညီမေလး ဒီတစ္ခါ ႏွဳတ္ဆက္တာ တတိယအ ၾကိမ္ပါ။ မိုင္ ၂၀၀၀ နီးပါး ေ၀းမယ္. ေနရာတစ္ခု ဆီသို. ၊၊ ၁၅ ႏွစ္ ၁၆ ႏွစ္ အရြယ္ မဟုတ္တဲ့ ၂၇-၂၈ အရြယ္ ပညာေတြ အေတြ.အၾကဳံေတြ ျပည္.၀ ေနတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနျပီမို႕ အထူးေတာ့ စိ္တ္မပူ မိေတာ့ပါ။ လူဆိုတာ ေရၾကည္ရာ ျမက္ႏုရာ ေျပာင္းေရႊ.ေနထိုင္ရတာ ပါပဲေလလို. ေျဖေတြး ရပါတယ္။ သမီးကို စိတ္မခ်တဲ့ အေဖ နဲ.အေမ ကို တရားနဲ. ေျဖဖို႔ပဲ ႏွစ္သိမ ့္ရပါတယ္။ ဘာကို စိတ္တို မွန္းမသိဘဲ ေတာက္ ေခါက္ျပီး အံၾကိတ္ေနတဲ့ အေဖ့ကို လည္း ေဖ်ာင္းဖ် ရပါတယ္ ။ အေဖ့ ကိုလည္း အံၾကိတ္ တက္ေခါက္ စိတ္ေသာက မေစခ်င္ပါ ၊၊ တစ္ေျမတစ္ပါးဆီ သြားေတာ့မယ့္ သမီးအတြက္ ငိုေၾကြးေနတဲ့ အေမ့ကုိ လည္း သနားမိပါသည္ ၊၊
က်ြန္ေတာ္ကေတာ. ႏြားေျခရာ ခြက္ထဲက ဖားသူငယ္လို.ပဲ ေျပာ ေျပာ ဘာမွမသိ တဲ့မတြက္ ဘာမွ မခံစား ရတာ အမွန္ပါ။ ညီမေလးလို ပညာေတြ တက္ခဲ့ရင္ ညီမေလး လို စိတ္ဒုကၡေတြ ခံစားေနရ အုန္းမွာ အမွန္ပါ။ က်ြန္ေတာ့္ ညီမေလးကို ဒီထက္ပိုျပီး မသိေစခ်င္ မတက္ေစခ်င္ ေတာ့ပါ။ ပိုသိ ပိုတက္ရင္ က်ြန္ေတာ္တို႔ နဲ႔ပိုေ၀း သြားေတာ့ မွာ ေသခ်ာပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ညီမေလးကို ျမန္မာျပည္မွာ ပဲ ေနေစခ်င္ပါသည္ ။ ။
မင္းအိမ္ျဖဴ
ေရၾကည္ရာ ျမက္ႏုရာ ဆုိတဲ့ စကားေလး ကုိ သံုးမိေပမယ့္ တခါတခါ ေရၾကည္ တစ္ေပါက္ ေသာက္ဖို႔ ခက္ေနတဲ့ အခါ ျမက္ႏုေတြ ေပါက္ေနရာေပမယ့္ ကုိယ္တုိင္ စားသံုးဖုိ႔ ခက္ခဲ့တဲ့အခါလည္း အေျခသင့္ရာ လြင့္ ၾကရတာပါပဲေလ ၊၊ ပညာေတြ တက္ျပီး မိေ၀းဖေ၀း သြားေရာက္ လုပ္ကိုင္ေနရရွာတဲ့ ညီမေလးေတြ ၊ သိသိၾကီး နဲ႔ အံၾကိတ္တက္ေခါက္ မ်က္ရည္ေတြ ပိုးပိုးေပါက္ေပါက္ က်ေနရတဲ့ အေဖေတြ ၊ အလြမ္းေတြ နဲ႔ အတူ ပန္းေရ ခ်မ္းဆီမီးေတြ ဘုရားမွာ လွဴရင္ သားသမီးေတြ ေဘးဘယာကင္းဖုိ႔ ဆုေတာင္းေနရတဲ့ အေမေတြ ဒီေသာက ေတြ ဒီ ေသာကေတြ အျမန္ဆံုး ပယ္ေပ်ာက္ပါေစ ၊၊
၀န္ခံခ်က္ ၊၊ ၊၊ ပိုစ့္အေဟာင္းေလးပါ ၊၊ ရင္ထဲမွာ နင့္နင့္နဲနဲ ခံစားရသျဖင့္ ျပန္လည္ တင္ျပပါသည္ ၊၊ ဘ၀ေတြ ထာ၀ရ လွပပါေစ ၊၊ သူငယ္ခ်င္း ေတြရဲ့ ဂ်ီေတာ့ ကာစတန္ မက္ေဆ့မွာ အိမ္ကုိ လြမ္းလုိက္တာ လို႔ ေရးထားတာ ျမင္မိေလတုိင္း စိတ္ထဲမွာ နင့္နင့္သည္းသည္း ကုိ ခံစားရပါသည္ ၊၊ ေ၀ခ်င္သေလာက္ ေ၀းပါေစ ဆုိတဲ့ အျမင့္ပ်ံ လိုသူေတြအတြက္ မေထာင္းတာလွေပမယ့္ အေ၀းမပ်ံလို သူေတြ အတြက္ ေတာ့ မိဘနဲ႔ ေ၀းတဲ့ ေဒသဟာ ဘယ္ေလာက္ပဲ အစာ ေရစာ ေတြ ေပါမ်ားေနပါေစ ကႏၱာရပါပဲ ဗ်ာ ၊၊

Tuesday, 22 December 2009

သေျပညိဳ

သေျပညိဳ

သူ႔ ေခါင္းမွာတဲ့ သေျပညိဳ
ငါ့ ေခါင္းမွာတဲ့ သေျပညိဳ။

တို႔ေျပမွာ တို႔ေမ ကမ္းပါတဲ့
သေျပညိဳ ေရႊဘိုပန္းဟာက
လန္းလ်က္ပါကို။

ဘာမေလွ်ာ့ေလနဲ႔
လာေတာ့မကြဲ႕ ေရႊပဟိုရ္
ေလခ်ိဳက အေသြး။

လင္းၾကက္အေဆာ္
ကြင္းထက္မွာ တူေပ်ာ္ေပ်ာ္နဲ႔
စည္ေတာ္ကို ရည္ေမွ်ာ္မွန္းကာပ
ေရာင္နီမွာ ေအာင္စည္ရြမ္းရေအာင္
သေျပညိဳ ေရႊဘိုပန္းရယ္နဲ႔
လွမ္းၾကစို႔ေလး။
မင္းသု၀ဏ္
အဂၤလန္ (၁၉၃၈) ဇန္န၀ါရီလ ၄ ရက္

ဆရာမင္းသု၀ဏ္ ေရးသားခဲ့ေသာ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ပါ ၊၊ လြတ္လပ္ေရးမရခင္ ၁၀ ႏွစ္တိတိ ၁၉၃၈ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ ၄ ရက္ေန႔မွာ ေရးသားစပ္ကံုးခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ရယ္လို႔ ဆရာ ခ်စ္ဦးညိဳ ေျပာလို႔ သိခဲ့ရပါတယ္ ၊၊ ဆရာက ဌာန္ကရုိဏ္းက်က် ရြတ္ျပတဲ့အခါ မ်က္ရည္လည္း ၀ဲခဲ့မိပါတယ္ ၊၊ ျမန္မာျပည္ဖြားေတြဟာ ဘယ္ေနရာ ဘယ္ဌာနမွာပဲ ေရာက္ေနေပမယ့္ အမိျမန္မာ ျပည္ကုိ လြမ္းဆြတ္ေနၾကဆဲပါ ၊၊ တမ္းတေနၾကဆဲပါ ၊၊ အခါမသင့္လို႔ အခြင့္ရယ္ မသာေသးခ်ိန္မို႔ တုိင္းတစ္ေျမျခားမွာ လုပ္ကုိင္စားေနရေပမယ့္ သေျပညိဳ ေတြေ၀ေနတဲ႔ ျပည္ျမန္မာကုိ ေအာင္စည္ရြမ္း ဖို႔ ကမ္းလင့္ေမွ်ာ္ေနၾကဆဲပါ ၊၊





ဓါတ္ပံု ၊၊ ၊၊ စာေပေဟာေျပာပြဲ အမွတ္တယ ( ၂၀ ရက္ ဒီဇင္ဘာလ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ တနဂၤေႏြေန႔ ေန႕လည္ )

Saturday, 12 December 2009

ဒီေန႔ စေနေန႔

ဒီေန႔ စေနေန႔ ၊၊ အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ စေနေန႔ ေလာက္ အလုပ္လုပ္ရတာ ပ်င္းတာ မရွိပါဘူး ၊၊ ေန႔တစ္၀က္ ဆုိေပမယ့္ တစ္ေနကုန္သြား ေတာ့တာပါပဲ ၊၊ အျခားသူေတြ က တနလၤာေန႔ကုိ ေၾကာက္တယ္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္က ေတာ့ စေနေန႔ကုိ ေၾကာက္တယ္ ၊၊ တခါတေလမ်ား ည နက္သန္းေခါင္ျဖစ္သြားတက္တယ္ ၊၊ ထားလိုက္ပါေတာ့ ေလ ကုိယ့္ေဒါသနဲ႔ ကုိယ္ဆုိေတာ့လည္း လုပ္အုံးေပါ့ ၊၊ ဒီလိုနဲ႔ ဒီေန႔လည္း ထံုးစံအတုိင္း ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ အလုပ္လာတာပါ ၊၊ ကုိယ့္အေပ်ာ္ကုိယ္ရွာမယ္ေပါ့ ဆံုးျဖတ္ျပီး ဖတ္ေနက် စာအုပ္ေလးပိတ္ ၊ မ်က္စိေလး မွိတ္ျပီး စဥ္းစားျပီး မွိန္းေနတုန္း ၀ူး၀ါး ၀ူး၀ါး အသံေတြ ၾကားလို႔ ေဘးဘီကုိ ေငးလိုက္ေတာ့ ကုလားႏွစ္ေယာက္ အခုမွ ေတြ႔တဲ့ သူေတြလို စကားေတြေျပာေနလိုက္တာ ရထားတစ္စီးလံုး သူတို႔ပဲ ရွိလား မွတ္ရတယ္ ၊၊ တစ္တြဲလံုး ေငးေနတာလည္း ဂရုမစိုက္ပါဘူး ၊၊ သူတို႔ ရြာမွာ အမီနာ လင္ေနာက္လိုက္သြားတဲ့ အေၾကာင္းမ်ား ေျပာျပီး လြမ္းေနၾကတာလားမသိ ၊၊

မၾကာပါဘူး ၊၊ ေနာက္ထပ္ ၀ူး၀ါး၀ူး၀ါး အသံထပ္ထြက္လာပါတယ္ ၊၊ တစ္တြဲလံုးလည္း လိုက္ရွာတာေပါ့ ဘယ္ကပါလဲေပါ့ ၊၊ ဒီေန႔ ရထားေပၚကလူေတြက အၾကံတူေနတယ္ ထင္ပ ၊၊ ကြ်န္ေတာ့္လိုပဲ စာအုပ္ေလးပိတ္ ထားတဲ့သူနဲ႔ ၊ သတင္းစာေလး ပိတ္ထားတဲ့သူနဲ႔ လိုက္ရွာၾကတာ တတိယ အသံရွင္ကုိ ၊၊ ေဟာ ေတြ႔ပါျပီ ၊၊ ကုိယ္ ေတာ္ေခ်ာက ခုနက ကုလားႏွစ္ေယာက္ေဘးကေန ဖုန္းထေျပာေနတာ၊၊ အားေကာင္းေမာင္းသန္ကုိ ေအာ္ေနတာ ျပည္မက အမ်ိဳးေတြနဲ႔ အေၾကြးကိစ ေဆြးေႏြးေနပံုရပါတယ္ ၊၊ ဟဲဟဲ ပြဲကေတာ့ စည္လာပါတယ္ ၊၊ သူလည္း ကုိကုလားေတြကို ႏုိင္ေအာင္ေတာ့ မေျပာႏုိင္ရွာပါဘူး ၊၊ ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူတုိ႔ဘာသာဘာ၀ တရုတ္ သီခ်င္းကုိ အက်ယ္ၾကီး ထဖြင့္ပါေတာ့တယ္ ၊၊ တန္ေဆာင္တုိင္ပြဲေတာ္လို ကုလားႏွစ္ေယာက္က အျပိဳင္ေျပာ ေနသလို တရုတ္ကလည္း သီခ်င္းသံကုန္နဲ႔ ေတာ္ေတာ္ကုိ အိပ္ခ်င္ေျပသြားပါတယ္ ၊၊

လာပါျပီေနာက္တစ္မ်ိဳး ၊၊ ရထားကေန ကားေပၚေရာက္ေတာ့ မိွန္းေနတုန္း ေနာက္နားဆီက " အင္....... ဟင့္........... ေမာင္.................. အြန္႔ ေရာက္ေတာ့မယ္ေလ ................ အာ............. ကြားးးးးးးးးး အသံၾကီးကလည္း အိပ္ခ်င္မူးတူး ၾကီးနဲ႔ ............. ဘာလဲ ............ ့kjlkjflfjlksfjlsfjriri vnkdslfjsdlfjdsf jfpefp သူေဌး ဆီကေန ညေနကားေတာင္းလာခဲ့ေနာ္ ေမာင္ လို႔ မနက္ျဖန္ သြားစရာ ရွိတယ္ေလ ကြာ......... ယယယယယယယယယယယယယယ " အိုးမုိင္ေဂါ့ ေနာက္တစ္မ်ိဳးကေတာ့ ရြာကအမ်ိဳး စာဥ ရယ္ေလ ၊၊ ခြ်ဲျပီး ပ်စ္ေနတာ အင္း စိတ္ကူးဖဲရိုက္ျပိး အသံကေတာ့ ၾကံက်ိတ္ဆံုက ထြက္လာသလို ဆိုေတာ့ ရုပ္ကုိ မွန္းျပီ ေပါ့ ၊၊ ဘယ္လိုေလးလဲေပါ့ ၊၊ ၾကည့္ခ်င္စိတ္ေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္ျပီး ကုိယ့္ဘာသာကုိ တစ္ေယာက္တည္း ဖဲရုိက္လာတာ ၊ ဟုိဖက္က သာေအး ကုိေတာင္ ဘယ္လို ပံုပါ လိမ့္ေပါ့ ၊၊ ေနာက္ဆံုး မွတ္တုိင္ေရာက္ေတာ့ အသာေလး ခလုတ္ေလးကုိ ႏွိပ္ ေခါင္းေလးကုိ ၄၅ ဒီဂရီ ေစာင္းျပီး ရူဳလိုက္ေတာ့ အားပါးပါး ............... ျမန္မာကားေတြ ၾကည့္ၾကတယ္ မဟုုတ္လား ဟီဟီ ဟုိမင္းသမီးေလးေလ ........... နာမည္ေတာ့ ေမ့ေနတယ္ ............ ဟုိတခါ မိုးဒီနဲ႔ေတာင္ ထက္လင္း ရင္လူးေဆး ေၾကာ္ျငာ ရုိုက္ဖူးတဲ့ မင္းသမီးေလးေလ ............ ဟီဟိ
ဘာရယ္မဟုတ္ အလုပ္ကုိ ညထိ လုပ္ရအံုးမယ့္ စေနေန႔ အမွတ္တယ ရံုးေရာက္ေရာက္ခ်င္း ဘာမွ မစခင္ တင္လိုက္တာပါ
မင္းအိမ္ျဖဴ

Sunday, 29 November 2009

ေနာက္တစ္ေနရာ


ဒီႏုိင္ငံေလး ဒီ ကြ်န္းေလးကုိ ေရာက္တာ သိပ္ကာလ မၾကာေသးေပမယ့္ ေျပာင္းေရႊ႕ေနထုိင္ရတဲ့ အိပ္ခန္း ေလးေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားခဲ့ျပီ ၊၊ အင္း .....ေတာ္ေတာ္မ်ားျပီဆုိတာက ကုိယ့္စံနဲ႔ကိုယ္ေပါ့ေလ ၊၊ ဟုိမွသည္မွ ဟုိေနရာ ကသည္ေနရာ ၊၊ ကုိယ္အဆင္ေျပမယ္ထင္တာေလးေတြ ၊ အဆင္ေျပမယ္ထင္ရတဲ့ ေနရာေလးေတြမွာ ေျပာင္းေရႊ႕ေနထုိင္ရတာပါပဲေလ ၊၊ အလုပ္တစ္ခုေျပာင္းျဖစ္တုိင္း အလုပ္သြားရမွာ ပ်င္းတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ ေတာ့ နီစပ္ရာေနရာေလးေတြ ေျပာင္းေရႊ႕ေနျဖစ္ခဲ့တယ္ ၊၊ ဒီအက်င့္က ျမန္မာျပည္က ပါလာတဲ့ အက်င့္လို႔ပဲ ဆုိရမယ္ ၊၊ ဘာလို႔လည္းဆုိေတာ့ ကိုယ္လုပ္ခဲ့တဲ့ ျမန္မာျပည္က အလုပ္ေတြက အစိုးရစီမံကိန္းေတြ ဆုိေတာ့ ျမိဳ႕မနီး ရြာမနီး ကုိယ့္အစုအဖြဲ႔ေလးနဲ႔ကုိ ေနထုိင္လုပ္ကိုင္ရတဲ့ ရြာေလးတစ္ခုလို ၊၊ အလုပ္ဆုိတာလည္း အိမ္ ၊ အိမ္ဆုိတာလည္း အလုပ္ ၊၊ မနက္အိမ္ယာထလို႔ မ်က္ႏွာ ကပ်ာကယာ သစ္ျပီးတာနဲ႔ ဆုိက္ထဲေရာက္ေနျပီ ၊၊ ညေနလည္း အလုပ္သိမ္းတာနဲ႔ အိမ္ေပၚ ေရာက္ေနျပီ ၊၊ ဘာအ၀တ္အစားမွ လဲစရာ မလိုသလို ၊ ဘာမွလည္း ျပန္ဆင္ဖို႔ မလို ၊၊ မီးပူလည္း မလို သလို ေရေမႊးေတြလည္း မလိုတဲ့ ဘ၀ ေကာင္းလိုက္တာ ေအာ္ လြမ္းလိုက္ တာ ၊၊ ဒီလိုနဲ႔ ဒီမွာေနျဖစ္ေတာ့လည္း အလုပ္သြားတဲ့ အခ်ိန္ကုိ ေတာ္ေတာ္ အပ်င္းၾကီးခဲ့သည္ ၊၊ ဒီလိုနဲ႔ အလုပ္နဲ႔ အဆင္ေျပတဲ့ ေနရာေလးေတြ ေျပာင္းေရႊ႕ ေနထုိင္ျဖစ္ခဲ့သည္ ၊၊ အင္းအခုလည္း ေနာက္တစ္ေနရာ ေျပာင္းရ ျပန္ ျပီ ၊၊ ေရာက္တဲ့ေနရာ ေပ်ာ္တက္တဲ့ ကြ်န္ေတာ္ ၊ ေပါင္းမိတဲ့ သူကုိ ခင္တက္တဲ့ ကြ်န္ေတာ္ အိမ္ရွင္ ေတြကုိ သံေယာဇဥ္ ျဖစ္ေနမိျပန္သည္ ၊၊ ဒီလိုပါပဲေလ ၾကာေတာ့လည္း ေမ့သြားမွာပါ ၊၊ ဒီလိုနဲ႔ ခ်ီတက္လာခဲ့တာ ၾကာခဲ့ ျပီပဲ ၊၊ ကုိယ္ခ်စ္တဲ့ သူေတြကုိေက်ာခုိင္းခဲ့သလို ကုိယ္ခင္တဲ့သူေတြကုိ ႏွဳတ္ဆက္ခဲ့ တာလည္း မ်ားခဲ့ျပီ ၊၊ ဒီလို ေျပာင္းရေရႊ႕ရ ေနရာသစ္ကုိ သြားရတဲ့ အခါတုိင္း ေနရာေဟာင္းကိုေတာ့ တသလြမ္းဆြတ္ေနမိျပန္ေရာ ေလ ၊၊ ဒါေၾကာင့္ အသစ္အသစ္ေတြကုိ မခင္ခ်င္ မၾကင္လိုေတာ့ျပီ ၊၊

ပထမဆံုး အိမ္ေလးက Yishun ဆိုတဲ့ အိမ္ေလး ၊၊ ဧည့္ခန္းမွာ ၁၀ ရက္ေလာက္ အိပ္ခဲ့ရဖူးတယ္ ၊၊ စိတ္လည္း ညစ္ခဲ့ရတယ္ ၊၊ ေပ်ာ္လည္းေပ်ာ္ခဲ့ရပါတယ္ ၊၊ ေနာက္ေတာ့ တစ္ေနရာေျပာင္းျဖစ္ျပန္ေရာ ၊၊ ေနာက္ ထပ္ေျပာင္းျပန္ေရာ ၊၊ ေနာက္ ေနာက္ ေနာက္ ၊၊ အတူေနခဲ့ဖူတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔လည္း တခါတေလ ကလြဲလို႔ တမင္တကာ မေတြ႔ျဖစ္ခဲ့ၾက ၊၊ တခါတေလ ဖုန္းဆက္ျဖစ္တာကလြဲရင္ ဆံုျဖစ္ဖုိ႔ ဘယ္လို မွ မလြယ္ေတာ့ ၊၊

ကုိယ့္ရဲ့ ဘ၀မွာ မွတ္မွတ္ ထင္ထင္ ပါ၀င္ ပတ္သပ္ခဲ့ဖူးသူေတြကုိ တစ္ေန႔ေန႔မွာ တစ္ေနရာရာ မွာေတာ့ အားလံုးနဲ႔ ဆံုျဖစ္ခဲ့ ဖူးခ်င္ေသးတယ္ ၊၊ ေနာက္ဆံုး ဆိုတဲ့ ကာလေလးမတုိင္ခင္မွာေပါ့ ၊၊ အားလံုးကုိ လြမ္းေနဆဲ ပါ ၊၊ သတိယမိေနဆဲပါ ဆုိတာလည္း သူတို႔ သိေစခ်င္မိတယ္ ၊၊ အေျခအေနအရ အတူခရီးမဆက္ရေပမယ့္ အတူ ရွိခဲ့တဲ့ ကာလေလးမွာ တစ္ဦးနဲ႔ တစ္ဦး ကူညီေဖးမ ခဲ့ဖူးတာေလးေတြကုိ ေက်းဇူးတင္ အမွတ္ထင္ ေနဆဲ ပါဆုိတာေလးလည္း ေျပာျပခ်င္မိပါတယ္ ၊၊ သူတို႔လည္း အဆင္ေျပပါေစေလ ၊၊ ဆက္လက္ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစလို႔


မင္းအိမ္ျဖဴ

ပထမဆံုး ေနခဲ့ဖူးတဲ့ အိမ္ခန္းေလးပါ ၊၊

Saturday, 21 November 2009

အလုပ္ႏွင့္ ကြ်န္ေတာ္

တကယ္ကုိ မအားမလပ္နဲ႔ ဘေလာ့အိမ္ေလးဖက္ မ၀င္ျဖစ္ေအာင္ကို အလုပ္ေတြ ရွဳပ္ေနတယ္ ၊၊ ဘာေတြမွန္း ကုိ မသိတာ ၊၊ အားခဲထားတယ္ အသစ္လည္း တင္ခ်င္တယ္ ၊၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ ဆီလည္ လည္လည္ သြားခ်င္ တယ္ ၊၊ မေရာက္တာလည္း ၾကာျပီ ၊၊ အလုပ္ကုိ ေတာ္ေတာ္ ခ်စ္တဲ့ လုပ္ေဖၚကုိင္ဖက္ေတြကုိ ေတာ္ေတာ္ ေလးစား ေနမိတယ္ ၊၊ အရင္တုန္းက တခါမွ အဲဒီလို မျဖစ္ဖူးဘူး ၊၊ ျပီးခဲ့တဲ့ အလုပ္မွာ အခ်ိန္ဘယ္လို အသံုး ခ်ရမယ္ ဆိုတာ စလံုးေတြ သင္ေပးလိုက္တာ အခုစိတ္က လုပ္ခ်င္စိတ္ထက္ ျပန္ခ်င္စိတ္က မ်ားေနျပီ ၊၊ မျဖစ္ေသးဘူး ၊၊ ျပင္အံုးမွ ၊၊ တန္ဖုိးရွိတဲ့ ပိတ္ရက္ေလးမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြ ဆီ လည္လည္ သြားပါအံုးမယ္ဗ်ာ ၊၊
မင္းအိမ္ျဖဴ

Saturday, 14 November 2009

ေတြ႔ဆံုခြင့္ နဲ႔ အလြမ္းေဖၚ

ေနာက္ေၾကာင္း ကုိျပန္ငဲ့ၾကည့္လိုက္တဲ့ အခါတုိင္း မပီ၀ုိးတ၀ါး အရိပ္ေတြက ေခတ္ေဟာင္းရုပ္ရွင္ကား တစ္ခုလို ျဖဴလိုက္မည္းလိုက္ တခါတခါေတာ့ စိမ္းလိုက္၀ါလိုက္ ၊၊ ေအာ္ အတိတ္ရဲ့ အရိပ္ေတြက ကုိယ့္ေနာက္မွာ ထပ္ခ်ပ္ မကြာဘူးေနာ္ ၊၊ ေနပူပူမွာ အတူေလွ်ာက္ခဲ့ရတဲ့ ကာလေလးေတြမွာ တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္ ကယုကယင္ ေဖးမခဲ့ဖူးတဲ့ ကာလေလးေတြကုိ သတိရတယ္ ၊၊ ေနပူပူ ခရီးၾကမ္းတစ္ေထာက္မွာ တစ္ေယာက္ လက္ကုိ တစ္ေယာက္ တြဲျပီး ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့ဖူးတာကုိ လြမ္းတယ္ ၊၊ ဟုိအခါ ေနပူစဥ္က မင္းလွမ္းခဲ့တဲ့ ေရပူ ခြက္ လည္း ဘယ္ဆီမွာလည္းကြယ္ ၊၊ ခုေနခါမေတာ့ မင္းကမ္းမယ့္ ခြက္က ကုိယ့္အတြက္ မဟုတ္သလို ကုိယ္ ၾကိဳက္တဲ့ ေရေႏြးၾကမ္းလည္း မဟုတ္ႏုိင္ေတာ့ဘူး ၊၊ မင္းကုိလွမ္းမယ့္ လက္ကလည္း ကုိယ္မွ မဟုတ္ေတာ့တာပဲ ၊၊ မင္းသြား တဲ့လမ္း ပန္းပြင့္ေတြ ခင္းထားေပမယ့္ ကုိယ္ေလွ်ာက္ေနရတဲ့ လမ္း ဆက္လက္ အထီးက်န္ ေနဆဲပါလား ၊၊ ဘယ္အခ်ိန္ဘယ္ကာလမွာမ်ား နားခုိရာကုိင္းေလးတစ္ခု ၊ ေသာက္သံုးစရာ ကမ္းလင့္လာမယ့္ ေရေအးေလး တစ္ခြက္ ရႏုိင္ပါ့မလဲ ရယ္လို႔ တမ္းတမ္းတတ ငံ့လင့္ေနမိဆဲ ၊၊
၀ုိင္၀ိုင္းကေတာ့ ကမာၻေျမၾကီးရဲ့ တစ္ေနရာမွာေတာ့ ရွိမယ္တဲ့ေလ တကယ္မ်ားလား ကုိယ့္အတြက္ေတာ့ အတိတ္ေတြ သာမက အနာဂတ္ဆုိတာက လည္း မပီ၀ုိးတ၀ါး ပါလားေနာ္

လူဆိုတာ အားနည္းေနသမွ် ျပည့္စံုျခင္းဆိုတဲ့ ကံတရား ေမွ်ာ္လင့္ရင္းေမာေန တဲ့
အမွန္တကယ္ကုိ အဲဒီမျပည့္စံုျခင္းေတြ အတြက္ ေမာေနရတာပါပဲ
ကမာၻေျမရဲ့ တစ္ေနရာမွာေတာ့ အားေပးမယ့္သူရွိအံုးမယ္ ေတြ႔ခ်င္ေသးတယ္
တကယ္ပါ ၊၊ တစ္ေန႔ေန႔ေပါ့ ၊၊ ေတြ႕ခြင့္ရရင္ ေတြ႔ခ်င္ပါေသးတယ္ .................

