Friday, 2 October 2009

ဆံုေတြ႔ၾက စဥ္ခဏ


ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးမွ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ ေတြဆံုပြဲေလး အမွတ္တရ
Date : 27 September 2009 ( Sunday )
Time: 12:00 To 4:00
Place: Peninsula-Excelsior Hotel , Singapore

တကယ္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ျပန္လည္ဆံုေတြ႕ျဖစ္ဖို႔ဆိုတာ မလြယ္ကူတဲ့ ကိစတစ္ခုပါ ၊၊ တခါတေလေတာ့ လည္း တကယ္အလုပ္ေတြ မ်ားေနလို႔ ၊၊ တခါတေလေတာ့လည္း အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ၊၊ မဆံုျဖစ္ၾက ပါဘူး ၊၊ မဆံုေတြ႔ျဖစ္တာေတြ ၾကာလာတဲ့အခါ ပုိျပီးစိ္မ္းလို႔ ပုိျပီး မေတြ႔ျဖစ္ၾကေတာ့ပါဘူး ၊၊ လူခ်င္းေတြ႔ရင္ ေျပာစရာ စကားမရွိၾကသလို ႏွဳတ္ေတြ ဆြံအလို႕ေပါ့ ၊၊ ဒါေပမယ့္ ျပီးခဲ့တဲ့ အပတ္ တစ္ရက္ေသာ တနဂၤေႏြေန႔ ေလးတစ္ခုမွာေတာ့ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ဆံုေတြ႔ျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္ ၊၊

တခ်ိဳ႕တခ်ိဳ႕ ေတြကလည္း အမွန္တကယ္မအားလို႔ ၊ တခ်ိဳ႕တခ်ိဳ႕ေတြကလည္း အင္း.... အမွန္တကယ္ မအားလို႔ တဲ့ ၊၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးကသူငယ္ခ်င္းေတြ ျပန္ေတြ႕ရတာေတာ့ ဟုိးအရင္ ေက်ာင္းသားဘ၀ကုိ ျပန္ေရာက္မသြားရင္ေတာင္ လြတ္လပ္လတ္ဆက္သြားတာေတာ့ အမွန္ပါပဲ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔ရဲ့ ေတြ႕ဆံုပြဲေလးက ဂုဏ္ေတြ ပကာသနေတြ မပါတဲ့ ရိုးရုိးရွင္းရွင္း ေလးပါပဲ ၊၊ ပုိျပီးလြတ္လပ္ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းခဲ့ပါတယ္ ၊၊ တကယ္ ကုိ မဆံုျဖစ္ခဲ့ၾကတာ ၾကာခဲ့ျပီေကာ ၊၊

လက္ရွိခင္မင္ေပါင္းသင္းေနရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း ခင္မင္စရာေကာင္းပါတယ္ ၊၊ သို႔ေသာ္ ငယ္စဥ္ကာလ ဘာပကာသနမွ မပါတဲ့ အရုိးခံ ခ်င္းေပါင္းသင္းခဲ့ၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ မုိ႔ ဟန္ေဆာင္မူပုိဖို႔ မလို အေၾကာင္း သိ ခ်င္းမို႔ ရုိးရွင္းလွတာေတာ့ အမွန္ပါ ၊၊ မရွိအတူရွိအတူ ၊ ၾကံဳလာသမွ် ကုိ တူတူ ရင္ဆုိင္ေျဖရွင္းခဲ့ရတဲ့ ေက်ာင္း သားဘ၀ေလးကုိ လြမ္းေမာမိတာေတာ့ တကယ္ပါ ၊၊ ျမန္မာျပည္ရဲ့ ထူးထူးျခားျခား ရြာအျပင္က စက္မွဳတကသုိလ္ေက်ာင္းသားဘ၀ ရဲ့ ၾကမ္းတမ္း တဲ့ လြင္ထီးေခါင္ျပင္က ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးမွာ ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းခဲ့ရတဲ့ ျပသနာေတြက ေသာက္ေရသန္႔ကအစ ၊ သြားေရးလာေရးအတြက္ ကားပါမက်န္ ကုိယ္ထူကုိယ္္ထ စနစ္နဲ႔ ျဖတ္သန္းခဲ့ရတာပါ ၊၊ ( ေသာက္ေရသန္႔ကုိ ကုိယ္တုိင္ ပုိက္ဆံစုျပီး ၀ယ္ေသာက္ခဲ့ရပါတယ္ )