လြမ္းရယ္ မေျပ

အလြမ္းေရ

ေက်ာင္းၾကီးကိုလြမ္းတယ္ ၊၊ လြမ္းတယ္ ၊၊ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ လြမ္းတယ္ ၊၊ ေက်ာင္းတက္ခဲ့တဲ့ ေန႔ရက္ေတြကုိ လြမ္းတယ္ ၊၊ အားလံုးကုိလြမ္းတယ္ကြာ ၊၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ ဘာေတြမ်ားလုပ္ေနလဲ ၊၊ ကုိယ္တုိင္ေရာ ဘာေတြ မ်ားလုပ္ေနလဲ ၊၊ လြမ္းရယ္ မေျပတဲ့

Thursday, 12 November 2009

သြားျဖစ္ခဲ့ေသာ

အရင္တုန္းက တင္ခဲ့တဲ့ ပိုစ့္ေလးကုိ ျပန္တင္တာပါဗ်ာ ၊၊ ျပန္တင္ျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္းရင္းမ်ားစြာ ရွိပါတယ္ ၊၊ မသိေသးတဲ့ သူေတြကုိ သိေစခ်င္တယ္ ၊၊ သိျပီးသားသူေတြ သြားဖို႔ေမ့ေနရင္ ျပန္သတိရေအာင္ လမ္းညႊန္တာ ပါ ၊၊ အဲဒီလိုက္ပုိ႔တဲ့ ဦးေလးၾကီးကုိယ္တုိင္လည္း ကုိယ္ေတြ႔ပါ ၊၊ တခါတခါ စိတ္ဆိုတာ ဆန္းက်ယ္ပါတယ္ ၊၊ သက္ေသ ျပစရာ အခုိင္အမာမရွိေပမယ့္ ၊ ဗုဒၵဘာသာ၀င္ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြ မုိ႔ ဆုေတာင္းဆုယူ အဓိဌာန္ ကုိ ယံုၾကည္သက္၀င္သူေတြ မို႔ ခံစားခ်က္ ယံုၾကည္ခ်က္တူသူခ်င္းမုိ႔ မွ်ေ၀ေပးလိုက္ပါသည္ ၊၊ ကာယကံရွင္ေတြ ဘယ္လိုခံစားရတယ္ မသိေပမယ့္ ကုိယ္လိုက္ပို႔လမ္းညႊန္ေပးလိုက္သူေတြ ေတာ့ အဆင္ေျပသြားၾကတာ ေတြ႔ရ ပါတယ္ ၊၊ တကယ္ပါ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ေတာ့ အားလပ္လို႔ အခ်ိန္ရတဲ့ အခါတုိင္း သြားေရာက္ ဒါနျပဳ ပူေဇာ္ပါတယ္ ၊၊ ကုိယ့္ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းနဲ႔လည္း နီး လမ္းလည္းသင့္တာမို႔ တခါတစ္ေခါက္ျဖစ္ျဖစ္ သြားျဖစ္ေအာင္ သြားလုိက္ ေစခ်င္ပါတယ္ဗ်ာ ၊၊ ယံုယံုၾကည္ၾကည္ေလး လွဴဒါန္းပူေဇာ္ပါ ၊၊

ဒီေန.သြားျဖစ္ခဲ.တဲ.ေနရာေလးတစ္ခုကို ေခၚသြားခ်င္လို.ပါ၊၊ က်ြန္ေတာ္ သြားခ်င္ခဲ.တာ စကၤာပူကို စေရာက္တည္းကပဲ၊၊ ဒါေပမယ္.မသြားျဖစ္ခဲ.ဘူး၊၊ ေနာက္ေတာ.ေမ.သြားတာရယ္ ၊ မၾကံဳျဖစ္တာရယ္နဲ. မေရာက္ျဖစ္ခဲ.တာ၊၊တခ်ိဳ.လည္း သိလိမ္.မယ္ထင္ပါတယ္၊၊ စင္ကာပူ က်ြန္းေစာင္.နတ္မင္းၾကီး နတ္နန္း နဲ. ႏွစ္ေပါင္းသက္တမ္းၾကာျပီျဖစ္တဲ. ေညာင္မုတ္ဆိတ္ ပင္ၾကီးပါ၊၊

ဒီထက္ပိုျပီး Information ေပးခ်င္ပါတယ္ ၊၊ ဒါေပမယ္. အဲဒီမွာ ရိွေနတဲ.ဦးေလးၾကီး ေျပာတဲ.ဘာသာစကားက က်ြန္ေတာ္နားမလည္ဘူးဗ်ာ ၊၊ ေနာက္ထပ္ၾကိဳးစားျပီး စံုစမ္းျပီး ထပ္တင္ေပးပါအံုးမယ္၊၊ Edit နဲ.ပဲ Photo လည္း ထပ္တင္ပါအုံးမယ္၊၊ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ တေပါင္းလျပည္.ေန. က်ြန္ေတာ္.လက္ေဆာင္ေလး အျဖစ္ ေပါ.ဗ်ာ၊၊

ဆုေတာင္းျပည္.တယ္တဲ.၊၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သြားခ်င္သူေတြ အတြက္ နတ္လမ္းညွြန္ပါ ဗ်ာ၊၊
Toa Payoh Mrt မွာဆင္း ေနာက္ Exit C ကေနထြက္ လိုက္ ၊ နည္းနည္းေလး ဆက္ေလွ်ာက္ ရင္ ေရာက္ ေရာဗ်ာ၊၊


Toa Payoh Mall ဘက္မျမင္ရေသာ ေညာင္ပင္ၾကီး



ေညာင္မုတ္ဆိတ္ ပင္ၾကီး ႏွွင္.နတ္နန္း



ေညာင္မုတ္ဆိတ္ ပင္ၾကီး



ေညာင္မုတ္ဆိတ္ ပင္ၾကီး ႏွွင္.နတ္နန္း



ံ့ျမတ္စြာဘုရားရုပ္ထုႏွင္. ကြမ္ရင္မယ္ေတာ္ ရုပ္ထု



ံ့ျမတ္စြာဘုရားရုပ္ထုႏွင္. ကြမ္ရင္မယ္ေတာ္ ရုပ္ထု



က်ြန္းေစာင္.ဘိုးဘိုးနတ္မင္းၾကီး ရုပ္ထု




ေလးမ်က္ႏွာ ဘုရား (Four Faces Pagoda )



ဆရာေတာ္၏ရုပ္ပံုေတာ္

ဒီေန.တေပါင္း လျပည္.ေနေလ ၊၊ ျမန္မာျပည္မွာ ဆုိရင္ေတာ. ေရွြတိဂံုဘုရား မွာ တေပါင္းပြဲေတာ္ၾကီး စည္ေနေရာ.ေပါ.၊၊ ဒီကေနပဲ မွန္းျပီး ဘုရား၀တ္ျပဳလိုက္ ၾကတာ ေပါ.ဗ်ာ၊၊

Tuesday, 10 November 2009

လက္ဦးဆရာ

က်ဳပ္ စိတ္ပ်က္တယ္ဗ်ာ ၊၊ တကယ္ပါ ၊၊ ကုိယ့္နဲ႔ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး လက္တြဲမယ္လို႔ ရည္ရြယ္ျပီး လက္ထပ္ ထားတဲ့ ကိုယ့္ရဲ့ကုိယ္ပြား ကုိယ့္မယားကုိ စိတ္ပ်က္ရတာ ေလာက္ စိတ္ပ်က္စရာ ေကာင္းတာ ရွိမယ္ မထင္ေတာ့ ပါဘူးဗ်ာ ၊၊ သူတကာ သူငယ္ခ်င္းေတြ ကိုလည္း ရင္ဖြင့္လို႔ မရတဲ့ အျဖစ္ပါဗ်ာ ၊၊ ကုိယ္ ရင္ဖြင့္တဲ့ သူကေရာ ဘယ္လို ျပန္ျပီး အၾကံေပးရပါ့မလဲ ၊၊ ကုိယ္တုိင္ေရာ ဘယ္လို မ်က္ႏွာမ်ိဳးနဲ႔ သူတကာ ကုိ ေျပာျပလို႔ ရပါမလဲဗ်ာ ၊၊ အဲဒီလိုဆုိရင္ေလ က်ဳပ္အေမ ေတာသူမၾကီးကုိ သိပ္သတိရတာပဲ ၊၊ က်ဳပ္အေမ ပညာမတက္ ဘူးဗ် ၊၊ ဒါေပမယ့္ သာသမီး တစ္က်ိပ္ေလာက္ကုိ ဒီဘ၀ေရာက္လာေအာင္ ဘယ္လို သြန္သင္ခဲ့တယ္ ဆိုတာ က်ဳပ္ေလ သိပ္ျပခ်င္တာပဲ ၊၊

က်ဳပ္မိန္းမဗ်ာ ပညာတက္ပါပဲ ၊၊ ဧည့္ခန္းမွာ ဓါတ္ပံု ခ်ိတ္ထားေလရဲ့ ၊၊ သူေမြးထားတာ ၃ ေယာက္တည္း ၊၊ သမီး ၂ ေယာက္ သား ၁ ေယာက္ ၊၊ အလုပ္ဆုိတာ ဘာမွ လုပ္စရာမလိုဘူး ၊၊ ပုိက္ဆံဆုုိတာ သူ႕ကဒ္ ထဲကုိ လကုန္ရင္ ၀င္ျပီးသား ၊၊ သူလိုရာသံုး ၊၊ သူလုပ္ခ်င္ရာလုပ္ ၊၊ သူ႔အဓိက တာ၀န္က သားသမီး ေတြ တာ၀န္နဲ႔ အိမ္ေထာင္ တာ၀န္ေလးပဲ ၊၊ ဒါေတာင္မွ က်ဳပ္က ရံုးပိတ္ရင္ မီးပူတုိက္တာ ေစ်း၀ယ္ထြက္တာ လုပ္ေပးလိုက္ ေသးတာ ၊၊ က်ဳပ္ မတရားမေျပာခ်င္ပါဘူးဗ်ာ ၊၊ ဒါေပမယ့္ က်ဳပ္အေမက စီးပြားလည္း ရွာ ရေသးတယ္ ၊၊ အေဖက ၀န္ထမ္း ၊၊ သာသမီးက တစ္က်ိပ္ ၊၊ အားလံုး ပညာေတြလည္း ကုန္ေအာင္ အေမ့ စကားေျပာ ရရင္ေတာ့ အတန္းကုန္ေအာင္ သင္ေပးႏုိင္တယ္ ၊၊ အာလံုးလည္း လူလြန္မသားေတြ မျဖစ္ပါ ဘူးဗ်ာ ၊၊ တကယ္ပါ ၊၊

ခုေတာ့ဗ်ာ ၊၊ ေျပာျပန္ရင္လည္း ကုိယ့္ေပါင္ကုိယ္လွန္ေထာင္းတာ ျဖစ္အံုးမယ္ ၊၊ က်ဳပ္သမီး ၁၃ ႏွစ္သမီး ရည္းစားထားတယ္ တယ္ဗ်ာ ၊၊ သူအေမ တစ္ေယာက္လံုး ရွိေနတာဗ်ာ ၊၊ ဘာအလုပ္မွလည္း မလုပ္၇ဘူး ၊၊ က်ဳပ္ ေသခ်င္တယ္ ၊၊ တကယ္ပါ ၊၊ က်ဳပ္ နားလည္ပါတယ္ဗ်ာ ၊၊ က်ဳပ္လည္း ပညာတက္ ေခတ္လူ တစ္ေယာက္ပါ ၊၊ ဒါေပမယ့္ဗ်ာ ၊ ၁၃ နွစ္ သမီး ရည္းစားထားတာေတာ့ ဆိုးတယ္ဗ်ာ ၊၊ က်န္တဲ့ သူေတြ ျဖစ္တာ ၾကားပါတယ္ ၊၊ ဒါေပမယ့္ဗ်ာ က်ုဳပ္သမီး ျဖစ္ေနတာကုိ က်ဳပ္တကယ္ ရွက္မိတယ္ ၊၊ သူအဘြား က်ဳပ္အေမ သိရင္ က်ဳပ္ကုိ ဘယ္လိုေျပာမလဲဗ်ာ ၊၊ ေတြးၾကည့္စမ္းပါ ၊၊ ဒီမိန္းမ ဗ်ာ ၊၊

ေျပာလိုက္ရင္လည္း နုိင္ငံရပ္ျခား မွာ သားသမီးေတြ က ျဖစ္ေနလို႔ ဆိုတာမ်ိဳး ၊၊ ဒီမွာ ဘယ္လိုမွ ေျပာလို႔ ဆုိလို႔ မရဘူးဆုိတာမ်ိဳး ၊၊ အပုိေတြပါဗ်ာ ၊၊ ျမန္မာျပည္မွာ ၾကီးျပင္းတဲ့ သားသမီး မဟုတ္တဲ့ အတြက္ ေလးစားမွဳ မရွိဘူး ဆုိတာမ်ိဳး ၊၊ နားလည္မွဳမရွိဘူးဆုိတာမ်ိဳး ၊၊ က်ဳပ္ ရယ္ခ်င္တယ္ ၊၊ ဒါဆိုိ လီေရွာင္လံုး က ေဂးလန္းမွာ ဟုိဟာ ေထာင္စားေနရမယ့္ ပံုမ်ိဳး ၊၊ ဒီကလူေတြ အားလံုး လူၾကီးေတြ ဘ၀ပ်က္ေနပံုမ်ိဳး ၊၊ သားသမီးေတြက လွည့္မၾကည့္ပဲ လူအုိရံုေတြ ပုိ႔ထားပံုမ်ိဳး ၊၊ က်ဳပ္တို႔ ရြာျပန္ၾကည့္လိုက္စမ္းပါဗ်ာ ၊၊ ေပါလို႔ ပါ ၊၊ လူေပၚမွာ မူတည္ပါတယ္ ၊၊ ဘယ္မွာေနေနပါ ၊၊ သူတို႔ ဆုိသလိုဆို ႏုိင္ငံျခားဆိုတာ အရုိင္းအစုိင္း လူမယဥ္ေက်းေတြ ရဲ့ ဌာေနေပါ့ ၊၊ အားလံုးလူေကာင္းကုိ မရွိေတာ့ဘူးေပါ့ ၊၊ ဒီေနရာမွာ ေမြးသူတုိင္း အရုိင္းအစုိင္းေတြေပါ့ ၊၊

က်ဳပ္လည္း အလုပ္ထဲမွာ ေမးၾကည့္ပါတယ္ ၊၊ သူတို႔ မိသားစု အုပ္ခ်ဳပ္ပံုေတြ ၊၊ အသက္ ၂၀ ေက်ာ္တဲ့အထိ မိဘအရိပ္ မလြတ္သူေတြ ၊၊ မိဘမသိပဲ ဘာမွ မလုပ္၇ဲသူေတြ တပံုဗ် ၊၊ ရည္းစား မထားဘူး တဲ့ သူေတြလည္း တစ္ပံုတပင္ဗ် ၊၊ အဲ လူအတန္းအစားေတာ့ ကြာသေပါ့ဗ်ာ ၊၊ က်ဳပ္မိန္းမ လို အေမမ်ိဳးက ေမြးလာတဲ့ သားသမီးေတြကေတာ့ က်ဳပ္သားသမီးေတြ လို ျဖစ္မွာေပါ့ဗ်ာ ၊၊ ဒါေတာ့ ကြာတာေပါ့ဗ်ာ ၊၊ ဒီတစ္ခါေတာ့ က်ဳပ္လည္း ေတာ္ေတာ္ စိတ္ပ်က္သြားမိတယ္ ၊၊ ေျပာလိုက္တယ္ဗ်ာ ၊၊ နင္လည္း ဒီေလာက္ေတာင္ အုပ္ခ်ဳပ္လို႔ မရတာ ၊ ေပ်ာ္လည္းမေပ်ာ္တဲ့ ဌာေန ေနမေနနဲ႔ေတာ့ ၊၊ အာလံုး ျပန္သာျပန္ေတာ့လို႔ ၊၊ ငါဒီကေန ေငြပို႔ေပးမယ္ လို႔ ပဲ ေျပာလိုက္ေတာ့တယ္ ၊၊ ဟုတ္တယ္ေလဗ်ာ၊၊ သူေျပာသလို ရြာမွာ ၾကီးျပင္းရင္ လူေတာ္ လူေကာင္း ေလးေတြ ျဖစ္မွာကိုး ၊၊ ၾကီးရင္ သားသမီးေတြ ျပန္မၾကည့္မွာ ေၾကာက္သတဲ့ ေလ ၊၊ သူကုိယ္တုိင္ကေတာ့ အေဖအုိအေမအုုိ ပစ္ျပီး က်ဳပ္ေနာက္ လိုက္လာတာ ၊၊ ကုိယ့္အလွည့္မွ ပစ္ထားမွာ ေၾကာက္ေနသတဲ့ေလ ၊၊ အဲေတာ့ ထူးဘူး ျပန္ခုိင္းလိုက္ေတာ့တယ္ ၊၊

သားသမီး ၃ ေယာက္သား ျပန္လို႔လည္း ေျပာေရာ ၊၊ ငိုလုိက္ၾကတာဗ်ာ ၊၊ က်ဳပ္ဘာမွ ေတာင္ မေျပာရေသး ဘူး ၊၊ အၾကီးမက ရည္းစားကိုလည္း ျဖတ္ပါမယ္တဲ့ ၊၊ ျမန္မာျပည္ေတာ့ မျပန္ပါရေစ နဲ႔ တဲ့ ေလ ၊၊ သမီးၾကီးက ၁၃ ႏွစ္ ၊ အငယ္မက ၁၀ နွစ္ သားအငယ္ကေတာ့ ၇ ႏွစ္ပါဗ်ာ ၊၊ ျပီးေရာ ၊၊ ေနာက္ တစ္ခုခုျဖစ္ရင္ ျပန္ပို႔မယ္လို႔ ေျပာလိုက္တယ္ ၊၊ မွတ္ကေရာဗ်ာ ၊၊

မင္းအိမ္ျဖဴ

၀န္ခံခ်က္ ၊၊ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ေျပာျပတဲ့ ျဖစ္ရပ္မွန္ ဇာတ္လမ္းေလးအား ခံစား ေရးဖြဲ႔ပါသည္ ၊၊

Friday, 6 November 2009

ျမန္မာျပည္ကုိ ခ်စ္ပါသည္

ကိုဖိုးခ်ဳိ ၾကိး ႏိုင္ငံျခား သြားေတာ့မည္ ဆိုတဲ့ စကားကို ၾကားရေတာ့ အံ့ၾသမိတာ အမွန္ပါ။ ယံုလည္း မယံုႏုိင္ပါ ။ ျမန္မာၿပည္ ရန္ကုန္ျမိဳ.မွာ ၂၄-နာရီ မီးလာျပီ ဆိုတဲ့ စကားလို ဒီသတင္း စကားက က်ြန္ေတာ္တုိ.ၾကားမွာ ထူးျခားေနတာေတာ့ အမွန္ပါ ။ ဘာျဖစ္လို႔ လည္းဆိုေတာ့ က်ြန္ေတာ္တို႔ အသိုင္းအ၀ိုင္း မွာ ကိုဖိုးခ်ဳိ ေလာက္ျမန္မာျပည္ ကုိခ်စ္တဲ့သူ မရွိပါဘူး ။ ေက်ာင္းၾကီးျပီးသြားလို႕ အားလံုး ႏုိုင္ငံျခားသြား ၾကေတာ့လည္း တုတ္တုတ္ မ်ွမလွဳပ္တဲ့ ကိုဖိုးခ်ဳိပါ ။ ဘယ္သူေတြ ဘယ္နုိင္ငံ သြားဖို႔ လုပ္လုပ္ ၊ ဘယ္သူေတြ ကေတာ့ ဘယ္ႏုိင္ ငံ သြားပါျပီ ပဲ ေျပာေျပာ ၊ ဘယ္ေလာက္ေတြ ရေနပါတယ္ ဆိုဆုိ တုတ္တုတ္မွ် မလွဳပ္တဲ့ ကိုဖိုးခ်ိဳ ရယ္ပါ ၊၊ သြားတဲ့သူေတြ ကိုေတာင္ မသြားဖုိ.တရားျပ နားခ်ခဲ့လို. ကြယ္ရာမွာ ကိုဖိုးခ်ဳိကို ကိုျမန္မာခ်စ္ ရယ္ လို. နာမည္ ေျပာင္ေခၚခဲ့ ၾကတာပါ ။ ျမန္မာျပည္မွာ ငါ့တို႔ လုပ္စရာေတြ အမ်ားၾကီး ကြ ဆိုတဲ့ ကုိဖိုးခ်ိဳ ၊၊
ေက်ာင္းျပီး ကတည္းက ေဆာက္လုပ္ေရး ၀န္ၾကီး ဌာနက တံတား စီမံကိန္း တစ္ခု ကိုေန.စား၀န္ထမ္း အျဖစ္ ၀င္ သြားခဲ့တာပါ။ အဆင္ေျပတာ မေျပတာထက္ အလုပ္လုပ္ ေနရရင္ေပ်ာ္ ေနတက္တဲ့ ကိုဖိုးခ်ဳိ ပါ။ ပိုက္ဆံမရလို. လည္း တ၀မ္းတခါး မလုိပါဘူးကြာ ဆိုျပီး ေနခဲ့တဲ့ ကိုဖိုးခ်ဳိ ပါ ။ တကယ္က ိုျမန္မာျပည္ ကိုခ်စ္တဲ့သူ ။ ျမန္မာျပည္မွာ ေပ်ာ္တဲ.သူ ၊၊ ျမန္မာအခ်င္းခ်င္း ျမန္မာလိုေျပာရတာ ဘယ္ေလာက္မ်ား အားရ စရာေကာင္းလဲ ျမန္မာ လိုခိုင္းလို. ရတယ္ ျမန္မာလိုဆဲလို. ရတယ္ကြာ ရယ္လို႔ သူ.ကိုသူ ျမန္မာအင္ဂ်င္နီယာ အျဖစ္ အျမဲတမ္း ဂုဏ္ယူ တက္သူပါ။ သူကေတာ့ ေနႏိုင္တာေပါ့ မိဘကိုလည္း ျပန္ေပးစရာမလို သူ.အိမ္ကေတာင္ ေထာက္ပံ့ ေနေသးတာပဲ လို.ကြယ္ရာမွာ အတင္းဆိုလည္း သူကေတာ့ ျပံဳးျပံဳးေလး ပါပဲ။
ျမန္မာျပည္မွာပဲ ရရာ အလုပ္ကို လုပ္ၾကဖို.၊ မဖြံ.ျဖိဳး မတိုးတက္ေသး တဲ့ေနရာေတြကို သြားေရာက္လုပ္ကိုင္ ေပးဖို. အျမဲ မဲဆြယ္ေနတက္ သူပါ ။ ရန္ကုန္မွာ ကားက်ပ္တယ္ ကြာ လို႔ ညည္းရင္ မင္းတို႔ကြာ စစ္ကုိင္းတိုင္း အေနာက္ေျမာက္ပိုင္းက ကေလး အထက္ ခ်င္းတြင္းဖက္ မေရာက္ဖူးဘူးေနာ္ ငါေျပာျပမယ္ သူငယ္ခ်င္း ဆိုျပီး သကာလ သူျမင္ေတြ ႔ ခဲ့ရတဲ့ ေဒသခံေတြ ရဲ့ သြားေရးလားေရး အေၾကာင္းေတြ ၊၊ မီးမလာဖူးကြာ အျမဲပ်က္ေနတာပဲ ဆုိတုိင္းလည္း မင္းတုိ႕ကြာ ပဲခူးဟုိဖက္ မုပလင္ဘက္ ထြက္ ၾကည့္လိုက္စမ္းပါ ၊၊ လွ်ပ္စစ္ၾကီဳး ၾကီးေတြ ေအာက္ မွာ ေနျပီ း လွ်ပ္စစ္မီးဆိုတာ ဘာမွန္းမသိတာ ဆိုတာမ်ိဳးက စတက္တဲ့သူ ၊၊ ရန္ကုန္မွာ ျခင္ေတြ ေပါတယ္ကြာ ၊ အမိွဳက္ ေတြ လည္း မသိမ္းက်ဘူးဆိုတုိင္း သူေရာက္ဖူး ၊ ေတြဖူးခဲ့တဲ့ ျမန္မာျပည္ တနံတလ်ားက ျမန္မာျပည္ဖြား ညီအစ္ကုိေတာ္မ်ား ရဲ့ ေတြ႔ၾကံဳေနရတဲ့ သုခ ဒုက အဖံုဖံုကို သူ႕ေသြးသားရင္း ေတြ လို ေျပာျပေနတက္တဲ့သူ ၊၊
တကယ္ပါပဲ အလုပ္ ေလ်ွာက္ၾကေတာ့ လည္း က်န္တဲ့သူေတြက နီးစပ္ရာ ေနရာ ျပန္ေတာင္း ၾကေပမယ့္ ကိုဖိုးခ်ဴိ ကေတာ့ ပထမ ဦးစားေပး ၊ ဒုတိယ ဦးစားေပး ၊ တတိယ ဦးစားေပး အားလုံး ေစလုိရာေစ ဆိုတဲ.သူ၊၊ ေ၀းစမ္းပါေစကြာ ျမန္မာျပည္ထဲမွာ ပါ ဆိုတဲ.သူ၊။ ပထမအလုပ္က ကေလး၀ဆုိတဲ. စစ္ကိုင္းတိုင္း ဟိုးအဖ်ားနား ၊၊ ေနာက္ မြန္ျပည္နယ္ထဲက တံတား တစ္စင္းမွာ ၊၊ ေနာက္ ခ်င္းျပည္နယ္ ဟိုးအစြန္က ဟုမၼလငး္ ၊ ခႏၱီး ၊၊ ဟိုးဘက္ က လူသူ အေရာက္နည္းတဲ့ နန္.စလိန္ဆိုတဲ. နာဂေတြ ရဲ.ေဒသ ေတြ ၊၊ ၀န္ထမ္းေတြ ေျပာေန ၾက ျဖစ္တဲ့ သြားေရာ့ လဟယ္ ဆိုတဲ႔ နာဂေတြ ရဲ့ အစြန္အဖ်ား ေဒသ အခု ေနာက္ဆံုး မံုရြာ ဆုိတဲ.ေနရာ က အိမ္နဲ. အနီးဆံုး ၊၊ ဒါေတာင္ သူအိမ္နဲ. မိုင္ ၆၀၀ ေက်ာ္ ၊၊ ဒါေပသည္႔ အလုပ္လုပ္ရင္း ေပ်ာ္ေနတဲ.သူ ၊၊ တကိုယ္ေရ တကာယ သြားလာေနရတာကုိက သူ႔အတြက္ ဗဟုသုုတေတြ ရသတဲ့ေလ ၊၊ ကုိယ္နဲ႔ တစ္ႏုိင္ငံတြင္း မွာ ေမြးဖြားလာတဲ့ သူ ခ်င္း ၊ သူတို႔ေတြရဲ့ ေန႔စဥ္ ဘ၀ေတြ ကို စိတ္၀င္စားသတဲ့ ၊၊ သူတို႔ ရုန္းကန္ လွဴပ္ရွား ေနတာေတြ ျမင္ရတဲ့ အခါ ကို္ယ့္ဘ၀ကုိ ေက်နပ္မိပါသတဲ့ သူတို႔ ဘ၀ ေတြ ကုိ ျမွင့္တင္ေပးလို ပါ သတဲ့ေလ ၊၊
ဒါေပမယ္႔ အခုႏိုင္ငံျခား သြားေတာ႔ မယ္တဲ႔ ၊၊ တကယ္မ်ားလား ၊၊ မဟုတ္ဘူးထင္ပါတယ္ေလ ၊၊ သူလိုလူတစ္ေယာက္က နုိင္ငံျခားသြားမယ္ ဆုိေတာ့က ၊၊ ေကာလဟာလ မ်ားလား၊၊ ေသခ်ာေအာင္ ေတြ.ျပီး ေမးခ်င္ သည္၊၊ သူအိမ္ကို ဖုန္းဆက္ေတာ. မံုရြာမွာတဲ. ၊၊ မံုရြာရံုးကို ဆက္ေတာ. ေနျပည္ေတာ္ ကုိ ACE ႏွင္. ေလးလပတ္ ပါသြားပါတယ္တဲ.၊၊ လူၾကီးအခ်စ္ေတာ္ လက္စြဲ၊ လူၾကီးသြားရာ ပါေနတဲ့သူ တစ္ေယာက္ နိင္ငံျခား သြားမယ္ဆုိတာ မျဖစ္ႏိုင္ပါ လုိ႔ ဘာသာ ေတြးမိသည္၊၊ ရန္ကုန္ ၃၈ လမ္းက ကိုဖိုးခ်ိဳ ရဲ. အရင္းႏွီးဆံုး သူငယ္ခ်င္းကုိ ဖုန္းဆက္ေတာ့ ကုိဖိုးခ်ိဳ တစ္ေယာက္ မၾကာခင္ ရန္ကုန္ ဆင္းလာမည္တဲ. ၊၊ လာခဲ.ပါလား ဆံုရတာေပါ.တဲ. ၊၊ ေမးၾကည္႔ ေတာ့ ထုိသူငယ္ခ်င္းက ရယ္ေနသည္၊၊ '' I dont want to say anything " တဲ. ၊၊ ဒါဆုိ............
ႏွင္းျမဴေတြစေ၀ေနျပီ ျဖစ္တဲ. ႏုိ၀င္ဘာလရဲ. ညတညမွာ ျမန္မာျပည္မွာ က်န္ေနေသးတဲ. လက္က်န္ သူငယ္ခ်င္း ေလး အနည္းစု ဆံုျဖစ္ၾကသည္၊၊ ဘီယာေလးေသာက္ ရင္းရင္တြင္းခံစား ခ်က္ေလးေတြ ဖလွယ္ရင္း ေပါ.၊၊ အဲသည္ည က က်ြန္ေတာ္တို. ေနာက္ဆံုး ဆံုျဖစ္ခဲ. ၾကတာေပါ.၊၊ အျမဲတမ္း တက္ၾကြျပီး စကားေတြ ေဖာင္ေနတက္တဲ. က်ြန္ေတာ္.သူငယ္ခ်င္း ၊၊ အသံေတြ ဆြံအ တိတ္ဆိတ္လို.၊၊ တခြန္းေမး မွတခြန္းေျဖသည္၊၊ ဘီယာေသက္ရင္း ေ၀ေနတဲ. မ်က္၀န္းေတြ ၊၊ ဘီယာေၾကာင္.လား၊၊ မီးေရာင္ ေၾကာင္.ဖ်တ္ခနဲ လက္သြားတဲ. မ်က္၀န္းအစံု က ေ၀.သီေနတာ ဘာေတြမ်ားဘာလိိမ္. ၊၊ အရင္လုိ တက္ၾကြေနတဲ. မ်က္၀န္းအစံု မဟုတ္တာ ေတာ့ ေသခ်ာသည္ ။ နာက်င္ေနတာလား ၊ ေၾကကြဲေနတာလား ၊ နာသာခံခက္ အေနရက်ပ္ေနတာမ်ားလား ကုိဖိုးခ်ိဳရယ္ ၊၊
လူစုခြဲျပီး အိမ္ျပန္ကာ နီးေတာ. က်ြန္ေတာ္ သိခ်င္ေနတဲ. ေမးခြန္းေလးကုိ ကိုဖိုးခ်ိဳကိုအားနာနာ နဲ.ပဲ ေမးလုိက္မိသည္ ၊၊ က်ြန္ေတာ္. မ်က္ႏွာကို ၾကည္.ျပီး လက္ကေလးႏွစ္ ဖက္ေနာက္ပစ္လုိ. ေျပာျပေနတဲ. ကုိဖုိးခ်ိဳ စကားေတြက... "ဘ၀မွာ လူတိုင္းကေတာ. ကိုယ္ရဲ.ရည္မွန္းခ်က္ေတြ ၊ ေမွ်ာ္လင္.ခ်က္ေတြ ၊ အိပ္မက္ေတြကို ပံုေဖၚခ်င္ ၾကတာေပါ.ဗ်ာ ၊၊ အဲဒီထဲ မွာမွ ကံေကာင္းတဲ.လူ အနည္းစုက သူတုိ.ရဲ. အိပ္မက္ေတြကို ပံုေဖၚခြင္. ရၾကတယ္၊၊ တခ်ိဳ.ကေတာ. အိပ္မက္ေတြကို ဒီအတိုင္းပဲ ေမ.ထားလုိက္ ၾကတယ္၊၊ လူတခ်ိဳ.က အိပ္မက္ေတြ ကို ပံုေဖၚဖို. ၾကိဳးစားရင္း ရုန္းကန္ေနဆဲပဲ ............... တစ္ေန.ေတာ. က်ြန္ေတာ္ အိပ္မက္ေတြ ................ " လုိ.ေျပာရင္း ဆူးေလလမ္းမၾကီး တစ္ေလွ်ာက္္ ေခါင္းငံု.လမ္းေလွ်ာက္ ျပန္သြားတဲ.ကုိဖိုးခ်ိဳရဲ. ေက်ာကိုၾကည္. ရင္း ေတာက္ပတဲ. ေမွ်ာ္လင္.ခ်က္ေတြနဲ. တက္ၾကြခဲ.တဲ. လူငယ္တစ္ေယာက္ အိပ္မက္ေတြကို အေကာင္အထည္ ေဖၚႏိုင္ပါေစလုိ.သာ ဆုေတာင္း ေပးရင္း............................
မင္းအိမ္ျဖဴ
ကုိဖိုးခ်ိဳေတြ ျမန္မာျပည္ မွာ ရွည္ရွည္ၾကာၾကာ ရပ္တည္ႏုိင္ပါေစ လို႔သာ ဆုေတာင္းမိပါတယ္ ၊၊ ႏုိ၀င္ဘာလရဲ့ ေအးျမတဲ့ ေဆာင္းတြင္းကာေလး တစ္ခုမွာ ျမန္မာျပည္ကုိ လက္ျပထြက္ခြာလာတဲ့ ကုိဖိုးခ်ိဳတစ္ေယာက္ ရဲ့ အမွတ္တရ ေလးအျဖစ္ ျပန္လည္ ဆန္းသစ္တင္ဆက္ေပးလိုက္ပါသည္ ၊၊ ၁၁ ရက္ ၁၁ လ ဆုိရင္ ကုိဖိုးခ်ိဳ တစ္ေယာက္ ျမန္မာ ျပည္နဲ့ ခြဲခြာခဲ့တာ ႏွစ္တစ္ပတ္ လည္ျပန္ျပီေပါ့ေလ ၊၊ ကုိဖိုးခ်ိဳ ဘာလို႔ ထြက္လာခဲ့လည္း ဆိုတဲ့ အေျဖကိုေတာ့ ကာယကံရွင္ ကုိဖိုးခ်ိဳသာလွ်င္ အသိဆံုးျဖစ္ေပလိမ့္မည္ ၊၊ မညီမွ်တဲ့ ျပိဳင္ဆုိင္မွဳေတြ မ်ားလာတဲ့အခါ ၊ ဘက္လိုက္တက္တဲ့ ဒိုိင္လူၾကီးနဲ႔ လက္ေ၀ွ႔ထုိးရတဲ့ ပြဲမ်ိဳးမွာ ကုိယ္ဘ၀ပ်က္မသြား ဖုိ႔ အားကစား စိတ္ဓါတ္ မရွိဘူးပဲ ဆုိဆုိ ခဏထြက္ေနတာ အေကာင္းဆံုးပါပဲ ၊၊ ကုိဖိုးခ်ိဳေတြကုိ မေထာက္ခံေပမယ့္ လုပ္သင့္တာ လုပ္တယ္ လို႔ ပဲ ေျဖေတြး ရပါတယ္ ၊၊ ကုိယ့္လက္ရည္ က်မသြား ဖို႔ကေတာ့ ပြဲစဥ္ၾကီးေတြ မထိုးေပမယ့္ ေလ့က်င့္ခန္းေတာ့ မပ်က္ေစနဲ႔ေပါ့ ၊၊ တုိးတက္တဲ့ အျမင္နဲ႔ ဗဟုသုတေတြကုိ ရွာေဖြျပီး ရႏိဳင္သေလာက္ စုေဆာင္းရမွာကေတာ့ ကိုဖိုးခ်ိဳေတြ ရဲ့ တာ၀န္ပါ ၊၊ ခုေလာေလာဆယ္ အစြန္႔ပစ္ခံေနရေပမယ့္ တခ်ိန္က်တဲ့ အခါ ကုိဖိုးခ်ိဳ ေတြ ကအသံုးက်လာမွာပါ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ခ်စ္တဲ့ အမိျမန္မာျပည္ အတြက္ ကုိဖိုးခ်ိဳေတြ အမ်ားၾကီး လုိအပ္ပါတယ္ ၊၊ အဲဒီလို ကုိဖိုးခ်ိဳေတြ ျမန္မာျပည္မွာ အမ်ားၾကီး ရွင္သန္ႏိုင္ပါေစ ၊၊ အခုမဟုတ္ရင္ေတာင္ ေနာင္တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ေပါ့

၀မ္းသာမိတယ္

ကြ်န္ေတာ္ ဒီေန႔ညေလး ကုိ တကယ္၀မ္းသာမိတယ္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ ဒီလို ၀မ္းမသာရတာ ၾကာပါျပီ ၊၊ တကယ္ၾကာခဲ့ျပီ ၊၊ ဒီခံစားခ်က္ေလးကုိ ဟုိး လြန္ခဲ့တဲ့ စက္တင္ဘာလတုန္းက ပုိစ့္ေလးတစ္ခုအျဖစ္ တင္ခဲ့ဖူးတယ္ ၊၊ ေနရာေလးတစ္ခု ဆိုျပီးေတာ့ေလ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ စိတ္ညစ္ေနတယ္ထင္လို႔ ၀ုိင္း၀န္း အားေပးသြားတဲ့ ငွက္ကေလး တစ္ျဖစ္လဲ ၀က္ကေလးရယ္ ၊ သူငယ္ခ်င္း ယုယ ရယ္ ၊ ေနာက္ ခင္ရတဲ့ ေမ ရယ္ ၊ ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ညီမင္းအိမ္ လို႔ ေခၚတဲ့ ကုိၾကီးမုိးကုတ္ ရယ္ ၊ အခုအြန္လိုင္းမွာ မေတြ႔တာၾကာျပီျဖစ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္း ကုိေနေဒး ရယ္ ေပါ့ ၊၊ သူတို႔ ပို႔ေပးတဲ့ ေမတၱာေတြ ေၾကာင့္ အဲဒီ ေနရာေလးကုိ သြားခြင့္ ရေတာ့မယ္၊၊ လိုအပ္တဲ့ ညိွဳႏွဳိင္းမွဳေတြျပည့္စံုရင္ ၊ ကုိယ့္ဖက္က လက္ခံျပီးရင္ ၊ အားလံုး ျပည့္စံုျပီးရင္ ကြ်န္ေတာ္ သြားခြင့္ရေတာ့မယ္တဲ့ေလ ၊၊ သူတုိ႕ဖက္က လက္ခံလုိက္ျပီတဲ့ ၊၊ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ ေက်းဇူးတင္တယ္၊၊ လိုအပ္တာေတြ ကိုရွာေဖြ ကူညီေပးခဲ့တဲ့ ျမန္မာျပည္က သူငယ္ခ်င္း ယပက္လက္ ရယ္ ၊ ဆရာတုိးရယ္ ေရာေပါ့ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ ေပ်ာ္ရႊင္သလို အားလံုးလည္း ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစဗ်ာ ၊၊
ခင္တဲ့
မင္းအိမ္ျဖဴ
( သူငယ္ခ်င္းေတြ ကုိ အျမဲတမ္း မေပ်ာ္ရႊင္တာေတြ ၊ စိတ္ရွဳပ္စရာေတြ မွ်ေ၀ေနက်မို႔ ဒီတခါေတာ့ ရွားရွားပါးပါး ၀မ္းသာစရာေလး မွ်ေ၀ေပးလိုက္ပါတယ္ေနာ္ )
(အဲဒီေနရာေလးဟာ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ စည္းတစ္ခုလားလို႔ အျမဲ ခံစားေနရဖူးတယ္ )

Wednesday, 4 November 2009

ငပိေပါင္မုန္႔

“ ကိုေဖခင္ ရွင္ဒီအတုိင္းေနေတာ့မွာလား ” ဆိုတဲ့ မခင္ေလးရဲ့ ျငဴစူသံကုိ ၾကားလိုက္ရတယ္ ဆိုရင္ပဲ …
“ဘာျဖစ္ ျပန္ျပီလဲ ခင္ေလးရယ္ ၊ ကုိယ္ကဒီအတုိင္းမေနလို႔ ဘယ္လုိ ေနရမွာလဲ မင္းပဲ သေဘာက်တယ္္ ဆိုလို႔ ဒီတုိင္းပဲ ေနလာၾကတာေလကြာ ”

ကြ်န္ေတာ္သိပါတယ္ ၊၊ ခင္ေလးဘာေတြ ျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ ၊၊ ခင္ေလးတစ္္ေယာက္ ခုလို စိတ္ညစ္ ေနရတာ မ်ိဳး ကိုလည္း ကြ်န္ေတာ္ မလိုလားတာ ေတာ့ အမွန္ပါ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔ လင္ကုိမယား ႏွစ္ေယာက္ တည္း တုန္း ကေတာ့ ဘာအပူအပင္မွ မရွိသလို အင္မတန္မွ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္း ခဲ့ပါတယ္ ၊၊ ေလာဘ နည္းတဲ့ ကြ်န္ေတာ္ ္နဲ႔ ေၾကာင့္ၾကကင္းတဲ့ ခင္ေလး တုိ႔အတြက္ ျပည့္စံုခဲ့ပါတယ္ ၊၊ စက္ရံုမွာ ေနစရာ အရာရွိအိမ္ ဆိုျပီး တန္းလ်ား ေလးရွိတယ္ ၊၊ တခါတေလ ဟုိသြားဒီလာ မာဇဒါဂ်စ္ေလး တစ္စီးရွိတယ္ ၊၊ ပံုမွန္ လခေလးနဲ႔ ေငြမပိုမလွ်ံေပမယ့္ လင္ကုိ မယား ႏွစ္ေယာက္အတြက္ေတာ့ လံုေလာက္ခဲ့ပါတယ္ ၊၊ အသစ္အဆန္း ေပၚသမွ် ခါးေပၚတင္ရမွ ေက်နပ္ တဲ့ မိန္းမထဲမွာ ခင္ေလး မပါသလို ၊ ေငြရွာ ေကာင္းတဲ့ ခြင္ဖန္ေကာင္းတဲ့ ေယာက်ၤားထဲမွာလဲ ကြ်န္ ေတာ္ မပါခဲ့ပါဘူး ၊၊

စက္မွဳ အင္ဂ်င္နီယာ ဘြဲ႕ရျပီး ကတည္းက ေဟာဒီက ေက်ာ္စြာ ဓါတ္ေျမၾသဇာ စက္ရံုမွာ တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ ္ခဲ့တာ ခုဆုိရင္ သမီးေလး တစ္သက္ေတာင္ ရွိျပီပဲ ၊၊ အျခားကေလးေတြ တန္းတူ သံုးခ်င္ ရွာ ေပမယ့္ ဘာကိုမွ မပူဆာတက္တဲ့ သမီးေလး ကလည္း ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ လိုပါပဲ ၊၊ ဘာကိုမွ ထူးထူးေထြေထြ မတက္မက္ရွာပါဘူး ၊၊ ျဖစ္လာတဲ့ ျပသနာက သမီးေလးေက်ာင္းကစတယ္ပဲ ဆုိရမွာေပါ့ ၊၊ ကေလးတုိ႔ သဘာ၀ ေျပာၾကဆုိၾကရင္းက မိဘေတြ ပါဆုိသလို ေပါ့ ၊၊ အခုတေလာ က်ဳပ္တုိ႔ ျမန္မာျပည္မွာက ႏုိင္ငံျခား ျပန္ေတြ ေခတ္စားလာတဲ့ အခါ ႏုိင္ငံျခားသြားတဲ့ သူေတြ လက္မေထာင္လာၾကတာကလား ၊၊ ျပသနာက အဲဒီမွာ စေတာ့တာပါပဲ ၊၊

လူေတြကလည္ ခက္သားလားေနာ္ ၊၊ ႏုိင္ငံျခားမွာ လုပ္စားမွပဲ ငရဲကင္းသတဲ့ေလ ၊၊ ျမန္မာတစ္ျပည္လံုး က ေတာ့ သူခုိးေတြ ခ်ည္းပဲေပါ့ ၊၊ အင္း သူတို႔ ဆုိသလုိေတာ့လည္း ဟုတ္ေနေတာ့ မျငင္း လိုပါဘူး ၊၊ ဒါေပမယ့္ ဒါဟာ လည္း ရေလလိုေလ အုိတေစေတြ ရယ္ပါ ၊၊ လူတုိင္းရယ္ေတာ့ ဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ ၊၊ လူတုိင္းေတာ့လည္း ၀န္ ထမ္း တုိင္းလည္း ခုိးေနတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ၊၊ က်ဳပ္တုိ႔လို ဓါတ္ေျမၾသဇာ စက္ရံုက ၀န္ထမ္းေတြက ဘာေတြ သြားခုိးရမလဲဗ်ာ ၊၊ က်ဳပ္ဘ၀ေတာ့ တခါမွလည္း မစဥ္းစားဘူးသလို တကယ္လည္း မခိုးစားဘူးပါဘူး ၊၊ ေလာက္ ္ငွ တာ မေလာက္ငွတာထက္ ရတာေလး ေခ်ြတာျပီး လင္မယား ႏွစ္ေယာက္ သံုးၾကတာပါပဲ ၊၊ သူေဌးေတာ့ မျဖစ္ဘူး ေပါ့ေလ ၊၊

ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ သမီးတုိ႔ အတန္းတူ ေကာင္မေလး အေဖက ႏုိင္ငံျခားမွာဆုိလား ၊၊ လုပ္ရတာကေတာ့ ဘာလဲ ေတာ့ မသိပါဘူးဗ်ာ ၊၊ အဲဒီလူကို ကြ်န္ေတာ္ေကာင္းေကာင္း သိပါတယ္ ၊၊ ပုိက္ဆံေလး သိန္းဂဏန္းေလး ျပန္ ပို႔နုိင္ေတာ့ ထံုးစံအတုိင္း လက္မေထာင္တာေပါ့ေလ ၊၊ ျမန္မာျပည္မွာ သံုးစားမရလို႕ ႏုိင္ငံျခားထြက္သြား တယ္လို႔ လည္း အရမ္းကာေရာ မဆိုခ်င္ပါဘူး ၊၊ တကယ္ကုိ အဆင္မေျပတဲ့ အဆံုး ကံစြတ္ျပီး ရွိတာေလး ေရာင္းခ် ေပါင္ႏွံ ထြက္သြားတာပါ ၊၊ ဘာဘြဲ႔ေကာင္းေကာင္းမွလည္း တက္မသြားပါဘူးဗ်ာ ၊၊ သူအေၾကာင္း သူ႔မိန္းမ မသိေပမယ့္ သူ႔ကိုယ္သူ အသိဆံုးပါ ၊၊ ထားပါေလ ၊၊ ဒါေတြက ၊၊

အဲဒီမွာ သူ႕မိန္းမက ေငြေလးရႊင္လာတဲ့ အခါ အသံေလးထြက္လာေတာ့တာေပါ့ဗ်ာ ၊၊ ျမန္မာျပည္မွာ ၀န္ ထမ္းေတြ က သူခုိးေတြ ခ်ည္းပါပဲ ဆုိတာမ်ိဳး ၊၊ သူေယာက်ၤားလို နုိင္ငံျခားမွာ လုပ္တဲ့ သူေတြ သာ လွ်င္ အကုသိုလ္ ကင္းတယ္ ဆုိတာမ်ိဳးေတြေပါ့ ၊၊ ခက္သားလား ေနာ္ ၊၊ အဲဒီအသံကုိ အျမဲၾကားေနတဲ့ သမိးလုပ္တဲ့ သူကလည္း ေက်ာင္းမွာ ေျပာပါလိမ့္မယ့္ ၊၊ အဲဒိေတာ့ ၀န္ထမ္းသမီးျဖစ္တဲ့ က်ဳပ္သမီး က ရွက္ရွာမွာေပါ့ ၊၊ အဲဒီကစတာပါပဲ ၊၊

တကယ့္ေတာ့ဗ်ာ ၊၊ ဘယ္မွာပဲေနေန ၊ ဘာေတြပဲ လုပ္လုပ္ပါ ၊၊ ကုိယ့္စိတ္ထဲမွာေကာင္းေနဖုိ႔ အဓိကပါဗ်ာ၊၊ ေနာက္တစ္ခုက ၀န္ထမ္းတုိင္း မခုိးဘူးလို႔ မဆိုလုိပါဘူး ၊၊ ဒါေပမယ့္ အမွန္တကယ္ မခုိးတဲ့ ၀န္ထမ္းေတြ လည္း ရွိပါေသးတယ္ ၊၊ ေနာက္တစ္ခုက ေငြရလိုမွဳတစ္ခုထက္ အမွန္တကယ္ ကုိယ့္ ပညာကုိ ျမတ္နုိးလို႔ ၊ တန္ဖုိးထား လို႔ ငါ့ေဒသေလး ငါ့တုိင္းျပည္ေလးအတြက္ ငါလုပ္ေပးမွ ျဖစ္မွာပါလားဆိုတဲ့ အေတြး ေလးေတြ နဲ႔ အလုပ္လုပ္ ေပး ေနတဲ့ တကယ့္ ျပည္သူ႕ ၀န္ထမ္းေတြ ရွိပါေသးတယ္ဗ်ာ ၊၊ ထမင္းေရ ပူလွ်ာလြဲ ငါအတြက္ ငါ့မိသားစု အတြက္ ဆုိတဲ့ အဓိဌာန္ ခ်က္နဲ႔ ျပည္ပထြက္သြားတဲ့ သူနဲ႔ စာရင္ ကုိယ့္တုိင္းျပည္ အတြက္ တစ္ေနရာစာေလး ျပည့္၀ဖို႔ ကုိယ့္က်ိဳးစြန္႔ေပးေနတဲ့ လက္တစ္ဆုပ္စာ ေလးက ပုိေလး ပါတယ္ဗ်ာ ၊၊ ပုိတန္ဖိုးရွိပါတယ္ဗ်ာ ၊၊ ဒီအေၾကာင္းေတြကုိလည္း ဒိန္ခဲစားျပီး ေပါင္မုန္႔ကို ငပိ္နဲ႔ တုိ႔စားရင္းက မင္းတို႔ အလကား ခုိးေနတာပါကြာ ဆိုေတာ့ က်ဳပ္ ရင္ေမာင္ ရင္နာတယ္ဗ်ာ ၊၊ က်ဳပ္သင္ခဲ့တဲ့ ပညာေတြ ၊ က်ဳပ္တက္ခဲ့တဲ့ နုိင္ငံတကာ အစည္း အေ၀းေတြ က်ဳပ္ေပးဆပ္ခဲ့ရတဲ့ တုိင္းျပည္အတြက္ အခ်ိန္ေတြ ၊၊ မေန႔ကမွ ခါေတာ္မွီ ႏုိင္ငံျခားျပန္က ဒီအသံထြက္ လာေတာ့ က်ဳပ္ ေမာင္ရင္ေမာင္ တကယ္ရင္နာတယ္ ၊၊

၀န္ခံခ်က္ ၊၊ ၊၊ တကယ့္ ၀န္ထမ္းေကာင္းမ်ားအတြက္ ရည္မွန္းေရးဖြဲ႔ပါသည္ ၊၊ ေလးစားသမွဳျဖင့္
ေမာင္မင္းအိမ္