ဒီေန႔ကာလမွာလည္း သူငယ္ခ်င္းေတြ ျပန္လည္ဆံုေတြ႔ၾကမယ္ဆိုေတာ့ အားလံုးေသာသူငယ္ခ်င္းေတြကုိ ဒီမွာပဲ ရွိေနၾကတယ္ ၊၊ ၀မ္းသာရမွာလား ၀မ္းနည္းရမွာလား မိသိန္းၾကည္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျမိဳ႕ျပဘာသာရပ္ တစ္ခုတည္း မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ႏွစ္က လူ ၁၈၀ ဘြဲ႔ ယူခဲ့ပါတယ္ ၊၊ ကြ်န္ေတာ္ထင္ပါတယ္ ၆၀ % ေလာက္က ျပည္ပ တစ္ေနရာရာမွာ အေၿခက်ေနထုိင္ေနၾကတယ္လို႔ ၊၊ ဟုိးလြန္ခဲ့တဲ့ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ေလာက္က ထင္ပါတယ္ ရန္ကုန္စက္မွဳ တကသိုလ္ ေက်ာင္းသားေတြ ေတြ႔ဆံုပြဲကုိ ရန္ကုန္ မင္းဓမၼဖက္မွာလုပ္ခဲ့တယ္ ၊၊ ေနာက္ႏွစ္ေတာ့ စင္ကာပူမွာလုပ္ခဲ့တယ္ ထင္တယ္ ၊၊ အဲဒီတုန္းက ဆို စိတ္ထဲ မေကာင္းဘူးရယ္ ၊၊ စဥ္းစား ၾကည့္ ပါေလ ၊၊ ေအာ္ ခုေတာ့လည္း ဒီလုိလုပ္မွ အဆင္ေျပမွာပါလား ဆိုျပီး ေတြးမိသြားပါျပီ ၊၊ ဒီမွာက်င္းပေနတဲ့ ေက်ာင္းကပြဲေတြမွာ လူေတြ စည္ကားေနတာ ေတြ႔ေတာ့ ေပ်ာ္မိပါတယ္ သူငယ္ခ်င္းေတြ ဆံုရလို႔ အင္း ျပိးေတာ့ ျပိးေတာ့ ....... ျပီးေတာ့ ...............

( သဘာ၀ပတ္၀နး္က်င္ တစ္ခြင္တစ္ျပင္လံုး စိမ္းေနတဲ့ အမိျမန္မာျပည္ မို႔ စိမ္းစိုေနတာပဲ ၀မ္းေျမာက္မိပါတယ္)

ေလးစားစြာျဖင့္
မင္းအိမ္ျဖဴ

5 comments:

chocothazin said...

ဘယ္လိုပဲၿဖစ္ၿဖစ္ပါ။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ေတြ ့တဲ့အခ်ိန္ေတာ့ ၿပန္ငယ္သြားတာေပါ့ ဟုတ္ဘူးလား။ ရယ္ေမာစရာေတြနဲ ့စိတ္ဖိစီးမႈေတြလည္း ေလ်ာ့သြားတာေပါ့။

ကာရံဆူး said...

သူငယ္ခ်င္းေကာင္းမ်ားနဲ့ ထာ၀ရ ေပ်ာ္ရႊင္ ရယ္ေမာႏိုင္ပါေစ... ေက်ာင္းသားဘ၀ဆိုတာ တကယ့္ကို အမွတ္ရစရာပါပဲ...

လသာည said...

ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေတြရရလို႔ ၀မ္းသာေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့တယ္မို႔လား မသိန္းၾကည္ အဲ မင္းအိမ္ျဖဴ။ :P။
ေက်ာင္းတုန္းက သူငယ္ခ်င္းဘယ္ႏွစ္ေယာက္ေတာ့ စြံသြားျပီ ကၽြန္ေတာ္ပဲ က်န္ေတာ့တယ္ ဘာညာေတာ့ မ၀န္ခံသြားပါလားေနာ္။ ကဲ မထူးပါဘူး ဒီႏွစ္သီတင္းကၽြတ္ စံြေအာင္ ၾကိဳးစားေတာ့။

kokomaung.uk said...

ငယ္ေပါင္း ေရာင္းရင္းေတြကို အေ၀းတစ္ေနရာမွာ စုစုစည္းစည္း ျပန္ဆုံေတြ႔ခြင့္ရတာဟာ ၾကည္ႏူး၀မ္းသာ ပီတိ ျဖစ္စရာေကာင္းပါတယ္။

ႀကီမ္ဖန္မ်ားစြာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေတြ႔ဆုံႏုိင္ၾကၿပီး
ငယ္ဘ၀ေလးကုိ အမွတ္ရ ေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္ၾကပါေစ။

ဝက္ဝံေလး said...

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ပါ သူငယ္ခ်ငး္ေတြနဲ႕ ေတြ႕ရတာေပ်ာ္ဖို႕မေကာငး္ဘူးလားလို႕