Monday, 2 November 2009

အခ်ိန္ေတြ

“ ေမာင္တုိးေမာင္ေရ မင္းၾကည့္ျပီးေတာ့သာ သူတို႔ကို ဧည့္ခံထားလိုက္ေတာ့ကြာ ၊၊ ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့ မင္း ခႏီၱးကုိ လိုက္မလာနဲ႔ေတာ့ ၊၊ ငါမင္းေအာင္ကုိပဲ ေခၚသြားလိုက္ေတာ့မယ္ ၊၊ လုိတာကိုေတာ့ မင္းသာ ၾကည့္ စီစဥ္လုိက္ေတာ့ ” ဆုိျပီး ထြက္သြားတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္လူၾကီးက ဘယ္ႏွစ္ရက္ၾကာမွာလဲ မသိ ၊၊ အင္းဒီတစ္ ေခါက္ေတာ့ နားရတာေပါ့ ဆိုျပီး ေတြးလို႔ရသလို ဒီစာရင္းစစ္ ၃ ေယာက္နဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ ဘယ္လို စခန္းသြား ရမလဲ ဆုိျပီးလည္း ေတြးျပီးလန္႔သလို ပဲ ၊၊ ညႊန္ၾကားေရးမွဴး ဗုိလ္မွဴးၾကီးကေတာ့ ဘာမွ အလုပ္ကုိ ၀င္ မရွဳပ္ပါဘူး ၊၊ သူလည္းဘာမွသိတာမွ မဟုတ္တာ ၊၊ သူ႕အတြက္လုိအပ္တာေလး လုပ္ေပးထားရင္ရျပီ ၊၊ ရစ္တာက တစ္ေယာက္ ၊၊ သူကလုပ္သက္ ရျပီဆုိေတာ့ သိတာေလးေတြ မ်ားသည္ ၊၊ ေနာက္တစ္ေယာက္ ကေတာ့ ကိုယ္နဲ႔ ရြယ္တူဆုိေတာ့ သိပ္ အေရးမၾကိး ေပါင္းလို႔ရသည္ ၊၊ အလိုက္သင့္ေဖာလို႔ရသည္ ၊၊ အေရးၾကီးတာက ေရမီးျပည့္စံုဖုိ႔႔ပဲ ၊၊

သိတဲ့အတုိင္း အထက္အရပ္မွာက လွ်ပ္စစ္မီးမရွိသည့္ေဒသ ၊၊ ညခင္းဆို လမင္းကုိ ထင္းထင္းၾကီး ျမင္ေန ရသည့္ အရပ္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ့္တုိ႔ စီမံကိန္း မီးကလြဲရင္ တေလာကလံုးက လမင္းၾကီး အလင္းေရာင္နဲ႔ ထည္၀ါ ၏ ၊၊ ဒီလုိနဲ႔ တစ္ညေတာ့ အလုပ္ေတြနားတဲ့ အခ်ိန္ စကားေတြ ေျပာျဖစ္ၾကတာေပါ့ ၊၊ ရြယ္တူခ်င္း ဆိုေတာ့ လည္း သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သြားတာပါပဲ ၊၊ အလုပ္သေဘာရ စစ္ေဆးေနရေပမယ့္ တကယ္ေတာ့ သူတို႔လည္း ဘာမွ နားလည္တာမဟုတ္ ၊၊ တကယ္ပါ ၊၊ ဘယ္လိုနားလည္ပါ့မလဲေနာ္ ၊၊ အေ၀းသင္ေလာက္ေက်ာင္းျပီး လို႔ မိဘ ေတြ ဒီဌာနမွာ ရွိလို႔ အဆက္အသြယ္ေလးနဲ႔ ဒီစစ္ေဆးေရးလုပ္ေနရတာ ၊၊ အင္ဂ်င္နီယာ အသံုး အႏွုန္းေတြ ဘယ္လို နားယဥ္ပါ့မလဲ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ တင္ထားတဲ့ ေစ်းႏွဳန္းစာအုပ္ကုိ မူေသထားျပီး အေပါင္း အႏွဳတ္စစ္တာကေတာ့ ၁၀ တန္းကေလးလည္း စစ္တက္တာကလား ၊၊ ထားပါ ၊၊ ဒါကလုပ္ငန္းသေဘာ ၊၊

အလုပ္ေတြ ျပီးေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေပါ့ ၊၊ သူကြ်န္ေတာ့္ထက္သာတာကေတာ့ သူက အဲဒီကတည္းက အိမ္ေထာင္ သည္ ၊၊ သူ႕အမ်ိဳးသမီးကလည္း ၀န္ထမ္း ၊၊ ေျမမ်ိဳရ်္ လူမ်ိဳးမေပ်ာက္ လူမ်ိဳမွ လူမ်ုဳးိေပ်ာက္ မည္၊၊ ဆိုတဲ့ဌာနက ၀န္ထမ္း ၊၊ အဲဒီတုန္းက တာ၀န္က်ေနတာက နုိင္ငံျခားျပန္ေတြ ကုိၾကိဳဆိုရတဲ့ ေလဆိပ္ ဆိုတဲ့ ေနရာမွာ ၊၊ အဆင္ေျပလားဆိုေတာ့ ၊၊ သူကေျပပါတယ္ဗ်ာတဲ့ ၊၊ တခါတေလလည္း တစ္ေန႔တစ္ေန႔ ကုိ ၁၂ က်ပ္ ၁၃ က်ပ္ ရတယ္ ၊၊ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း လြယ္လြယ္ကူကူ ေပးခဲ့ပါတယ္ ၊၊ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့ လညး္ မေပးခ်င္ၾကဘူးဗ်တဲ့ ၊၊ သူတို႔ကလည္း ခြဲယူရတာဆိုေတာ့ ပံုမွန္ေတာ့ မရွိပါဘူးတဲ့ ၊၊ ေနာက္ ေန႔တုိင္း ေတာ့ လည္း မရပါဘူးတဲ့ ၊၊ လူကလည္း ခြဲတန္းခ်ရေသးတာ ဆိုပဲေလ၊၊ အင္း သူတုိ႔လင္မယား ဆိုေတာ့ သူ၀င္ကုိယ္၀င္ လည္း ခ်ိန္ရေသးတာကိုး ၊၊ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ေပါင္းေတာ္ေတာ္ ရမွာေပါ့ ဆို ေတာ့ မဆုိးပါဘူးဗ်ာတဲ့ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ကလည္း အခုလို ခရီးစဥ္ ရွိတဲ့လေတြဆိုရင္ေတာ့ ကုိက္ပါတယ္ ၊၊ တစ္ေနရာက အနည္းဆံုး ၅ ေသာင္းဆိုေတာ့ တစ္လဆို မဆုိးပါဘူးတဲ့ ၊၊ ဒါလညး္ အလွည့္နဲ႔ ဆုိေတာ့ ကုိယ့္အလွည့္ ေရာက္ေအာင္ လုပ္ရေသးတာတဲ့ေလ ၊၊ ညြန္မွဴးတုိ႔ကေတာ့ ပိုရတာေပါ့ဗ်ာတဲ့ ၊၊ အင္း အမွန္တုိင္းေျပာရရင္ ေတာ့ အဲဒီတုန္းက တစ္ေန႔ ၁၂ က်ပ္ ၁၃ က်ပ္ ရတယ္ဆိုတဲ့ သူ႔ အမ်ိဳးသမီးအလုပ္ ကို ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတာပဲလုိ႔ ေတြးမိဖူးတယ္ ၊၊ ေအာ္သူတို႔လည္း ရသင့္လို႔ ယူေနသလိုပဲ ဘာကုိမွ သူတို႔ မခံစားရဘူး ေသခ်ာတယ္ ၊၊ သာမာန္ လုပ္ေနၾကအလုပ္တစ္ခုလုပ္ ေနသလိုပဲ ၊၊ ေနာက္ စကားေတြ အမ်ားၾကီး ေျပာျဖစ္ၾကေသးတယ္ ၊၊

ေနာက္ သူတုိ႔ အလုပ္ေတြ ျပီးေတာ့့ ျပန္သြားတဲ့အခါ ေလယဥ္ကြင္းမွာ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ဆုိျပီး အမွတ္တရ ပုတီးစိပ္တဲ့ တာလီေလး ေပးသြားတယ္ ၊၊ ဆုိက္က လူေတြ သိေတာ့ စာရင္းစစ္ေတြ ဆီက ရတဲ့ အရာ မင္းတစ္သက္လုံး သိမ္းထားေပေတာ့တဲ့ ၊၊ ကြ်န္ေတာ့္ လူၾကီးက ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ေသခ်ာၾကည့္ျပီး မင္းကုိ ဒါ့ေၾကာင့္ ယံုယံု ၾကည္ၾကည္ ထားခဲ့တာေလလို႔ ေနာက္ေသးရဲ့ ၊၊ ေအာ္ သူတို႔ကလည္း လုပ္ေနၾကတစ္ခု လုပ္သလို ကြ်န္ေတာ္ တုိ႕ကလည္း လုပ္ေနၾကလုပ္ေနတာပဲ ၊၊ သူတုိ႔လည္း လာျပီး ေရးခ်င္တာေရးသြား သလို ကြ်န္ေတာ္တုိ႔လည္း ကုိယ့္အလုပ္ ကုိယ္ဆက္လုပ္သြားေတာ့တာပါပဲ ………
အင္း ကုန္သြားတာက…



အခ်ိန္ေတြလို႔ ေျပာခ်င္တာပါ

( အခု အဲဒီဌာန မရွိေတာ့ပါဘူး ၊ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ ႏွစ္ေလာက္ကတရား၀င္ ဖ်က္သိမ္းလိုက္ပါျပီ )

Saturday, 31 October 2009

ႏွစ္ဖက္ျမင္

ကြ်န္ေတာ္ မွန္ မၾကည့္ျဖစ္ခဲ့တာ ၾကာပါျပီ ၊၊ ေတာ္ေတာ္ကုိ ၾကာခဲ့ျပီ ၊၊ ကုိယ့္မ်က္ႏွာကိုယ္ မ်က္ႏွာခ်င္းမဆိုင္ ခ်င္ေတာ့ျပီ ၊၊ ကုိယ္မ်က္ႏွာကုိယ္ ျပန္ျမင္တိုင္းလည္း လိပ္ျပာမလံုျဖစ္မိသည္ ၊၊ တကယ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ဒီလိုခံစားေနခဲ့ရတာ ၾကာခဲ့ျပီ ၊၊ ဒါ ေပမယ့္ ဘယ္သူ႕ကုိမွ ဖြင့္မေျပာျဖစ္ခဲ့ ၊၊ သူတို႔သိလုိ႔လည္း စိတ္မေကာင္းရံုမွတစ္ပါး အျခားမရွိေတာ့ျပီကုိး ၊၊ အေမ့ကိုလည္း မသိေစခ်င္ေတာ့ ၊၊ ဘာမဆို ဖြင့္ဟတုိင္ပင္တက္ေပမယ့္ ဒီခံစားခ်က္ကုိ အေမမသိေစခ်င္ေတာ့ ၊၊ ရွိေစေတာ့ ၊၊ အေဖ့ကုိေရာ ၊၊ ဟင့္အင္း မေျပာခ်င္ေတာ့ဘူး ၊၊ အသက္ၾကီးမွ ကုိယ့္အတြက္မခံစားေစလိုေတာ့ ၊၊ သို႔ေသာ္သိသိသာသာ စကားနည္းသြား တဲ့ မိသားစုဆက္ဆံေရးကိုေတာ့ သတိထားမိသည္ ၊၊

ဘုရားေတာ့ ၀တ္ျပဳတက္ေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ မရြတ္ျဖစ္တဲ့ ဘုရားစာေလးေတြ မ်ားလာျပီ ၊၊ မ်က္ႏွာေျပာင္တုိက္ျပီး ဆက္ရြတ္ ရမလား ၊၊ ေတာ္ပါျပီ ၊၊ ဘုရားကုိေတာ့ မလိမ္လိုေတာ့ ၊၊ အင္း ကုိယ့္အေရာင္အ၀ါေတြ ညိဳးမွိန္လာတာ ဘယ္သူေတြ သတိထား မိမယ္ မသိေပမယ့္ ဘာသာသိေနခဲ့တာ ၾကာခဲ့ျပီ ၊၊ ျငင္းဆန္လို႔ မရတဲ့ ဘ၀မို႔ ခြင့္လႊတ္ပါဘုရားဆိုတဲ့ ဆုေတာင္း စကားေလးကုိ လြဲရင္ အျခားဘုရားစာေတြ မရြတ္ျဖစ္ခဲ့ေတာ့ ၊၊ အလုပ္သြားခါနီးတုိင္း ၀တ္မပ်က္ ေပမယ့္ ဘာေတြ ဆိုရမယ္ ဆိုတာ မသိေတာ့ ၊၊ ရံုးပိတ္ရက္တုိင္း ေရႊတိဂံုတက္ျဖစ္ေပမယ့္ ရီေ၀တဲ့ မ်က္၀န္းေတြက ဘာကုိမွ သဲသဲကြဲကြဲ မျမင္ရ ၊၊ အားလံုး လည္း မွဳန္၀ါး၀ါး ျဖစ္ေနျပီ ၊၊ မ်က္၀န္းေတြက ဘာကိုမွ မျမင္ေတာ့ျပီ ၊၊ဘာကိုမွ ျပတ္ျပတ္သားသား သဲသဲကြဲကြဲ မရွိ ေတာ့ ၊၊

ညီအငယ္ကုိ ေက်ာင္းျမန္ျမန္ျပီးေစခ်င္လွျပီ ၊၊ အငယ္မကိုလည္း ေက်ာင္းျပီးေစခ်င္ျပီ ၊၊ သူတို႔ ျမန္ျမန္ ၾကီးျပင္း လူလား ေျမာက္ ေစလိုသည္ ၊၊ သူတို႔ အလုပ္ေလးေတြနဲ႔ သူတို႔ အေျခက်ေစလိုသည္ ၊၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူတို႔တာ၀န္ေတြ မရွိေတာ့ရင္ ၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကုိယ့္တာ၀န္ေတြ ေပါ့သြားလိမ့္မည္ ၊၊ မိဘႏွစ္ပါး အတြက္နဲ႔ ကိုယ့္အတြက္က ဘာမွ ပူပန္စရာမလို ၊၊ အေဖ့မွာက ပင္စင္လခေလး ၁ ေထာင္ေက်ာ္ ရွိသည္ ၊၊ အေမ့မွာက လက္၀တ္လက္စားေလး ရွိေသးသည္ ၊၊ အငယ္ႏွစ္ေယာက္ ေက်ာင္းျပိးရင္ေတာ့ ဒီဘ၀ကုိ ျမန္ျမန္ေက်ာခုိင္းလို လွျပီ ၊၊ သူတစ္ပါး ကုိေမွ်ာ္ကိုးေနရတဲ့အလုပ္ကုိလည္း မလုပ္လိုေတာ့ ၊၊ ကုိယ့္ထမင္းကုိ ကုိယ္သာသာ လိပ္ျပာလံုလံု စားလိုလွျပီ ၊၊

မွတ္မွတ္ရရ တစ္ရက္ေပါ့ ၊၊ ေက်ာင္းေနဖက္သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ ႏုိင္ငံျခားကျပန္လာတဲ့ အတြက္ ဆံုျဖစ္ခဲ့ၾကသည္ ၊၊ ကုိယ္ကုိလည္း ေတြ႔ခ်င္တယ္ဆိုေတာ့ သြားျဖစ္ခဲ့ၾကသည္ ၊၊ အမွန္ေတာ့ လူေတြ ဆံုတဲ့ပြဲဆို ေရွာင္ေနခဲ့တာၾကာေပါ့ေလ ၊၊ လူေတာလည္း မတုိးလုိေေတာ့ ၊၊ ကုိယ့္အေၾကာင္းနဲ႔ကိုယ္ပါ ၊၊ သူကေတာ့ ငယ္စဥ္ကတည္းက သူငယ္ခ်င္းမို႔ လိုက္သြားျဖစ္ ခဲ့သည္ ၊၊ နုိင္ငံျခားျပန္သူငယ္ခ်င္းေတြ ဆိုေတာ့ နုိင္ငံျခားျပန္ သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း ပါသည္ ၊၊ သူကကုိယ့္ကုိ မိတ္ဆက္ေပး လိုက္တဲ့အခါ အားလံုးရဲ့ မ်က္၀န္းေတြက အေရာင္တစ္မ်ိဳး ေတာက္ပသြားၾကသည္ ၊၊ ကုိယ္ပဲ စိတ္ထင္တာလား ၊၊ ပညာတက္ေတြ ပီပီ သူတိုိ႔လည္း ဘာမွ ေထြေထြထူးထူ ဆက္မေျပာၾကပဲ ၀ုိင္းစျဖစ္ၾကသည္ေပါ့ ၊၊

အခ်ိန္ေလးရလာတာနဲ႔ အမွ် အရွိန္ေလးလည္း ရလာၾကသည္ ၊၊ အေျပာေလးေတြလည္း ၾကမ္းလာတဲ့အခါ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ ထျပန္ဖို႔ ၾကိဳးစားေပမယ္ ၊၊ ကုိသီဟ ခင္းဗ်ားသူငယ္ခ်င္းကုိေတာ့ အားနာတယ္ဗ်ာ ၊၊ ကုိေအာင္ ခင္ဗ်ားကိုေတာ့ အားနာပါတယ္ ဗ်ာ ၊၊ လို႔ စကားခံျပီး ေျပာလိုက္ၾကတာ ၊၊ မရုိးႏုိင္တဲ့ ဇာတ္လမ္းေတြ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ကုိယ္တုိင္ ပါ၀င္ အသံုး ေတာ္ခံ ၊၊ တခါတေလ ကုိယ္တုိင္ဇာတ္ညႊန္းခြဲထားတဲ့ ဇာတ္လမ္းေတြ ၊၊ သူတို႔မွာလည္း သူတို႔ မေက်နပ္ခ်က္ေတြနဲ႔ ၊၊ ကုိယ္ေတြမွာလညး္ ကုိယ္ေတြ ၀မ္းဗုိက္ေတြ အတြက္ ၊၊ သူတို႔ေျပာတဲ့ စကားနားထဲကမထြက္ဘူးဗ်ာ ၊၊ သူတို႔ ေပးတဲ့ ၅ က်ပ္ ၁၀ ဆိုတာ တမင္ေပးခဲ့တာပါတဲ့ ၊၊ သူတို႔အတြက္ ဒီေငြေလးဟာ ဘာမွ မျဖစ္ေလာက္ပါဘူးတဲ့ဗ်ာ ၊၊ တခါတေလ ေတာင္းစား တဲ့သူေတြ ေတြ႕ရင္ေတာင္ေပးရေသးတာပဲဗ်ာ ၊၊ ဘာျဖစ္လဲ ဗ်ာ ၊၊ ေပးလိုက္ပါတယ္ ဆုိျပီး အခ်င္းခ်င္းေျပာ ရီေနသံေတြ ၊၊ စားထားတဲ့ အစာေတြ အန္ထြက္ခ်င္ရဲ့ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္တင္မဟုတ္ပါဘူး ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ရွာသမွ် ေစာင့္စား ေနရတဲ့ အေဖနဲ႔ အေမေရာ ေနာက္ ေမာင္ႏွမေတြေရာ ၊၊ သူတို႔ ေျပာတဲ့စကားေတြ ၾကားရတာ တစ္မိသားစုလံုး ေရႊတိဂံု ေျခေတာ္ရင္း ေရာက္ သြားသလိုပါလားဗ်ာ ၊၊

ကြ်န္ေတာ့္မွာေတာ့ ဒီေနရာေလး ေရာက္ဖုိ႔ ရင္ႏွီးေပးဆပ္လိုက္ရတာ ၊၊ ခင္ဗ်ားတို႔ ဆိုသလုိဆုိရင္ျဖင့္ က်ဳပ္ဘ၀က ေတာင္းစား ဖို႔ လိုင္စင္၀ယ္ထား ရသလိုပါလားဗ်ာ ၊၊ သို႔ေသာ္ သို႔ေသာ္ …………………………………………
က်ဳပ္တုိ႔ဘ၀ေတြကုိ နားလည္ျပီး ျမွင့္တင္ေပးပါလားဗ်ာ ၊၊ က်ဳပ္ ညီေတြ ညီမေတြ ေက်ာင္းမျပီးေသးသေရြ႔ေတာ့ ေတာင္းစား လိုက္ပါအံုးမယ္ဗ်ာ ၊၊ သူတို႔လည္း လက္လြတ္လို႔ ခြက္ကုိင္ႏုိင္တဲ့အခါ က်ဳပ္လြတ္ေျမွာက္ ရမွာေပါ့……………………………..

မင္းအိမ္ျဖဴ

၀န္ခံခ်က္ ၊၊ ၊၊ အေတြးေလးျဖစ္တည္ေနတာၾကာခဲ့ပါျပီ ၊၊ မေရးျဖစ္ခဲ့ဘူး ၊၊ ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး ၊၊ ခံစားမိတာေလး တင္ျပတာပါ ၊၊ ကုိညီညီ (သံလြင္) ရဲ့ အရင္လို မဟုတ္ေတာ့တဲ့ ရန္ကုန္ကုိ ဖတ္ျပီး တင္ျပဖို႔ ျဖစ္သြားတယ္ ၊၊ ဘယ္သူ႕ကုိမွ မထိခုိက္ေစလိုေပမယ့္ ၊၊ ျဖစ္တည္ေနရတဲ့ ဆူးၾကားက ဗူးခါး ေတြ ရဲ့ဘ၀ကုိ သိေစခ်င္လို႔ပါ ၊၊

Thursday, 29 October 2009

ဒီေန႔

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ပို႔ေပးတဲ့ ေမးကေနတဆင့္ရတာေလးပါ ၊၊ တင္ထားလိုက္ပါတယ္ ၊၊ သီခ်င္းေလးလား??

http://www.youtube.com/watch?v=9-80WGzkQog


ျပည္တန္ေဆာင္တုိင္ပြဲေတာ္ ၂





လက္က်န္ပံုေလးေတြပါ ၊၊ ၀န္ခံရရင္ေတာ့ ပံုေလးေတြက သိပ္မေကာင္းတာ အမွန္ပါပဲ ၊၊ သို႔ေသာ္ ပို႔လာေပး တဲ့ သူငယ္ခ်င္းလည္း ေစတနာ ေတြနဲ႔မို႔ သည္းခံရင္းသာ ၾကည့္ရွဳေတာ္မူၾကပါဗ်ာ ၊၊ အဲဒီလိုယိမ္းကားေတြ အမ်ား ၾကီး တန္းစီလွည့္တာေပါ့ဗ်ာ ၊၊ အဲဒီနယ္တစ္၀ိုက္မွာေတာ့ အစည္ကားဆံုး ပြဲေတာ္ၾကီးတစ္ခုပါပဲ ၊၊ ေပ်ာ္ ၾကတယ္ ၊၊ ရႊင္ၾကတယ္ ၊၊ ၀ယ္ၾကတယ္ ၊၊ ျခမ္းၾကတယ္ ၊၊ ဆိုင္ခန္းေတြလည္း အမ်ားၾကီးပါပဲ ၊၊ ပြဲေစ်းတန္း အစ အဆံုး ေလွ်ာက္မယ္ ဆိုရင္ျဖင့္ အသြားတစ္ေခါက္ ၂ နာရီ နဲ႔ အျပန္ ၂ နာရီ စုစုေပါင္း ေလးငါးနာရီစာေလာက္ ခရီးတြင္မယ္ထင္ပါတယ္္ ၊၊ ေပ်ာ္စရာေကာင္းသလို စားစရာ အစံုရပါတယ္္ ၊၊ ေဒသထြက္ကုန္ေတြ အျပင္ နာမည္ ၾကီးတာကေတာ့ ရွင္မေတာင္ သနပ္ခါးနဲ႔ သင္ျဖဴးဖ်ာေတြပါပဲ ၊၊ နုိင္ငံေဒသအစံုက ပြဲခင္းေစ်းသည္ေတြ လာတဲ့ပြဲမို႔လည္း ပိုစည္ပါတယ္ ၊၊ တကယ္လို႔မ်ား ေနာက္ပုိင္း ၾကံဳၾကိဳက္ခဲ့မယ္ဆုိရင္ေတာ့ အလည္တစ္ေခါက္ ျဖစ္ျဖစ္ သြားေ၇ာက္ လည္ပတ္ၾကပါအံုးလို႔ ပဲ တုိက္တြန္းလိုက္ပါတယ္ဗ်ာ ၊၊
မင္းအိမ္ျဖဴ


Tuesday, 27 October 2009

ျပည္တန္ေဆာင္တုိင္ပြဲေတာ္ ၁






( တရုတ္အမ်ိဳးသာယိမ္းဆိုေပမယ့္ ကတာကေတာ့ တရုတ္မေလးေတြပါ ၊ ပံုပို႔ေပးတဲ့သူငယ္ခ်င္းက အဲဒီယိမ္းကုိ ပဲ အားေပးလို႔ အျခားယိမ္းပံုေတြ မရေသးဘူးဗ် ၊ ႏွစ္စဥ္အစဥ္အလာမပ်က္ တရုတ္ယိမ္းကိုပဲ သူက အားေပး တယ္ P: တရုတ္မေလးေတြ လွတားကုိး)

ျပည္ျမိဳ႕ ဆိုတာ ျမန္မာျပည္ အလယ္ပုိင္းမွာေတာ့ ထင္ရွားတဲ့ျမိဳ႕ေလးတစ္ျမိဳ႕ပါ ၊၊ အထက္အညာနဲ႔ ေအာက္ ျပည္ ေအာက္ရြာကုိ ဆက္သြယ္ေပးထားတဲ့ ျမိဳ႕ ၊၊ ရခုိင္ေဒသရဲ့ ၀င္ေပါက္ ၊၊ ဧရာ၀တီျမစ္နေဘးက လွပတဲ့ ျမိဳ႕ေလးတစ္ျမိဳ႕ဆိုတာ ေရာက္ဖူး ေနဖူးသူတုိင္း သိၾကေပလိမ့္မည္ ၊၊ တခါတစ္ေခါက္အလည္ေရာက္လာသူ ေတြ မျပန္ခ်င္ေအာင္ ဆြဲေဆာင္နုိင္တာလည္း ရုိးသားတဲ့ ျမိဳ႕ေလးရဲ့ ဂုဏ္အင္တစ္ရပ္ပါပဲ ၊၊ ျပည္သူေတြ လွသလို ျပည္သားေတြ ေခ်ာတယ္လို႔ ဆုိစမွတ္ျပဳၾကရဲ့ ၊၊ စပါးလံုးတစ္ေထာက္စာ အေပၚယံ အလွထက္ အမွန္တကယ္ စာဖြဲ႔ ရမွာက ရုိးသားတဲ့ ျပည္သူျပည္သားေတြရဲ႕ စိတ္သေဘာထားပါပဲ ၊၊ ျဖဴစင္တယ္ ဟန္မေဆာင္ တက္ၾကဘူး ၊၊ ဧည့္၀တ္ေက်ပြန္တယ္ ၊၊ အရင္းခံသေဘာတုိင္းေပါင္းသင္းတက္ၾကတယ္ ၊၊ ေတာ ဆန္တယ္ ၊၊ ျမန္မာမွဳကုိ ျမတ္ႏုိ္းတယ္ ၊၊ တန္ဖုိးထားတယ္ ၊၊ ရတနာသံုးပါးေလးစားရိုေသတယ္ ၊၊ ေျပာရရင္ ဂုဏ္ အင္ေတြ စာမဖြဲ႔နုိင္ေပဘူး ၊၊ ရွိေစေတာ့ ၊၊ အခုေတာ့ အဲဒီျပည္ျမိဳ႕ က အခုေလာေလာဆယ္ က်င္းပေနတဲ့ ပြဲေတာ္ ဓါတ္ပံုေလးေတြ ကုိ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္ဗ်ာ ၊၊ မွ်ေ၀ခံစားျခင္းေပါ့ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေက်ာင္းတက္တဲ့ကာလ ေက်ာင္းျပီးတဲ့ႏွစ္တုန္းကလည္း တိုက္တုိက္ဆိုင္ဆုိင္ သံုးႏွစ္တစ္ၾကိမ္လွည့္လည္ ပူေဇာ္ ပြဲနဲ႔ ဆံုျဖစ္ခဲ့တယ္ ၊၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ အလြမ္းေျပေပါ့ဗ်ာ ၊၊


မင္းအိ္မ္ျဖဴ


(တုိက္တုိက္ဆိုင္ဆုိင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေနာက္ဆံုးႏွစ္စာေမးပြဲၾကီးျပီးတဲ့ႏွစ္ကလည္း ပြဲေတာ္ လွည့္တဲ့ႏွစ္ ျဖစ္ေနလို႔ ေတာ္ေတာ္ ေပ်ာ္ခဲ့ၾကတယ္ ၊၊ ကုိယ့္အိမ္ကုိယ့္ယာ မျပန္ၾကေသးပဲ ပြဲေတာ္လည္ျပီး ကဲခဲ့ၾကေသးတယ္ ၊၊ ခ်စ္သူ စံုတြဲေတြလည္း ပြဲေတာ္လွည့္ခဲ့ၾကတာေပါ့ ၊၊ ကုိမင္းအိမ္ျဖဴေတာင္ ပါမယ္ ထင္တယ္ အဲဒီတုန္းက ခ်စ္သူေလး နဲ႔ကုိးဗ် P:)

၀န္ခံခ်က္ ၊၊ ၊၊ ျပည္သားသူငယ္ခ်င္းပို႔ေပးတဲ့ ဓါတ္ပံုမ်ားကို တင္ပါတယ္ ၊၊ ယခုေလာေလာဆယ္ က်င္းပေနဆဲ ပါ ၊၊ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေက်ာ္ ၃ ရက္ေန႔မွ သိမ္းမွာပါ ၊၊

Monday, 26 October 2009

ရန္ကုန္ေလး ည





၀န္ခံခ်က္ ၊၊ ၊၊ ရန္ကုန္က ညေလးတစ္ခုနဲ႔ တူသမို႔ ရန္ကုန္ေလးည လို႔ တင္လိုက္တာပါ ၊၊ တကယ့္ရန္ကုန္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ဗ်ာ ၊၊ ရန္ကုန္က ညဖက္ထမင္းဆို္င္ေလးေတြလိုပဲ ၊၊ လဖက္ရည္ဆိုင္ကလည္း အဲဒီလိုပဲ လမ္းေဘး မွာခံုေတြ ခ်ျပီးေသာက္ရတာ ၊၊ ၾကားထဲမွာ ဆိုင္ကယ္ေတြလည္း သြားေနတာပဲ ၊၊ ေဘာပြဲလည္း ၾကည့္ေနၾက တာပဲ ၊၊ ေဆးလိပ္ေတြလည္း ၾကိဳက္တဲ့ေနရာေသာက္လို႔ရတယ္ ၊၊ တကယ့္ ရန္ကုန္ညေလးတစ္ခုလိုပဲ ၊၊
မင္းအိမ္ျဖဴ

စိတ္

တခါတေလေတြးမိတယ္ ဆန္းက်ယ္တဲ့စိတ္သေဘာမ်ား ၊၊ ကုိယ္လည္းလက္ကမ္းလို႔မမွီနုိင္ပါဘူးေလ ၊၊ လူတစ္ခု စိတ္ကုိးဆယ္တဲ့ မွန္လိုက္တာ ၊၊ တခါတေလလည္း တကယ္ပါ လူေတြ ကုိ ဥေပကၡာျပဳနုိင္တဲ့ စိတ္မ်ိဳး ေလးပုိင္ဆိုင္မိခ်င္ရဲ့ ၊၊ စာေတြလည္းဖတ္ေနတာပါပဲ ၊၊ တရားဆိုတာေတြလည္းနာၾကားေနတာပါပဲ ၊၊ ဒါေပမယ့္ သူဖန္ဆင္းတဲ့ လမ္းထဲေလွ်ာက္လွမ္းေနမိဆဲ ၊၊ သူဖန္ဆင္းတဲ့ လမ္း ေလွ်ာက္လွမ္း ေနမိတယ္ ဆိုတာက သူ တကာ ေတြ ရဲ့ ေ၀ဖန္မွဳေတြ ခ်ီးမႊမ္းမွဳေတြ ကဲ့ရဲ့မွဳေတြ စတဲ့စတဲ့ စကားလံုးေတြ ခင္းတဲ့ လမ္းေပါ့ ၊၊ မေလွ်ာက္ သင့္မွန္းသိေပမယ့္ ေလွ်ာက္လွမ္းေနမိဆဲ ပါတကားလို႔ ဘာသာ ေရရႊတ္ရင္ ဆက္ေလွ်ာက္ေနဆဲေပါ့ ၊၊

အခုရက္ပုိင္းမွာ အင္းတိတိက်က် ဆိုရရင္ လြန္ခဲ့တဲ့လပုိင္းက စျပီးကုိယ္သာမဟုတ္ဘဲ ဒီလမ္းေလးကုိ ေလွ်ာက္ ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ လည္းေတြ႕မိသား ၊၊ သူဘာေျပာေျပာ ကုိယ့္အသားပဲ့ပါတာမွတ္လို႔ ဆိုတဲ့ စကားေျပာရ လြယ္ေပမယ့္ တကယ္လက္ေတြ ႔ က်င့္သံုးဖို႔ေတာ့ ျဖစ္နုိင္ျပန္ဘူး ၊၊ အင္း ခက္တဲ့လူေတြေနာ္ ၊၊ မေက်နပ္တဲ့ သူေတြကလည္း သူတို႔ မေက်နပ္တာ ျပၾကသလို တဖက္ကလူကလည္း ခံစားေနျပန္ေရာ ၊၊ အင္း တကယ္ကုိ အႏုပညာရွုင္ေတြကုိ ေလးစားမိလာတယ္ ၊၊ ဘယ္လိုမ်ားလွဳပ္ရွားရပ္တည္ အသက္ရွင္ေနသလဲရယ္လို႔ ၊၊ ဘာလို႔ လည္းဆိုေတာ့ ကုိယ္ေတြမ်ား ခံစားေနလုိက္တာ စကားလံုးေတြကုိ တစ္လံုးခ်င္းကုိ ခံစားလို႔ေပါ့ ၊၊ ေျပာလာသမွ် ကုိ အလကားပဲတင္း တစ္ျပားမွ မရပဲ ခံစားေနလိုက္တာမ်ား တခါတေလ ထမင္းစားေတာင္ တကယ္ပ်က္ မိပါ တယ္ ၊၊ အလုပ္ေတြေတာင္ ပ်က္မိပါတယ္ ၊၊ စိတ္ေတြလည္း ရွဳပ္မိပါတယ္ ၊၊ မိတ္ေတြလည္း ပ်က္ရပါတယ္ ၊၊

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကေျပာဖူးတယ္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ့္အရင္းႏွီးဆံုးသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ပါ ၊၊ သူပဲ ဘေလာ့ ေရးပါလားဆိုျပီး တုိက္တြန္းအားေပးခဲ့တာ ပါ ၊၊ သူကေျပာတယ္ နင္စိတ္ညစ္တာေတြ ေျပေပ်ာက္ဖို႔ နင္ေရးခ်င္ တာေတြ ေရးဖို႔ စိတ္အပန္းေျဖဖို႔ ေ၇းတာ နင္ဒီလိုသာ စိတ္ညစ္ေနရရင္ ဘာလုပ္မွာလဲ မတန္ဘူး မေရးနဲ႔ေတာ့ တဲ့ ၊၊ အင္းသူေျပာတာလည္းမွန္ပါတယ္ ၊၊ မွန္လိုက္တာ ၊၊ သို႔ေသာ္လည္း ေရးေနမိဆဲ ၊၊


အရင္းႏွီးဆံုးပါလို႔ေျပာရမယ့္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔လည္း မိတ္ပ်က္ဖူးတယ္ ၊၊ ဘေလာဂါ သူငယ္ခ်င္းတစ္ ေယာက္ ေပါ့ ၊၊ အင္းနာမည္ၾကီးဘေလာ့ဂါၾကီးတစ္ေယာက္ ၊၊ ေနာက္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔လည္း စကား အေျခအတင္ ေျပာခဲ့ရဖူးတယ္ ၊၊ ေက်ာင္းကတည္းက အတူတက္လာတဲ့ တကယ့္ သူငယ္ခ်င္း ၊၊ ကုိယ္ယံုၾကည္ ရာတင္ျပၾကတဲ့အခါ မတူညီတဲ့ အျမင္ရွဳေထာင့္ေတြ ေၾကာင့္ေပါ့ ၊၊ ကုိယ္လည္း ကုိယ္ျမင္တာကုိ တင္ျပသလို သူလည္း သူထင္တာကုိ ေ၀ဖန္ေပါ့ ၊၊ အင္းအမွန္တရားဆိုတာ တစ္ခုတည္းရွိတယ္ ဆိုေပမယ့္ အဲဒီအမွန္တရား ကုိမေရာက္ခင္ ၾကံဳေတြ႔ရတာက သူအျမင္ကုိယ့္အျမင္ေပါ့ ၊၊ ကုိယ္ရပ္တည္ရာ Standing Point မတူတဲ့အခါ ကုိယ္က်င္လည္ရာ Ground မတူတဲ့အခါ ျဖစ္တက္တဲ့သေဘာ ပါ ၊၊
အင္းအဲဒီလို သူငယ္ခ်င္းေတြ နဲ႔ မိတ္ပ်က္ဖူးသလို ကုိယ္မျမင္ဖူးတဲ့ သူငယ္ခ်င္း အသစ္ေတြလည္း ရခဲ့ပါတယ္ ၊၊ တကယ္ကုိ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္လာဖတ္ျပီး သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ေနတဲ့သူေတြ ရွိတယ္ ေက်းဇူးလည္းတင္တယ္ ၊၊ အဲဒါ ကိုေတာ့ အျမတ္လို႔ သေဘာထားတယ္ ၊၊ ခုေနာက္ပုိင္းေတာ့ ကုိယ္လည္း သိပ္မလိုက္ျဖစ္ေတာ့တာ အမွန္ ၊၊ ကုိယ္ကုိတုိင္လည္း အထက္ကဆိုသလို အခုေနာက္ပုိင္း အဲဒီလို ျဖစ္တာေတြ မ်ားလာေတာ့ တခုခု အလုပ္ခံ လိုက္ရ သလို တခုခု ျဖစ္သြားသလို ၀ုန္းဆို ေၾကာက္ စိတ္ေတြ ၀င္ေနမိရဲ့ (ခံစားရတာကုိ တင္ျပတာေနာ္) ၊၊ ( FaceBook ဖက္ေျပာင္းေနတာလည္းပါမယ္ထင္ပ ဟုိမွာကေတာ့ တကယ့္ကုိယ့္သိတဲ့ သူေတြခ်ညး္ဆိုေတာ့ ဓါတ္ပံုေတြ တင္လိုက္ စာေတြ လိုက္ဖက္လိုိက္ေပါ့ ) ၊၊ ကုိယ္ကုိ မသိေပမယ့္ ဒီမွာ စာေရး ရတဲ့ ဖီလင္ေလးကုိ သေဘာက်တယ္ ၊၊ ကိုယ္ေရးတဲ့ စာေတြက ႏုႏုရြရြ ကဗ်ာအလွေလးေတြ မဟုတ္သလို ၊ ဖြဲ႔ဖြဲ႔ႏြဲ႔ႏြဲ႔ စာသြဲ႔သြဲ႔ေလး ေတြ လည္း မဟုတ္ျပန္ဘူး ၊၊ သုတေပးတဲ့ သတင္းေဆာင္းပါးေတြလညး္ မဟုတ္သလို ပညာေပးတဲ့ စာတမ္းေတြ လည္း မပါဘူး ၊၊ ကုိယ္ေရးခ်င္တာ ကုိယ္ ခံစားရတာ ၊ ကုိယ့္စိတ္ထဲရွိတာေတြသာ တင္ျဖစ္တာမို႔ ေရးခ်င္တာ ေရးတာေတြကုိ ဖတ္ခ်င္တဲ့အခါ လာဖတ္ေပါ့ ၊၊ အင္းဒီလိုပဲ သေဘာထားျပီးတင္ခ်င္တာေတြလည္း စိတ္ပါတဲ့ အခါေတာ့ တင္ပါအံုးမယ္ အင္းစိတ္မပါတဲ့အခါ အလည္မေရာက္ျဖစ္တဲ့အခါလည္း နားလည္ျပီးသာ ခြင့္လႊတ္ေပးပါခင္ဗ်ာလို႔ပဲ ................

ေလးစားစြာျဖင့္

မင္းအိမ္ျဖဴ

( အခုဒီစာေလး ဒီေလာက္ရဖို႔ မနည္းစဥ္းစားျပီးမနည္းရုိက္ရတယ္ ၊ အရင္တုနး္ကဆို ေျပာခ်င္တာေတြမ်ား ေရးခ်င္တာေတြမ်ား စာေတြမ်ား တေပ်ာင္းေပ်ာင္းနဲ႔ မနည္းကုိ ဘရိတ္အုပ္ရတယ္ ေအာ္ စိတ္မ်ားေနာ္...)

Tuesday, 20 October 2009

တုိက္ခပ္ၾကီးၾကီး




တုိက္က ေတာ္ေတာ္ၾကီးျပီး ေတာ္ေတာ္ ျမင့္တယ္ ၊၊ အင္ဂ်င္နီယာ မ်က္ေစ့နဲ႔ေတာင္ ေတာ္ေတာ္ အံ့အားသင့္ ေနတယ္ ၊၊ စိတ္ထဲမွာ ျပန္စစ္ၾကည့္ေနမိတယ္ ၊၊ ၾကီးလြန္းေနသလိုပဲ ......
ကားေတြ ကားေတြ ကားေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္ ၊ တစ္အိမ္မွာ ဘယ္ႏွစီးရွိမလဲလို႔ တြက္ေနမိတယ္ .........
ဓါတ္တုိင္ျမင္ေတာ့ သတိရတယ္ ၊ အႏၱရယ္ရွိသည္ဆိုတဲ့ စာသားေလးေတာ့ေတြ႔ဖူး.......

Friday, 16 October 2009

ဆက္သြယ္ရာမွာ

လူေတြ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ဆက္ဆံ ၾကတဲ့အခါ မရွိမျဖစ္ လိုအပ္တာက ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ နားလည္တဲ့ ဆက္သြယ္မွဳစနစ္တစ္ခု ၊၊ တနည္းအားျဖင့္ ဘာသာစကား ၊၊ ေျပာမယ္ ၊ နားေထာင္မယ္ ၊ ေနာက္ေရးသားဆက္သြယ္မယ္ ၊ သူေရးသားထားတာကုိ ဖတ္ျပီး အဓိပါယ္ေဖၚမယ္ ဆိုတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အတြက္ အင္မတန္အေရးပါတဲ့ ဆက္သြယ္ ေရးစနစ္မွာ တစ္ဦးနားလည္တဲ့ ဘာသာစကားကုိ အျခားသူတစ္ဦးနားလည္ဖို႔ အေရးၾကီးပါတယ္ ၊၊

ဟုိးတစ္ေန႔က ၾကံဳေတြ႕႔ခဲ့ရတာေလး တစ္ခုကုိ တင္ျပပါရေစ ၊၊ မွတ္မွတ္ရရ လြန္ခဲ့တဲ့အပတ္ ေသာၾကာေန႔ ညေနကပါ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ရံုးက အျပန္မွာ ရံုးဖံုးနံပါတ္ တစ္ခုနဲ႔ ဖုန္း၀င္လာပါတယ္ ၊၊ ရံုးခ်ိန္ျပင္ပဆိုရင္ သူငယ္ခ်င္္းေတြပဲ ေခၚေတာ့တာ မို႔ ဘယ္သူမ်ားလည္းေပါ့ ၊၊ ဟိုးအရင္ ကုမဏီက တရုတ္တစ္ေယာက္ပါ ၊၊ ျပည္မၾကီးက လာတဲ့တရုတ္ သူငယ္ခ်င္း ၊၊ အရင္ တုန္းက လုပ္ေဖၚကုိင္ဖက္တစ္ေယာက္ေပါ့ ၊၊ ကုိယ္ဆီမွာ သူ႔ဖုန္းနံပါတ္ေတာင္မွ မရွိေတာ့ပါဘူး ၊၊ ဒီလိုနဲ႔ ေျပာၾကတာေပါ့ ၊၊ သူက How R U ? ဆိုေတာ့ ကိုယ္ကလည္း Ni Hou ? ေပ့ါ ၊၊ ပထမပုိင္းေတာ့ အဆင္ေျပပါတယ္ ၊၊ သူကလည္း ကုိယ့္ကုိ ဖုန္းဆက္မယ္ဆိုေတာ့ ကုိယ့္ကုိေျပာမယ့္ စကားနဲ႔ ကုိယ္ျပန္ေမးရင္ ေျဖမယ့္ စကားကုိေတာ့ နည္းနည္းစဥ္းစားထားေတာ့ အဆင္ေျပပါတယ္ ၊၊ ေနာက္ေျပာရင္းေျပာရင္း ၾကာလာတဲ့အခါ ကြ်န္ေတာ္လည္း သူေျပာတာ နားမလည္ေတာ့ပါဘူး ၊၊ သူလည္းကုိယ္ေျပာတာ နားမလည္ေတာ့ပါဘူး ၊၊ ႏွစ္ဦးစလံုး စိမ္းတဲ့ လူမ်ိဳးနာမည္ေတြ ေမးၾကေျပာၾကတာ ပိုဆိုးလာပါေတာ့တယ္ ၊၊ ဘယ္လိုမွ အဆင္မေျပတဲ့အခါ ကုိယ့္ဖက္ကလည္း သူဘာမ်ား ေျပာခ်င္အံုးမလဲေပါ့ ဟဲလို ဟဲလိုေတြ မ်ားလာပါတယ္ ၊၊ သူကလည္း ဘာေျပာရမွန္း မသိေတာ့ဘူး ေပါ့ ၊၊ ကံေကာင္းတယ္ပဲေျပာရမယ္ သူ႔ဖက္က တယ္လီဖုန္းျမည္လာပါတယ္ ၊၊ အဲဒီေတာ့မွသူကလည္း My Phone is calling ဆိုျပီးေျပာပါတယ္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ကလည္း Ok Ok ေပါ့ ၊၊ ေနာက္မွ ေတြ႔ၾကတာေပါ့ ဘာညာဘာညာ ေပါ့ ၊၊

ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ပါတယ္ ၊၊ သူကသတိရလို႔ ေခၚတယ္ ၊၊ စကားေတြ ေျပာခ်င္တယ္ ၊၊ ကုိယ့္အလုပ္အေၾကာင္းေတြ ေမးခ်င္တယ္ ၊၊ ေနာက္ဆံုး ကုိယ္ ဘာေတြ လုပ္ေနရလဲ ဘာညာသိခ်င္လို႔ ေမးတယ္ ၊၊ ဒီလုိပဲ ကုိယ္ကလည္း ေမးခ်င္တာ ေတြရွိတယ္ ၊၊ ဒီက Local အန္ကယ္ၾကီး ေတြလည္း တခါတေလ ဖုန္းလွမ္းေခၚပါတယ္ ၊၊ ဘာေတြ လုပ္ေန လဲ အဆင္ေျပလား ဘာညာသာ၇ကာေပါ့ ၊၊ အဆင္ေျပပါတယ္ ၊၊ ဒီလုိပဲ အလုပ္အေၾကာင္းေမးၾကဘာညာေပါ့ ၊၊ အခုသူလည္း ဒီလုိပဲ လွမ္းဆက္တာပါ ၊၊ သို႔ေသာ္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ လုိရင္းမေရာက္ၾကပဲ စိတ္ကသိကေအာက္နဲ႔ တစ္ခန္း ရပ္လုိက္္ရပါတယ္ ၊၊ ဘယ္လိုေျပာရမွန္းေတာင္မသိေတာ့ပါဘူး ၊၊ အဲဒီတရုတ္နဲ႔က ရြယ္တူပါပဲ ၊၊ အလုပ္လုပ္စဥ္ကတည္းက စကားျပန္ပါမွ ေျပာလုိ႔ရတယ္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္က သူ႕ကုိေျပာဖူးပါတယ္ ဒီလုိပဲ ေလ့က်င့္ေျပာရ ေအာင္ေပါ့ ၊၊ သူက ျပန္ေျပာပါတယ္ ၊၊ အဂၤလိပ္စာတက္မွ ဒီအလုပ္လုပ္ရမယ္ဆို လုပ္မစားဖူးတဲ့ ၊၊ စင္ကာပူ တစ္ႏုိင္ငံလုံုး တရုတ္လုိ ေျပာလို႔ရတယ္တဲ့ ဗ်ာ ၊၊ အင္း ကြ်န္ေတာ္လည္း ဘာမွ မေျပာေတာ့ပါဘူး ၊၊ ကုိယ္တရုတ္စာ မသင္ခဲ့မိတာပဲ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ အားမရျဖစ္မိတယ္ ၊၊ တကယ္ပါ ၊၊

ဒီလိုနဲ႔ ညေနဖက္ ေရကူးကန္ေရာက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ နားကုိ တရုတ္တစ္ေယာက္ ေရာက္လာျပီး ကြ်န္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းကုိ လိပ္ျပာကူး ျပေပးဖို႔ေျပာပါေလေရာ၊၊ တရုတ္ဆိုေတာ့ သိတဲ့အတုိင္း သူလည္းေျပာေပါ့ ၊၊ ဒါေပမယ့္ အဆင္ေျပပါတယ္ ၊၊ လူခ်င္းမ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ေျပာတဲ့အခါ သိပ္ မခဲယဥ္းပါဘူး ၊၊ ေနာက္ျပီးသြားေတာ့ တစ္ေယာက္ အေၾကာင္းတစ္ေယာက္ေမးေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းက တရုတ္လိုေျပာတက္ေတာ့ ပုိျပီးအဆင္ေျပသြားပါတယ္ ၊၊ သူငယ္ခ်င္းေတြေတာင္ျဖစ္ျပီး နာမည္ေတြ ေမးၾက ေျပာၾက ရန္ ကြမ္းတို႔ ျမန္တ်န္႔တို႔နဲ႔ အဆင္ကုိေျပလို႔ပါ ၊၊

ကြ်န္ေတာ္ ခံစားရတာေလးက အရင္တုန္းက သူငယ္ခ်င္းလုပ္ေဖၚကိုင္ဖက္ခ်င္း သတိရလို႔ ဖုန္းလွမ္းေခၚေပမယ့္ စကားေျပာရတာ အဆင္မေျပေတာ့ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ထပ္ေခၚျဖစ္ၾကဖို႔ဆိုတာ မေသခ်ာေတာ့ဘူး ၊၊ မိတ္ပ်က္ရမယ့္ သေဘာ ၊၊၊ ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းက သူတို႔ဘာသာစကားကို နားလည္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေတာင္ မွ ရလိုက္ရဲ့ ၊၊ ဒီလုိပါပဲ ၊၊ ကုိယ္တက္တဲ့တဲ့ ပညာရပ္တစ္ခုဟာ တစ္ေနရာရာ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာေတာ့ အသံုး၀င္တယ္ ဆိုတာ ေလး ေတြးလိုက္မိပါတယ္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္လည္း အင္မတန္မွ သင္ယူဖို႔ ပ်င္းခဲ့မိတယ္ ၊၊ မလုိဘူးလို႔လည္း ထင္ခဲ့ မိပါတယ္ ၊၊ တကယ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္တို႔ ေဒၚ၀ါ၀ါမွာ တူတူ ၄ ၊ ၅ ရက္ သင္တန္း အတူတက္ခဲ့ဖူးပါတယ္ ၊၊ သူအလုပ္က ရန္ကုန္ျဖစ္ျပီး ၊ ကြ်န္ေတာ္က နယ္ေျပာင္းရေတာ့ သင္တန္းနဲ႔ အဆက္ျပတ္သြားရာကေန အခုေတာ့ လံုး၀ကုိ မတက္ေတာ့တာပါ ၊၊ ေနာက္ သူလုပ္ရတဲ့ အလုပ္ကလည္း လိုအပ္သလို ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ကလည္း မလုိအပ္ ခဲ့ေလေတာ့ ၾကိဳးစားအားထုတ္ဖို႔ ေမ့ေလ်ာ့ခဲ့ပါတယ္ ၊၊ ခုမ်ားမွသာ ဒီလိုအေတြးေလး ၀င္လာခဲ့ပါတယ္၊၊ အင္း ေနာက္ပုိင္းတရုတ္ၾကီး သာ ပုိျပီး ခ်မ္းသာလာရင္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ တရုတ္ျပည္ မေျပာင္းရဘူးလို႔ ဘယ္သူေျပာမလဲေနာ္ ၊၊

ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ
မင္းအိမ္ျဖဴ

Tuesday, 13 October 2009

ေတြးမိတာေလးမ်ား

အခုတေလာ စဥ္းစားေနျဖစ္တာက ဆယ္တန္းျမန္မာစာမွာ သင္ခဲ့က်က္ခဲ့ရတဲ့ ဇာတ္ေတာ္္ ၾကီး ဆယ္ဘြဲ႔ထဲက ဆဒၵန္ဆင္မင္း အေၾကာင္းပါ ၊၊ ဘုရား သမုိင္းလည္းျဖစ္ သလို တကယ့္ ဂႏၱ၀င္ဇာတ္လမ္းလည္း ျဖစ္တဲ့ ဇာတ္လမ္းေလး တစ္ပုဒ္ပါပဲ ၊၊

အခ်စ္ၾကီးခ်စ္ခဲ့ဖူးတဲ့ မိဖုရားေခါင္ၾကီး ၊ ေနာက္ဘ၀ေတြ ျခားေနတာေတာင္မွ ရန္ျငိဳးေတြ မေျပ နုိင္ေသးတဲ့ မိဖုရားေခါင္ၾကီးအေၾကာင္းကုိ ေတြးေနမိတာပါ ၊၊ အဲဒီတုန္းက စာသား ေလးေတြလည္း ျပန္ရြတ္ေနမိတယ္ ၊၊ အၾကိဳက္ဆံုးကေတာ့ “ စိန္မရွား ျမမရွား အလြန္ပင္ မ်ားသည္ကုိ နားေလးေလဟန္ ဆင္စြယ္ကုိမွ ပန္လိုသည္ ဟု ” ေနာက္ “ အစြယ္လိုသူ မိဖုရား အသြားေစခုိင္းသူ မင္းေကရာဇ္ ၊ ေလးျပစ္သူ ဘုရားကြ်န္ေတာ္” ဆိုတဲ့ စာသား ေလး ေတြ၊၊

ေအာ္ ဘ၀ေတြ ျခားေနတာေတာင္ အမုန္းေတြပြားျပီး အာဃာတေတြ ပြားေနတုန္းပါလား မယ္မိဖုရားရယ္လို႔ပဲ အံအားတၾကီး ေရရြတ္ေနမိပါေတာ့တယ္ ၊၊ ေအာ္ သူလည္း တကယ္ ခ်စ္ခဲ့ရွာေပမေပါ့ေလ ၊၊ တခါတေလေတာ့လည္း အခ်စ္ၾကီးလို႔ အမ်က္ၾကီးတယ္ ဆိုတယ္ ဆိုတဲ့ စကားေလးကုိ သေဘာက်သလို ျဖစ္မိေပမယ္ နားမလည္ သလိုလည္း ျဖစ္မိပါတယ္ ၊၊ အခ်စ္ၾကီးမွေတာ့ကြယ္ အျပစ္ၾကီးရယ္လို႔ မျမင္ေတာ့ပဲ ခြင့္လႊတ္ေပးလိုက္ ပါေတာ့လား ၊၊ အင္း ဒီလုိေတာ့လည္း ဟုတ္ၾကျပန္ဘူးရယ္ ၊၊ ငါေကာင္းသေလာက္ ဒင္းမ ေကာင္းဘူး ၊ ငါသစ ၥၥာရွိသေလာက္ဒင္း သစ ၥၥာမရွိဘူး ၊ ဆိုတဲ့ အမုန္းတရားေတြ ရဲ့ ေနာက္ကြယ္မွာ အာဃာတေတြ ပြားေနလိုက္တာမ်ား တခ်ိန္က အသဲေပါက္မတက္ ခ်စ္ခဲ့ဘူးပါတယ္ ဆိုတဲ့ လူတစ္ေယာက္ မဟုတ္သလိုပါလား ၊၊ အျငိဳးေတြ အေတးေတြ အာဃာတေတြမ်ား သာမာန္ရန္သူတစ္ေယာက္ထက္ေတာင္ ပုိျပင္းထန္ေနပါလားေနာ္ ၊၊

ေအာ္ ဒီဇာတ္လမ္းေလးဖတ္မိ စဥ္ကတည္းက ေမးခ်င္မိေပမယ့္ ဘယ္သူ႕ကုိ ေမးရမွန္းမသိခဲ့ ၊၊ အခုလို တုိက္ဆိုင္မွဳရွိတဲ့ အခါတုိင္း စဥ္းစားမိတယ္ ၊ စဥ္းစား မိတဲ့ အခါတုိင္းလည္း အခ်စ္ဆိုတာ ဘာလဲကြာ ဆိုျပီး ျပန္ေတြးေနမိျပန္ေရာ ၊၊ အခုခ်ိန္ထိေတာ့ ေ၀့လည္လည္ စဥ္းစားေနမိဆဲ ၊၊ ဟုိးအရင္တခါက စာေရးတဲ့ညီမတစ္ေယာက္ကုိ ေမးဖူးတယ္ ၊၊ ခ်စ္ျခင္းနဲ႔ အျပစ္ကင္းတယ္ဆိုတာ တကယ္လားကြယ္လို႔ ၊၊ အင္း ခ်စ္ျခင္းက အျပစ္ကင္းေစပါသတဲ့လား ၊၊ ကုိယ့္အတၱေတြမ်ားလားကြယ္ ၊၊ တခါတေလေတာ့လည္း အဲဒီ ခ်စ္ျခင္းနဲ႔ အျပစ္ကင္းေစတဲ့ သူေတြ ကုိ ေတြ႔မ်ားေတြ႔ခ်င္မိပါရဲ့ ၊၊ ထာ၀ရမဟုတ္ပါဘူး အမွတ္တရ ေတြ႔ဖူး ရံုေလးပါ ၊၊

ကြ်န္ေတာ္မွတ္မွတ္ထင္ထင္ ျမင္ဖူး သမွ်ကေတာ့ အခ်စ္ၾကီးလို႔ အမ်က္ၾကီးတယ္ ဆိုတဲ့ သူေတြ ခ်ည္းပါပဲ လား ၊၊ ခ်စ္ျခင္းနဲ႔ အျပစ္ကင္းသူေတြ ရယ္လုိ႔ မျမင္ဘူးေသး ၊၊ ဗဟုသုတ နည္းတာလည္း ျဖစ္နုိင္သလို သူေတာ္ခ်င္းခ်င္း သတင္းေလြ႔ေလြ႔လို႔လည္း ဆိုရမယ္ထင္ပ၊၊

အဲဒီဇာတ္ေၾကာင္းေလးျပန္ေကာက္ရရင္ တကယ္တမ္းသာေတြးၾကည့္မယ္ဆိုရင္ သူမအေနနဲ႔ မိဖုရားေခါင္ၾကီး လည္းျဖစ္ေနျပီ ၊၊ တကယ္ကုိ စိန္မရွား ျမမရွား လုိတရေနတဲ့ ဘ၀ ၊၊ သူအထက္သာတာ ဘာမ်ား ရွိအံုးမလဲေနာ္ ၊၊ တကယ္သာႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ခ်စ္ခဲ့တယ္ ဆုိရင္ အသာစီးရေနတဲ့ ဘ၀မွာ တစ္ဖက္လွည့္ျပီး ၾကိဳးစားေမ့လုိက္ ပါေတာ့လား ကြယ္ ၊၊ ဘာအတြက္မ်ား ဘာမွ မဟုတ္တဲ့ ဆင္စြယ္ကုိ နားပန္ လုပ္ေနအံုးမလဲ ၊၊ ဆင္စြယ္ရဖို႔ ဆင္မင္းေသရမယ္ဆိုတာ မင္းသိတာပဲေလ ၊၊ မင္း ခ်စ္တဲ့ အခ်စ္ဆိုတာ ဒါပဲလား ၊၊ အႏိုင္ရေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ အေပၚစီးက ေနစိန္ေခၚတာဟာ အခ်စ္ၾကီးလို႔ အမ်က္ၾကီးတာပါ ဆိုတဲ့ အလႊာပါးနဲ႔ ဖံုးကြယ္ရမလား ဒါမွမဟုတ္ အျပစ္မကင္း နုိင္တဲ့အတြက္ ဒါဟာ ခ်စ္ျခင္းမ်ားမဟုတ္ေလသလား ၊၊ အင္း စဥ္းစားစရာ….


အဲဒီလို ျဖစ္ရပ္ေတြ ေတြ႔ရေလတုိင္း ခ်စ္ျခင္းနဲ႔ အျပစ္ကင္းေစ ဆိုတာမ်ိဳးေတြ ၾကား ရေလတုိင္း ၊ အခ်စ္ၾကီးလို႔ အမ်က္ၾကီးရပါတယ္ ဆိုတာေတြ ဆံုရေလတုိင္း လူေတြ ေျပာတဲ့ ခ်စ္ျခင္းကုိ မယံုမရဲ ျဖစ္ေနမိတာ ကုိယ့္မွာ အျပစ္ျဖစ္ေနျပီလား ၊၊

ဆင္မင္းသည္လည္း အျပစ္ေတာ့ လုပ္ခဲ့မွာေပါ့ေလ ၊၊ ဆင္မင္းကပဲ က်ီစယ္လြန္ေလသလား ၊၊ အမွန္တကယ္ပဲ အျငိဳး တၾကီး လုပ္ခဲ့ေလသလား ၊၊ အျငိဳးတၾကီး အျပစ္ၾကီး ျဖစ္ခဲ့တာက မယ္မိဖုရား ၊၊ ေနာင္ဘ၀ေတြ ျခားသြားတာေတာင္မွ မေျပႏုိင္ေသး ၊၊ ေအာ္ အင္း အခ်စ္ၾကီးခ်စ္ခဲ့သူကုိ ဂရုတစုိက္ မရွိခဲ့တာက ဆင္မင္း ရဲ့ ေပါ့ေလ်ာ့မွဳေပေပါ့ ၊၊ ဒီအတြက္ အျငိဳးတၾကီး မုန္းခဲ့တာက မိဖုရားေခါင္ၾကီး ၊၊

တကယ္လို႔ ဆင္မင္းက ပ်က္ကြက္ခဲ့မယ္ဆုိရင္ေတာင္ မွ ဘ၀ေတြ ျခားခဲ့ျပီပဲကြယ္ ၾကိဳးစားေမ့ေပ်ာက္ ေပးလိုက္ ပါေတာ့လား ၊၊ အျငိဳးေတြ အမုန္းေတြ ကုိ ေမ့ေပ်ာက္လိုက္ပါေတာ့လား ၊၊ မတရားဘူးဆိုရင္ေတာင္ ကုိယ္အသာရေန ျပီမုိ႔ ျပံဳးျပံဳးေလး ေမ့လိုက္စမ္းပါ ၊၊ တကယ္ခ်စ္ခဲ့တယ္ ဆိုရင္ေပါ့ ၊၊ ႏွဳတ္က ဖြင့္ဟ ဆိုေနမယ့္အစား အမွန္တကယ္ ရင္ထဲမွာ ခ်စ္ခဲ့တယ္ဆုိရင္ ရွံဳးနိမ့္ေနတဲ့ ခ်စ္သူကို တုိက္ခုိက္ေနမဲ့အစား တဖက္တလမ္းက မကူညီရင္ေတာင္ ရန္ညိဳး ဖြဲ႕ အမုန္းအစား ျပံဳးျပီး အားေပးလုိက္ပါလားကြယ္ ၊၊

မင္းအိမ္ျဖဴ

အဲဒီဇာတ္လမ္းေလးေတြးမိတုိင္း စဥ္းစားမိတာေလးေတြကုိ ေရးခ်မိပါသည္ ၊၊ ခ်စ္ျခင္းနဲ႔ အျပစ္ကင္းေစသတဲ့ အင္း ျပီးေတာ့ အခ်စ္ၾကီးေတာ့ အမ်က္ၾကီးသတဲ့ ေလ ၊၊

Saturday, 10 October 2009

အရုိးဆံုး အေျဖ

ဟယ္လို ဟုတ္ကဲ့ေျပာပါ ”

"ေမာင္ေလး မင္းအစ္ကုိ ကုိႏုိင္သီဟ တစ္ေယာက္ ျပသာနာတက္ေနလို႔ ”

“ဘုရားေရ ၊ ဘာျပသနာမ်ားလဲ အစ္မရယ္ ”

ညအခ်ိန္မေတာ္ လာတဲ့ တယ္လီဖုန္းမို႔ နဂုိကခပ္ထိတ္ထိတ္ ျဖစ္ေနရတဲ့အထဲ ဒီလိုၾကားလိုက္ ေတာ့ ပိုလို႔ေတာင္မွ ရင္တုန္ပန္းတုန္ျဖစ္ရပါတယ္ ၊၊ ဘာျပသနာမ်ားပါလိမ့္

“ဘာျဖစ္တာလဲအစ္မ အလုပ္မွာမ်ား ျပသနာတက္တာလား ”

“အင္း လူမွဳေရးျပသနာပါေမာင္ေလးရယ္ ၊ အလုပ္ကုိပါ ထိခုိက္ေတာ့မယ္ ”


ဆိုတဲ့ အစ္မရဲ့ ငိုမဲ့မဲ့ အသံၾကားေတာ့ ပိုလို႔ေတာင္မွ ရင္ထိတ္ရပါတယ္ ၊၊ ဘယ္လိုျဖစ္တာပါ လိမ့္ ၊၊ ကုိႏုိင္သီဟ ဆိုတာက အစ္ကုိလို ၊ သူငယ္ခ်င္းလို ေလးေလးစားစား ခ်စ္ခင္ရတဲ့ အစ္ကုိ ၾကီးတစ္ေယာက္ ၊၊ အင္မတန္မွ အေပါင္းအသင္း ၀င္ဆံ့သလို အင္မတန္မွလည္း ေပ်ာ္ ေပ်ာ္ေနတက္သူ ၊၊ လုပ္ငန္းခြင္ထဲမွာလည္း အထက္နဲ႔ အဆင္ေျပသလို ေအာက္နဲ႔လည္း တည့္ ေအာင္ ေပါင္းသင္းနုိ္င္သူအျဖစ္ နာမည္ရတဲ့သူတစ္ေယာက္ ၊၊ ထူးထူးျခားျခား ၀ိေသသ ဂုဏ္ ပုဒ္ေတြနဲ႔ လူတစ္ေယာက္ ၊ လူတုိင္းက ေလးစားရတဲ့ သူတစ္ေယာက္ ၊ ရာထူးရာခံနဲ႔ အင္မ တန္ မွ ေလးစာဖြယ္ လူတစ္ေယာက္ က ဘယ္လို ျဖစ္ပါလိမ့္ ၊၊

“ ေသခ်ာေျပာျပပါအံုး အစ္မရယ္ ၊ ဟုတ္ေရာ ဟုတ္လို႔လား ၊ အစ္မကေရာ ဘယ္က ၾကားလာတာလဲ ၊၊ ”


ဆိုေတာ့ ငုိခ်င္ရဲ့လက္တို႔ ေျပာခ်င္ရက္ အေမးေစာင့္ေနတဲ့ အစ္မ ခင္ဦးတစ္ေယာက္ ငိုသံေႏွာျပီး ေျပာပါေလေတာ့သည္ ၊၊

ေအာ္ အတိတ္ ကာလေလးကုိ ျပန္ေတြးမိေတာ့ ကိုႏုိင္သီဟ အေၾကာင္းကုိ ျပန္ သတိရ မိပါတယ္ ၊၊ ျဖစ္ခဲ့တာၾကာေတာ့ ေမ့ေတာင္ေနၾကေပါ့ ၊၊ အခုေတာ့လည္း တခ်ိန္က သူ မျဖစ္ခဲ့ဘူးသလို သူတို႔ အိမ္ေထာင္စုေလးက အင္မတန္မွ ျငိမ္းခ်မ္းလိုက္တာ ၊၊ အခုဆိုရင္ သားၾကီး ညီမင္းေတာင္မွ ဆရာ၀န္ၾကီးမားမား ျဖစ္ခဲ့ျပီ ၊၊ အငယ္မ ႏြယ္နီမင္းက စင္ကာပူမွာ Junior College ေတာင္ တက္ေန ေလရဲ့ ၊၊၊ အငယ္ေကာင္ ေငြမင္းက ျပင္ဦးလြင္ မွာ တပ္မေတာ္ အင္ဂ်င္နီယာ ေက်ာင္းသားၾကီးေပါ့ ၊၊ ေအးခ်မ္း တည္ျငိမ္ေနတဲ့ မိသားစုေလးက ဟုိးအရင္ အတိတ္က မုန္းတုိင္း မ၀င္ခဲ့ဘူးသလို တည္ျငိမ္ လို႔ပါလား ၊၊

သူတို႔အေၾကာင္းေလးကုိ ျပန္သတိရမိေတာ့ အတိတ္က ျဖစ္ခဲ့ဘူးတဲ့ ဇာတ္ေၾကာင္းေလးကို သတိရမိ ပါရဲ့ ၊၊ အဲဒီမုန္တုိင္း၀င္တဲ့အခ်ိန္မွာ တကယ္လို႔သာ အားလံုးက ၀ုိင္း၀န္းကူညီမေျဖရွင္းေပးခဲ့ဘူး ဆိုရင္ သူတို႔ မိသားစုေလးဟာ ဒီေန႔လို သာယာေနမွာ မဟုတ္ေပဘူး ၊၊ ကုိၾကီး ကုိႏုိင္သီဟလည္း အရက္သမားၾကီး ျဖစ္ေနမလား ၊၊ အစ္မခင္ဦးေရာ မ်က္ရည္နဲ႔မ်က္ခြက္ ေသာကေတြ ေပြေနမလား ၊၊ သားသမီးေတြေရာ အခုလို သာယာတဲ့ အနာဂတ္ေလးေတြ ပုိင္ဆိုင္ႏုိင္ပါ့မလား ၊၊ ေတြုးမိပါတယ္ ၊၊

မွတ္မွတ္ရရ အဲဒီေန႔က အဲဒီအမ်ိဳးသမိးကို သြားေတြ႔ျဖစ္ခဲ့တယ္ ၊၊ တက္နုိ္္င္ဘူးေလ ျပသနာေတြက ျဖစ္ေနျပီပဲ ၊၊ ဒီအခ်ိန္မွေတာ့ ရွက္ႏုိင္ေတာ့ဘူး ၊၊ ကုိယ့္ဘက္က အရွက္မကြဲဖို႔သာအဓိကေပါ့ ၊၊ သူတို႔လည္း ဘာမွေတာ့ ေထြေထြ ထူးထူး ျပသနာမရွာနို္င္ပါဘူးေလ ၊၊ ကုိယ္ကပဲ လူတက္ၾကီး လူဆိုးၾကီး ၀င္လုပ္ရေတာ့တာေပါ့ ၊၊ အစ္မခင္ဦးကလည္း ခံစားေနရမွာပဲေလ ၊၊ နားလည္ပါတယ္ ၊၊ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ ျဖစ္ခ်င္တာျဖစ္ တရားတာ မတရားတာ ကုိယ္ မေတြးနုိင္ဘူး ၊၊ ျပသနာေတြကုိ အေကာင္း ဆံုး ေျဖရွင္းနုိင္ဖို႔ပဲ စဥ္းစားခဲ့တယ္ ၊၊ ကေလးေတြ အေဖျဖစ္သူကုိ အထင္မေသးေအာင္ ၊၊ ဖံုးဖိထားလို႔ ရတဲ့ ျပသနာ ေတာ့ မဟုတ္ေလေတာ့ ဖြင့္ေတာ့ ေျပာျပလိုက္ရတယ္ ၊၊ ဒါေပမယ့္ ကုိယ္ ပဲ အေဖလုပ္ သူကို အထင္ တမိ်ဳး မေရာက္ေအာင္ ျပန္ျပိး သိမ္းသြင္းရပါတယ္ ၊၊

ေနာက္ အစ္မ ခင္ဦး ၊၊ တက္နုိ္င္ဘူးရယ္ ၊၊ သူ႕ကိုလည္း ျပတ္ျပတ္သားသား ဖိႏွိပ္ရေတာ့တယ္ ၊၊ အစ္မ ဘာျဖစ္ခ်င္လဲ ၊၊ အခုခ်ိန္မွာ သစာမရွိတာေတြ ရင္ကြဲတာေတြ လာလုပ္မေနနဲ႔ ၊၊ အစ္မ ကြာနုိင္သလား ၊၊ ဒါဆို ေနာက္တစ္ေယာက္ ကုိ အိမ္ေဖၚ ေခၚတင္မယ္ ၊၊ အစ္မဆင္းသြား ဆိုတာမ်ိဳး လုပ္ရပါေတာ့တယ္ ၊၊ သိပါတယ္ ေလ ၊၊ တကယ္ေတာ့ အစ္မခင္ဦးမွာ ဘာအျပစ္မွ ရွိတာမဟုတ္ ၊၊ ဒါေပမယ့္ မိန္းမသဘာ၀ ပြစိပြစိ လုပ္ေနမယ္ ၊၊ မၾကာခဏ ခလုတ္တုိက္ေနမယ္ ၊၊ အျမဲတမ္း ေထ႔ေငါ့ ေနမယ္ဆိုရင္ အျပစ္လုပ္ထားသူေပမယ့္ ပိုျပီး အရြဲတုိက္ေေတာ့မယ္ ၊၊ ဒါဆိုရင္ ျပသနာေတြက အေကင္းဖက္ကုိ ဦးမတည္ပဲ အဆိုးဖက္ကိုသာ ေျပာင္းသြားေတာ့မွာေပါ့ ၊၊ ဒီအခ်ိန္ဟာ အင္မတန္ မွ အကိုင္အတြယ္တက္ဖို႔ လုိပါတယ္ ၊၊ အေပ်ာ့ဆြဲဆိုတာမ်ိဳး ဆြဲတက္မွ အဆင္ေျပမွာ ၊၊ အဲကုိယ္တကယ္ မသတီေတာ့လို႔ မေပါင္းႏုိင္ေတာ့ဘူးး ဆိုရင္ေတာ့ တစ္မ်ိဳးေပါ့ ၊၊

လူတစ္ေယာက္ဟာ သစာမရွိဘူး ၊၊ေဖာက္ျပန္ေရးသမား ဘယ္လိုပဲျဖစ္ေနပါေစ သူကုိ အျမဲတုိက္ခုိက္ ေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ သူလည္း ထြက္ေပါက္တစ္ခု ရွာေတာ့ မွာေပါ့ ၊၊ မွန္ပါတယ္ လက္ခံပါတယ္ ၊၊ ငါမွ မမွားတာ ငါဘာဂရုစုိက္စရာ လိုလဲ ဆိုတာမ်ိဳးကေတာ့ ေက်ာင္းသင္ခန္းစာမဟုတ္တဲ ့ လူမွဳေရး ျပသနာ ေတြ မွာေတာ့ ငါမွန္တယ္ ဆိုျပီး အျခားတစ္ဖက္ရဲ့ အားနည္းခ်က္ကုိ ဖိႏွိပ္လို႔မရပါဘူး ၊၊ ဒါဆိုရင္ ျပသနာေတြဟာ အေကာင္းဖက္ကုိ ဥိးမတည္ပဲ အဆိုးဖက္ကိုသာ ဥိးတည္သြားေတာ့မွာပါ ၊၊ ဒါဟာလည္း ျပသာနာကုိ လက္ခံ ေျဖရွင္း သူ တစ္ဥိးစီရဲ့ အျမင္ေပါ့ေလ ၊၊

ဒိလုိနဲ႔ အဲဒီျပသနာဟာ အထြက္အထိပ္ကုိ ေရာက္ရွိလာပါေတာ့တယ္ ၊၊ ေနာက္တစ္ေယာက္ကလည္း ရလိုမွဳတစ္ခုအတြက္ ေတာင္းဆိုေနျပီ ၊၊ သူတုိ႔ဖက္က ဒီလိုေတာင္းဆိုလာတဲ့ အခါ ပုိလို႔ ၀မ္းေျမာက္မိ ပါတယ္ ၊၊ ဘာလို႔လည္း ဆိုေတာ့ ေျဖရွင္းစရာ အေျဖတစ္ခုအတြက္ အစ တစ္ခုရလိုက္သလိုပါပဲ ၊၊ အစ္မခင္ဥိးကေတာ့ ၀ုန္းဒိုင္းက်ဲခ်င္ေနမွာပါ ၊၊ သူအတြက္လည္း ခံစားနားလည္ပါတယ္ ၊၊ ဒါေပမယ့္ သူကိုပဲ ေဖ်ာင္းဖ်လိုက္ ေခ်ာ့လိုက္ ေျခာက္လိုက္ေပါ့ ၊၊ ကုိနုိင္သီဟ ဘက္က အစ္မေတြကလည္း ဘာျဖစ္ျဖစ္ ငါ့ေမာင္ မွန္တယ္ ဆိုတာ လက္ကိုင္ထားသူေတြ ဒီလိုျပသနာကုိ ေျဖရွင္းမယ္ ဆိုသူေတြ ဆိုေတာ့ မခင္ဥိးတစ္ေယာက္လည္း ဘာမွ မေျပာသာေပဘူးေပါ့ ၊၊ နင္အသံုးမက်လို႔ ဒီလိုျဖစ္တာ ၊၊ ဆုိတာမ်ိဳးေတြေတာင္ အစ္မခင္ဦးတစ္ေယာက္ အေျပာအေငါက္ခံရရွာတယ္ ၊၊ သူခဗ်ာမေတာ့ မ်က္ရည္ မ်က္ခြက္ေပါ့ ၊၊ သိုေသာ္ သူလင္ေတာ္ေမာင္ ေရွ႔မွာ ေတာ့ မငုိရဲရွာ ဘူး ၊၊

မိသားစုစိတ္ဓါတ္ဆိုတာ ဒါပါပဲေလ ၊၊ တစ္ဥိးတစ္ေယာက္ ရွံဳးနိမ့္ေနခ်ိန္မွာ မဖိႏွိပ္ပဲ အားေပးတာ ၊၊ ႏွုတ္က ဖြင့္ဟေဖၚက်ဴး အားေပးေနတာထက္ လိုအပ္မယ္ ထင္တာေလးေတြ ကုိ တိတ္တိတ္ဆိတ္ ဆိတ္ လုပ္ေပးတာ ၊၊ သူေနေစခ်င္သလိုေလး ေနေပးတာ ေတြဟာလည္း ေထာက္ပံ့ကူညီတာပါပဲ ၊၊ အမွန္တကယ္ျပန္ေတြး ၾကည့္မယ္ ဆိုရင္ အခုပြဲမွာ အစ္မခင္ဦးနုိင္ျပီေပါ့ ၊၊ သို႔ေသာ္ မိသားစု ဘ၀မွာ အႏုိ္င္အရွံဳးဆိုတာ ဂုဏ္သိကာနဲ႔ မလဲယူစေကာင္းပါ ၊၊ တကယ္လို႔ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ပြဲၾကမ္းခဲ့ရင္ ကာယကံရွင္န်စ္ေယာက္ထိပ္တုိက္ ေတြ႔ခဲ့ရင္ ဘာေတြ ျဖစ္ကုန္မလဲ ၊၊ ရွက္၇မ္းေတြ ရမ္းျပီး ပြဲေတြ ၾကမ္းကုန္ျပီေပါ့ ၊၊ ရလာမယ့္ အက်ိုးဆက္ကဘာလဲ ၊၊ ဘာျဖစ္လာမလဲ ၊၊ မိသားစုဘ၀ေလး ျပိဳကြဲသြား မယ္ ၊၊ ခ်စ္တဲ့သူခ်င္း အမွားတစ္ခုအတြက္ လမ္းခြဲရမွာပဲေပါ့ ၊၊

ဟုတ္ပါတယ္ ေလ ၊၊ ဒါဟာမခင္ဥိး မွားခဲ့တာမွမဟုတ္တာ ၊၊ မွားတာက ကုိႏုိင္သီဟ ၊၊ အျပစ္ေတြကုိ ကုိႏုိင္သီဟ ခံေပါ့ ၊၊ လို႔ဆိုႏုိင္ေပမယ့္ ကိုနုိင္သီဟကုိ ဘယ္လို အျပစ္ေပးမလဲ ၊၊ လူသိရွင္ၾကား ေဖာက္ ျပန္ေရးသမားအျဖစ္ ထုတ္ေဖၚေၾကျငာမလား ၊၊ ဒါမွမဟုတ္ အိမ္ေထာင္ေရးကုိ ရပ္စဲလို႔ လမ္းခြဲလိုက္ ၾကမလား ၊၊ ျဖစ္တာေတြက ျဖစ္ျပီးျပီမို႔ အျပစ္တင္ေနလို႔ေရာ ဘာမ်ားရလာပါအံုးမလဲ ၊၊ ရလာဒ္က ဘာျဖစ္လာမလဲ ၊၊ ျဖစ္ျပီးတဲ့ ျပသနာကုိ ၀ုိင္း ၀န္း အေျဖရွာတာသာ အေကာင္းဆံုး မဟုတ္ေပဘူးလား ၊၊

လူတုိင္းဟာ အမွားမကင္းၾကပါဘူး ၊၊ မွားတက္ၾကပါတယ္ ၊၊ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအမွားကုိ ၀ုိင္း၀န္းျပဳျပင္ ေပးမွသာ သူကိုခ်စ္ရာေရာက္မွာေပါ့ ၊၊ တကယ္လို႔သာ အဲဒီျပသနာမွာ အားလုံးက ၀ုိင္း၀န္း မကူညီ ၾကပဲ ဖိႏွိပ္တဲ့ နည္း အက်ပ္ကိုင္တဲ့နည္းေတြ သံုးရင္ဘာေတြ ျဖစ္လာမလဲ ၊၊

အခုေတာ့လည္း အားလံုးက ေလးေလးစားစား ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ ေနေပးၾကတယ္ ၊၊ အရင္လိုပဲ ေလးေလးစားစား ဆက္ဆံၾကတယ္ ၊၊ ၀ုိင္း၀န္းထိန္းသိမ္းေပးတဲ့အခါ အခုေတာ့လည္း ကုိႏုိင္သီဟ ဆိုတဲ့ သူတစ္ေယာက္ဟာ ဒီလိုျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ဆိုရင္ေတာင္ ဘယ္သူမွ ယံုမွာမဟုတ္ပါဘူး ၊၊ အစ္မ ခင္ဥိးလည္း အခုဆိုရင္ ေပ်ာ္ရႊင္ လို႔ ၊၊ အားလံုးရဲ့ ေလးစားစြာဆက္ဆံမွဳေၾကာင့္ ကုိနုိင္သီဟဟာ အရင္ ကထက္ေတာင္မွ ပိုျပီး တည္ျငိမ္လို႔ လာပါတယ္ ၊၊ သူကုိယ္သူလည္း အရွက္တစ္ခုနဲ႔ ထိမ္းသိမ္း သြားပါတယ္ ၊၊ ဒါဟာ အေျဖမွန္ပဲေပါ့ ၊၊ တကယ္လို႔သာ မလုိလားအပ္ပဲ ေပါက္ကြဲၾက ၊ ေျပာၾကဆိုၾက ဆိုရင္ ေတာ့ ကြဲၾက ျပဲၾကရံုေပါ့ ေလ ၊၊

အင္းအတိတ္ကုိ ျပန္ေတြးမိတာပါ ၊၊ ဒိေန႔ သမိးေလး ႏြယ္နီမင္းကုိ ေက်ာင္းမွာ သြားျပီး ေခၚရအံုးမယ္ ၊၊ ဒီေန႔က သမိးေလးရဲ့ ေမြးေန႔မို႔ ညစာေကြ်းမယ္လို႔ ကတိေပးထားမိေလတာကိုး ၊၊ အင္းျပီးမွပဲ ကုိၾကီး ႏုိင္သီဟ တုိ႔ဆီ လည္း ဖုန္းေခၚလိုက္ပါအံုးမယ္ ၊၊ မေတြ႔ျဖစ္ၾကတာေတာင္ၾကာေပါ့ ၊၊ ကုိယ့္မွာကလည္း တစ္ကုိယ္တည္းသမားမို႔ အိမ္ေထာင္တာ၀န္မရွိေပမယ့္ အျခား ဗာရီရ ေတြ ကမ်ားသားလားေနာ္ ၊၊ အခုေတာ့လည္း လူမွဴေရး လုပ္ငန္းေတြပဲ ပိုလုပ္ျဖစ္ေနေလရဲ့ ၊၊ ေအာ္ ၅၀ဆိုတဲ့ အသက္ဆိုတာလည္း မငယ္ ေတာ့ပါလားေနာ္ ၊၊ ဒီအခ်ိန္မွာ ကုိယ့္အတြက္လည္းကုိယ္ လုပ္အံုးမွ ၊၊ အျခားသူေတြကုိ ကူညီေျဖရွင္း ေပးခဲ့ဘူးေပမယ့္ ကုိယ္ျပသာနာေတာ့ ကုိယ္မရွင္းႏုိင္ခဲ့သမုိ႔ ခုလို တစ္ေယာက္တည္း ဘ၀နဲ႔ပဲ အရုိး ထုတ္ရေပအံုးမယ္ ၊၊ ကုိၾကီးနုိင္သီဟတုိ႔ အစ္မခင္ဥိးတို႔ ေတြ႔ၽမွ ေနာက္ရေပအံုးမယ္ ကြွ်န္ေတာ့္ကုိက် ေတာ့ မကူၾကပဲကုိး ရယ္လို႔ေလ၊၊

ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ
မင္းအိမ္ျဖဴ
( စိတ္ကူး ယဥ္ေရးဖြဲ႔ပါသည္ ၊၊ တုိက္ဆုိင္မွဳမ်ားရွိက ခြင့္လႊတ္ပါ၇န္ ၊၊ )

( မိသားစု အေတာ္မ်ားမ်ား ၊ သမီးရည္းစားအတြဲေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ၾကံဳဖူးခဲ့တဲ့ ၾကံဳေတြ႔ရတက္တဲ့ အရုိးရွင္းဆံုး ျပသနာေလးတစ္ခုပါ ၊ အတြဲေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ၈၀ % ေလာက္ျဖစ္တက္ပါတယ္ ၊ အဲဒီထဲမွာ ကုိယ္မပါေသးရင္ေတာ့ အင္း ၂၀ % ထဲမွာ ပါတယ္လို႔ ၾကိတ္ျပီး ၀မ္းသာေပါ့ သို႔ေသာ္ သိပ္ေတာ့ ၀မ္းမသာပါနဲ႔အံုး သမုိင္းဆိုတာ ေသတဲ့ေန႔မွ ေျပာလို႔႔ရမွာမို႔ ခဏေတာ့ ၀မ္းသာရမွာေပါ့ ၊၊ အဲဒီလို ၾကံဳေတြ႔လာတဲ့ အခါမွာသာ အျငင္သာဆံုး နည္းနဲ႔ အေကာင္းဆံုး လမ္းကုိ ေရြးခ်ယ္ ေျဖ ရွင္း ႏုိင္ဖို႔ သည္သာ အလုိအပ္ဆံုး ႏွင့္ အေကာင္းဆံုး အရုိးဆံုး အေျဖပါ )

Friday, 9 October 2009

အရိပ္စစ္

ေအာ္ ႏွစ္္ေပါင္းႏွစ္ဆယ္ေတာင္ ေက်ာ္ျပီတဲ့လား ၊၊ အခ်ိန္ေတြ အကုန္ျမန္လိုက္တာေနာ္ ၊၊ ဘယ္တုန္းကမွ စိတ္ကူး မယဥ္ဖူးတဲ့ တစ္ေယာက္တည္း ဘ၀နဲ႔ ျဖတ္သန္းလာခဲ့တာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္ျပီတဲ့လား ၊၊


အားလံုးကုိ ေမ့ပစ္ဖုိ႔ၾကိဳးစားရင္း ၊ ေမ့ႏုိင္ဖို႔ၾကိဳးစားရင္း တစ္ေယာက္တည္း ေနသားက်ေနတက္ေအာင္ ေလ့က်င့္ ေနထုိင္ရင္း ဘ၀ကုိ ျဖတ္သန္းခဲ့တာ ေႏြမိုး ေတြ အလီလီေျပာင္း ခဲ့ျပီေကာ ၊၊ ဘာမွ မၾကာေသးပါလား လို႔ဘာသာ ထင္မွတ္မိေပမယ့္ ဒီေန႔မနက္ ရံုးခန္းကုိေရာက္မွပဲ အတိတ္မွဳန္၀ါး၀ါးကုိ ျပန္သတိရမိပါေစပါတယ္ ၊၊ အတြင္းေရးမွဳးမေလး တင္ထားေပးတဲ့ ကုိယ့္ အလုပ္စားပြဲေပၚက ဖိတ္စာေလးတစ္ေစာင္ ၊ ေနာက္ Starbuck ေကာ္ဖီတစ္ခြက္နဲ႔ ကိတ္မုန႔္ ေလးတစ္ခုကုိ စားရင္း မွန္ခ်ပ္ကုိလာမွန္ေနတဲ့ မုိးစက္ေတြကုိ ေငးၾကည့္ေနမိတယ္ ၊၊ “ စပါယ္ျဖဴ ဒီေန႔ မနက္ လုပ္စရာေတြ အားလံုးကို Postpone လုပ္လိုက္ေတာ့ ၊ ဦး ဒီေန႔ မနက္ ဘယ္သူနဲ႔မွ မေတြ႕ခ်င္ဘူး ၊ ” ဆိုတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ စကားကုိ နားလည္မွဳအျပည့္နဲ႔ နာခံေလတဲ့ အတြင္းေရးမွဴးမေလးကုိ ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္ ၊၊ တကယ္ကုိ တခါတေလ ဘယ္သူနဲ႔မွ စကားမေျပာခ်င္ ျဖစ္မိတဲ့အခါ ဒီလိုပဲ အထူးသျဖင့္ေတာ့ အခုလို မုိးေတြ မုိးစက္ေတြကုိ ျမင္မိတဲ့အခါ မွာေတာ့ ကုိယ့္ရဲ့ ကမၻာ ရံုး ခန္း ေလးထဲမွာ တိတ္တိတ္ ဆိတ္ဆိတ္ ေလး ထိုင္ေနမိတက္တယ္ ၊၊


ေလးဆယ္ေက်ာ္ ငါးႏွစ္ပုိင္းရံုမက ငါးဆယ္နားနီးေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ကုိ အိမ္ေထာင္ျပဳဖို႔တုိက္တြန္း ေနဆဲျဖစ္တဲ့ ေမာင္ႏွမေတြလည္း အခုေတာ့ သိပ္မေျပာၾကေတာ့ ၊၊ ေအာ္ တူေတြ တူမေတြေတာင္မွ သူတို႔ အိမ္ ေထာင္ေတြ နဲ႔သူတို႔ ျဖစ္ေနၾကျပီပဲ ၊၊ အခုေတာ့ ဥိးေလး ဆိုတာထက္ ဘၾကီးေတာင္ ျဖစ္ေနျပီေပါ့ ၊၊သူတို႔လည္း အခုေတာ့ ထပ္ျပီးမတုိက္တြန္းၾကေတာ့ ၊၊ ဒါလည္းေကာင္းတာပါပဲေလ ၊၊ ကုိယ္လည္း နားေအးသလို သူတို႔ ေျပာရသက္သာတာပါပဲ ၊၊ ေအာ္ ဒါမ်ိဳးကလည္း ခက္သားလား ၊၊ တုိက္တြန္းလို႔မရသလို ၊ ဖ်က္ဆီးလို႔လည္း မရတာမ်ိဳး ဆိုေတာ့ေလ ၊၊ တခါတခါေတာ့ သုိက္သုိက္၀န္း၀န္း မိသားစုေတြ ျမင္ရတဲ့အခါ စိတ္ထဲမွာေတာ့ အရင္း တုိင္း ေျပာရရင္ေတာ့ လိုခ်င္မိသားလား ၊၊ သုိ႔ေသာ္ သို႔ေသာ္ ……..


ေအာ္ မယ္မဒီ ကေမြးတဲ့ သမီးေလးေတာင္မွ အသက္ ၂၀ ျပည့္ျပီတဲ့ေလ ၊၊ ေမြးေန႔ဖိတ္စာ ေမႊးေမႊးေလးကုိ ၾကည့္ရင္း ဟုိးအတိတ္ အႏွစ္ ၂၀ ေက်ာ္ ကာလေလးကုိ ျပန္ျပီး သတိရေနမိတယ္ ၊၊ သမီးေလး သြယ္မဒီ ကေရာ သူ႔အေမလိုပဲ လား ၊၊ ေအာ္ မေတြ႔ျဖစ္တဲ့ကာလေတြ မွာ အရင္လို စြဲမက္စရာေကာင္းေနတုန္းပဲ လား မဒီ ၊၊ သမီးေလးကေရာ အေမတူလား ၊ အေဖတူလား ၊၊ ေအာ္ အေဖတူဆိုရင္ေတာင္မွ ကုိယ္မွ ေကာင္းေကာင္း မျမင္ဖူးခဲ့တဲ့ သူ႔အေဖကုိ ကုိယ္ဘယ္သိပါ့မလဲ ၊၊ တစ္ေက်ာင္းတည္း ဆင္းေတြ ဆိုေပမယ့္ ကုိယ္ မဒီ့အမ်ိဳးသား ကုိ ေသခ်ာ မျမင္ဖူးခဲ့ ၊၊ ကုိယ့္ထက္ေတာ္တယ္လို႔ေတာ့ မဒီက ေျပာခဲ့ဖူးတာပဲေလ ၊၊ ဟုတ္ပါတယ္ေလ ၊၊ ကုိယ္ထက္ ေတာ္ပါတယ္ ၊၊ ကုိယ့္ထက္လည္း မဒီအေပၚခ်စ္တက္သလို ကုိယ္ထက္လည္း လူၾကီးလူေကာင္း ပီသပါသတဲ့ေလ ၊၊ အင္းဟုတ္မွာပါ ၊၊ ဒါ့ေၾကာင့္လည္း မယ္မဒီတစ္ေယာက္ ဘ၀လက္တြဲေဖၚအျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ခဲ့ တာေပါ့ ၊၊ ေရြးခ်ယ္ခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူးေလ လက္တြဲေဖၚအျဖစ္လက္ခံခဲ့တာေပါ့ ၊၊

နင္နဲ႔ေတာ့ တျခားစီပဲ ဆိုတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ရဲ့ စကားလံုးေတြ ေအာက္မွာ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ က်မေပ်ာက္ေအာင္ မနည္းကုိ ရပ္တည္ခဲ့ရပါတယ္ ၊၊ ေအာ္အဲဒီကာလေတြတုန္းက အင္မတန္မွ ၀င္ေငြေကာင္းသလို မယ္မဒီကုိ အင္မတန္မွ ခ်စ္ခဲ့တယ္ ဆုိတဲ့ စကားလံုးေတြၾကားေတာ့ ၀မ္းသာမိတာ အမွန္ပါ ၊၊ ကုိယ္ဆီက မယ္မဒီမရ ခဲ့တာ ေတြကုိ ေပးခဲ့တဲ့ ေမာင္ိသီလြန္းကုိ လည္း ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္ ၊၊ သို႔ေသာ္ တိတ္တိတ္ေလးေပါ့ ၊၊ ကုိယ့္ဖက္က ရပ္တည္ေပးခဲ့ၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိေတာင္ ကုိယ္တုိင္ နားခ်ခဲ့ပါတယ္ ၊၊ တက္ႏုိ္င္သမွ် ကုိယ့္အတြက္ ေနာက္တစ္ ၾကိမ္ ခဲမမွန္ဖို႔ ကာကြယ္ေပးခဲ့ပါတယ္ ၊၊ ေမာင္သီလြန္းတစ္ေယာက္ အျမင္မမွားရေလေအာင္ ၊ သံသယေတာင္ မ၀င္မိေစေအာင္ ထိန္းသိမ္းခဲ့ပါတယ္ ၊၊ သူ႔အတြက္ ဘာမွ မေဆာင္ၾကဥ္းေပးနုိင္ခဲ့တဲ့ ကုိယ္အတြက္ေတာ့ ဒါေလးေတြကုိ သူ႔အတြက္ ဆင္ျခင္ေပးရမွာေပါ့ေလ ၊၊

ေအာင္ျမင္တဲ့ အိမ္ေထာင္ စုေလးတစ္ခုကုိ တည္ေဆာက္သြားႏုိင္တဲ့ မယ္မဒီကုိ တကယ္ကုိ ခ်ီးက်ဴးမိပါတယ္၊၊ ကုိယ္ကေတာ့ ခုခ်ိန္ထိ နားခုိစရာ ကုိင္းမရွိတဲ့ ငွက္တစ္ေကာင္လို လြင့္ေမ်ာေနဆဲ ၊၊ ဒီအသက္အရြယ္ေရာက္မွ လည္း ကုိင္းတစ္ခုလည္း မရွာလိုေတာ့ ၊၊ ပန္းတစ္ပြင့္လည္း မရွာလိုေတာ့ ျပီ ၊၊ ေအာ္ ဒီလိုနဲ႔ မၾကာေတာ့ တဲ့ကာေလးတစ္ခု ျဖတ္သန္း ျပီးတဲ့အခါမွာေတာ့့ ကုိယ္လည္း နားခုိစရာေလးတစ္ခုေတာ့ ရွာရမွာေပါ့ေလ ၊၊ ဒါေပမယ့္ အဲဒီေနရာေလးက ဘယ္ေနရာေလးမ်ား ျဖစ္ေလမလဲေနာ္ ……

“ စံပါယ္ျဖဴ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ ေန႔လည္ပုိင္း အစီအစဥ္ေတြ အားလံုးလည္း ဖ်က္လိုက္ပါေတာ့ ၊ ေနာက္ ေရွ႕ေနၾကီး ဥိးမင္းဒင္ ကုိ ေတြ႔ဖို႔ စီစဥ္ေပးပါ ၊ ေနာက္ ေမာင္တုိးကုိလည္း ခရီးထြက္ဖို႔ ကားစီစဥ္ ထားလိုက္ပါလို႔ေျပာလုိက္ပါ ၊ ေနာက္တစ္ခုက ဒီည Company က၀န္ထမ္းအားလံုးကုိ ေဟာ္တယ္တစ္ခုမွာ ဒင္နာစီစဥ္ေပးပါ ၊ HR အဖြဲ႔ကုိေျပာလိုက္ပါ ၀န္ထမ္းအားလံုးအတြက္ ေငြသြားထုတ္ထားပါလို႔ ေငြသားနဲ႔ ခ်ီးျမွင့္ခ်င္ပါတယ္လို႔ ဟုတ္ျပီေနာ္ ”

ကြ်န္ေတာ္မွာသမွ်ကုိ လိုက္မွတ္ေနတဲ့ အတြင္းေရးမွဴးမေလးကို မွာစရာရွိတာေတြ မွာၾကားျပီး မက်န္ေတာ့တဲ့ အခ်ိန္တုိေလးအတြင္းမွာ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ ေနာက္ဆံုး အခ်ိန္ေလးကုိ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ေလးပဲ ေက်ာ္ျဖတ္ ခ်င္ပါေတာ့တယ္ ၊၊ ကုိယ္အႏွစ္ႏွစ္ အလလ ၾကိဳးစားတည္ေဆာက္ခဲ့ရတဲ့ ဘ၀ကုိ ေနာက္ဆံုး ႏွဳတ္ဆက္ရျပီေပါ့ ၊၊ ၅၅ ထပ္ ရွိတဲ့ကုိယ့္ ရဲ့ ရံုး ကုိ အထပ္ေစ့ေအာင္ လိုက္မၾကည့္နုိင္ေပမယ့္ ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ေတာ့ တစ္ပတ္ ေလာက္ေတာ့ ပတ္ၾကည့္လိုက္ခ်င္မိရဲ့ ၊၊ ေအာ္ ဒီ အေဆာက္အအံုၾကီးေဆာက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက ဘာလို႔ ၅၅ ထပ္ေဆာက္တာလဲဆိုတဲ့ ေမးခြန္းေတြ ေမးၾကေသးရဲ့ ၊၊ ဒါဟာကုိယ္တုိ႔ ႏွစ္ေယာက္သာ သိတဲ့ ငါး ငါး ေပါ့ ၊၊ အင္း အခုေတာ့လည္း အားလံုးကို စိတ္ထဲမွာ ေမ့ႏုိင္ခဲ့ပါျပီေလ ၊၊ ဒီဘ၀ ဒီမွ်သာေပါ့ေလ ၊၊ ေနာက္ဘ၀ဘ၀ ေတြ သာရွိခဲ့ေသးရင္ေတာ့ တစ္ေယာက္တည္းဘ၀ကုိ ျဖတ္သန္းရတာမ်ိဳး မျဖစ္ပါေစနဲ႔ေတာ့လား ၊၊ အထီးက်န္ ျဖတ္သန္း ရတဲ့ ဘ၀ကုိ ခါးသည္းလွပါျပီ ၊၊ အင္းေရွ႔ဆက္လို႔လည္း အသက္ရွဴေနသမွ်ေတာ့ တစ္ေယာက္တည္း ေပါ့ ၊၊ သို႔ေသာ္ ဘာသံေယာဇဥ္ မွထားဖို႔ မသင့္ေတာ္ေတာ့တဲ့ ဘုရားရိပ္မွာ တရားရိပ္မွာပဲ ဘ၀ကုိ ေအးခ်မ္းစြာ ျဖတ္သန္းျဖစ္ပါေတာ့မယ္ေလ ၊၊ ဒါဟာ သံသရာအတြက္ အေကာင္းဆံုးေပါ့ ၊၊

ေမတၱာရင္းျဖင့္
မင္းအိမ္ျဖဴ

Wednesday, 7 October 2009

အေထာက္အပံ့ေကာင္း

ဘယ္လို ယံုၾကည္လဲဆုိရင္ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ယံုၾကည္တာေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ အဲဒီေတာ့ ကုိယ့္ဘက္ကလည္း ႀကိဳးစား အားထုတ္ရတယ္။ တစ္ဖက္ကလည္း ပံ့ပိုးကူညီရတယ္။ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈနဲ႔ ပံ့ပိုးကူညီမႈ ႏွစ္ခုေပါင္းတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက ျဖစ္ဖို႔ကံလည္း ပါတယ္။ ပါရမီေပါ့ေနာ္။ ေရွ႕ဘ၀အတိတ္ ပါရမီပါတဲ့ အခါက်ေတာ့ အဲဒါေတြ ဆံုၿပီး ကံေကာင္းစြာနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ မင္းသား ျဖစ္သြားပါတယ္

အထက္ကစာပုိဒ္ေလးကေတာ့ “ကံေကာင္းလို႔ မင္းသားျဖစ္လာတဲ့ ႏုိင္းႏိုင္း” ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါးေလးထဲက သရုပ္ေဆာင္ ႏုိင္းႏုိင္းက အေျဖေပးခဲ့တဲ့ စကားစုေလးတစ္ခု ပါပဲ ၊၊ တကယ္ကုိေကာင္းတဲ့ အေျဖေလးတစ္ခုလို႔ကြ်န္ေတာ္ေတာ့ ထင္ပါတယ္ ၊၊ ဘာလို႔ဒီလိုဆို သလဲဆိုေတာ့ လူတစ္ေယာက္ေအာင္ျမင္လာဖို႔အတြက္ လုိအပ္တဲ့ အရာေတြက အင္မတန္ မွ မ်ားျပားလွလို႔ပါပဲ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္အျမင္ေပါ့ေလ ၊၊ ဒါေပမယ့္ အဲဒီလူတစ္ ေယာက္ဟာ ေနရာတစ္ခုရလာတဲ့အခါ ၊ တနည္းအားျဖင့္ ေအာင္ျမင္လာတဲ့အ ခါမွာေတာ့ အားလံုးကုိ ေမ့ျပီး ငါေတာ္လို႔ ျဖစ္လာခဲ့တာပါဆိုတဲ့ အျမင္မ်ိဳး အေျပာမ်ိဳးေလး ေတြ ေျပာင္းလဲလာတက္တာကုိ ေတြ႔ဖူးၾကမွာပါ ၊၊ မွန္ပါတယ္ ၊၊ လက္ခံပါတယ္ ၊၊ တကယ္ေတာ္တဲ့သူေတြသာ ေအာင္ျမင္ႏုိင္တာပါ ၊၊ သာမာန္ လူတစ္ေယာက္ကို ဘယ္လို အေထာက္အပံ့ေတြ ေပးေပး ၊ ဘယ္ေလာက္ပဲ ျပည့္စံုတဲ့ အားေပးမွဳေတြ ရွိေနပါေစ ကုိယ္တုိင္ အားထုတ္မွဳ မရွိရင္ေတာ့ ေအာင္ျမင္မလာႏုိင္တာကို လက္ခံပါတယ္ ၊၊ သိုေသာ္ ကုိယ္ဘယ္ေလာက္ ပင္ ေတာ္ ၊ တက္ ၊ ထက္ျမက္ ေနပါေစ ၊ အေထာက္အပံ့ ေကာင္းေလး ေတြ မရွိ ခဲ့ရင္လည္း ေအာင္ျမင္လာဖို႔ မလြယ္ကူပါဘူး ၊၊ ဒါ့ေၾကာင့္ အထက္က အေျဖစကားေလးကုိ ေတြ႔ရတဲ့အခါ ကုိယ္ကုိတုိင္လည္း ဆင္ျခင္မိသလုိ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိလည္း သိေစခ်င္တာမို႔ တင္ျပလိုက္မိပါသည္ ၊၊ ( ကံဆိုတာ ကုိယ္တုိင္ ၾကိဳးစားအားထုတ္မွဳပါ ဆိုသူမ်ားအတြက္ မရည္ရြယ္ရိုးအမွန္ပါ )

ခင္မင္သမွဳျဖင့္

ေမာင္မင္းအိမ္

Tuesday, 6 October 2009

ေျပးသာေျပး

အခုတေလာ စာမေရးျဖစ္တာၾကာျပီ ၊၊ ဘာေတြမ်ားအလုုပ္ရွဳပ္ေနပါလိမ့္ ၊၊ စိတ္ထဲလည္း သိပ္မပါ လို႔ထင္ပ ၊၊ ေၾကာက္သလိုျဖစ္ျပီး လက္လည္း တြန္႔ေနမိတာလည္း ပါတယ္၊၊ အလုပ္ လည္း ေျပာင္းျဖစ္အံုးမယ္ထင္ပါတယ္ ၊၊ ေနာက္ဆို ပိုျပီးေတာင္ ဘေလာ့ကင္းဖို႔ မလြယ္ေလာက္ ေတာ့ဘူး ထင္ပ ၊၊ ဘာပဲေျပာေျပအခု လက္ရွိအလုပ္ေလးက နားေအးပါေအးနဲ႔ စိတ္ေအးသက္သာေတာ့ ရွိသား ၊၊ ကုိယ္တစ္ကုိယ္ ေရစာေတာ့ အဆင္ေျပပါတယ္ေလ ၊၊ ဒီမွာ ေလာဘသိပ္မၾကီးတက္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ ဒီအလုပ္ေလးက သာသာယာယာ နဲ႔တကယ္ေကာင္းတဲ့အလုပ္ေပါ့ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ေတာ့ ကုိက္သားလား ၊၊ ၀င္ေငြေတာ့ သိပ္မေကာင္းဘူးေပါ့ ၊၊ သို႔ေသာ္ တကုိယ္ေရတကာယ ဘာပူစရာရွိမွတ္လို႔ ၊၊ မိဘဆိုတာကလည္း သားသမီးေမွ်ာ္ကုိးတက္တာမိ်ဳး မဟုတ္ေလေတာ့ ေအးေအးလူလူေပါ့ ၊၊ ဆူဆူပူပူ ေလာဘၾကီးတဲ့ မိန္းမနဲ႔ဆိုရင္ ေတာ့ ဒီ၀င္ေငြမ်ိဳးနဲ႔ ညေနဖက္ အခ်ိန္ပုိ စားပြဲထုိးခုိင္းမွာေသခ်ာတယ္ ၊၊ အခုေတာ့ တစ္ေယာက္တည္းဆိုေတာ့ ေအးေဆးေပါ့ ၊၊ ေရေလး သြားကူးလိုက္ ၊ ပ်င္းပ်င္းရွိ ရုပ္ရွင္ေလးၾကည့္လိုက္ ( ကုိယုယဆီက အလကားရထား တာေလးေတြပါ ) ၊ Gym ေလး သြားလိုက္ နဲ႔ အဆင္ကုိ ေျပေနေရာပဲ ၊၊ ( အိမ္နားနီးေနတာလည္း ပါပါတယ္ ) ကုိယ္ဘာသာ တစ္ေယာက္ တည္း ဘ၀မို႔ေျပာ ပါတယ္ ၊၊

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကေမးတယ္ ၊၊ အားကစားေတြ လုပ္လိုက္ ေရေတြကူးလိုက္နဲ႔ ဘာေတြ လုပ္ေနတာ လဲတဲ့ ၊၊ အခ်ိန္ကုန္ေအာင္လုပ္ေနပါတယ္လို႔ ရုိးသားစြာ ေျဖလုိက္ပါတယ္ ၊၊ ေနာက္ ငယ္ငယ္တည္းက Gym ကစားခ်င္ခဲ့တယ္ ၊၊ ဒါေပမယ့္ ရန္ကုန္မွာ တုန္းက ေငြမတက္ႏုိင္လို႔ မလုပ္ခဲ့ရတာ အခုမွ ကုိယ့္ေငြနဲ႔ကုိယ္ လုပ္ ေနပါတယ္လို႔ ပဲ ေျဖျဖစ္ခဲ့တယ္ ၊၊ ဟုတ္တယ္ေလ ၊၊ မွတ္မိေသးတယ္ ၊၊ ရန္ကုန္က Champion မွာ တုန္းက ၃ ေသာင္းလားမသိဘူးေတာင္းတယ္ ၊၊ အဲဒီတုန္းက ကုိယ္ရတာကမွ ၆ ေသာင္း ရေသာင္း ဘယ္လို သြားႏုိင္မွာတုန္း ၊၊ မွန္တာေျပာတာေလ ၊၊ ေနာက္ အခ်ိန္လည္း မရွိတာပါတာေပါ့ ၊၊ အခုေတာ့ ဒီမွာ နည္းနည္း အားတာနဲ႔ ၊ အလုပ္ကလည္း နည္းနည္းေလး သက္သာသလိုေလးရွိတုန္း အားတဲ့အခ်ိန္ေလး ကစားေပါ့ ၊၊ ဘာမွ မလုပ္ျဖစ္တဲ့ေန႔ဆို ေျပးေပါ့ ၊၊ ပုိက္ဆံလည္း မကုန္ ၊ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းတဲ့ အားကစားလည္း ၊၊ အားရင္ေတာ့ ကစားၾကေပါ့ ၊၊ ရည္းစားရွိတဲ့လူေတြ မိန္းမရွိတဲ့သူေတြေတာ့ ေတာ့ လုပ္လို႔မရဘူးေနာ္ ၊၊ အခ်ိန္မေပးလို႔ဆိုျပီး ျပသနာ ရွာ ခံရႏုိင္တယ္ ၊၊ ဒါကေတာ့ လူပုိလူလြတ္ေတြ ရည္းစားလက္ဆုပ္လက္ကုိင္ မရွိတဲ့သူေတြ အတြက္ ဒီကြ်န္း ေလးမွာ အကုန္အက်မမ်ားပဲ ၊ က်န္းမာေရးအတြက္လည္း စိတ္ခ်ရတဲ့ အခ်ိန္ျဖဳန္းနည္းေလးပါပဲ ၊၊ ေအာ္ေနာက္တစ္ခုက ဘီယာေလးနဲ႔ အပမ္းေျဖေပါ့ သို႔ေသာ္ ဘတ္ဂ်တ္လိုေငြ ျပသြားနုိင္ပါတယ္ ၊၊လစာေကာင္းရင္ေတာ့ တစ္မ်ိဳးေပါ့ ၊၊အဲဒီနည္းကေတာ့ သိပ္ အဆင္မေျပပါဘူး ကြ်န္ေတာ့္ အတြက္ ေျပာပါတယ္ ၊၊ ဒါေၾကာင့္ ေျပးသာေျပး အဲဒါအေကာင္းဆံုးပါပဲ ၊၊

ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ

မင္းအိမ္ျဖဴ

Friday, 2 October 2009

ဆံုေတြ႔ၾက စဥ္ခဏ


ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးမွ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ ေတြဆံုပြဲေလး အမွတ္တရ
Date : 27 September 2009 ( Sunday )
Time: 12:00 To 4:00
Place: Peninsula-Excelsior Hotel , Singapore

တကယ္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ျပန္လည္ဆံုေတြ႕ျဖစ္ဖို႔ဆိုတာ မလြယ္ကူတဲ့ ကိစတစ္ခုပါ ၊၊ တခါတေလေတာ့ လည္း တကယ္အလုပ္ေတြ မ်ားေနလို႔ ၊၊ တခါတေလေတာ့လည္း အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ၊၊ မဆံုျဖစ္ၾက ပါဘူး ၊၊ မဆံုေတြ႔ျဖစ္တာေတြ ၾကာလာတဲ့အခါ ပုိျပီးစိ္မ္းလို႔ ပုိျပီး မေတြ႔ျဖစ္ၾကေတာ့ပါဘူး ၊၊ လူခ်င္းေတြ႔ရင္ ေျပာစရာ စကားမရွိၾကသလို ႏွဳတ္ေတြ ဆြံအလို႕ေပါ့ ၊၊ ဒါေပမယ့္ ျပီးခဲ့တဲ့ အပတ္ တစ္ရက္ေသာ တနဂၤေႏြေန႔ ေလးတစ္ခုမွာေတာ့ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ဆံုေတြ႔ျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္ ၊၊

တခ်ိဳ႕တခ်ိဳ႕ ေတြကလည္း အမွန္တကယ္မအားလို႔ ၊ တခ်ိဳ႕တခ်ိဳ႕ေတြကလည္း အင္း.... အမွန္တကယ္ မအားလို႔ တဲ့ ၊၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးကသူငယ္ခ်င္းေတြ ျပန္ေတြ႕ရတာေတာ့ ဟုိးအရင္ ေက်ာင္းသားဘ၀ကုိ ျပန္ေရာက္မသြားရင္ေတာင္ လြတ္လပ္လတ္ဆက္သြားတာေတာ့ အမွန္ပါပဲ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔ရဲ့ ေတြ႕ဆံုပြဲေလးက ဂုဏ္ေတြ ပကာသနေတြ မပါတဲ့ ရိုးရုိးရွင္းရွင္း ေလးပါပဲ ၊၊ ပုိျပီးလြတ္လပ္ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းခဲ့ပါတယ္ ၊၊ တကယ္ ကုိ မဆံုျဖစ္ခဲ့ၾကတာ ၾကာခဲ့ျပီေကာ ၊၊

လက္ရွိခင္မင္ေပါင္းသင္းေနရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း ခင္မင္စရာေကာင္းပါတယ္ ၊၊ သို႔ေသာ္ ငယ္စဥ္ကာလ ဘာပကာသနမွ မပါတဲ့ အရုိးခံ ခ်င္းေပါင္းသင္းခဲ့ၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ မုိ႔ ဟန္ေဆာင္မူပုိဖို႔ မလို အေၾကာင္း သိ ခ်င္းမို႔ ရုိးရွင္းလွတာေတာ့ အမွန္ပါ ၊၊ မရွိအတူရွိအတူ ၊ ၾကံဳလာသမွ် ကုိ တူတူ ရင္ဆုိင္ေျဖရွင္းခဲ့ရတဲ့ ေက်ာင္း သားဘ၀ေလးကုိ လြမ္းေမာမိတာေတာ့ တကယ္ပါ ၊၊ ျမန္မာျပည္ရဲ့ ထူးထူးျခားျခား ရြာအျပင္က စက္မွဳတကသုိလ္ေက်ာင္းသားဘ၀ ရဲ့ ၾကမ္းတမ္း တဲ့ လြင္ထီးေခါင္ျပင္က ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးမွာ ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းခဲ့ရတဲ့ ျပသနာေတြက ေသာက္ေရသန္႔ကအစ ၊ သြားေရးလာေရးအတြက္ ကားပါမက်န္ ကုိယ္ထူကုိယ္္ထ စနစ္နဲ႔ ျဖတ္သန္းခဲ့ရတာပါ ၊၊ ( ေသာက္ေရသန္႔ကုိ ကုိယ္တုိင္ ပုိက္ဆံစုျပီး ၀ယ္ေသာက္ခဲ့ရပါတယ္ )

ဒီေန႔ကာလမွာလည္း သူငယ္ခ်င္းေတြ ျပန္လည္ဆံုေတြ႔ၾကမယ္ဆိုေတာ့ အားလံုးေသာသူငယ္ခ်င္းေတြကုိ ဒီမွာပဲ ရွိေနၾကတယ္ ၊၊ ၀မ္းသာရမွာလား ၀မ္းနည္းရမွာလား မိသိန္းၾကည္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျမိဳ႕ျပဘာသာရပ္ တစ္ခုတည္း မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ႏွစ္က လူ ၁၈၀ ဘြဲ႔ ယူခဲ့ပါတယ္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ထင္ပါတယ္ ၆၀ % ေလာက္က ျပည္ပ တစ္ေနရာရာမွာ အေၿခက်ေနထုိင္ေနၾကတယ္လို႔ ၊၊ ဟုိးလြန္ခဲ့တဲ့ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ေလာက္က ထင္ပါတယ္ ရန္ကုန္စက္မွဳ တကသိုလ္ ေက်ာင္းသားေတြ ေတြ႔ဆံုပြဲကုိ ရန္ကုန္ မင္းဓမၼဖက္မွာလုပ္ခဲ့တယ္ ၊၊ ေနာက္ႏွစ္ေတာ့ စင္ကာပူမွာလုပ္ခဲ့တယ္ ထင္တယ္ ၊၊ အဲဒီတုန္းက ဆို စိတ္ထဲ မေကာင္းဘူးရယ္ ၊၊ စဥ္းစား ၾကည့္ ပါေလ ၊၊ ေအာ္ ခုေတာ့လည္း ဒီလုိလုပ္မွ အဆင္ေျပမွာပါလား ဆိုျပီး ေတြးမိသြားပါျပီ ၊၊ ဒီမွာက်င္းပေနတဲ့ ေက်ာင္းကပြဲေတြမွာ လူေတြ စည္ကားေနတာ ေတြ႔ေတာ့ ေပ်ာ္မိပါတယ္ သူငယ္ခ်င္းေတြ ဆံုရလို႔ အင္း ျပိးေတာ့ ျပိးေတာ့ ....... ျပီးေတာ့ ...............

( သဘာ၀ပတ္၀နး္က်င္ တစ္ခြင္တစ္ျပင္လံုး စိမ္းေနတဲ့ အမိျမန္မာျပည္ မို႔ စိမ္းစိုေနတာပဲ ၀မ္းေျမာက္မိပါတယ္)

ေလးစားစြာျဖင့္
မင္းအိမ္ျဖဴ

Thursday, 1 October 2009

သီတင္းကြ်တ္ျပန္ျပီ



"ေဟ့လူပ်ိဳၾကီး သီတင္းကြ်တ္ျပီကြ"
" ဆရာမေရ သီတင္းကြ်တ္ျပီေနာ္ "

" သီတာ ေရ သမီးေလး သီတင္းကြ်တ္ျပီေနာ္ "

" ေမာင္ဘုိဘုိ ေရ သီတင္းကြ်တ္ျပီေနာ္ ၊ဘာအစီအစဥ္ေတြ ရွိတုန္း "
ငယ္ငယ္တုန္းက သီတင္းကြ်တ္တယ္ ဆိုရင္ ေပ်ာ္လုိက္ရတာ ၊၊ မီးအုိးေဗ်ာက္အုိးေတြ ေဖာက္ၾက ၊၊ မီးပံုးပ်ံေတြ လႊတ္ၾက ၊၊ ေတာဓေလ့ရြာဓေလ့ ဘုရားလွည့္ပြဲေတြ ၊ ဆြမ္းဆန္ေလာင္းလွဴပြဲေတြနဲ႔ အင္မတန္မွ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ဖူး ပါတယ္ ၊၊ ငယ္ငယ္တုန္းကေပါ့ ၊၊ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ စၾကေနာက္ၾက ၊၊ လူၾကီးမိဘေတြကုိ အေဒၚေတြ ဦးေလးေတြကုိ လွည့္ပတ္ ကန္ေတာ့ရင္ မုန္႔ဖိုးေတြ ေတာင္္းၾက ေပါ့ ၊၊ အခုေတာ့လည္း ဒီလိုမလုပ္ရတာ ၾကာေပါ့ ၊၊

စာအုပ္တစ္အုပ္ထဲမွာ ဖတ္ခဲ့ဖူးတယ္ ၊၊ အပ်ိဳၾကီးလူပ်ိဳၾကီးေတြက သီတင္းကြ်တ္ျပီေနာ္လို႔ ေျပာရင္ အလိုလို စိတ္ ဆိုးၾကတယ္တဲ့ ၊၊ သူတို႔စိတ္ထဲမယ္ေတာ့ ငါတုိ႔ကုိ ေစာ္ကားတယ္ ၊ မေလးမစား ေနာက္ေျပာင္တယ္လို႔ ထင္တက္ ၾကတယ္တဲ့ ၊၊ ကုိယ္ကုိတုိင္လည္း စခဲ့ေနာက္ခဲ့ဖူးပါတယ္ ၊၊ ဘာရယ္ေတာ့ဟုတ္ပါဘူး ၊၊ ဟုိလူၾကီး သီ တင္းကြ်တ္ျပီေနာ္ ၊၊ ေဟ့ သီတင္းကြ်တ္ျပီေနာ္ စသည္ျဖင့္ေပါ့ ၊၊ ကုိ္ယ္မွ မခံစားဖူးတာ ၊၊ စတာေပါ့ ၊၊ အင္း သူတို႔ ထင္သလိုလဲ စိတ္ဆိုးစရာ မဟုတ္ပါဘူးရယ္လို႔ထင္ခဲ့တာကုိး ၊၊ အင္းအခုေတာ့ စေတာ့ပါဘူးဗ်ာ ၊၊ ဘာလို႔လည္း ဆိုေတာ့ အင္း................. ကုိယ္တုိင္လည္း စိတ္ဆိုးခ်င္သလိုလို ၊ ျပန္ေျပာခ်င္သလိုလို ၊ ေတာ္ေတာ္ ခံရခက္ တဲ့ ေ၀ဒနာကုိး ဗ် ...................

ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ
မင္းအိမ္ျဖဴ

Tuesday, 29 September 2009

ျပီးျပည့္စံုေလေသာအခါ

ဟုိးတစ္ေန႔က သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔ ေတြ႔ေတာ့ စကားေျပာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ၊၊ မွတ္မွတ္ရရ ဘာေျပာလည္း ဆို ေတာ့ ဘာမွ မသိတဲ့ဘ၀ေလးတစ္ခုကုိ လိုခ်င္လိုက္တာတဲ့ ၊၊ တကယ္ကုိထူးေထြသည့္ အံရာေသာ္ ဆိုတာမိ်ဳးလို ေပါ့ ၊၊ ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ဘ၀တစ္ခုကုိ တည္ေဆာက္ခ်င္တယ္ တဲ့ေလ၊၊ ဘာေတြမ်ားလုိအပ္ေနပါလိိမ့္ ၊၊
ပညာေရးလည္း ဆံုခန္းတုိင္ခဲ့ျပီ ၊၊ တစ္ဘြဲ႔ေတာင္မဟုတ္ ၊၊ ႏွစ္ဘြဲ႔ ရွိေနျပီ ၊၊ အလုပ္ ေရာ အဆင္ေျပပါတယ္ ဆိုတာ ထက္ လြန္ေပါ့ ၊၊ သာမာန္လခစား၀န္ထမ္း ထက္ပိုတဲ့ အခြင့္အလမ္းေတြနဲ႔ လူတစ္ေယာက္ ၊၊ အျပင္ ပန္းၾကည့္ရင္ သူ႔ဘ၀ေလာက္ ေနေပ်ာ္တာ ဒီကမၻာမွာ ရွိပါ့မလားဆိုတဲ့ အေျခအေနမ်ိဳး ၊၊ လူေတြ မ်ား ေတာ္ေတာ္ ဆိုးတယ္ ေနာ္ ၊၊ ရတာေတြ မလိုသလို လုိတာေတြလည္း မရၾကပါတကား ၊၊ ကုိယ္ခ်င္းစာမိပါတယ္ ၊၊ လူမွန္ရင္ ဦးတည္ခ်က္ လိုအပ္ခ်က္ေလး တစ္ခုတစ္ေလေတာ့ ရွိေနမွ သာယာ စုိေျပတာပါ ၊၊
ခ်စ္ခဲ့ဖူးျပီ ၊ ခ်စ္သူေတြလည္းထားခဲ့ဖူးျပီ ၊၊ အခုအသက္အရြယ္မွာ သူ႔အတြက္ ဖူးႏုငယ္တဲ့ အခ်စ္ဖူးေလးေတြ ဘယ္မွာ ရွာေတြ႔ပါေတာ့မလဲ ၊၊ ၾကာခဲ့ျပီေကာ ၊၊ သူမက္မက္စက္စက္ လုိခ်င္ေနတာက ႏွုိင္းယွဥ္မွဳမရွိတဲ့ ခ်စ္ျခင္း ေတြနဲ႔ တစ္စံုတစ္ေယာက္ကုိ ခ်စ္ျပီး လက္ထပ္ လိုက္ခ်င္တယ္တဲ့ ၊၊ ဒါေပမယ့္ သူအဲဒီကာလကုိ လြန္ခဲ့ျပီေကာတဲ့ ၊၊ အင္း ကြ်န္ေတာ္ ကုိယ္ခ်င္းစာ နားလည္ေပးႏုိင္ပါ၏ ၊၊ အျခားသူေတြေကာ ၊၊ ရည္းစား ေတြ အမ်ားၾကီး မရွိဘဲ ဒီတစ္ေယာက္ကုိ ခ်စ္ ၊ ဒီတစ္ေယာက္လက္ထပ္ ၊ ဒီတစ္ေယာက္ကုိ တစ္သက္လံုး ခ်စ္သြား တာမိ်ဳးကုိ အရင္က ရိုးရွင္းျပီးပ်င္းစရာလို႔ ျမင္မိေပမယ့္ ခုမ်ားေတာ့ အဲဒီလို အခ်စ္ေတြ အမ်ားၾကီးမသိတဲ့ ဘ၀ ေလးတစ္ခုကုိ မက္မက္ စက္စက္ လိုခ်င္မိေနတယ္ ကြာ တဲ့ေလ ၊၊ အင္း ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ခံစားေပးရင္း ႏွစ္သိမ့္ ခဲ့ပါတယ္ ၊၊ တစ္ေန႔ေန႔ေတာ့ ျဖစ္ရ်္လာလိမ့္မည္ လို႔ ၊၊ သို႔ေသာ္ ..................
ဒီလမ္းကုိ ေလွ်ာက္ဖူးသူမို႔ သူ႔အတိတ္ေဟာင္းကုိ ေမ႔ႏုိင္ပါမည္ေလာ ................
ေမ႔ႏုိင္ခဲ့ရင္ေတာင္ ခံစားခ်က္ေတြ လက္ဆက္ေနပါအံုမလား ........................
ေလးစားစြာျဖင့္
မင္းအိမ္ျဖဴ

Wednesday, 23 September 2009

လြမ္းတစ္ေက်ာ့ျပန္

အလြမ္းရွည္ရွည္ ေက်ာင္းရက္ေတြကို သတိရေစျပန္သလားကြယ္ ၊၊ ဟုိးတစ္ေန႔က သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ဖံုးဆက္လာတယ္ ၊၊ ေက်ာင္းတုန္းက သူငယ္ခ်င္းေတြ ျပန္လည္ ဆံုေတြ႔ၾကရေအာင္တဲ့ ၊၊ သူတို႔ စီစဥ္ေနပါတယ္ တဲ့ ၊၊ ေအာ္ အင္း ေတြ႕ေလဆိုေတာ့ စာရင္းမွတ္လိုက္ျပီေနာ္တဲ့ ၊၊ တယ္လီဖုန္းေပၚမွာတင္ဆိုေတာ့ ဘာမွလဲ မေျပာအားပဲ အင္းအင္း လို႔ပဲ ခပ္လြယ္လြယ္ ေသခ်ာလိုက္မိတယ္၊၊ ေတြ႔လည္းေတြ႔ခ်င္မိပါတယ္ ၊၊ သူငယ္ခ်င္း ေတြ အားလံုးကိုေပါ့ ၊၊ မေတြ႔လည္း မေတြ႕ခ်င္ပါဘူး ၊၊ ကိုယ့္အေၾကာင္းနဲ႔ကိုယ္ေပါ့ ၊၊
ေအာ္ ဘာလိုလိုနဲ႔ ျပန္ေတြးမိေတာ့ ႏွစ္ေတြေတာင္ အေတာ္ၾကာပါေပါ့လား ၊၊ ေက်ာင္းေျမကေန ေနာက္ဆံုး ထြက္ခြာ လာခဲ့တာ ၊၊ မွတ္မွတ္ယယ အခုလို ေအာက္တုိဘာ ၊ ႏုိ၀င္ဘာေပါ့ ၊၊ စာေမးပြဲေတြ ျပီးေတာ့ နုိ၀င္ဘာ မွာ ထင္ပါရဲ့ ၊၊ ေက်ာင္းေဆာင္ၾကီးေတြကုိ လြမ္းလိုက္တာ ၊၊ လက္ခုပ္ပင္ထီးထီးၾကီးကုိ လြမ္းလိုက္တာ ၊၊ ျပီးေတာ့ စြယ္ေတာ္ပင္ေလးေတြကုိ လြမ္းလိုက္တာ ၊၊ ေက်ာင္းကင္တင္းေလးကုိ လြမ္းလိုက္တာ ၊၊ အရာအားလံုး ဟာ လြမ္းစရာေတြ ပါလား ၊၊ အင္း ေနာက္ လြမ္းေနတာေလးလည္း ရွိပါေသးရဲ့ ၊၊ ခုခ်ိန္ထိလြမ္းလို႔ေကာင္းေန ဆဲ ကုိယ္မွာ လြမ္းစရာ ဒါေလးပဲ ရွိတာကိုး P: ၊၊
ဘယ္သူေတြ ၀လာျပီလဲ၊၊ ဘယ္သူေတြ ဘာေတြ မ်ားျဖစ္ေနၾကျပီလဲ ၊၊ ဘယ္လိုေတြမ်ားဘ၀ကုိ ေက်ာ္ျဖတ္ေန ၾကျပီလဲ ၊၊ ေက်ာင္းတုန္းက ခပ္ပိန္ပိန္ေကာင္မေလးလည္း လူေသးေသးေလးနဲ႔ ျဖစ္ေနျပီလား ၊၊ အင္း ဘာေတြ မ်ားေျပာင္းလဲေနၾကျပီလဲ ၊၊ သိခ်င္မိပါရဲ့ ၊၊ ဒါေပမယ့္ လူေတြၾကည့္မယ့္ အျပစ္မကင္းတဲ့ အၾကည့့္ေတြကိုလည္း ရင္မဆိုင္လိုေသး ၊၊ ရင္မဆိုင္ခ်င္ေသး ၊၊ တက္ႏုိင္ဘူးရယ္ ၊၊ လာမယ္လို႔ေျပာျပီးမွေတာ့ သြားရေတာ့မွပဲ ၊၊ အနည္း ဆံုး လူေတြ မျမင္ထဲ ရင္ထဲက အနာကုိ ပလစတာေလးအုပ္ျပီး ျပံဳးျပံဳးေလး လုပ္ေနရအံုးမွာေပါ့ေလ ၊၊ ၾကာလွ ၄ နာရီေပါ့ ၊၊ အင္းဒီတစ္ခါေတာ့ ဆံျုဖစ္ၾကျပီေပါ့ ၊၊
ဘယ္သူေတြ အိမ္ေထာင္ေတြ က်ေနျပီလဲ ၊၊ ဘယ္သူေတြ တစ္ေယာက္တည္း ဘ၀ကုိ ျဖတ္သန္းေနလဲ ၊၊ အင္း ဟိုးငယ္ငယ္္တုန္းက ထင္ခဲ့ဘူးတဲ့ အသက္ခပ္ၾကီးၾကီး လူပ်ိဳၾကီး ေတြ ဆိုတာ ကုိယ္တုိင္ျဖစ္ေနပါေရာလား ၊၊ ဘု ရားဘုရား ၊၊ မထင္မွတ္ထားတာေတြ ျဖစ္ေနပါေရာလား ၊၊ အဲဒီေန႔ဆံုျဖစ္ၾကရင္ မထိခလုတ္ ထိခလုတ္ေျပာ တာေတြကုိ ၾကားရအံုးမယ္ ၊၊ သနားစရာသတၱ၀ါတစ္ေကာင္လို ၀ုိင္းၾကည့္တာကုိ ခံရအံုးမယ္၊၊ အင္းကုိယ္ထင္ တာလဲျဖစ္မွာပါေလ ၊၊ သူတို႔က သာမာန္ၾကည့္တာေနမွာပါ ၊၊ အင္းဟုိတစ္ေန႔က သူငယ္ခ်င္းတခ်ိဳ႕နဲ႔ ျပန္ဆံုျဖစ္ ေတာ့ ၊၊ နည္းနည္းပိန္သြားတာကလြဲရင္ မင္းက ဒီအတုိင္းပဲေနာ္ ၊၊ ဘာမွ မေျပာင္းလဲဘူးတဲ့ ၊၊ ေျပာတဲ့သူေတြက တကယ္လို လူၾကီးေတြ ျဖစ္လို႔ပါလား ၊၊ ဗုိက္ၾကီးေတြ ထြက္လို႔ လူၾကီးၾကီးေတြ ျဖစ္ေနပါေရာ႕လား ၊၊ အင္း သူတို႔ သူငယ္ခ်င္းကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ အရင္အတုိင္းပါပဲ ၊၊ ဘာမွ မေျပာင္းလဲေသးပါဘူး ၊၊ ဟုိးတုန္းကလို အထိးက်န္ တစ္ေယာက္တညး္ဘ၀ ကို ျဖတ္သန္းေနဆဲ ပါပဲေလ ၊၊ ဘ၀က တစ္ေယာက္ တည္း အထိးက်န္ ေနဖို႔ ၊ ျဖတ္သန္း ဖို႔မ်ား ျပဌာန္းခဲ့ေလသလားကြယ္ ................